Frank Zappa - Thing-Fish (1984)

Een iets mindere Zappa voor mij. Was ook een van zijn laatste werken uit de jaren 80 waar ik mee in aanraking kwam en vind (Misschien mede daardoor) zijn andere 'comedy werken' gewoon een stuk sterker.4*

Soort Zappa musical, maar minder geslaagd dan Joe`s Garage.

Het enigste Zappa album dat ik gewoon ronduit slecht vind.
Ike Willis leutert maar door nummers heen die bijna allemaal al verschenen zijn en de mix is verschrikkelijk. Een zeldzaam wanproduct van deze genie.

Zappa laat hier wel mee zien dat hij schijnbaar achteloos betere Andrew Loyd Webber nummers kan schrijven dan Andrew Loyd Webber zelf.

en toch zit in deze plaat veel verborgen geriedel wat later zou uitrgoeien tot monsternummers/favorieten onder zeer veel zappa fans

kwestie van heel goed luisteren

Reinbo, alles is beter dan Webber, maar dit vind ik dan nog steeds veruit het slechtste Zappa-album.

Zal deze plaat ook nog eens een keer vallen bij mij? Ik weet het niet,het lijkt me niet voorlopig, want veel mensen vinden dit bijna zonder uitzondering het lelijke eendje van Zappa(kijk maar eens naar het stemgemiddelde).Waarom zou ik mij dan in dit album gaan verdiepen.

bijvoorbeeld omdat op die plaat stiekum veel deuntjes staan die vroeger of later uitgroeiden tot monsters van nummers

Het allerbeste album van Zappa dit, vind ik.Nee hoor geintje.Zou je eens een paar nummers waar die deuntjes in voorkomen willen/kunnen opnoemen Joy?

zo goed ken ik um nie, het zit hem net als bij de guitar reeks in deuntjes, riedeltjes, die ondergschoven of ingesneakt zijn, die je niet meteen herkent, soms enkele seconde, soms wat langer

tis een zoekplaat wat dat betreft ;0

Als eerstvolgende Zappa platen ga ik denk ik Waka Jawaka en The Grand Wazoo aanschaffen,want die lijken mij meer de moeite waard dan deze laag beoordeelde plaat van Zappa.

'T is een kutplaat!

Vind 'm na een nieuwe luisterbeurt toch wat minder. Halfje er af.

waka en wazoo zijn kunststukjes

deze plaat schaf ik nooit aan denk ik

Enkel als je alle andere cd's hebt.

Dit is, nu ik 'm na jaren herbeluister een absolute meevaller, sterker nog, ik denk dat er een hele kwartjes opeens zijn gevallen.

Ook ik herinner me deze plaat als vrijwel onbeluisterbaar, omdat de vocalen heel erg voorin zitten en de rest nogal achterin en dat er heel wat nummers gerecycled worden, hetgeen op het eerste gehoor nogal onnodig lijkt.

Maar toch, inmiddels ouder en wijzer, bijvoorbeeld veel met Wagner beziggeweest (met name Der Ring), daardoor motieven leren herkennen en leren onderzoeken hoe zij het verhaal ondersteunen of beïnvloeden. Close listening, dus. En dat helpt ook bij deze plaat.

Verder veel met David Lynch bezig geweest, me verdiept in zijn behoorlijk ironische kijk op, zijn dubbele gevoel (enerzijds nostalgie, anderzijds vervreemding) bij de Amerikaanse maatschappij, als rode draad door zijn werk. Ook dat helpt.

Zappa gooit hier vrijwel alle leitmotieven (zowel muzikaal als inhoudelijk-thematisch) uit zijn latere werk in een grote hoed en brouwt daar een magnum opus van.

