Rush - Permanent Waves (1980)

Jacob's Ladder is een atmosferische song met een parel van een gitaarriff! Verder veel up-tempo, ja zelfs vlot-klinkende prog-rock. Checken, die handel.

Jacob's ladder is ook mijn favoriet. Over-all een goed album, maar ik vind hem bij een aantal andere Rushalbums wat achterblijven (bijv. A farewell to kings, Hemispheres, Moving pictures, Signals, Power windows)

Jacob's Ladder is een geweldig nummer! De rest ken ik niet.

The Spirit of Radio is het nummer dat het dichtst bij een single komt, je hoort het heel af en toe nog wel eens op de radio. Beste nummer van dit album is (naast Jacob's Ladder, een klassieker) Natural Science.

Toevallig nog een keer beluisterd, en dit is echt één van hun beste albums voor mij, iets minder van Moving Pictures, maar het geluid komt wel erg overeen. Moving Pictures heeft meer uitschieters, met name in positieve zin, maar kent ook een paar zwakkere nummers, en daar is hier minder sprake van.

Welke nummers op Moving Pictures zijn volgens jou 'zwakker' dan, Jester? MP is mijns inziens juist hét voorbeeld van een plaat waarop alles klopt... (Zelfs mijn all time nummer 1!)

Je hebt gelijk dat de twee platen in het verlengde van elkaar liggen, maar op PM zijn Entre nous en Different strings toch beduidend minder tussen de inderdaad sterke songs Jacob's Ladder en Natural Science (én Freewill wat mij betreft!).

Ik vind Limelight, Vital Signs en in mindere mate Witch Hunt de mindere nummers op dat album. Ik denk dat het totale niveau van MP wat hoger ligt, maar dat komt doordat de topnummers op dat album heel goed zijn.

de grootste Rushfan van deze site komt zich er even mee bemoeien (hoewel stratocaster me zo te zien aardig aan kun vullen: welkom ).

Permanent waves is een klassiek album, maar eentje waarop veel nummers het voor mij nét niet helemaal halen. Overigens vind ik Entre nous wel een lekker nummer, vooral door de minimoog; Different strings (maar ook Natural science) vind ik minder.

Daarmee vind ik Moving pictures ook duidelijk sterker (met Limelight als de relatief zwakke broeder daar). MP is vanaf het begin lange tijd mijn favoriete Rush-album geweest, maar nu is hij toch nipt voorbijgestreefd door Hemispheres en Signals.

Ik heb alles van Rush van 1974 t/m 1982, maar deze niet.
Slechte plaat (sorry .

Dat kan je niet menen !!

Nee, inderdaad ik vind dit net HET beste album van Rush. Alle nummers zijn juweeltjes zonder uitzondering. Vooral 'The Spirit Of Radio' en 'Freewill' zijn heerijk om naar te luisteren.

Hans, idd, laat ik me wat genuanceerder uitdrukken, dit album van Rush valt me gewoon heel erg tegen na hun eerdere werk.



Dieptepunt: The Spirit of Radio


Ik kocht indertijd van een hoop bands hun nieuwste album zonder er eerst naar te luisteren in de platenzaak. Soms wens je dat wel eerst gedaan te hebben dus heb ik Permanent Waves aan een vriend voor zijn verjaardag gegeven (zijn commentaar laat ik hier achterwege)

Goed hoe ieder zijn eigen gevoel heeft over albums. Voor mij is dit een album met een constant niveau. Moving Pictures heeft beter nummers, maar ook een paar zwakke momenten, vooral het laatste gedeelte. Daarintegen is het einde van Permanent waves geweldig!!

Ieder zo z'n smaak! En dat is maar goed ook!

gr, Erwin

Wat je zegt ... ik vind Witch Hunt en Vital Signs zonder meer tot hun betere songs behoren...

De B-kant van dit album heeft mij nooit geboeid.
De eerste 3 zijn goed tot zeer goed, daarna komt de klad erin.
Geef mij Moving Pictures maar, nog steeds mijn all-time top album.

De hele song is een parel

Nee, het keyboard gepiel in de tweede helft mag je houden. Het eerste deel is daarentegen briljant. Als ik het goed heb, is het een 11-delige maatsoort.
The Spirit of Radio is een schoolvoorbeeld, hoe een complex nummer toch toegankelijk kan zijn. Dat geldt niet voor Free Will - eigenlijk een eenvoudig tussendoortje. Entre Nous en Different Strings hebben weinig zeggingskracht, maar Natural Science heeft weer fraaie vondsten.

Prima album

Favorieten: Natural science, Jacob's ladder

En de rest scoren ook erg goed

11-delige maatsoort? Ok meneer de schoolmeester doe maar weer lekker interessant. Muziek jargon is misschien jou ding,ik ga toch liever af op wat ik lekker vind wegluisteren,zonder er nou steeds van die technische termen er op los te laten.Terug over dit album,er staan lekkere nummers op zoals The Spirit of Radio of Jacob's Ladder,maar over het geheel gezien toch minder als Hemispheres,A Farewell to Kings en Moving Pictures maar nietemin vind ik deze plaat toch 4* waard

Natural Science blijft een geweldig nummer!

Wat heeft het nummer freewill vanaf ong minuut 3 tot 4 toch een lekkere gitaarrif.Heb dit album nu al vaak beluisterd maar hoort zeker in mijn Rush top 5 thuis.Jacob's Ladder is ook al zo'n geweldig nummer.

