menu

Rush - Permanent Waves (1980)

mijn stem
4,04 (288)
288 stemmen

Canada
Rock
Label: Mercury

  1. The Spirit of Radio (4:59)
  2. Freewill (5:24)
  3. Jacob's Ladder (7:28)
  4. Entre Nous (4:37)
  5. Different Strings (3:50)
  6. Natural Science (9:17)
  7. Beneath, Between & Behind [Live in Manchester] * (2:30)
  8. By-Tor & the Snow Dog [Live in London] * (5:52)
  9. Xanadu [Live in London] * (12:15)
  10. The Spirit of Radio [Live in Manchester] * (5:08)
  11. Natural Science [Live in Manchester] * (8:45)
  12. A Passage to Bangkok [Live in Manchester] * (3:45)
  13. The Trees [Live in Manchester] * (5:27)
  14. Cygnus X-1 [Live in London] * (8:04)
  15. Cygnus X-1: Book II Hemispheres [Live in London] * (14:45)
  16. Closer to the Heart [Live in Manchester] * (3:26)
  17. Jacob's Ladder [Live in Missouri] * (7:37)
  18. Freewill [Live in London] * (5:46)
toon 12 bonustracks
totale tijdsduur: 35:35 (1:58:55)
zoeken in:
avatar van R-Know
Working Man geluisterd en helemaal onder de indruk van Natural Science, super.
Op zoek naar het orgineel dus bij dit album uitgekomen.
Wat een deceptie.
Geluidskwaliteit vind ik matig, muziek prima maar de zang......laat ik het netjes brengen: het is een aparte stem. Zeg maar.

Misterfool
Neal Peart schreef:
Sorry, maar Moving Pictures is duidelijk beter, sterker één van hun beste albums!!
Een goede 3 jaar later, vind ik Permanent Waves eigenlijk zelfs beter dan Moving Pictures. De structuur van deze plaat is sterker Twee plaatkanten waar telkens twee korte popnummers opbouwen naar een epic. Bij Moving Pictures is The Camera Eye echt het zwaartepunt. Dat album is daardoor net iets minder evenwichtig dan deze plaat. Ook voegt daadwerkelijk elke noot op dit album iets toe, zonder af te doen aan de ambitieuze, virtuoze composities. Ik kan het altijd wel waarderen als de artiest het vet van hun arrangementen wegsnijdt om enkel het wezenlijke ter gehore te brengen. Vandaar dat ik een halfje verhoog tot de maximale score.

avatar van Leptop
4,0
Natural Science is 5+*. Jacobs Ladder komt ook in de buurt. Freewill ook. Hmmmm....misschien moet ik mijn mening herzien. Binnenkort weer eens luisteren. Het wordt weer herfst...echt Rush weer.

avatar van Rinus
4,0
Dit album alweer 37 jaar in bezit. Ben alle albums van Rush weer eens aan het draaien en deze staat nog steeds als een huis.

avatar van Lau1986
4,0
Een prachtig album met een aantal uitstekende nummers als Natural Science en Freewill. Nouja eigenlijk is de rest ook top. Genieten.

5,0
inderdaad al zijn Moving Pictures, Hemisphere en A farewell to Kings wel net wat sterker!!

avatar van Leptop
4,0
Kom op Neal, met 5 punten voor deze topper zullen de verschillen klein zijn, nietwaar?

avatar van vielip
5,0
Het eerste echt fenomenale album van Rush vind ik. Hiervoor waren de albums ook wel goed en in een enkel geval (A farewell to kings bijvoorbeeld) heel goed. Maar op Permanent waves komt voor het eerst écht alles samen. Je album openen met een klasbak als The spirit of radio is maar heel weinig bands gegeven. Wat een geweldig nummer is en blijft dat toch! Enkel Different strings vind ik ietsje minder wellicht. Maar het past ook wel weer prima in de flow van het album. Natural science is buitencategorie!

avatar van Leptop
4,0
Natural Science behoort tot het ALLERBESTE dat Rush ooit heeft geschreven. Wat een heerlijk nummer.