Dus, inderdaad, Ike Willis praat heel veel, maar zie/beluister het als een hoorspel en luister met aandacht. Net als bijvoorbeeld in David Lynch's Mulholland Drive of Inland Empire wisselt het perspectief om de haverklap. Een verhaal in een verhaal in een verhaal. Een van die verhaallagen handelt over de Amerikaanse maatschappij. Een verhaallaag gaat over Broadway en de fake emoties die daar als het hoogste goed worden gepredikt, natuurlijk in een wisselwerking met de werkelijke wereld. Dan is er natuurlijk nog Zappa's parodie op Broadway, het verhaal van Harry & Rhonda, die denken dat ze naar een Broadway-voorstelling gaan, maar in een bizar theater terecht blijken te zijn gekomen, waar ze acuut tot publieksparticipatie worden gedwongen (hoe Zappiaans!). Beiden hebben moeite om in hun rol te komen en te blijven, zeker wanneer de scheidslijn tussen werkelijkheid en spiel begint te vervagen.

Enfin, de manier waarop deze plaat wordt door diversen hier (en voorheen ook door mij) wordt afgedaan, verraadt een te oppervlakkige beluistering. Het gaat hier niet om muzikale virtuoziteit of complexiteit. De virtuoziteit zit hier op een ander niveau. Joe's Garage was muzikaal een stuk spannender, maar kwam als gesamtkunstwerk niet helemaal uit de verf.

Conceptueel zou deze plaat misschien wel eens beter te vergelijken zijn met We're Only In It For The Money of Absolutely Free.

Toch ook nog enkele woorden over de 'nieuwe' muziek op deze plaat, want er wordt niet alleen maar gerecycled... Zappa gebruikt hier de Synclavier op een geweldige manier. Harry & Rhonda / Harry-As-A-Boy / Crab Grass Baby klinken als spooky new wave electro shit.

Zal ik je maar op je woord geloven, dan, kaztor? Meestal zijn je beoordelingen nogal juist, daar kan ik toch van op aan heb ik al gemerkt..... het is nog vroeg en ik zit hier al, Chunga's Revenge staat op, 'k had wat last van insomnia...

Toch benieuwd of deze echt zo slecht is als dat de lage gemiddelde score doet vermoeden... ???

Ik snap niet wat er nu zo slecht aan dit album is dat Kaztor de grootste Zappa fan hier volgens mij wel, hier maar een 0.5*voor geeft, Ik hoor wel dat het geen topper is, maar slecht vind ik hem ook zeker niet. De sfeer in dit album bevalt mij wel, en deze vind ik zeker zo goed als de albums uit de beginperiode van Zappa met de vroege mothers nog. Ik heb deze geleend van een kennis, en ga hem rippen en op een cd branden, zo goed vind ik hem zeker.

Kan er best inkomen waarom je dit goed vind, maar met de wetenschap dat de muziek voor pakweg 95% tweedehands is blijft er voor mij toch echt bar weinig over. Ik vind het een veredelde verzamelaar met een bijgevoegd plotje. Het ergst is dat het niet eens bedoelt is als verzamelaar. Van Läther zou je misschien hetzelfde kunnen zeggen, maar dat en neven-albums zijn toch met andere bedoelingen op de wereld gekomen. Ik vind het persoonlijk gewoon niet veel bestaansrecht hebben. Het Broadway-gegeven had subliem uit kunnen pakken als het niet benaderd werd als een flauw zijlijn-projectje, maar gewoon voorzien werd van nieuwe composities in de trant van een Joe's Garage. Ik denk dat Zappa's meeste aandacht in deze tijd naar de synclavier ging. The Perfect Stranger is dan ook een weergaloos project geworden. Dit niet.

Ik heb deze nu org besteld voor slechts een tientje, daar wil ik hem zeker voor hebben. Ik vind hem best goed klinken, en een tientje heb ik zeker voor deze dubbelaar over. Hetzelfde met Playground Psychotics, die is ook onderweg voor 10 euro. Tis ook wel leuk om iets minder werk van Zappa in huis te hebben, dan waardeer ik andere albums daardoor misschien wel wat beter. Beetje vreemde filosofie misschien, maar dat werkt bij mij echt. Soms moet ik een draak draaien om andere albums wat meer te kunnen waarderen. En dan bedoel ik natuurlijk de beginperiode van Zappa met The Mothers.

