Dinosaur Jr - Where You Been (1993)

Toegankelijk vind ik altijd een moeilijk woord om voor deze muziek te gebruiken, want hoewel er op Where you been wat minder noise en vervorming staat dan op bijvoorbeeld You're living all over me, is het dankzij het enorme volume en de eeuwigdurende maar nog altijd te korte gitaarsolo's nog steeds niet een plaatje om tijdens een etentje met je schoonouders op te zetten. Wel is dit dankzij een gefocuste produktie, uitstekend songmateriaal en een ideale want massieve maar toch heldere sound één van mijn favoriete platen van deze band, met in het openingsnummer, Get me en Drawerings (en ik val weer in herhaling:) de perfecte mix van melancholie en herrie. Enige uitzondering is Not the same, dat wel een dappere poging is om iets anders te brengen, maar dat ik echt echt echt niet mooi vind, met die geforceerde maar uiterst kinderlijk aandoende falset, die quasi-gevoelige tremolo-gitaar en die plechtige pauken – het is gewoon teveel van het theatrale en te weinig van het gewoon mooie. Maar voor de rest is dit een perfecte Dinosaur Jr-plaat die wat mij betreft ook bij de laatste twee (ook weer aparte) nummers verder geen steken laat vallen, en die ik bovendien ook op elk moment van de dag kan draaien. (Bijvoorbeeld op deze zaterdagochtend, waar ik begon met een score van "slechts" 4½* vanwege Not the same maar nu eindig met 5* vanwege de rest.)