deric raven
Permanent Waves begint op de meest toegankelijke manier die we tot nu toe bij Rush hebben gehoord.
The Spirit of Radio is gericht voor de radio, niet vreemd dat ze de verzamelaar dezelfde titel geven.
Oke, er zitten nog genoeg eigenzinnigheden in het nummer verwerkt, maar zo fris als hier hebben ze tot nu toe nog niet geklonken.
De Fischer-Z en Police reggae invloeden zijn natuurlijk een vette knipoog naar de heersende Top 40 muziek, maar het past wel in het geheel, zonder als een parodie over te komen.
Het klinkt allemaal een stuk positiever, terwijl in het Verenigd Koninkrijk wordt getreurd om de werkeloosheid en invloeden van Thatcher, is die invloed begrijpelijk bij deze Canadese band niet terug te horen.
Maar Rush past hier wel degelijk in het tijdsbeeld.
IQ en Marillion zijn rond deze periode begonnen, en ook die mengen het symfonische geluid met meer Top 40 gerichte stukken.
Niet dat het hele album zo toegankelijk is; Jacob’s Ladder is een heel stuk zwaarder, en wordt ondersteund door gillende gitaarsolo’s.
De wat tragere bas en drum geven het een donkerder sfeertje, maar voor metal begrippen blijft het redelijk luchtig.
Als een slangenbezweerder mengt Lee er een subtiel synthesizertje doorheen; al moet hij uitkijken dat het niet zo’n deuntje wordt als Aurora van Nova, dat wil natuurlijk niemand.
Different Strings heeft weer wat postpunk invloeden, maar voor mij net wat aan de saaie kant, ondanks het geslaagde gitaarwerk op het einde.
De afsluiter Natural Science is weer sterk, Fish heeft duidelijk naar Lee geluisterd, zijn manier van zingen komt aardig in de buurt van deze song.
Toch niet helemaal tevreden; geweldige opener, uiteraard Jacob’s Ladder en de afsluiter zijn de prachtstukken , maar de rest wil niet altijd overtuigen; maar het voor mij geliefde werk komt steeds meer in zicht.

avatar van lennert
5,0
Bij het herbeluisteren van dit album vroeg ik mezelf vooral af waarom ik hier niet veel vaker naar luister. Opener Spirit Of The Radio blijft een fantastisch vrolijke song, Freewill heeft een ijzersterke tekst met een muzikaal hoogstandje van alle muzikanten tijdens Lifeson's gitaarsolo. Jacob's Ladder is een dreigende epic. Entre Nous en Different Strings zijn weer wat melodieuzer en Natural Science is een ijzersterke afsluiter. En dan bedoel ik ook van het kader 'zonder Natural Science geen Dream Theater' kwaliteiten. Van proto-progmetal naar Police-achtige new wave riffs. Geddy Lee zingt minder ruig, maar nog steeds wel erg mooi. Wederom een stukje prog-perfectie!

Tussenstand:
1. A Farewell To Kings
2. Permanent Waves
3. Hemispheres
4. 2112
5. Fly By Night
6. Caress Of Steel
7. Rush

avatar van RuudC
5,0
Yep, meest radiovriendelijke Rush so far. Dat het toegankelijker is, boeit me niet. Dit plaatje van Rush heb ik altijd wel goed kunnen waarderen, maar met deze marathon merk ik dat het me meer doet dan grote favorieten als 2112 en Hemispheres. Een verhoging naar vijf sterren is dan ook onvermijdelijk. Ieder nummer is een voltreffer. Vanwege de openingszin van SPirit of the Radio, draai ik het vaak in de ochtend. Het zorgt altijd voor een goed humeur. Freewill is ook een sfeermaker. Virtuoos en met een positieve boodschap. Het vervolg is spannender en soms wat somber. Het gekke Different Strings vind ik ook erg leuk. Jacob's Ladder en Natural Science zijn de twee epics die de prijzen winnen. Wat een vakmanschap van dit drietal! Genieten van begin tot eind.


