Cut Copy - Zonoscope (2011)

Hopelijk weer net zo'n heerlijke plaat als de voorganger. Kan niet wachten!

Al één nummer gehoord, ik geloof Where I'm Going en die viel me wat tegen maar ik hoop nog steeds op een goed album. Voorganger was geniaal.

de vorige was idd heerlijk

Ik vond where i'm going juist een geniale schijf en heb hoge verwachtingen!

Take me over is ook al in de circulatie en vind ik een stuk leuker

Where I'm Going leent wel heel erg opzichtig van Fleetwood Mac's Everywhere, maar laat dat nou net een van mijn favoriete popnummers zijn. Echt erg vind ik het niet...

De hoes is trouwens echt prachtig!

Ik denk dat je Take Me Over bedoeld, Herman

Hoes is werkelijk schitterend inderdaad

Where I'm Going klinkt als Beatles/Beach Boys aan de sytnhpop. Meer sixties invloeden op deze plaat wellicht?

Ligt het aan mij of lijkt het wel idioot veel op Yeasayer?

Kijk er ontzettend naar uit. De vorige staat nogsteeds in de top 10. En het concert toen in Paradiso was geweldig!
"Where I'm Going" is trouwens nog niet officieel een single. Dit komt omdat de versie op het album anders is en dus de single ook.

Hier heb ik erg veel zin in!

Het vorige album was een ultieme zomerplaat, in de toekomst gedrenkte songs met een flinke nostalgische knipoog en een tiental meer dan uitstekende synthpopnummers.
De single vind ik wat minder, ik hou dan ook niet van Fleetwood Mac. Nochtans had de band laten verstaan dat dit uiterst dansbaar wordt, dus hopelijk is de single niet representatief voor het volledige album.
De hoes is alweer

Liefhebbers van de hoes moeten hier en hier eens kijken

De kunstenaar heet Tsunehisa Kimura

De plaat staat inmiddels op. En ik ben gaan dansen!

Ondertussen ook aan het luisteren, klinkt veelbelovend, de eerste 3 liedjes zijn al geniaal!

voila, helemaal beluisterd en ik moet zeggen, bij mij zijn de hoge verwachtingen al ingelost, allee ik denk het toch, voor de eerste keer luisteren klonk het echt sterk, nu nog een aantal keer luisteren en dan kan ik een stem uitbrengen
als pitchfork dit goed vindt, kan het album volgens mij wel een kleine hype ontketenen maar jah, ik dacht dat ook bij het vorige album en ik ben maar een paar keer liedjes van hen tegengekomen op de radio
niet dat ik dat wil want dan verliezen ze wat van hun waarde, zoals in mijn ogen bij arcade fire en the national is gebeurd
uiteindelijk zolang het maar goede muziek is, is het ok!

De melodie van Where I'm Going doet me een beetje denken aan She Bangs The Drums van de Stone Roses.

Ben verder pas bij track 5, maar wat een ongelooflijk lekkere plaat tot nu toe.

Haren staan recht overeind bij die epische laatste track

Dat zou erg fijn en verdiend zijn als deze band zou doorbreken (vooral op deze wel érg hiphop en rockgerichte site). Synthacts zijn hier niet echt geliefd, representatief voor de Nederlandse muziekkeuze/smaak?
Op RYM haalt het vorige album van Cut Copy zowaar 2000 stemmen, hetzelfde geldt voor andere sterke synthacts als M83 of Crystal Castles; halen allemaal een pak meer stemmen dan bijvoorbeeld Arctic Monkeys. Hier leeft het niet; hetzelfde geldt eigenlijk ook wel voor oude synthacts als OMD en consoorten.

De vorige twee albums zijn mij onbekend dus mag Cut Copy zichzelf bewijzen met Zonoscope.
Ik had werkelijk geen idee wat me te wachten stond en ben afgegaan op enthousiaste berichten voorafgaande aan deze release.
Dat is ook wel weer eens leuk, want voor de hoes had ik het niet gedaan in elk geval (in tegenstelling tot anderen hier heb ik daar dus niks mee).

