menu

Deep Purple - Who Do We Think We Are (1973)

mijn stem
3,57 (174)
174 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI

  1. Woman from Tokyo (5:50)
  2. Mary Long (4:25)
  3. Super Trouper (2:56)
  4. Smooth Dancer (4:10)
  5. Rat Bat Blue (5:23)
  6. Place in Line (6:31)
  7. Our Lady (5:12)
  8. Woman from Tokyo [1999 Remix] * (6:37)
  9. Woman from Tokyo (Alternate Bridge) * (1:24)
  10. Painted Horse [Studio Out-take] * (5:19)
  11. Our Lady [1999 Remix] * (6:05)
  12. Rat Bat Blue [Writing Session] * (0:57)
  13. Rat Bat Blue [1999 Remix] * (5:49)
  14. First Day Jam [Instrumental] * (11:31)

    met Gerard Blikmans

toon 7 bonustracks
totale tijdsduur: 34:27 (1:12:09)
zoeken in:
avatar van viking1
4,0
Best wel lekker deep purple album,veel blues/rock getinte nummers.
Wat meer recht toe recht aan werk,maar swingt en rockt lekker.
Heb de geremasterede edition met de bonus tracks.
Geluid is wat dof.
Zeker wat minder dan,fireball,machine head,perfect strangers en wat live albums van hun.
Maar deze is zeker het luisteren waard.lord in top vorm.lekkere bluesy/rock sound.
Draai hem wat minder vaak dan de boven genoemde albums,nu maar even weer opgezet.
Hij toch wel ruim voldoendezeker niet hun minste.

avatar van Thuurke
Alle Deep Purple Remasters vanaf de eerste plaat Shades of Deep Purple t/m Come Taste The Band (Mk 1 t/m Mk 4) zijn gewoonweg hardstikke goed. Op elke plaat kom je een aantal pareltjes tegen, vaak de onbekende nummers, zoals op deze plaat Place In Line. Wat een lekker nummer is dit.

First Day Jam: Pure Jazz

purpelaar
1 van mijn favoriete albums.

Place In Line, Smooth Dancer, rat bat Blue, geweldig.

Mary Long en WFT zijn ook goed maar heb k te vaak gehoord.

Mary Long heeft een aparte schoonheid die niet altijd te vangen is......

Ik waardeer weldegelijk alle bonustracks.

purpelaar
Grappig dat Roger Glover als referentie punt genomen wordt.
Alsof het ongepassioneerde, gecastreerde werk uit de Morse periode zo geweldig is.
Hoogstens Purpendicular is leuk .

Op Abandon staan HOOFDZAKELIJK slechte onafgewerkte nummers.
En dan ook nog teveel stukken waarop Gillan ook nog eens probeert te rappen.

Op zijn TOOLBOX cd uit 1992, die wel super is, doet hij dat ook. Maar op een gegeven moment moet je stoppen. Zeker met rap.
Ms kunnen sommigen zich Gillan´s uitstapje met Ray Slijngaard, idd een rapper, herinneren.
Samen met hem loop t hij een cd lang Smoke On The Water te verkrachten.
Gillan´s favoriete plaat in 1989 was Pump Up The Volume, je weet wel.

Oftwel.......het is maar naar wie je wilt luisteren.

Lord is, op zijn Belgisch gezegd, een vijg want die draait voortdurend en waait alle kanten opmet zijn mening.
Blackmore die a t einde van The Battle rages On tour voor Lord een soort zwart/wit versie was van zijn vroegere zelf.
Uhhhhhhhhhhhhhh....


Het zij m geddeltelijk vergeven omdat hij verder zoveel goeds gaf.

Bananas hadden ze andere hoes en titel moeten geven, maar nee hoor, een plaatje van Roger Glover´s vakantie in 1 of ander Oosters land. Een DP hoes met een kar vol bananen, please zeg.

Maar op die plaat staan weldegelijk, niet te veel vergelijken met vroeger natuurlijk, best leuke nummers.
Sommigen zelfs erg goed, maar faden dan, onbegrijpelijk.
Volgens Gillan werkten ze aan hun Sergeant Pepper, zei hij tijdens de opnamen.
Uhhhhhhhhhhhh...........

ROTD had nog wat klassiekers kunnen hebben maar hier is de productie zo slecht, ongelofelijk.
Mijn WDTWA en CTTB exemplaren van voordat ze geremastered werden klonken al stukken better.
Ook op ROTD staan potentieele prijsnummers maar er ontbreken dingen...
1 Blackmore en Lord
2 De goede productie
3 Betere afwerkingen van bepaalde stukken.

Wrong Man had t riffje maar even geleend van Ready And Willing van Whitesnake. NIEMAND die r over begon, weird.

En NU werken ze dan aan hun ws laatste plaat. Alhoewel, ik zie Gillan nog wel vanuit een rolstoel oude nummers verkrachten.

