Kanye West - My Beautiful Dark Twisted Fantasy (2010)

We naderen het eind van 2010 en heb nu toch wel genoeg tijd gekregen om dit album eindelijk van een cijfer te voorzien. Ik heb dit album zoveel mogelijk opgelegd om een goed beeld te krijgen en te beslissen of al die lovende reviews het wel bij het rechte eind hebben (ofcourse, dit noemen ze smaak, maar het verleden heeft al meerdere keren bewezen dat de media meestal een cijfer plaatst nadat ze het op een mainstream-schaal hebben gezet).

Het album begint met 'Dark Fantasy' en dit is een nummer die echt moeilijk te beoordelen is. De ene keer kan hij door de beugel, de andere keer irriteer ik me aan de sample (die volgens mij een andere volumehoogte heeft dan de rest van het nummer). Bij de laatste keer kon ik het nog goed aanhoren, dus dan tellen we die als de 'officiele' beoordeling van het nummer. Na de sample horen we een hele goede beat die zich perfect leent voor de stem & flow van Mr.West.

Na 'Dark Fantasy' komt het nummer 'Gorgeous', waar Kanye z'n label-collega Kid Cudi en veteraan Raekwon te hulp roept. Kanye West is z'n auto-tune obsessie nog steeds niet verleerd en gebruikt het alweer om z'n rap kunsten op een ander 'niveau' te brengen. Ik ben niet zo'n fan van auto-tune, maar hier erger ik me er niet aan. Ik vreesde dat Cudi een verse zou droppen, maar hij beperkt zich enkel tot de hook, die hij eigenlijk goed brengt en past bij het nummer. Raekwon is helaas de laatste tijd heel slecht bezig en hier doet hij het weer. Hij is gelukkig maar het enige minpuntje aan dit nummer.

Dan komt de single 'Power' uit de speakers en dankzij dit nummer heb ik eigenlijk intresse gekregen voor dit album. Oké, ik moet eerlijk toegeven dat ik soms momenten had dat dit nummer m'n oren uitkwam, maar dat lag waarschijnlijk aan iets anders. Eén van de betere nummers van het album is het zeker!

Na de interlude van 'All Of The Lights', komt het echte werk. Ik moet eerlijk toegeven, ik vind dit nummer eigenlijk nog wel goed. Met al z'n gast-artiesten was dit nummer ook een puzzel om al die stemmen te herkennen. Ik erger me totaal niet aan de (valse) stem van Rihanna, enkel konden ze beter Fergie (?) thuis laten. Ze haalt niet het beste Black Eyed Peas (van voor 2009) niveau. Al bij al een goed nummer.

Na drie goede nummers en één hele goede (Power), komt het eerste gedrocht van het album (en hopelijk de laatste ?). Rick Ross & Jay-Z brengen een matige verse en dan komt Nickij Minaj. Iedereen roept dat dit de beste verse ooit van haar is. Dat klopt, maar dat komt omdat ze een niet al te goede rapper is. Ik stoor me mateloos aan haar verschillende accenten en denk echt dat zij last van ADHD heeft... Als ik de zin 'I'm a motherfucking monster' hoor, dan weet ik dat het afgelopen is met haar. Dan probeert Kanye west à la auto-tune te zingen, maar het kwade is al geschiet. Dit nummer is het gedrocht van het album.

Ik moet Kanye West toch wel respecteren, want na 'Monster' had ik zin om dit album terug uit de cd-lade halen om het weg te gooien. Gelukkig komt 'So Appalled' en brengt me op een andere gedachte. Dit is voor mij het betere Good Friday-nummer. Zo goed zelfs dat dit m'n favoriet van het jaar is.

Na het beste nummer van de Good Friday-serie, komt er een ander nummer uit de serie. Eerst was ik totaal geen fan van dit nummer, maar sinds ik dit album beluister, heb ik al meerdere keren geskipt naar dit nummer. Dan brengt Rick Ross een featuring en er is al heel wat kritiek op dit feit, maar ik erger me totaal niet aan Rick Ross. De derde nummer van het album die ik heel goed vind.

