Marco Borsato - Dromen Durven Delen (2010)

Borsato brent al jaren niets nieuws meer uit en al zijn albums zijn van hetzelfde laken `n pak .
Wat wil je ook met zo`n text schrijver .
Wat ik ervan gehoord heb is het met deze niet anders .
Het zal wel weer massaal gekocht worden .

Waterkant, Al die Tijd, Kerstmis, Branden aan de Zon en Dichtbij zijn leuke nummers. Het is echt Borsato en daar vind ik niks mis mee. Over de top, ja zeker. Maar kan me niet schelen. Nummer met Lange Frans is alleen niks aan.

Mijn vrouw draait dit momenteel in de auto, mooizingerij van de bovenste plank. Kan het maar slecht hebben, komende tijd veel op de fiets.

Eigenlijk na het album "Zien" moest ik het zelf voor gezien houden met Marco, maar toch nog destijds Wit licht aangeschaft. Draai ik nooit meer en ook als ik zijn nieuwe single hoor, is het definitief voorbij. Totaal geen originaliteit, weer voortbordurend op zijn samenwerking met Ewbank (wat hem absoluut geen goed meer doet) en inspiratieloos gezongen. Voor mij het tweede album waarin duidelijk wordt dat het kaarsje allang is opgebrand.

Natuurlijk schreeuwt dit album om flauwe grappen en grollen .
Maar er zullen ook wel users zijn die dit wel waarderen en dat is prima .
De cover vind ik iets weg hebben van Bloodflowers van The Cure maar ik denk dat de mensen om Marco heen nog nooit van The Cure gehoord hebben .

Of je drukt 'eject' in...

@ Kaztor: HHAHAHAHAHAHA

Niet Marco's beste album, maar slecht is het ook niet!

Ik denk het wel, maar of Robert Smith onze Marco kent

Ik denk dat Marco zelf én de mensen om hem heen denken: 'Wat een rare zelfmoord-muziek maken die gasten'.
Hun gemis.

Van hetzelfde laken een pak, maar wel 12x kippenvel en 1x ontroerd.

Deze enige echte dichter des vaderlands heeft nog nooit teleurgesteld en dit is misschien wel zijn meest persoonlijke album ooit.

Parels als 'Dichtbij' waarbij zo maar een zin staat die altijd al bestaan moet hebben: "Met mijn ogen open droom ik deze nacht". Puur en oprecht. Een beschrijving van een moment dat voorbij fladdert en waarbij je pas achteraf de puurheid van dat moment tot je laat doordringen.

Of 'Zwart en Wit'. Een titel die moeilijk te plaatsen is, maar dat komt doordat het een tegenstelling is. Marco weet het filosofisch te benaderen en dringt zijn waarheid niet op. Hij geeft een beschrijving en laat aan jou, de luisteraar, het oordeel over. Kies je voor zwart, of kies je voor wit? Of wil je niet kiezen en accepteer je dat dé waarheid niet bestaat en dat alles niets meer dan perceptie is? Ook hier weer een moment van culturele rijkdom met een op het oog simpele maar o zo treffende zin: "Met mijn ogen open droom ik deze nacht".

Sowieso 5 sterren en een welverdiende plek in mijn top-10.
Gooi de vooroordelen overboord en laat Marco de deur tot je hart openen.

Duizend woorden zeggen niets.
Op een bed van goud sluit ik mijn ogen met een lach op mijn gezicht.
Gisteren lijkt nooit geweest, de toekomst is voorgoed voorbij.
Elke golf begint als rimpel maar maakt altijd een verschil.

Dichter des vaderlands?

Dat is erg bijzonder voor iemand die nog nooit een boodschappenlijst, laat staan een eigen nummer, geschreven heeft.

Ik vermoed dat de reactie van bloempje24 sarcastisch was

Ik weet wel dat Marco DICHTER bij de afgrond was afgelopen jaar .

Tja, voor mij was er toch een sprankje hoop dat hij zou stoppen...

Toch écht 1 van zijn minste albums,al vinden anderen dat niet.Beter luisteren

jah, als je net faiiliet bent geweest kom je niet op de proppen met een totale muzikale omslag

gezin moet ook eten

Dus als deze flopt kunnen ze naar de voedselbank.

wellicht, maar tis vrij safe, dit verkoopt hoedanook want de massa wil hetzelfde

@joy, jou laatste post mag wel als menig / recensie aangevinkt worden

Voel ik me daar even m'n tosti omhoog komen....

(maar het is een goeie. Je had me daar even! hehe)

ik was er ook even in gestonken hoor geef het meteen toe

En om met het nummer Droom , Durf , Doe en Deel nou een beetje Ramses te immiteren.

@ bloempje 24: een schitterende reactie. Jij weet als geen ander de kern te raken van wat Marco Borsato zo ongrijpbaar en uniek maakt. De filosofische grondslag waarbij hij zijn eigen visie in het midden houdt en ruimte laat voor de interpretatie van luisteraar. De momenten van haast kinderlijke oprechtheid waarin hij zo treffend de essentie van het bestaan weet te raken. Hij heeft 100% gelijk als het zegt: Zwart en Wit... hij laat de tegenstelling los en maakt daarmee een vlijmscherp politiek statement waarmee hij het huidige politieke klimaat met een fileermes doorklieft. Marco for president!

Stoppen jongens, ik kan niet meer,

Nou, mijn zondagochtend is nu wel weer goed hoor!

Wel oke album . Ben wel mee eens dat het qua sound veel van hetzelfde is.

Tis wat het is

Haha mooie reactie van Bloempje en de reacties daarop

Hier pak aan Hugo Claus!


Kerstmis

Kom maar binnen
Het is een tijdje terug dat ik je zag
Maar hier ben je
Gelukkig is er altijd deze dag
Het is kerstmis
Iedereen weer even bij elkaar
De mooiste dag
Van heel het jaar

Hey Hey
Het is kerstmis

Kom maar binnen
Het is hier warm en buiten is het koud
Geef je jas maar
We hebben vast wel iets waar je van houdt
Ga maar zitten
Eet en vier gezellig met ons mee
Er is genoeg
Voor iedereen

Hey Hey
Het is kerstmis

O met kerst voelt alles altijd even fijn.
Wanneer de liefde heerst en de angst verdwijnt
Gaan onze harten open
zijn de problemen klein
O kon elke dag maar kerstmis zijn

Hey Hey
Het is kerstmis

Wie is Hugo Claus ?
Is dat de ex van Beatrix?

HAHAHAHAHAHAHAHA! Ik heb geen flauw idee maar dat dacht ik inderdaad ook! WHAHAHAHA!!!!