Dit album vond ik op het eerste gehoor vrij zwak maar door het per ongeluk te laten afspelen door het verkeerde album in te steken, begonnen de wat soft klinkende nummers meer vorm en kracht te krijgen en vind ik het dan toch nog een goed album.

Niet om veel te laten spelen want ik vind Rush soms wat te druk met die hoge stem en vele ritmewisselingen. Vooral Spirit of the Radio, Jacob's Ladder en Natural Science zijn knappe nummers.

3,5/5

Maar de maatsoort is eenvoudig na te gaan. Gewoon meestampen met je voet en meetellen in je hoofd. Begin simpel, met bv Status Quo. Jaren 70 disco kan ook. Altijd tot vier tellen en een enkel liedje tot drie. Daar is werkelijk geen kunst aan.
Probeer je dat bij Jacob's Ladder, dan zul je zien dat je vast loopt. Het knappe natuurlijk is dat het nummer toch heel natuurlijk aanvoelt.
Probeer het ook eens bij het Wilhelmus. Dat heb ik eens op papier gezien, anders had ik nu nog niet geweten, dat dat een ratjetoe van maatsoorten is.

Ja, weer zo'n geweldige plaat van Rush. Ik zit nog te twijfelen tussen een 4,5 en een 5. Ik vindt elk nummer stuk voor stuk heerlijke songs, alleen Jacob's Ladder vindt ik af en toe wat langdradig, begrijp me niet verkeerd hoor, ik vindt het zeker niet slecht maar er zit (vindt ik persoonlijk) net iets te weinig afwisseling in dat nummer zit, maar wie weet veranderd dat nog.

Toch maar 4,5

Officieel uitgekomen op 1 januari 1980. Dat nieuwe decennium begon erg goed voor Rush. Op deze plaat laat de band de lange epische stukken achter zich en gaat een wat compactere koers varen. Er staan geweldige stukken op deze plaat. Entre Nous is het enige minpuntje, de rest is allemaal geweldig. The Spirit Of Radio draait en keert alle kanten op, maar komt altijd weer op zijn pootjes terecht. Tekstueel is het ook erg sterk, net als Freewill, waarin ook nog een geniaal intrumentaal middenstuk zit. Het bijna geheel instrumentale Jacob's Ladder dompelt je onder in een mysterieuze wereld van opkomend noodweer. Different Strings is het rustpuntje, voordat de wervelwind Natural Science zich manifesteert. Hierin gebeurt van alles en het zit vol met alles wat Rush zo goed maakt. Dit is een zeer inspirerend album en Rush in topvorm.

leerde rush kennen met deze, kant a vooral

kon toen nog niet vermoeden dat het om een trio ging, hoor je er niet bepaald vanaf, eerder het dubbele aan personeel als je de bombast en hoeveelheid muziek voorbij hoort komen

later ontdekte ik dat het nog ceel grootser kon

vanwege de kennismaking mijn lichtelijke favoriet

kant b wat minder

dus een 3,5

Afgelopen weekend dan eindelijk de digitale versie aangeschaft.
Gewoon nog de echte Rush gehoord. Snap nog steeds niet waarom iedereen zo wegloopt met Moving Pictures. Dit blijft voor mij de betere van de die 2. Op MP hoor ik teveel synthesizers denk ik.
Smaken verschillen ( gelukkig maar ).

Zeker ****.

Die synthesizers vind ik op MP nou net een hele fijne dimensie toevoegen aan het toch al rijke Rush-geluid. Die riedel in Tom Sawyer, of het symfonische middenstuk van YYZ - geweldig.
Ook bij Jacob's Ladder op deze plaat voegt het in mijn ogen echt wat toe.

Ik vind het persoonlijk jammer dat Rush op de laatste 2 studio-albums (bijna) geen gebruik meer maakt van synths.

Dat het wat toevoegt, ben ik met je eens. Maar waar op bijv. A Farewell To Kings het een toegevoegde waarde is, vind ik het op MP net teveel van het goede worden. En daarna werd het me toch te symfonisch trouwens, Signals is nooit mijn ding geweest.

En Jacob's Ladder is natuurlijk OK !

Tsja ik kan me dat wel voorstellen. Voor mij persoonlijk doet Signals qua songmateriaal niet onder voor Permanent Waves of Moving Pictures, alleen is de rol van de toetsen natuurlijk flink groter. Zo is Subdivisions (overigens mijn favoriet) het eerste Rush-nummer dat op toetsen geschreven werd ipv op gitaar en dat hoor je wel terug.

Wat mij betreft krijgen de nummers daardoor in ieder geval een extra warm dekentje mee, iets dat mij persoonlijk uitstekend bevalt.
Maar ik kan me ergens ook wel weer voorstellen dat dat fans heeft gekost, met name diegenen die juist die puntige rock-sound zo konden waarderen.

Dat het rond Power Windows/Hold Your Fire af en toe de klinische kant op leek te gaan is Rush vergeven. Ze hebben hier en daar op het randje gebalanceerd maar zijn er nooit overheen gevallen.

Mij maakt het in ieder geval allemaal niet uit, ik vind alles wat Rush tussen 1975 en 1987 heeft uitgebracht geweldig! (...en Counterparts).