Runaway is ook een nummer uit de serie en staat op de tweede plek van beste Good Friday- nummer. Ik heb sowieso een zwak voor piano-geluiden. Pusha T is eigenlijk nieuw voor me. Ik heb hem maar dit jaar ontdekt. Een heel goed nummer, alleen jammer van de lengte. Na 7 minuten wil ik een ander nummer luisteren, maar 'moet' dan helaas nog twee minuten wachten. Dit doet een beetje afbreuk voor mij.

Ik dacht na Monster dat we verlost waren van de gedrochten, maar helaas komt Hell Of A Life ook nog. Dit nummer is wat minder slecht dan Monster, maar toch ook geen parel.

'Blame Game' met John Legend vind ik ook wel een goed nummer. Eén van de relaxste nummers van het album en mag er zeker zijn! Die sample op het einde komt me bekend voor, van één of andere serie uit de jaren '80/'90 ?

'Lost In The World' vind ik niet echt een echt hip-hop nummer en meer pop-achtig. In vergelijking met de andere pop-nummer steekt dit nummer met kop en schouder uit. Ik erger me er totaal niet aan, maar het is niet zo dat dit nummer op m'n repeat staat.

Het album eindigt met een speech van één of ander bekende artiest (dat neem ik aan ?) en doet je bekomen van al dat 'nieuw' hip-hop geweld.

Kanye West verdient helaas geen vijf, maar mag tevreden zijn met een vier. Toen ik dit album net volledig beluisterd hebt, dan wou ik het een drie geven, maar na meerdere luisterbeurten kwam de sfeer pas echt op gang. De reden waarom ik geen vijf geef, is ;
- Twee gedrochten van nummers, genaamd 'Monster' en 'Hell Of a Life'.
- Dit is helemaal geen topper, klassieker of wat dan ook. Als ik nu op de teentjes trap van iedereen die een vijf gaf, jammer, maar misschien ligt dit aan het feit dat ik er kritischer naar luisterde ?

Na Late Registration het beste album van Kanye. Vooral het nummer POWER is geniaal, waarin hij 21st century schizoid man van King Crimson gebruikt; van originaliteit gesproken!

Ook de lange versie van de videoclip gezien van Runaway op Youtube, en hoeveel keer ik commentaar gelezen heb over het feit dat de clip racistisch is (aan de tafel zitten enkel zwarten, de bedienden zijn blank), echt belachelijk.

ik heb nog nooit bedienden gezien in die clip, alleen balletdanseressen en kanye zelf. Of zaten de bedienden in de Runaway film?

Bijna alle balletdanseressen zijn ook blank. Zegt toch niks. Dit soort situaties en discussies duren toch nog eeuwen.

My Beautiful Dark Twisted Fanstasy, verpakt in een rode hoes achter de, met mythische afbeeldingen versierde, gouden letters die de naam van de kunstenaar achter dit meesterwerk vormen: Kanye West. Een zelf benoemd genie, geroemd om zijn muzikale kwaliteiten, verafschuwt vanwege zijn enorme ego. De laatste jaren werd hij niet alleen bekritiseerd vanwege incidenten en uitspraken, maar ook vanwege zijn laatste album 808s & Heartbreak. Een album dat hip-hopliefhebbers teleurstelde na Graduation. Kanye West, met The College Dropout ooit een frisse wind binnen hip-hop zou het nu definitief kwijt zijn. Hij zou te ver doordraven in zijn emoties en in een hype genaamd autotune. Echt hooggespannen verwachtingen voor dit album waren er dus niet. Natuurlijk bleven velen (stiekem) nieuwsgierig naar deze plaat. Deze nieuwsgierigheid zette zich na verloop van tijd om in roddels, geruchten en speculaties. De naam Good Ass Job veranderde in Dark Twisted Fantasy waaraan uiteindelijk de woorden 'My Beautiful' werden toegevoegd. Er kwamen geruchten over producers en gastartiesten. Naast legendarische namen als Pete Rock, DJ Premier, Q-Tip en The RZA werden ook producers als Soulja Boy genoemd. Vanzelfsprekend zouden populaire namen als Lil' Wayne, Rick Ross, Nicki Minaj, Drake, Kate Perry en Rihanna hun steentje bijdragen. Hieruit kan wel afgeleid worden dat de gemengde gevoelens niet veranderden. Ook na het uitbrengen van de G.O.O.D Fridays bleef men afwisselend positief/negatief. Uiteindelijk kwam er een doorbraak die alle critici ineens laaiend positief over dit album maakte: Runaway. Deze halfuur durende film liet alle nummers en vreemde visies van Kanye West op hun plaats vallen. Door de affaire met de feniks in de film werd ineens de gedachte achter de controversiële cover duidelijk. Er was nog wat aangepast aan een aantal G.O.O.D Fridays. Naast elkaar met beeld erbij bleken de nummers ineens tien keer beter. Ja, de verwachtingen waren door de film vele malen positiever. Men keek reikhalzend uit naar de gemasterde versies van de nummers die in Runaway voorkwamen en er werd nu druk gespeculeerd over welke nummers op het definitieve album zouden komen. Uiteindelijk zouden er nog twee al bekende nummers worden toegevoegd. Wel bleef Dark Fantasy, net als in de film, het openingsnummer...

