Funkadelic - Maggot Brain (1971)

Mijn God, wat is Maggot Brain een goed nummer.

Later gooiden ze het ergens nog eens live op de plaat, maar hier is het echt prachtig.

Het nummer 'Maggot Brain' staat ook op One Nation under a Groove. En het is ja, een goed nummer.

Goede album. Een van de eerste Funkadelics waarin je nog een overwegend rock/funk-geluid hoort. Niet dansbaar, zeer goed beluisterbaar.

Ik hou heel erg van het laatste nummer 'Wars of Armageddon', maar dat ben ik weer. Da's de freak in me.

Hier en daar toch echt wel dansbaar, hoor.

Grappig om te lezen over Maggot Brain.

Ik weet ik en al mijn vrienden toendertijd (jaren 80, ik ben 1 jaartje jonger dan het album ) vonden het een prachtig nummer zeker na wat organische geestveruimende middelen was het heerlijk om met een flinke donis c. sativa op de bank te hangen.

Cassette bandje werd jammer genoeg ooit opgegeten door de cassette recorder.

Opgegeten... Herkenbaar verschijnlijk. Gelukkig hebben we daar geen last meer van.

Heb laatst iemand ontmoet die Maggot Brain op haar begrafenis wilde. Vond dat wel bijzonder.

Geïnspireerd door de cover van deze plaat wellicht?

alleen al door het in 1 keer opgenomen maggot brain al een 2,5 waard, voeg de rest daarbij en je heb een 5

topplaat

Maggot Brain en Wars of Armageddon zijn mijn favorieten op deze plaat. Ook Super Stupid is een lekker nummer, maar je mag er maar twee kiezen helaas.

Naar het schijnt had George Clinton tegen Eddie Hazel gezegd dat hij moest spelen alsof zijn moeder net gestorven was. Het is te horen aan Maggot Brain, de emotie druipt ervan af. Lijkt me best een goede plaat voor op je begrafenis .

Bijzonder vanwege de goede smaak misschien, want ik vind het in ieder geval ook passen, nu ik het zo hoor. Beste nummer van het album voor mij waarschijnlijk, althans na 1 beluistering. Erg mooie uitvoering van kil gitaarspel. Had iets totaal anders verwacht bij de woorden Funkadelic en Maggot Brain (en bij het zien van de kaft, hoewel dat ook een soort begrafenis is ).

Dit is dus de beste plaat van George Clinton, de man die bij optredens na 3 kwartier concert nog eens zélf het podium betreedt (meestal als er al 14 of 15 man op het toneel staat en speelt) en vervolgens nog eens drie uur doorfunkt. Legendaaarisch.

Jimi Hendrix met een flinke lik funk: zo ervaar ik dit meesterwerk van Funkadelic telkens weer.
Clinton is natuurlijk zo gek als een deur, maar wel een meesterlijke gek (en artiesten als Prince hebben hier toch duidelijk hun inspiratie opgedaan)

"Mother Earth is pregnant for the third time, for y'all have knocked her up"

"Oh Maggot Brain, Oh Maggot Brain"

De woorden van Clinton zijn deel van de muziekgeschiedenis. Naast Maggot Brain zijn Super Stupid en de akoestische Can you get to that (zo'n lekker begin) mijn favorieten.

5 sterretjes

wat een lekkere, maar ook merkwaardige plaat. merkwaardig omdat ik zo weinig samenhang beluister tussen het eerste en laatste nummer aan de ene kant en de rest van de nummers aan de andere kant. Maggot brain is overigens een fantastisch nummer. Met dat soort werk hadden ze van mij best de hele plaat vol mogen zetten. Al vind ik de Jimi Hendrix-sferen die er verderop te horen zijn ook erg lekker.

Kortom, deze plaat ga ik nog maar eens vaker draaien. Eens zien of ik dan meer greep op deze klassieker krijg. Bijzonder is het in ieder geval wel.

Ja, een meesterlijke gek die Clinton, en meesterlijk FUNKY ook!
Inderdaad een must in iedere goede Funkcollectie!
5 stars
*****

Maggot Brain vind ik werkelijk prachtig. Het is een langzaam nummer, maar steeds komt er wat energie in. Dan lijkt het alsof elk moment ze helemaal te kunnen gaan, maar dat doen ze steeds nét niet. Echt een mooi nummer. De laatste 2 nummers vind ik wat minder. Vooral de zang op het nummer Back in Our Minds. Voor de rest is alles gewoon goed. Clinton is idd een beetje gek

4*

Wederom een briljantje uit de hoge hoed van meester Clinton. Persoonlijk bevallen de eerste twee albums mij net iets beter, het psychedelische is hier wat meer naar achteren geschoven in vergelijking met een free your mind.