Enzovoort......

Nog ff terug naar WDWTWA .....
Place In Line geniet ik al bijna 35 jaar van, hahaha
Super Trouper hou k ook van, niets mis mee.

Ook de MK 1 platen zijn huizenhoog verheven boven t mediocre geploeter van na 1996.

purpelaar
Dus toch verstandige zet van Gillan en Glover om weg te gaan

Zo zei iemand.


Veel mensen weten eigenlijk niet goed wat r geburdde indertijd.

Ik ook niet natuurlijk.

Maar toch.......

Gillan wilde eigenlijk niet weg, maar wilde meer respect binnen de band.
Vooral van jeweetwel.......

avatar van De buurman
3,0
Gillan kondigde zelf zijn vertrek aan, al een half jaar voor hij uiteindelijk ging. Bij deze plaat wisten ze zelf al dat het zijn laatste was. Glover is er door Blackmore uitgetrapt. Lord en Paice bleven lekker zitten. Verder begrijp ik niet helemaal wat je met je relaas bedoelt. Maar hartelijk welkom, we hebben je nog niet eerder gezien hier geloof ik.

3,0
Blackmore heeft nooit langer dan vier albums achtereen met dezelfde zanger gewerkt, totdat hij Candice tegenkwam.

IJsbergsla
Een van mijn eerste gekochte vinylalbums. In 1973 had ik te weinig zakgeld voor de dubbel LP Made in Japan (die was toen HOT!!) en kocht ik deze, was toen net nieuw uitgekomen.
Jaar 1973, nu 39 jaren later, oh my God, de tijd vliegt.
Blijft een warm plekje houden.

avatar van Edwynn
Van al die toestanden binnen de band weet ik niet zo heel veel. Ik weet wel dat er niet altijd een causaal verband is tussen een goed album en een deplorabele staat van het verbond dat zo'n album inelkaar zette. Op Who Do We Think We Are lukte het m.i. allemaal niet zo. Ik vind het maar een saai en grijs album. Weinig ziel, geen spectaculaire toestanden. Ik mis de broodnodige vlammende duels van de heren Black en Lord en daar krijg ik een handvol matige songs voor terug. Woman From Tokyo vind ik erg leuk maar de rest gaat volledig langs me heen.

avatar van B.Robertson
4,5
Weinig solo's van Ritchie Blackmore op dit album. In Rat Bat Blue, Smooth Dancer en Our Lady zitten geen gitaarsolo's, in die eerste 2 titels wel waanzinnige solo's van Jon Lord. Het album zelf vind ik wel goed. Woman From Tokyo hebben ze vroeger bij mijn weten als enige track van het album live gespeeld. Later met Steve Morse Rat Bat Blue en Mary Long.
Bonustrack First Day Jam is opgenomen door Lord / Paice / Glover en bevat vette solo's van Lord.

Lazarus Stone
de beste DP want de rest draai ik niet meer.

Blackmore overtreft zichzelf op place in line.

avatar van Hans Brouwer
5,0
Lazarus Stone schreef:
de beste DP want de rest draai ik niet meer.
Doe je jezelf een hoop tekort!

Lazarus Stone
alles heeft zn tijd Hans, de rest kan ik dromen.
mijn hoofd aansluiten op internet en je kunt inloggen.

avatar van Hans Brouwer
5,0
Leuke droom, slechte droom, natte droom..... Lazarus Stone, voor Deep Purple mag je mij altijd wakker maken.

Lazarus Stone
het hele scala, wat een puber niet heeft doorgemaakt...
je kan het slechter treffen btw
ook maar effe opwaarderen, nou we toch bezig zijn.
kant 1 vergeven.

avatar van Bluebird
3,5
B.Robertson schreef:
Bonustrack First Day Jam is opgenomen door Lord / Paice / Glover en bevat vette solo's van Lord.

Wie is Gerard Blikmans?

avatar van B.Robertson
4,5
Die naam komt me niet bekend voor en in 't boekje zie ik dat ook niet zo snel staan, wel dat ik fout zit met Glover op bas. Glover schreef voor de remaster: Ritchie picked up my Rickenbacker and the result was the First Day Jam featuring Ian on drums, Jon on organ, and Ritchie on bass; a rarity indeed. And a great jam.

avatar van Bluebird
3,5
Yep, Gillan en Glover waren verdwaald of zaten vast op de Deutsche Autobahn valt elders te lezen...... of wellicht fijn een stukkie aan het planken met Highway Star uit de speakers knallend. In ieder geval was het voor de overige heren geen reden om daarop te blijven wachten waarop de als immer geduldig en hoffelijk bekendstaande Blackmore zelf de bas maar even ter hand nam. Iets wat hij later op zijn eigen Long Live Rock 'n Roll album nog eens over zou doen.

avatar van Bluebird
3,5
Gave jam idd, doet in het begin wat aan de vroege dagen van Manfred Mann's Earth Band denken voordat het overgaat in het Place In Line thema. Zelfs op de bas was Blackmore Glover nog de baas. Wat een te gekke puntige en funky loopjes.

avatar van ricardo
3,0
Deze ben ik nu weer eens aan het beluisteren, maar vind vooral de laatste 3 nummers maar een zeurderig karakter hebben.