Na de opening van Roman Zolanski, het alter-ego van Nicki Minaj, klinkt de sample vertrouwd in de oren van luisteraars die al jaren bekend zijn met Kanye West. Natuurlijk klinkt het nieuwe album van Kanye anders dan de voorgaande, maar het kenmerkende samplewerk, dat ook voorkomt op Devil in a New Dress geeft een nostalgisch Kanye West-gevoel. De sample van Mike Oldfield wordt bijgestaan door Kid Cudi, wiens naam ook al redelijk gevestigd is in de hip-hopscene. Na zijn eenmalige bijdrage op 808s, is zijn aandeel op My Beautiful Dark Twisted Fantasy groter. Zijn klagende zang wordt niet alleen subtiel toegevoegd aan Dark Fantasy en All of the Lights, maar zijn refrein op Gorgeous is van toevoegde waarde. Naast Kid Cudi is het Kanye's eigen aandeel ook van erg hoog niveau. Door de, met distortion bewerkte raps van Kanye mag Gorgeous wel benoemd worden tot tekstueel hoogtepunt van het album. Het daaropvolgende nummer POWER is een heerlijk bombastisch nummer. Na de intro krijg je door de toevoegingen van instrumenten het gevoel dat de machines opgestart worden. Na bijna vier minuten bijna weggeblazen te zijn wordt je weer tot rust gebracht door de outro van Dwele en de heerlijke interlude voor All of the Lights. Het piano- en vioolwerk zorgt voor een prachtige onderbreking om je voor te bereiden op de schallende toeters van All of the Lights. De enorme gastartiestenlijst blijkt achteraf het achtergrondkoor te vormen. Slechts enkelen van hen hebben een soloaandeel in het geheel. De rap van Fergie komt eigenlijk precies op het goede moment in tussen de zang van Kid Cudi en het duet tussen Elton John en Alicia Keys. Het enige jammere aan dit deel is de rap van Fergie zelf. Haar waardeloze rap had vervangen moeten/kunnen worden door een veel betere rapper.

Na All of the Lights wordt met Monster en So Appalled de sfeer een stuk grimmiger. Beide nummers bevatten aan groot aantal gastartiesten die wel allemaal aan de beurt komen. Monster bevat qua gasten zowel de grootste verrassing van het album als het dieptepunt. Nicki Minaj blijkt uitermate geschikt voor een vocale rol als monster. Jay-Z echter niet. Zijn verse is echt bedroevend slecht. Gelukkig maakt hij dit dieptepuntje ruimschoots goed door ver boven de rest uit te steken op So Appalled. (Daarnaast mag Jay ook bedankt worden voor het uitlenen van zijn Blueprint 3-cover aan Kanye!) De volgende verrassing komt op Devil in a New Dress. Rick Ross, die al een goede indruk had gemaakt met zijn rumbelende intro op Monster, blijkt hier zelfs een goede verse neer te kunnen zetten. Hoewel het zijn aandeel eerst puur als opvulling van een heerlijke beat lijkt, blijft zijn rap je toch ook wel bij. Devil in a New Dress is als een op zichzelf staand nummer al erg goed, maar, net als in de film, blijkt het nummer ook zeer geschikt als intro voor een van de meest geniale nummers van 2010: Runaway.

