Amplifier - The Octopus (2011)

Ik kan niet wachten tot vanavond. Dan staan de heren van Amplifier in 013. Ik heb begrepen dat ze worden bijgestaan door Steve Durose van Oceansize.

Ik ben benieuwd hoe de nummers van dit album live worden gebracht. Ik heb ze nooit eerder live gezien maar het zou best weleens zeer indrukwekkend kunnen worden.

En? Hoe vond je het? Ik vond het ontzettend tegenvallen. Ik kan niet precies aangeven waarom: ik denk een combinatie van een matig geluid, een zouteloze uitstraling en een algehele matheid...

Geluid was de dag erna (in Het Patronaat) in ieder geval prima en met die matheid vond ik het wel meevallen. Die zouteloze uitstraling daarentegen... De hele tijd maar met de pedalen lopen kloten en aanwijzingen naar de geluidsman geven, af en toe leek het ze niets te interesseren dat er publiek voor ze was gekomen. Daarnaast begon ook bij dit optreden na een uurtje de verveling toch wel toe te slaan, net als bij The Octopus dus.

Ik vrees dat dit einde oefening is, hoger dan 3,5* gaat dit niet worden en ik betwijfel of ik dit plaatje nog vaak ga draaien.

Een PLAATJE duurt i.m.o. géén 2 uur..........

Ik draai dit echt niet in zijn geheel achter elkaar, wordt me toch echt te ééntonig, net als inderdaad zo'n concert.

Ik vond het niet ontzettend tegenvallen maar ik kan me wel deels vinden in het commentaar dat hier wordt gegeven. Het werd wat eentonig en de uitstraling was maar vlakjes. Ik vond het voorprogramma eigenlijk leuker. Wel een origineel idee om het optreden direct na de show te verkopen op een usb-stick.

Dat heeft The Pineapple Thief ook gedaan met hun tournee van oktober vorig jaar. Een live cd van uitstekende kwaliteit, 2 uur topprogrock, voor een euro of 8-9 en je hebt er een TPT-memory stick bij! En wat een set/tracklist!

zag amplifier in Patronaat, Haarlem. Viel tegen, de zaal was te klein en dit soort prog is voor grote arena's bestemd, verder idd veel gerommel met pedalen en een uitstraling waar New Order zich nog voor zou schamen. Toch is The Octopus een superieure plaat wat mij betreft, deze band verdient veel meer!

ik zit wat te twijfelen tussen 3.5* en 4*. Intressante space-rock die soms lekker van leer wil trekken en ook hier en daar verrast met bijzondere geluidsjes en distortion. Echter 2 uur is lang en dat is niet bevorderlijk voor de aandachtspanne.

Vandaag nog weer eens The Octopus beluisterd, wat mij betreft een van de beste rockplaten ooit,,,,,,psychedelisch, rockend, duister, jezus, wat is dit goed. Wel er door heen zappen

Erg goede post rock, prog rock album. Ik vind twee CD's uit luiisteren helemaal niet zo lang duren, genoeg afwisseling en variatie binnen de nummers. En, voor een in eigen beheer uitgebracht album, een zeer goede productie. Vette gitaren, rondkende bas en mooie plaatsing van de instrumenten, Ik vind de band qua muziek een beetje vallen tussen Mogwai en Long Distance Calling.

Nou het is goed met jullie, maar ik vind 2 cd's wél te veel. Veel te veel. Wat mij betreft hadden ze gewoon disc 1 gedaan (met name de nummers Minion's Song, The Wave en The Octopus), de wat zwakkere songs vervangen door de uitschieters van disc 2 en ze hadden een goede plaat gehad die ik ook nog voor m'n lol in één keer zou uitluisteren.

Dit doet mij soms denken aan Guided By Voices ten tijde van Do the collapse. De zang en de melodieën dan toch, niet de duur van de songs.

Na bijna een jaar verder moet ik net als velen constateren dat dit album een te lange speelduur heeft. Uiteindelijk nekt dat deze plaat in mijn optiek toch een beetje. Als ze het door twee hadden gesplitst, een mooie mooie verdeling hadden gemaakt, dan had je twee ijzersterke albums gehad. Raar eigenlijk, maar zo kan het dus ook gaan. Mijn schrijven hierboven verhinderd dus een top 5 notering van dit jaar, sterker, hij komt in mijn Progwereld top tien pas op de laatste plaats, maar toch wil ik er een half puntje bij doen, alleen al omdat dit artistiek gezien een hele sterke plaat is.

Ik heb nog eens wat door de nummers gespoeld, en ben er achter gekomen dat ik eigenlijk alleen The Emperor (begint wel leuk, overigens) en Bloodtest echt saaie nummers vind, plus Fall of the Empire als twijfelgeval. De rest heeft allemaal wel zijn momenten, maar is vaak gewoon te langgerekt. Een goed voorbeeld daarvan is Interstellar, waarvan ik eigenlijk vind dat het voorbij 2/3e pas écht loskomt, heb je daar dan een opbouw van zes minuten voor nodig, denk ik dan. En natuurlijk dingen zoals Embryo, leuk idee op zich, ware het niet dat het niets toevoegt aan de andere nummers (met name op disc 1).

Grappig, ik vind Interstellar juist geweldig. Mooie opbouw, zeker qua spanning, en een vrij simpele riff die erg effectief is. Het is tenslotte prog en dat moet lang duren. En het zijn tenminste niet van die notenneukers maar lekker psychedelisch. Over smaak valt wel te twisten...

Bericht op de facebookpagina van Amplifier: New Album. Very very soon.

Jep, het zal Mystoria heten, hebben ze een paar maand terug al aangekondigd - benieuwd naar de inhoud ervan... (tenzij dat een werktitel was of een woord om ons te misleiden natuurlijk)

Ik corrigeer mezelf even. De nieuwe zal 'Echo Street' heten en komt uit in januari 2013. Bron: Amplifier complete fourth album Echo Street | News | Prog Magazine - progrockmag.com

De tracklist:

Between Today And Yesterday
Echo Street
Extra Vehicular
Mary Rose
Matmos
Never And Always
Paris In The Spring
The Wheel

ongeveer 55 min.

CD 1 is geweldig behalve Minion's Song
CD 2 vind ik minder geweldig maar dan wel met het waanzinnige Interstellar.

Ze hebben ook een DVD uitgebracht met een concert registratie. Voor de liefhebbers een aanrader.
Redelijk camera werk en geeft een goed beeld van hun live shows.

Opnieuw weet Amplifier niet het niveau te halen van het debuut. Niet dat het slecht is, maar geen 4* album.
Op dit (dubbel)album van liefst 2 uur staan wel een paar fijne songs. Het titelnummer The Octopus en Bloodtest springen er wat mij betreft het meest positief uit.
Tracks als Minion's Song, Interglacial Spell, The Wave en Planet of Insects maken de eerste helft van dit album ietwat sterker en interessanter dan de 2e helft. Het lange Trading Dark Matter on the Stock Exchange is ook nog aardig. Daarna wordt het minder.
De songs in het tweede deel missen een stuk spanning behalve het al genoemde Bloodtest. De experimentele geluiden van Oscar Night // Embryo zijn aan mij niet besteed. Het slot Forever and More is dan wel weer aardig.