Need You Now doet me aan zoveel tegelijk denken (beetje O.M.D.) en klinkt daardoor makkelijk in mijn oren en dat niet alleen; dit is erg lekker!
Als je met zo'n nummer van start gaat dan gaan de verwachtingen in één keer sky-high.
Maar een fijne opener wil nog niet zeggen een fijn album. Toen ik de eerste klanken van Take Me Over moest ik gelijk denken aan Fleetwood Mac's Everywhere. Of zeg ik nu iets heel geks. Het nummer lijkt er niet op en toch is er iets dat me er sterk aan doet denken. Op zich niet echt heel erg positief, want ik ben niet zo'n heel groot liefhebber van dat nummer. Take Me Over weet me vooralsnog ook nog niet helemaal te overtuigen: te frivool wellicht. Toch is het catchy genoeg om me te pakken te krijgen.
Where I'm Going ademt in de verte Beach Boys en dan haak ik al snel af eerlijk gezegd. Ik heb het niet zo op dit soort koortjes met veel oehoehoe's. Het is niet slecht maar ook niet helemaal mijn ding. Als het album nu maar niet gaat afzakken naar een niveau waar ik weinig tot niets mee heb.....
Het valt mee want Pharaohs & Pyramids doet het beter: in mijn oren een beetje een mengeling tussen LCD Soundsytem en een jaren '80 popsausje (toch wel weer O.M.D.).
Het loopt naadloos over in Blink and You'll Miss a Revolution waar het lijkt alsof je een discotheek binnenwandelt, een discotheek waar wederom jaren '80 pop wordt gedraaid met toch een duidelijk link naar nu. Ja, hier stond ik in die tijd al op te dansen en in 2011 kan dat blijkbaar nog steeds op uiterst frisse wijze, want dat moet gezegd: ze doen het niet met zo'n overdreven retro-aanpak. Dit komt oprecht en puur over en vooral met veel plezier.
Strange Nostalgia For The Future gaat een beetje geruisloos aan me voorbij en This Is All We've Got klinkt wederom fruitig, maar ik merk ook dat er een beetje vermoeidheid bij mij begint op te treden. Het is allemaal leuk, maar overdondert me ook niet echt.
Alisa doet me dan weer meer. Soms lijkt de manier van zingen een beetje op die van Damon Albarn. Er zitten wat stekeligheden in dit nummer die goed uitpakken.
Met Hanging Onto Every Heartbeat heb ik dat dan weer een pak minder: typisch weer zo'n nummer dat een beetje het ene oor ingaat en het andere uit.
Corner in the Sky is een lekker dansbaar nummertje. Niet al te opzienbarend, maar leuk genoeg om er voorzichtig een dansje in de woonkamer op te wagen.
Sun God is een kwartier lang afsluiten. Altijd tricky business, maar het pakt goed uit. Het doet me denken aan Talking Heads, Thompson Twins en weet ik het wat voor bands die vooral in mijn tienerjaren populair waren. Prima afsluiter moet ik zeggen.

Al met al een fijn plaatje waar ik niet het enthousiasme van vele anderen op internet mee kan delen. Leuk ja, maar ik vraag me af hoe voor hoe lang. Is het voor mij een snoepje van de dag? Gaat het nog groeien? Gaat het me vervelen?
Ik durf er niets over te zeggen. Het kan nog een hoop kanten opgaan. De tijd zal het leren.

Mooie review al meteen. Alleen:
Ik vind dit eigenlijk de mooiste hoes in jaren (de mooiste sinds Studio - Yearbook 1 uit 2007).

Maar het kan ook aan mij liggen, Fleetwood Mac's Everywhere is ook al één van mijn favoriete pophits. Mocht je trouwens nog benieuwd zijn naar hun vorige album: dat is nog een stuk uitbundiger dan deze. Je zou Hearts on Fire en Lights and Music eens kunnen proberen.

Na drie luisterbeurten is Blink and You'll Miss A Revolution mijn favoriet, denk ik. En dat terwijl het me na de eerste luistert het eerste inkaknummer leek.

Goede eerste recensie aerodynamic,
ik hoorde hier ook trouwens een paar keer OMD in, maar zo de OMD in hun goede periode.
Ik vind Where I'm Going juist het beste lied van de plaat tot nu toe.

Inderdaad een stuk minder uitbundig dan de vorige. Ik had al lang het idee dat ze 'In Ghost Colours' nooit zouden overtreffen, waardoor je al een stuk terughoudener zo'n album instapt. Gelukkig hebben ze ook niet geprobeerd geforceerd een deel twee van dat album te maken, het is allemaal een stuk ingetogener. Meer repetitief ook. Minder overgeproduceerd (vond ik bij vorige album overigens goed vallen) en minder grootste climaxen. Tracks hebben ook wat langer nodig om het hoofd in te kruipen (maar het lukt wel!)

