Kanye West - My Beautiful Dark Twisted Fantasy (2010)

Eigenlijk was ik niet meer van plan om nog te gaan beginnen met een nieuwe Kanye. Het torenhoge gemiddelde deed me anders besluiten. Voorlopig ben ik best onder de indruk. Dit klinkt erg goed. Zeer gevarieerd. Goede electronica effecten en niet zo'n overdaad als op 808's. Ik ga nog even verder luisteren.

Haha echt waar? Ik luister al een tijdje Runaway op repeat..

Niet vaak klinkt een cd perfect, mar deze nijgt daar toch echt naar!
die tien op pitchfork is zeer terecht!

Ik vond vooral de nummers aan het einde: Runaway, Hell of a Life en Blame Game geweldig zeg. En die hoorde ik pas na mijn eerdere berichtje. Hier ga ik veel lol aan beleven.

Geen enkele plaat waar Rihanna opstaat verdient de volle pot. Die is per definitie nooit perfect omdat ze zo vals zingt als een kat.

Ik let er eigenlijk nooit op of iemand vals zingt of niet, interessert me ook niks, als ik het maar goed vind.

Soms (vooral bij live optredens) vind ik het zelfs wel wat hebben als niet alles kraakhelder is.

Wat een postieve recensies overal trouwens.

Pitchfork geeft dit album eventjes 10.0. Ik ben geen hip-hop fan, noch R&B, noch Rap. Kan deze plaat toch iets worden?

Als je hiphop niet kan verdragen, nee. Als je niks tegen hiphop hebt maar geen fan bent van de gangstersfeer eromheen, gaat er een hele nieuwe wereld voor je open. Als je geen R&B-fan bent kan dit album zeker wat voor je worden want dit heeft in de verste verte niks te maken met R&B.

Ik vind hem echt heel sterk. Na een aantal beurten sowieso zijn beste, puur qua opzet is dit precies wat ik zoek in een album. Het album duurt meer dan een uur en toch lijkt het geen minuut te lang en dat is een goed teken.

Dit klinkt minder vervelend/penetrant dan de 2 laatste albums die Kanye uitbracht, goed nieuws dus voor wij die onderhevig zijn aan mainstream radio.

Voor mij is het werkelijk onbegrijpelijk wat iedereen hier zo goed aan vind. Ik kan heel goed begrijpen dat als je een fan bent van meer mainstream hiphop je dit heel leuk en goed vind, alleen dat bijna iedereen dit zo hoog heeft zitten verbaasd me.
Als ik dit album in een woord zou samenvatten is dat saai. Hou heel erg van Hiphop, maar kan hier weinig mee. Vernieuwend is het sowieso niet, maar dat hoeft in principe niks uit te maken. Echter geen enkele beat weet me te pakken (saai! Kan die outro van runaway niet nóg langer duren...?). De helft van de nummers bestaad voor de helft uit een irritant gitaar rifje, wat zijn toppunt vind in Hell of a Life.
De titel van het album doet toch een vrij donker album vermoeden, maar het zijn vooral lieve (saaie) piano deuntjes en dingetjes die de klok slaan.
Nou is ook zeker niet alles slecht aan het album en komt Kanye zelf af en toe best leuk uit de hoek, een krappe 2,5*

Een introductie heeft de beste man eigenlijk niet nodig. Kanye West is met zijn unieke muzikale verrichtingen en beruchte media-uitspattingen een persoonlijkheid waar vriend en vijand niet omheen kunnen. Na zware emotionele tegenslagen kwam de rapper twee jaar geleden met het therapeutische 808s and Heartbreak waar hij met behulp van een flinke dosis autotune en tribal drums zijn zorgen verwerkte. Toen dit grotendeels achter de rug was kon Kanye weer vooruit kijken en zijn al eerder geprezen creativiteit op het geniale My Beautiful Dark Twisted Fantasy (MBDTF) de volledige vrijheid geven.