Een intro bestaande uit een simpele, herhalende pianoklank. Een hypnotiserende klank die je doet verlangen naar een toonverandering. Als deze eenmaal is gekomen duurt het niet lang voordat de beat invalt. De zingende Kanye in het begin komt oprecht en puur over, zodat je vergeet dat hij geen mooie zangstem heeft. De tekst van dit refrein is gewoon simpel briljant! Kanye gaat hierna verder op een zingende/rappende manier. Het binnenhalen van Pusha T blijkt ook een erg goede zet. Zijn verse zorgt op Runaway voor een welkome afwisseling. Na een over de top autotune-kunstwerkje op het einde kom je erachter dat je al ruim 9 minuten aan het luisteren bent na het zelfde nummer. Na deze twee nummers slaat de sfeer plotseling weer keihard om. De rauwe beat van Hell of a Life start. Kanye gooit het zelf ook over een andere boeg. Hij rapt agressief, wat erg goed past bij de beat. Blame Game laat daarna weer voor de zoveelste keer zien dat My Beautiful Dark Twisted Fantasy een erg gevarieerd album is. Een redelijk harde beat met een rustig pianodeuntje is de perfecte ondergrond voor de zang van John Legend. Ook is het de juiste muziek om een conversatie over te horen. Een conversatie met Chris Rock die op een humoristische manier overdonderd is door de door Kanye teweeg gebrachte verandering bij zijn vriendin.

Het laatste nummer, wat ook gezien kan worden als een nummer, laat maar weer eens zien van welk niveau de samplekwaliteiten van Mr. West zijn. Een compleet gekopieerd nummer van Bon Iver blijkt erg goed aan te sluiten op de beat van Lost in the World. Dit nummer geeft een soort aftitelingsgevoel. Met een paar wijzigingen in het origineel van een Gil Scott-Heronsample maakt Kanye West aan het einde nog een statement. Met dit statement zorgt hij ervoor dat het nummer en ook het album met ultieme perfectie afsluit. Ik kan na dit album ook niks anders doen dan mij aansluiten bij het zelf geplaaste applaus op het einde en overdonderd meeklappen...

Ik moet zeggen dat de nummers na een tijdje een beetje 'opgerekt' lijken,
mss moet er een cut of hoe je het ook noemt,
iig een versie waarvan de tracks wat korter zijn van uitkomen ofzo.

Zou ik toch raar vinden onvolledige tracks.

Zeer goed album met voor mij als betere nummers "Dark Fantasy" en "Blame Game", Runaway daarentegen vind ik echt een tergend slecht nummer, het zwarte schaap van dit album.

'My Beautiful Dark Twisted Fantasy' van Kanye West klinkt groots, narcistisch en arrogant. Een beetje zoals hijzelf is dus. Maar het toont ook een andere kant van Kanye West, zoals bijvoorbeeld op het 'Runaway', een kraan van een nummer, 9 minuten lang. "And I just blame everything on you; at least you know that's what I'm good at".

Opener 'Dark Fantasy' is meteen één van de beste nummers, in mijn ogen. Erg mooi geproduceerd, en Kanye West klinkt nog niet zo slecht ook niet. 'Gorgeous' komt erna, ook een sterk nummer, met Kid Cudi die het goed doet, die hook. Tekstueel is het ook een interessant nummer, Kanye heeft hier wel één van z'n betere geschreven van het album. 'Power' is ook een erg goed nummer, met die sample van Kign Crimson's '21st Century Schizoid Man'.

Dan gaat het een beetje fout in mijn ogen. De interlude van 'All Of The Lights', niets mis mee, gewoon een toepasselijke interlude zonder meerwaarde. Het nummer zelf kan me echter niet bekoren. Rihanna heb ik nooit iets gevonden, en hier ook niet. Een hele hoop gastartiesten staan hier aangegeven, waarvan vooral Fergie de bal misslaat (wat ze ook doet met The Black Eyed Peas, zie laatste nieuwe). 'Monster' is een apart nummer toch wel, het bizarre is: Jay-Z's verse is slecht, die van Nicki Minaj is ook niet te best, en die van Rick Ross ook niet. Kanye is de enige die er nog een beetje uitkomt. Maar het spreekt me wel aan, dat nummer, dat is dus bizar. In 'So Appalled' vind ik Jay-Z al een pak beter, maar nog altijd niet super. Verder is dat wel een lekker nummer op zich.