Natuurlijk..?

(Oja, we verschilden van mening daarover... )

en beetje dezelfde filosofie als:

ik trek de hele dag te kleine schoenen aan want dan voelt het zo goed als ik ze uit kan doen

right

zeg dan gewoon dat je obsessief compulsief zappaziek bent, wat ik zie als ene pre

Kortgeleden had ik zoiets van, ik heb nu eigenlijk wel genoeg Zappa platen in huis. Maar toen kwam ik een keer bij Elpee, een cd winkel in Groningen, en daar lag de hele serie van YCDTOSA te koop voor slechts 11.90 euro per deel. Prompt alle delen maar gekocht natuurlijk(op deel 2 na want die had ik al). En nu liggen de Zappa albums nog steeds in de aanbieding te koop. Dubbelaars vaak voor een tientje, en enkelen voor maar 7.99 euro. Voor dat geld wil ik het hele oevre natuurlijk wel hebben. Want ik ben helemaal verslaafd aan zijn muziek. Het moet alleen even meezitten met de prijzen die ze overal vragen voor zijn albums. Normaal kosten dubbelaars overal ongeveer 25 euro, en enkele cd's van Zappa 18 euro. Voor het volle bedrag, of voor 15 euro had ik deze en Playground Psychotics ook zeker niet gekocht, maar voor een tientje natuurlijk wel.

NIEMAND heeft genoeg Zappa platen in huis!

Zeer apart album van de beste man. ZIjn interpretatie van een Broadway musical. Goede nummers wisselen waardeloze troep af, maar toch wel het beluisteren waard als je het verhaal achter de plaat kent. The Evil Prince is natuurlijk in zijn mooiste uitvoering te vinden op YCDTOSA 3; heerlijke bombastiek!

Ik zie dat mijn boek je van mening heeft doen veranderen ?
Het blijft (zelfs voor Zappa's toch al zeer bizarre oeuvre) een raar album, maar als je wat bekend bent met de achtergronden, dan ga je er toch anders naar luisteren.

En dan zul je er zelf af en toe nog van genieten ook...

Op dit album staan inderdaad een aantal nummers die al eerder ten gehore gebracht zijn.

b.v The 'Torchum' (Torture) Never stops, of You Are What You is.

En er staan nog wel een aantal bekende melodieen en deuntjes op.

Als ik hem totaal 2 keer heb beluisterd dan klinkt hij inderdaad als een soort veredelde verzamelaar.

Toch vind ik de muziek die erop staat erg goed en lekker klinken.

Ben ook blij dat ik deze voor maar een tientje in huis heb kunnen halen, ook vanwege het artwork natuurlijk, want dat is best aardig vind ik.

Al met al vind ik een krappe voldoende deze plaat toch echt waard.

Als het geen herhalingsoefening was geworden, dan had ik wellicht tussen een 4 en 5 in gegeven.

Het lage gemiddelde moet dan haast wel komen omdat het een herhalingsoefening is en de deuntjes en muziek al eerder uitgebracht is met andere texten. De muziek is best goed en ik vind deze plaat zeker ook een voldoende waard.

zelfs s'werelds grootste muzikus heeft wel eens een slechte dag. die dag kwam toen hij het concept voor dit onding bedacht. maar ik vergeef het u zappa. 1* voor de moeite

de kracht van deze zit hem in die miniscule ogenschijnlijk te verwaarlozen deuntjes die als je goed luistert toch ergens van herkent en in menig ander later nummer naar voren komt

voorbeelden heb ik niet, moetje maar eens goed beluisteren met je koptelefoon op je harsus

Ik vind het concept zelf wel leuk gevonden, maar dit album had uitgewerkt moeten worden zoals een Joe's Garage, vind ik. Had stukken leuker uitgepakt.