Met de G.O.O.D. Friday-reeks (waar onder andere tracks van dit album werden gelekt) werd er al een glimp opgevangen van het niveau van dit album, maar toch zal bij de meesten het kwartje pas volledig zijn gevallen na het bekijken van de korte film Runaway. Prachtige beelden fuseren hier met de muziek van MBDTF en bieden zo de mogelijkheid om nog beter te kunnen gluren in het briljante brein van meneer West. Het niveau van simpele beatmaker is Kanye natuurlijk al lang geleden ontstegen, maar dat hij capabel is om zulke imponerende symfonieën te scheppen hadden maar weinig mensen kunnen voorspellen. Op MBDTF is de muziek nog grootser: elke laag en elke seconde klopt gewoon, wat het beschrijven ervan ontzettend lastig maakt. Hoe kan een noemenswaardig onderdeel worden gekozen als het gaat om een plaat die alleen uit hoogtepunten lijkt te bestaan?

Of het nou gaat om All of the Lights, waar episch trompetgeschal en indringende drums de indrukwekkende bijdragen van Rihanna, Elton John, John Legend en vele andere verheffen, Hell of a Life, waar de vunzige teksten van Kanye worden gevoed door een duistere synthesizer of Blame Game, waar hij oprecht zijn liefdesverdriet bespreekt over een gevoelige pianomelodie en melancholische violen die precies de juiste snaar weten te raken: Kanye weet elke keer de kern van een nummer perfect naar muziek en woorden te vertalen. De verschillende tracks die symbool staan voor de uiteinden van zijn verdorven fantasie worden ook nog eens door een ongrijpbare factor harmonieus bij elkaar gebracht.

Bijna alle tracks op het album halen de vijf minuten en de meerderheid gaat zelfs een tijdje verder. Toch is er geen één keer sprake van verveling: Kanye bouwt in zijn outro’s met veel vernuft de al ingenieuze beats uit met extra zang, instrumenten of skits en biedt de luisteraar zo de tijd om de zojuist ervaren prikkels rustig te laten bezinken.

Kanye West heeft met My Beautiful Dark Twisted Fantasy de zeer hooggespannen verwachtingen knap weten te overtreffen, en dat terwijl hij veel nummers al met zijn G.O.O.D. Friday-reeks had prijsgegeven. De narcist pur sang bewijst met deze plaat dat zijn zelfvertrouwen, dat aan arrogantie grenst, ver van misplaatst is. De zeer gevarieerde producties klinken allemaal groots en combineren originaliteit en een verslavend element dat even gemakkelijk door de massa als door fijnproevers zal worden opgepikt. De hele plaat klinkt foutloos en zelfs de autotune en het valse gezang (waarvoor elke andere artiest zou worden afgestraft) liggen heerlijk in het gehoor. De gastartiesten die voor dit meesterwerk zijn opgetrommeld zijn zeer verschillend en gaan van Elton John tot Rick Ross. Toch weet Kanye West iedereen op de juiste plek te positioneren om zo tot het beste resultaat te komen en evenwichtige tracks te maken. Met deze lofzang lijkt My Beautiful Dark Twisted Fantasy af te stevenen op een perfecte score, en toch haalt het deze net niet. De plaat moet namelijk nog één ding bewijzen en dat is tijdloos zijn. Een album dat nu al een zo’n grote impact heeft zal ongetwijfeld de tand des tijds overleven, maar tot dat moment moet Kanye West voor deze verbluffende prestatie met dit cijfer genoegen nemen.

bron: Hiphopleeft

Verhoogd met 0,5. De producties hierop zijn toch wel erg sterk. Zijn beste album tot nu toe imo.

choke a southpark writer with a fishdick!

ghehe

All of the Lights klinkt zo ontzettend rommelig en vind ik echt een crap van een track. Een 5 gaat het daarom bij lange na nooit worden. Runaway klinkt wel ok, al lijkt de rap en de zang echt nergens op, het einde van het nummer verpest ook alles wat de track nog OK maakte. Ik heb tot nu toe niet kunnen ontdekken wat er nou zo goed aan dit album is. Heb het allemaal al een keer eerder gehoord. Om nou te zeggen dat je weggeblazen wordt, nee. De man kan niet zingen en niet rappen, hij had er beter een instrumentaal album van kunnen maken.