'Devil In A New Dress' is geen slecht nummer, maar niet fantastisch. 'Hell Of A Life' is één van de mindere songs op 'My Beautiful Dark Twisted Fantasy'. Maar het nummer dat daartussen komt, dat vind ik al van bij de eerste luisterbeurt geweldig. Het duurt misschien iets te lang, met die autotunesolo of wat dan ook, maar dat stoort me niet zo, daar is hetgeen wat ervoor is gekomen veel te goed voor. De basis voor het hele nummer is eigenlijk een valse pianonoot. Sterk geproduceerd van meneer West.

'Blame Game' is ook een sterk nummer, met John Legend. Dat die een goede stem heeft, dat is al langer bekend natuurlijk. Hij kwijt zich dan ook prima van zijn taak. Die Pusha T is ook niet slecht, ik kende 'm niet. De outro van het nummer had er van mij niet op gemoeten, maar is op zich wel interessant. Ik val er niet bij in slaap of zo. 'Lost In The World', met een Bon Iver-sample (kan dat?) is gewoon een goed popnummer, dat steeds meer aanzwelt. De plaat wordt afgesloten met een stukje uit een toespraak van Gil-Scott Heron, 'Who Will Survive In America'.

Enkele missers, maar toch een sterke plaat van Kanye West.

3,5 sterren

hoe kan het dat dit album die net uitgekomen is nu al ( veel ) meer stemmen heeft als de vorige 2 albums terwijl die ook al erg bekend waren ? voor mijn gevoel, zelfs bekender dan dit album

dit album heeft een stuk meer media-aandacht gehad dan graduation en vooral 808's hoor!

oh dat is me dan een beetje ontgaan haha, wat doen er veel artietsen mee met all of the lights

In een grot geleefd het afgelopen jaar?

Nee hoor, ik houd me ook totaal niet bezig met de media tegenwoordig 90 procent van de nummers in de top 40 ken ik ook niet

haha, kom bij de club, ik had dit album misschien nauwelijks gekend als ie niet dagenlang op de voorpagina stond bij musicmeter XD

Met media bedoel ik ook gerenomeerde muzieksites en bijvoorbeeld de volkskrant waar dit album veel aandacht heeft gehad.

Heb hem gekocht. Klinkt nog veel beter zonder die censuur en met "asshole, dick, fuck en pussy".

Die zit op de downloadbare versie ook allang niet meer hoor. Maar het is inderdaad de moeite waard op het op CD te hebben.

Toch vind ik het knap dat dit nog zo'n hoog gemiddelde heeft gezien het enorme aantal stemmen van wie ook een boel mensen die normaal niet zoveel met dit soort muziek hebben.

Dit album heet inderdaad enorm veel stemmen. Er zijn jammer genoeg maar weinig hiphop albums met zoveel stemmen op MuMe.

Raar dat hij dan nog niet in de top-250 staat..

De top250 wordt samengesteld uit de persoonlijke top10 lijsten van de users. Dit album staat maar bij een handjevol users in hun top10 dus hij staat er nog lang niet in.

Bovendien moet een album daarvoor minstens 2 jaar oud zijn.

Gelukkig (de wens is de vader van de gedachte) is de hype-storm wel uitgeraasd over twee jaar en zullen we dit album er niet in terug zien.

Dat weet ik zo net nog niet, ik verwacht zelfs dat dit album over een jaar of 10 als een kleine klassieker wordt gezien.

Echte popmuziek. Ben er na een maand zo ongeveer op uitgekeken.

Ben hem ook best wel zat en ZO vaak heb hem niet eens opgezet.

Gaan we nu weer zo'n 'hype-discussie' houden

QFT.

Laten we over anderhalf jaar kijken waar MBDTF staat in de top-250, en dan nog eens discussiëren. Dat lijkt me zinvoller dan nu al een discussie te voeren.