Tussenstand:
1. A Farewell To Kings
2. Permanent Waves
3. Hemispheres
4. 2112
5. Fly By Night
6. Caress Of Steel
7. Rush

avatar van Leptop
4,0
Goed bezig mannen en gelijk gezind ook nog tot nu toe. Ben benieuwd wanneer de breuk komt ?

avatar van RuudC
5,0
Ik vrees met de volgende al. Volgens mij ben ik een groter fan van Moving Pictures dan Lennert. Mijn scores gaan daarna sowieso zakken.

deric raven
Ik heb verschillende marathons van jullie gevolgd, steeds met heel veel plezier.
Geweldig die tijd die jullie er in stoppen.
Ik besef nu pas hoe lastig het is om over elke plaat een stuk te schrijven, zonder te veel in herhaling te vallen.
Voor mij komt het betere werk juist weer vanaf deze plaat.

avatar van lennert
5,0
deric raven schreef:
Ik heb verschillende marathons van jullie gevolgd, steeds met heel veel plezier.
Geweldig die tijd die jullie er in stoppen.
Ik besef nu pas hoe lastig het is om over elke plaat een stuk te schrijven, zonder te veel in herhaling te vallen.
Voor mij komt het betere werk juist weer vanaf deze plaat.


Jij ook lekker bezig! Waarom zet je alleen geen scores bij de albums die je iets minder waardeert?

Signals is stiekem mijn favoriet en ik ben ook groot fan van de jaren '80 sound, dus ik kan me voorstellen dat Ruud en ik vanaf hier inderdaad toch wat verschillen in scores gaan krijgen.

deric raven
Ik zet alleen een score neer bij de albums die ik zelf in bezit heb, vandaar.?

avatar van namsaap
4,5
Om de een of andere reden draai ik dit album zelden. Onterecht, zo wordt maar weer eens duidelijk bij het herbeluisteren van deze plaat. Zoals al vaker benoemd meet Rush zich op Permanent Waves een wat toegankelijker geluid aan. Gelijkertijd is toegankelijk zelden zo complex geweest. Dat maakt deze plaat ook zo boeiend. De overgangen in het openingsnummer, de virtuositeit in Free Will en Jacob's Ladder en het machtige Natural Science, het zijn stuk voor stuk fantastische nummers. Op Entre Nous en Different Strings houdt de band zich speltechnisch wat in maar laat de band - vooral op laatstgenoemde - horen een prachtige sfeer neer te kunnen zetten. Het niveau van voorganger Hemispheres halen ze naar mijn mening niet, maar eigenlijk vergelijk ik dan ook appels met peren.

Score: 90/100

avatar van blaauwtje
5,0
De afgelopen weken helemaal omgeturnd tot Rush fan, wat een heerlijke muziek, ik had al 30 jaar mp en signals op vinyl in de kast staan, met name mp veel gedraaid, maar heb een heleboel gemist, heb ik onlangs gemerkt.
Heb op een platenbeurs maar liefst 12 cd’ s in 1 keer meegenomen, en deze permanent waves pak er toch heel regelmatig weer bij. De vrolijke openingswinst, begin the day with a friendly voice, zorgt er voor dat je met open gemoed voor deze plaat gaat zitten, via freewill, jacob’s ladder kom je uiteindelijk aan bij het hoogtepunt van de plaat Natural science.

Ik ben nog lang niet uitgeluisterd met dit supertrio, nog vele verkenningstochten te gaan.

avatar van RuudC
5,0
blaauwtje schreef:
De vrolijke openingswinst, begin the day with a friendly voice, zorgt er voor dat je met open gemoed voor deze plaat gaat zitten,


Haha, heel herkenbaar. Ik word altijd erg vrolijk van dat nummer en neem de tekst vaak letterlijk door deze plaat bij het ontbijt op te zetten. Goed bezig!

avatar van B.Robertson
5,0
Een vergelijk tussen appels met peren met m.b.t. Permanent Waves en Hemispheres zou ik eerder als een vergelijk tussen een Goldstar en een Jona Gold appel beschrijven. Een vergelijk tussen Rainbow Rising en Permanent Waves m.b.t. de erg korte speelduur is eerder appels en peren. Dit naar aanleiding van het bericht van 10 september door namsaap. Van oudsher vind ik dat de tweede kant/helft het niet haalt bij de eerste. De opener en Jacob's Ladder zijn wat mij betreft de hoogtepunten en over Natural Science heb ik vroeger ooit eens gelezen dat het geboren is uit tijdnood. Moet Rush dusdanig goed bevallen zijn dat op Moving Pictures Vital Signs met voorbedachten rade uit tijdnood is voortgekomen (vroeger is lang voor het internet tijdperk, toen OOR en Aardschok nog werden gelezen).