Wat een onzin, volgens mij werkt het toch voor iedereen anders.

Ik zag gister pas dat Kanye een nieuwe cd uitgebracht heeft.
Ik ben opzich wel een redelijke fan van kanye, alhoewel dat de laatste jaren wel wat minder is geworden. Dit is gekomen omdat ik ook wat minder hip hop ben gaan luisteren. Desondanks ben ik erg benieuwd naar Ye's nieuwe album, aangezien de beoordelingen er niet om liegen!

Hij staat op luisterpaal

EENS ! Zelfde reden waarom ik op een 4 blijf hangen. Ik had net hetzelfde met graduation en t pain...

Moet Carlie Wilson (nummer 14) niet Charlie Wilson zijn aka Uncle Charlie van The Gap Band.

Ik weet het voor 99,99% zeker. Zou iemand dit aan kunne passen die het 100% zeker weet.

Je hebt gelijk. Ik heb het aangepast .

Ik was je al voor .

Na al het commentaar ben ik wel erg nieuwsgierig geworden naar dit album..
Ben een beetje afgehaakt na het laatste album, maar geniet nog steeds van zijn eerste twee albums... Laat ik dit album dan toch ook eens even weer proberen!

Ik vind het niet per sé slecht, maar helaas gewoon helemaal niks aan. En op z'n eerste plaat viel het nog mee, maar nu erger ik me echt aan Kanye z'n stem. 2,5*

Een hiphopliefhebber zal ik mezelf bepaald niet noemen. Kanye West bezit echter iets waardoor hij bij mij niet veel fout kan doen. Zijn houding, flow en stem, die op een fantastische manier nét niet irritant is, passen voor mij heel goed bij elkaar. Nadat ik ooit op een muziekzender (The Box geloof ik nog) nummers als Jesus Walks en Heard 'em Say had gezien merkte ik dat ik dit soort hiphop, in tegenstelling tot veel werk van andere artiesten, wél kon waarderen. Eerst deed ik er niet veel mee (ik ontdekte vooral veel symfonische rock/metal en aanverwanten) maar op een dag leende ik uit de bieb Late Registration. Een hoop troep stond erop, niet in het minst veroorzaakt door de gastartiesten, maar de singles en (vooral) de twee langste nummers We Major en Gone heb ik erg veel gedraaid en zorgen ervoor dat ik dit album toch eigenlijk wel met 3.5* kan beoordelen.

Voorganger College Dropout heb ik tot op heden nooit helemaal beluisterd. Ook hier stonden naar mijn mening een paar vervelende nummers op toen ik hem ooit, overigens door een fout, slechts voor de helft legaal gedownload had. En wat Kanye in 2007 en later allemaal voor singles uitbracht maakte me niet echt nieuwsgierig naar de albums: stemeffecten en zeker autotune doen vaak eerder kwaad dan goed in mijn ogen, hoewel de beats en flow vaak wel oké waren.

Totdat ik een tijdje geleden hier op de artiestenpagina berichten over een nieuw nummer, Power, zag staan. Een sample van King Crimson, hoe verzint-ie het! Maar wát een geweldig nummer, vooral dat instrumentale stukje na ruim drie minuten is geniaal. Even kreeg ik weer even interesse in een album van hem. Na een tijdje was ik het alweer vergeten, totdat ik op een zondagavond op 538 Juize een verschrikkelijk nummer genaamd Monster hoorde. Die vrouw, niet om aan te horen! Nee, deze hoefde nou niet echt op het album...

Twee weken geleden zag ik dit album op MuMe en in no time stond hij bovenaan in de rotatielijst. De recensies, ook de professionele, waren niet mis. In de tracklist zag ik allemaal nummers van vijf minuten of langer (dikke plus op voorhand), maar ook een handvol matige gastartiesten sprong mij in het oog. Toch heel benieuwd geworden haalde ik snel de ongecensureerde versie binnen.