Dit is geen topper van DP, en zeker niet in de mk II samenstelling.

Voor mij is het openingsnummer gelijk hun topper op deze plaat, daarna zakt het gelijk al in, al vind ik super trooper dan ook nog wel aardig.

Deze vind ik net als de score hier op mu.me ook al aangeeft een pak minder dan hun 3 voorgaande platen.

avatar van B.Robertson
4,5
M.Nieuweboer schreef:
Blackmore had geen zin in dit album. Zijn solo op Rat Bat Blue bewijst het.

Bedoel je daarmee dat hij juist geen solo op dat nummer heeft ingespeeld, of ben je in de war met een ander nummer? Zijn solo op Super Trouper is nou niet echt spectaculair en dat korte stukje in Woman from Tokyo valt amper een solo te noemen. Ik vind Jon Lord zijn solo op Rat Bat Blue nog steeds ronduit 'waanzinnig', ook Smooth Dancer bevat een erg lekkere solo en de piano van Woman from Tokyo mag ik nog steeds graag horen. A Place in Line zegt mij nog altijd niet erg veel, Mary Long vind ik dan weer erg goed (samen met Rat Bat Blue ooit nog gespeeld met Steve Morse). Ik ben 3 jaar lid geweest van Diep Peurpel - fanclub van België en Nederland; afgehaakt door het doordrammen van de voorzitter om zijn (foto)boek over Deep Purple te kopen, het - ondanks mijn verzoek - geen informatie over Warhorse plaatsen en het altijd dezelfde mensen aan het woord laten, om de meest onnozele zaken. Er werden wel eens (oude) interviews met Blackmore gepubliceerd (want men kwam zelf lang niet altijd in contact met de bandleden). Ritchie vond Mary Long wel goed, maar aan zoiets als Hold On van Stormbringer had hij een hekel.

avatar van De buurman
3,0
B.Robertson schreef:
[ Ik ben 3 jaar lid geweest van Diep Peurpel - fanclub van België en Nederland; afgehaakt door het doordrammen van de voorzitter om zijn (foto)boek over Deep Purple te kopen, het - ondanks mijn verzoek - geen informatie over Warhorse plaatsen en het altijd dezelfde mensen aan het woord laten, om de meest onnozele zaken.


Geinig, ik was ook lid. Midden/eind jaren '80 ergens.

avatar van B.Robertson
4,5
Ik ben na het concert van 21-03-1996 lid geworden, heb die 3 jaargangen bewaard en 1 oud nummer nabesteld waarin het optreden in Ahoy van september 1993 beschreven stond.

avatar van Rockfan
4,5
Dit zal toch wel één van mijn favoriete albums blijven. Waarom ? Als jochie van een jaar of dertien een keer met mijn ouders op bezoek bij vakantievrienden. Deze heer des huise vernam dat ik wel van Deep Purple en dat soort werk hield. Kwam toen met dit album aanzetten. Lag op zolder te verstoffen zie hij. Ik zou blij als een kind zo blij dat ik hem mocht hebben. Die mensen nooit meer teruggezien. De elpee daarentegen heb ik nog steeds. Ben die mensen nog dankbaar.

Geen favoriet voor mij. Ik kocht blind Deep Purple in ROCK en Made in Japan en waa verkocht (la sik dat al niet was)

avatar van De buurman
3,0
Heeft niet dezelfde klasse als zijn drie voorgangers. De nummers zijn simpelweg wat minder interessant en de productie wat vlakker dan (met name) Machine Head. Toch staan er wel wat aardige stukken op. Wat absoluut de moeite waard is om eens te luisteren, is Rat Bat Blue. Die orgelsolo zou moeiteloos in een scene van Mario Bros passen. In die zin.... zijn tijd ver, ver vooruit! Maar, hoe belangrijk Jon Lord ook was in deze classic Purple periode, ik vond zijn sound in de tijd van Whitesnake en later het herrezen Deep Purple stukken lekkerder dan hier.

avatar van Kronos
4,0
De negatieve kritieken die dit album krijgt zijn niet helemaal terecht. Het begint prima met Woman from Tokyo en ook op de vier volgende nummers is weinig aan te merken. Maar dan helaas, met Place in Line en Our Lady zakt het als een pudding in elkaar. Dat geeft de tijd aan voor Deep Purple, Mark III.