Uitvoering van 'Super Stupid' door Living Color vind ik beter. Men zegt dat dit de beste studio-album van 'Tha FunKadelic' is....weet niet of dat klopt......

Die uitvoering van LC ken ik helaas niet. Ik vind Maggot Brain zeer goed, maar niet het beste van de Funkadelics. Het titelloze debuutalbum en Free Your Mind And Your Ass Will Follow schaal ik hoger in. Vergeet ook de rest van hun catalogus niet, over het algemeen meer dan uitstekend.

Dit album is super! Lekkere beats, héérlijke ritmes en fantastische gitaarsolo's! Dit album heeft alles om een 5 te verdienen. Maar het kan nog twee richtingen uit: ofwel ga ik de plaat te snel goed vinden, en dus na een paar luisterbeurten vervelen, ofwel bevestigt de plaat zijn waarde en zullen de sterretjes wel naar omhoog gaan!

Ik hoor hier Frank Zappa, en zelfs Jethro Tull (Thick as a Brick) in.

Prof-gek Clinton laat weer een sterk staaltje van zijn mind-verleggende creativiteit zien. Funky topalbum die niemand, maar dan ook niemand mag missen. Ik heb er weinig op aan te merken, behalve dat het misschien af en toe onsamenhangend is.

4 sterren.

Meesterlijke plaat.
Ooit per ongeluk een keer het nummer Maggot Brain en sindsdien 1 van mijn favorieten.

Zonde dat de hele band zo'n beetje versplinterde na deze plaat.

Een van de meest dans bare platen van begin jaren,70!

Dat George Clinton legendarisch is valt natuurlijk niet te ontkennen. Mijn respect gaat uit naar die man. Maar met grote spijt moet ik bekennen dat ik deze plaat echt niet graag beluister. ik heb geprobeerd, maar.... damn.... Het was telkens een opluchting toen het gedaan was of ik op skip duwde.
1.5*

snap je gedachte enigszins, het zakt een beetje in na een paar nummers en het is niet erg boeiend, ook al beweer ik in andere tijden wat anders hierboven

vanwege de originaliteit toch een 3,5

Dit zou eigenlijk in de top 250 moeten staan, zo'n album, zo lekker shakend doorheen het hele album. Alleen al het openingsnummer is zo adembenemend, de titeltrack.
Wat een solo van Eddie Hazel, die eignlijk jimi hendrix ook echt dicht benaderd qua speelstijl. Die openingstrack schijnt ontstaan te zijn door George Clinton die aan Eddie Hazel zei, toen gij natuurlijk aan de drugs zat, dat gij moest spelen alsof zijn moeder net dood was gegaan.
En zo geschiede het, Eddie speelde en dit werd dan ook zo opgenomen. Pracht van een nummer die tijdens de begrafenis van Eddie ook werd gespeeld. Een echt kippvel nummer.
Jammer alleen dat Eddie ons te vroeg heeft verlaten, want dit was zeker een zeer intressante guitarist.

Dit is gewoon een klassieker, de titeltrack met de beste gitaarsolo ooit doet je al verstommen en de rest van de CD blijft verbazen.

Can You Get To That? en Super Stupid zijn bvb ook pareltjes

Ik ben ook niet vies van een portie "'funkmix" en dit vind ik ook een erg goed album , hoewel het me persoonlijk niet allemaal 'smaakt' ; dat doet verder niets af van de klasse en grote invloed van Funkadelic op latere artiesten (ik heb een oudere broer die in de 70's helemaal into funk /soul/disco was, dus ik heb als lagere schoolkind wel het één en ander met de paplepel in gekregen... ...).

Ik heb een poosje geleden eens een docu gezien over George Clinton/Bootsy Collins/Funkadelic/P-Funk/Parliament.
Ik was gelijk geïntrigeerd en moest deze plaat hebben. Pas aangeschaft op nieuw zwaar vinyl.
Wat een plaat! En te gek dat dit op music meter ook aanslaat.

Klopt, en op de helft vertelde George aan Eddie dat-ie moest spelen alsof hij net te horen kreeg dat zijn moeder tóch nog leefde. Niet onbelangrijk in deze. Als je 'm nu nog 'es luistert, moet je maar 'es de haren op je armen checken

Geen gemakkelijke plaat dit, zeker niet Maggot Brain, maar als je volhoudt krijg je er wel wat voor terug. Laatst heb ik trouwens Maggot Brain live gehoord toen George Clinton in Groningen optrad, machtig!