En het is zeker een bijzonder album. Ik moet wél concluderen dat naar mijn mening geen enkel nummer nog boven Power uitkomt, hoewel Gorgeous (met die fijne stem van Kid Cudi waarvan ik eigenlijk ook maar eens een album moet checken) ook zeer geslaagd is. Hier is het eens niet erg dat Kanye continu een stemeffect gebruikt; de distortion stoort zeker niet en hierna klinkt Power nog overtuigender. De andere nummers hebben eigenlijk allemaal wel iets dat ze niet perfect maakt. Een rappende Fergie, een irritant autotune-einde van drie minuten, een zwakke flow van Jay-Z die heel pijnlijk (toch wel) overklast blijkt te worden door het ware monster Nicki Minaj... het is erg moeilijk welk nummer een derde sterretje krijgt. Op dit moment is dat het heerlijk relaxte Devil in a New Dress (met wederom een fraai instrumentaal gedeelte), waar helaas Rick Ross net te agressief bezig is aan het einde. De meerwaarde van zijn herhaaldelijke gegrom moet ik ook nog ontdekken.

Hoe dan ook, dit zijn allemaal de nummers apart beoordeeld... ik sprak er net over dat het een bijzonder album is. Instrumentaal is het top (die gitaartjes!) en sommige samples (naast King Crimson ook Ozzy Osbourne's ouwe band Black Sabbath en Yes' zanger Jon Anderson uit een Mike Oldfield-nummer) doen mij afvragen wat Kanye allemaal nog meer uit mijn collectie luistert. Als geheel vind ik het erg goed en zeker vier sterren waard, met groeipotentie. Maar dan moet ik wel de autotune en bepaalde gasten beter gaan waarderen. Aan Kanye ligt het niet, die heeft in ieder geval een topprestatie afgeleverd.


Hoe slecht ik Kanye West (af en toe als mens) ook vind, een goede rapper is hij zeker

Vreemd, hoe slecht een nummer ook is, als hij 5 minuten of langer duurt is dat een plus? Erg vreemd. Net of een nummer beter is als hij 3 minuten langer duurt. Moet je mij toch eens uitleggen!

Runaway vind ik drie minuten te lang duren. Één van de slechste outro's ever mijn inziens. {licht overdreven]

Vind ik niet. Prachtige outro, prachtig nummer. Wel apart. Ik mag het wel als een rapper als Kanye West zoiets doet. Verder snap ik niet zo heel goed wat er zo slecht aan Kanye West is. Zijn lyrics zijn niet geniaal, maar wel geinig. Verder heb ik op zijn flow weinig aan te merken. Blijft zijn stemgeluid over, persoonlijk vind ik hem helemaal niet irritant. Klopt, Kanye West is geen geweldige rapper, maar slecht wil ik hem niet noemen.

Ik vind alleen de bijdrage van Nickie Minaj en Fergie strontvervelend.

Voor de rest een topalbum. Absurd groots. Outro van Runaway is gewoon awesome.

Iemand de bonustracks al gehoord?

Chain Heavy, Power (Remix) en See Me Now zijn al uit, dus die zijn wel ergens te beluisteren.

@Ezechiël: als fan van symfonische/progressieve rock/metal hou ik veel van nummers die over de vijf minuten heengaan, iets wat vaak met succes voorkomt in deze genres. Daarnaast vermeldde ik al dat juist We Major en Gone eerder ook zeer in de smaak vielen en verwachtte ik dus meer vuurwerk op dit album. Maar ik ben het zeker met je eens dat Runaway te lang duurt.

En mijn laatste zin moet je uiteraard met die knipoog lezen.

ok, dat is al wat duidelijker, maar hier (op dit album) gaat dat mijn inziens niet op, de nummers duren te lang. Wat bereft je laatste zin over de rapper Kanye. Ik zal dat weghalen, begreep je verkeerd