4,0
Fantastisch album van 1 van meest ondergewaardeerde groepen. Enigste minpunt is dat het aan de korte kant is met 35min


avatar van ricardo
3,5
Dit album afgelopen tijd veelvuldig beluisterd, maar deze grijpt mij echt een stuk minder dan hun 3 voorgaande en het album wat hierna kwam. Het eerste nummer klinkt dan nog wel leuk

avatar van vanwijk
4,5
geplaatst:
Heb gisteren de 40th anniversary edition aangeschaft voor nog geen €25.00 met naast het “gewone” album een prachtige disc met live-opnamen uit 1980.
Ik had ze al eerder gezien op Pinkpop maar dit vind ik nog beter.
Prachtige uitvoeringen van Xanadu, Beneath, Between & Behind en Natural Science. Maar hoogtepunt is toch wel de uitvoering van Cygnus X-1, zowel Book 1 als Book 2. Potverdomme, wat was ik daar graag bij geweest. Een band in de kracht van haar leven met niet alleen een fenomenale drummer maar ook met een meester gitarist In haar gelederen.
Natuurlijk is Permanent Waves een belangrijk album in de Rush catalog. Het zorgt voor een andere route na het (voor mij) beste album Hemispheres en plaveit de weg voor het volgende meesterwerk Moving Pictures.
Tip: schaf het aan en play it lord.

avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Rush - Permanent Waves, 40th Anniversary Edition - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Rush - Permanent Waves, 40th Anniversary Edition
Rush sloeg veertig jaar geleden nieuwe wegen in op Permanent Waves, dat een moderner en wat compacter geluid liet horen zonder het zo kenmerkende Rush stempel te verliezen

Een nieuw decennium, een nieuw geluid. Rush sloot de jaren 70 af met het bezwerende en breed uitgesponnen Hemispheres en begon de jaren 80 met het veel strakkere en compactere Permanent Waves. De ter ere van de veertigste verjaardag van het album uitgebrachte reissue laat horen dat het album niets van zijn glans heeft verloren. Rush stond op het snijvlak van hardrock en progrock op eenzame hoogte en laat dat horen op zowel de geremasterede versie van het studioalbum als op de bijgevoegde live-opnamen. Muzikaal vuurwerk van het allerhoogste niveau en dat bijna twee uur lang.

De veertigste verjaardag van de albums van de Canadese band Rush worden vooralsnog op zeer feestelijke wijze gevierd. Dit jaar is Permanent Waves, dat inderdaad verscheen in 1980, aan de beurt. De verjaardag van het album wordt helaas wat overschaduwd door het overlijden van drummer Neil Peart eerder dit jaar, maar desondanks wordt ook Permanent Waves ter ere van de veertigste verjaardag uitgebracht in een aantal luxe edities.

Permanent Waves was in 1980 de opvolger van het in 1978 verschenen Hemispheres. Dat album werd net wat minder lovend ontvangen dan zijn directe voorgangers, maar de meningen waren verdeeld. Zo is Hemispheres nog altijd mijn favoriete Rush album en smulde ik dus van de bijzonder fraaie reissue twee jaar geleden. Feit is wel dat tracks die een hele plaatkant besloegen, zoals Cygnus X-1, Book II Hemispheres aan het eind van de jaren 70, mede door toedoen van de punkbeweging, wat uit de gratie raakten.

In hoeverre Rush vatbaar was voor het bestempelen van hardrock en progrock bands uit de jaren 70 als dinosaurussen is niet bekend, maar feit is wel dat de Canadese band het begin van een nieuw decennium aangreep voor het moderniseren van haar geluid. Dat zie je niet direct terug in de lengte van de tracks, want ook Permanent Waves bevat nog twee tracks die langer duren dan 7 minuten.