Gewoon weer een heel fijn album.

Heerlijke, typische opener. Je glijdt er lekker in met deze eerste track. Take Me Over daarna, is nog steeds zo aanstekelijk als de pest. Nog een beetje teveel liedje-liedje naar mijn mening, maar toch erg fijn. Ik merk ook dat ie maar moeilijk mijn hoofd uit is te krijgen. Versie klinkt ook net iets anders dan de track die we al maanden kenden, een welkome verandering. Where I'm Going heeft een wat beter tempo dan de versie die ik al kende. Echt een groeier gebleken. Pharaohs & Pyramids is erg fijn, ik hoor wat begin jaren '90 dance invloeden ook. Blink and You'll Miss a Revolution is een hoogtepunt. Fijne sfeer, heerlijke ritme. Hoog knikkende koppen - gehalte (hele album wel). Een typisch Cut Copy - intermezzo volgt daarna. Even bijkomen. En weer door met This Is All We've Got en Alisa, die ik beiden wat minder vind. Iets te grijsjes. Herbeluistering gaat ongetwijfeld helpen

De laatste drie nummers zijn echter weer heerlijk. Hanging Onto Every Heartbeat gaat een favoriet worden. Heerlijk in het gehoor weer. Corner Of The Sky is een stuk harder ook, leuk die loop met electronicabliepjes. Vette track, mooie productie. Sun God is andermaal een hoogtepunt. Je ziet 15 minuten staan en denkt: "als dat maar goed komt, hopen dat het een kwartier lang interessant blijft" en jawel. Zowel het eerste deel als het epische laatste deel zijn geweldig. Hoor veel Moroder - invloeden, zeker in het tweede stuk. Lekker uit laten lopen.

Had niet veel meer verwacht na het magnifieke vorige album, maar gelukkig hebben de heren geen herhalingsoefening willen doen. Deze gaat nog vaak aanstaan de komende tijd. Zin in 18 maart ook: oude zaal Melkweg

4*

Klopt. Ze treden vrijdag 18 maart op in de Melkweg in een zaal voor maar 700 mensen en het is nu nog niet eens uitverkocht. Terwijl ieder rock of rock/pop bandje binnen een dag is uitverkocht. Oftewel een tip aan iedereen ga er heen!

Dat vind ik juist een pluspunt!

Ik ga voor een 3,5. Het is allemaal zeer vermakelijk en leuk om naar te luisteren, erg hoogstaand is het verder ook niet, daar is het mij te poppy voor, maar ik luister hier graag naar. 3,5*

Heb hem 10x geluisterd en daarna nog eens de vorige geluisterd en kwam tot de conclusie dat de vorige nog een stukje beter is. Ik vind de opener, track 4, 5 en 10 het best tot nu toe. Die 15 min. durende track vind ik niks. De laatste 10 min. zijn een beetje saai. Al met al toch een geweldig album en misschien dat ie nog groeit. 4*

ik heb hem nu ook zon minstens 10x keer geluisterd en ga hem nu aan de kant leggen voor een tijdje, dat kan wonderen doen! tot nu toe blijft de score op 4 staan, en net zoals djarune vind ik het vorige album nog altijd beter..

Bij het vorige album van Cut Copy was ik nogal overdonderd. Ik had nog nooit van de band gehoord, maar hun eclectische en aanstekelijke mix van electronic en pop beviel me meteen. Het album bereikte uiteindelijk de 2e plaats van mijn jaarlijst. In zo'n situatie kan de opvolger alleen maar tegenvallen. Dat is ook zo, maar van een teleurstelling is allerminst sprake!

Het album is (helaas) iets ingetogener en minder euforisch dan zijn voorganger, maar ook nu is er geen gebrek aan pakkende hooks, oe-oe-oe's en aah-aah-aah's en er wordt weer een breed scala aan stijlen gepresenteerd (van onweerstaanbare glamrockdisco in Where I'm Going tot de repetitieve Haciendaroes die Sun God heet). De eerste topper van 2011 is een feit.

Puike plaat zo op het eerste gehoor, de coupletten van Take Me Over doen alleen wel erg aan Far Away denken.