50 Cent - The Massacre (2005)

Nou, dan wil ik niet weten hoeveel je voor Curtis hebt gegeven.

Hier begon 50 met inzakken, zijn flow is minder geworden en de beats lijken wat minder creatief. De teksten zijn minder sterk, 50 legt nu meer de nadruk op het geld en de macht, dan op de manier waarop hij doorbrak. Dat is jammer. Toch zitten er leuke tracks op zoals If I Die Tonight en A Baltimore Love Thing. Outta Control en Disco Inferno klinken ook goed, zeker op een hoog volume.

Beter dan Curtis? Naar mijn mening niet, maar het is ook niet slechter.

2,5*

Te commercieel, te weinig met rap (echte!) te maken. Jammer, maar viel te verwachten van 50 cent. En eerlijk, wie kan het hem kwalijk nemen. De man "is binnen".

Wel een aanrader voor 15-jarige jongens die hun petje schuin zetten en hun onderbroek om het laagst trekken. Helaas ben ook ik een fan in mijn jonge jaren (ben er nu 19) geweest van enkele songs van dit album. Gelukkig is dat voorbij.

2 sterren, voor Dre zijn beats want die zijn wel dik in orde!

Is wel aardig maar veel minder dan Get Rich or Die Tryin

Toch een stukje minder dan zijn geniale debuutalbum.

Het spreekt eigenlijk voor zich dat hij GRODT niet ging toppen, maar het grootste probleem met dit album is dat het een te omvangrijke tracklist heeft.

In My Hood, This Is 50, I'm Supposed to Die Tonight, Piggy Bank, Candy Shop, Outta Control (+ remix), Ski Mask Way, A Baltimore Love Thing, Just a Lil' Bit, Gunz Come Out en de Hate It or Love It Remix behoren tot de beste nummers van 50's uitgebreide catalogus.

De rest is zéker niet slecht te noemen, maar geven me soms toch het gevoel van fillers te zijn.

Het enige nummer dat echt tegenvalt is Gatman & Robbin. Niet te geloven dat beide heren met dit afkwamen nadat ze samen briljante nummers hebben gemaakt op onder andere GRODT. Vooral die beat trekt op niets! De overige Eminem beats op het album vallen gelukkig niet tegen. Dr. Dre levert weer puik werk af.

4* voor dit prima, maar iets te lang album.

Met GRODT was 50 Cent definitief doorgebroken bij het grote publiek. Nu was dat nog best een aardig album. Deze opvolger is op alle vlakken en ongeïnspireerder wat mij betreft. 50 heeft ten eerste niet zoveel interessants te melden dat hij 70 minuten kan boeien en er staan dan ook grotendeels nietszeggende nummers op.

'In My Hood' is alvast wel een verrassende binnenkomer. Klinkt ook best wel rauw in vergelijking met de rest en dat saxofoontje aan het eind is fijn. Na een paar niemendalletjes is 'Piggy Bank' de 'diss-track' van het album, maar vooral de lekkere beat valt me op. De samenwerking met Eminem is gewoon teleurstellend van beide kanten. Candy Shop altijd een kansloze bedoening gevonden. Dat je zoiets als volwassen kerel wil uitbrengen stemt me wel een beetje treurig. Van Outta Control hadden ze de beter de veel betere remix met Mobb Deep erop kunnen zetten. Dan komen er nog wat niemendalletjes langs al ben ik wel positief over Ski Mask Way, maar vooral vanwege de fantastische beat.

Dan zijn we inmiddels aanbeland bij nog wat hits voor 'da club'. Disco Inferno voelt ook altijd als het zwakkere broertje van 'In Da Club'. Just A Lil Bit is ook simpel, maar heeft wel iets verslavends. Die laidback-stijl van 50 Cent vind ik op zo'n nummer juist wel weer lekker. En dan komen er nog zeven nummers die niet al te boeiend zijn. Hoewel, Position Of Power is verrassend goed. Hij kan het dus wel, maar het hele boeltje klinkt als makkelijk scoren en dat heeft hij dan ook wel gedaan.

Ik weet nog dat ik 50 Cent destijds best wel tof vond, maar het werd ook al snel - met dit album al - minder. Hierna nog wel wat hits van hem gecheckt, maar het was al wel duidelijk dat deze man's muziek geen al te lang houdbaarheid had.

2 ster