78/100

avatar van frolunda
4,0
De voorganger Machine head mag dan wel een stuk bekender zijn maar ook deze Who Do We Think We Are vind ik verrassend sterk.De sound is wat meer laidback en heeft een flinke Blues injectie gekregen maar de overige sterke punten van Deep purple worden ook hier gewoon gehandhaafd.
Het bewierookte Woman from Tokyo vind ik eigenlijk nog één van de mindere nummers want in het vervolg begint de band pas echt lekker te grooven en weten ze bijna elk nummer met een sterke instrumentale vondst nog wel een impuls te geven.Vooral Smooth Dancer en Rat bat blue vind ik uitstekende nummers.
Ook Gillan is hier prima op dreef en de productie mag er ook wezen zodat ik uiteindelijk alleen maar tot de conclusie kan komen dat Who Do We Think We Are een wat onderschat Deep purple album is.
Zeer goed.

avatar van WoNa
4,0
Ik had altijd het idee dat dit de slechtste plaat van Deep Purple was, mach 2 dan, tot dat iemand in mijn band opperde een hardrock nummer aan te pakken en dat misschien wel Woman From Tokio zou worden. Dat is nog niet gebeurd, maar ik heb wel even de cd goedkoop in huis gehaald. Een goede zet. Er staat geen slecht nummer op deze plaat. Juist de blues invloeden, hierboven al zo genereus aangestipt, maken de plaat wat mij betreft helemaal af. Inderdaad veel en heel prettige extraatjes, al zijn er nog een paar op de plank blijven liggen begrijp, uit de Rome sessies.

Woman From Tokio vond ik altijd al een heel sterke single. Die heb ik al sinds de jaren 70 in huis. Gebouwd rond een ijzersterke riff, een prachtig psychedelisch tussenstuk, dat mij toen veel te lang duurde, en geweldig rock and roll einde. De bescheiden rol van Blackmore in de solo's is een zegen, zo laat de tweede versie horen die op deze plaat is toegevoegd in 1999.

Psychedelica komt sowieso nog terug op deze plaat. Best opvallend voor het hardrockende beest dat Deep Purple toen was.

En toen viel het uit elkaar en zou nooit meer worden wat het geweest is. Met name dankzij Ritchie Blackmore. De man komt over als een jaloers chagrijn.

Ja, dit zou wel eens een betere plaat dan zijn voorgangers kunnen zijn. Juist door de variatie in de muziek. Die platen hebben wel de beste nummers 'Child In Time', 'Fireball', 'Smoke On The Water' live en zo. Als geheel? Ik neig er wel toe.

Haarm
WoNa schreef:
Ik had altijd het idee dat dit de slechtste plaat van Deep Purple was, mach 2 dan, tot dat iemand in mijn band opperde een hardrock nummer aan te pakken en dat misschien wel Woman From Tokio zou worden. Dat is nog niet gebeurd, maar ik heb wel even de cd goedkoop in huis gehaald. Een goede zet. Er staat geen slecht nummer op deze plaat. Juist de blues invloeden, hierboven al zo genereus aangestipt, maken de plaat wat mij betreft helemaal af. Inderdaad veel en heel prettige extraatjes, al zijn er nog een paar op de plank blijven liggen begrijp, uit de Rome sessies.

Woman From Tokio vond ik altijd al een heel sterke single. Die heb ik al sinds de jaren 70 in huis. Gebouwd rond een ijzersterke riff, een prachtig psychedelisch tussenstuk, dat mij toen veel te lang duurde, en geweldig rock and roll einde. De bescheiden rol van Blackmore in de solo's is een zegen, zo laat de tweede versie horen die op deze plaat is toegevoegd in 1999.

Psychedelica komt sowieso nog terug op deze plaat. Best opvallend voor het hardrockende beest dat Deep Purple toen was.

En toen viel het uit elkaar en zou nooit meer worden wat het geweest is. Met name dankzij Ritchie Blackmore. De man komt over als een jaloers chagrijn.

Ja, dit zou wel eens een betere plaat dan zijn voorgangers kunnen zijn. Juist door de variatie in de muziek. Die platen hebben wel de beste nummers 'Child In Time', 'Fireball', 'Smoke On The Water' live en zo. Als geheel? Ik neig er wel toe.


Ik vind ook dit album goed. Evenwichtiger? Eerdere staan wel klassiekers op, maar als geheel niet zo sterk. Ben het met je opinie eens. ?

avatar van gigage
3,0
Een soort van samenvatting van wat de band hiervoor al gemaakt had maar dan minder. Er zit ook niet echt een flow in het album, althans zo beleef ik het. En niemand gaat echt tot het gaatje behalve John Lord. Maar verwacht daarin ook niet een Space Trucking.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:12 uur

geplaatst: vandaag om 10:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.