De songs op het album klinken echter wel wat compacter, wat je direct hoort in de openingstrack The Spirit Of Radio. Het is een track die moderner klinkt dan het jaren 70 werk van Rush, al zijn veel ingrediënten uit het oudere werk van de band nog steeds aanwezig. Ook Permanent Waves verwerkt vooral invloeden uit de hardrock en de progrock en laat een geluid horen dat kan worden getypeerd als vintage Rush.

Het geweldige gitaarwerk van Alex Lifeson, de stuwende baslijnen en de hoge zang van Geddy Lee en het onnavolgbare drumwerk van Neil Peart maken van Permanent Waves een echt Rush album. Het is een album vol muzikaal vuurwerk en vol tempowisselingen, maar het is ook een album met songs met een kop en een staart. Het is een album waarop het toetsenwerk bovendien wat is opgefrist.

Permanent Waves kon zich in 1980 wat mij betreft niet meten met de albums die er aan vooraf gingen, maar het album heeft de tand des tijds uitstekend doorstaan. Permanent Waves klinkt nog altijd urgent en invloedrijk en is nog altijd een album van een niveau dat destijds weinig bands gegeven was.

Het geluid van Permanent Waves zou worden geperfectioneerd op het in 1981 verschenen Moving Pictures, dat zou uitgroeien tot het meest succesvolle Rush album. Dat is iets voor volgend jaar, want nu hebben we de reissue van Permanent Waves.

Naast de prachtig opgepoetste versie van het originele album bevat deze reissue in de luxere edities live-opnamen van de Permanent Wave tour. Het is een tour die een band op het grensvlak van twee decennia laat horen. Aan de ene kant zijn er de nieuwe wat compactere songs, maar ook voor buiten 20 minuten Hemispheres draait de band haar hand niet om. Smullen dus weer, zeker voor de fans van de band die het stapeltje prachtige reissues weer met een kunnen uitbreiden. Het kost wat, maar dan heb je ook wat. Erwin Zijleman

5,0
Leptop schreef:
Natural Science behoort tot het ALLERBESTE dat Rush ooit heeft geschreven. Wat een heerlijk nummer.


Oh voor mij is dan ( nog steeds) La Villa Strangiato. Zo'n top solo heb ik daarna nooit meer van Alex gehoord!

avatar van Leptop
4,0
Dat is ook mijn nr. 1 en daarmee behoort ook La Villa tot het allerbeste...

avatar van vanwijk
4,5
In tegenstelling tot erwinz vind ik dat Permanent Waves zich wel degelijk kan meten met A Farewell to Kings en Hemispheres en dat vooral laatstgenoemd album, zoals al eerder aangegeven mijn favoriete album, maar net een tikje beter is.
Permanent Waves is een gedurfd album, zowel muzikaal als tekstueel.
En wat mij betreft is zeker beter dan de eerste vier albums.
Ik vind hier niet een minder nummer op staan, net als op de twee voorafgaande albums terwijl ik op bijvoorbeeld 2112 niet alles even sterk vind. Ik betrap me erop dat ik daar vooral kant 1 draai en van kant 2 wel eens een nummertje skip.
Voor mij vormt het kwartet A Farewell to Kings - Hemispheres - Permanent Waves - Moving Pictures het ultieme hart van de Rush catalogus met de eerste twee als de afsluiting van een periode en de laatste twee als een start naar een nieuw begin.
Natuurlijk hebben ze ook later prachtige platen gemaakt en heb ik er, tot en met het laatste album, enorm van genoten.
Ik draai hun muziek nog altijd, in de auto, gewoon thuis, op de fiets, als ik hardloop (The Analog Kid en Ghostrider zijn ideale hardloopnummers) en zal dat blijven doen.

5,0
vanwijk schreef:
Voor mij vormt het kwartet A Farewell to Kings - Hemispheres - Permanent Waves - Moving Pictures het ultieme hart van de Rush catalogus met de eerste twee als de afsluiting van een periode en de laatste twee als een start naar een nieuw begin.

Hier ben ik het deels mee eens, maar ik mis (nog) 2112

avatar van vielip
5,0
Ik niet.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:15 uur

geplaatst: vandaag om 16:15 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.