Cut Copy - Zonoscope (2011)

Op een enkel nummer (Blink and You'll Miss a Revolution) na, krijg ik de rillingen van het zeikerig gezang. Doe mij hun vorig album maar, die draai ik nog steeds met veel plezier.

Hoe meer ik hem beluister, hoe meer ik ook aan bands als 120 Days moet denken. Komt ook door de gebruikte gitaareffecten in bv. Alisa. Terecht (en mooi) dat titan naar Hacienda refereert.

Ik weet het nog niet, als grote liefhebber van In Ghost Colours lijk ik toch een stijlbreuk waar te nemen. Ik heb nog niet alles gehoord maar nummers als Take Me Over en Where I'm Going klinken me iets teveel als typische muziek van indiebandjes waarvan er al zeer veel zijn; terwijl Cut Copy vooral goed is in sprankelende synthpop.
Need You Know is dan weer zo goed dat het meteen een aantal mindere nummers kan goed maken, dit kan zo naast Hearts On Fire.

@ herman : De sound van 120 Days is toch een stuk donkerder? Wel een leuke band, destijds een prima debuut afgeleverd om vervolgens in het grote niets te verdwijnen.

Klopt, 120 Days klinkt een stuk donkerder. Maar afgezien daarvan vind ik het soms wel wat op elkaar lijken. Vooral de songs die hier wat verder naar het einde toe staan.

Jammer dat de gemiddelde fan een nieuwe plaat altijd ziet als 'de opvolger van...'. In Ghost Colours was een geniale plaat maar hoe saai, niet vernieuwend en vooral niet creatief zou het zijn mochten ze daar gewoon een vervolg aan gebreid hebben? Neen, ze hebben gekozen voor iets anders, net zoals 'In Ghost Colours' ook iets totaal anders was dan 'Bright Like Neon Love'.

Na een aantal luisterbeurten kan ik niet anders dan zeggen dat Zonoscope er weer knal op is. Vooral de combinatie van percussie en synths zit zeer strak. Enerzijds klinkt Cut Copy altijd enorm eighties maar anderszijds zit er toch iets zeer vernieuwend in hun sound, ver op de grote massa vooruit. Het is nog zeer vroeg maar toch is de kans groot dat deze plaat een van mijn favorieten van 2011 zal zijn.

Vrolijke muziek. Klinkt leuk. Ben nog niet eerder (bewust) in aanraking gekomen met Cut Copy, deze plaat klinkt in ieder geval lekker fris. Het is overigens niet dat ik ergens overdondert word en dat ik meteen benieuwd ben naar meer werk van deze groep maar voor nu is het nog best vermakelijk. Dansbare elektronische muziek, met helaas iets te klagerige zang.

'Blink And You'll Miss A Revolution' doet me denken aan een nummer dat op The Knife's: Silent Shout staat, ook die vocalen erbij! Onwijs lekker nummer.

Need You Now, had ook op de laatste van OMD kunnen staan.
Instrumentatie, belletjes en zelf stem zijn identiek.
En vooral het refrein van Hanging Onto Every Heartbeat is wel heel erg ELO.

Net op gezet en dat klinkt verrassend GOED!!!!! Lekker even af gaan luisteren op de headphone lekker hard!!!!

Ik heb deze cd gister geluisterd en was blij verrast. Lag allemaal lekker in het gehoor. Nu veel luisteren de komende tijd om te kijken of het blijvend is.

In Ghost Colours, de voorganger van de electropop band Cut Copy was redelijk briljant. Dat kan ik nu wel stellen 3 jaar later. Alle liedjes functioneerde zowel als geweldig pop als dans liedje. Alles klopte bijna aan die plaat, zo akelig goed. Nu is daar dan eindelijk het (3de) nieuwe album van de Australische band. Ik verwacht geen In Ghost Colours 2, want dan valt deze nieuwe zeker tegen. Ik ben benieuwd wat de heren nu weer in elkaar hebben ‘geknipt en geplakt’

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen. Opener Need you now, valt op eerste gehoor vies tegen. Muziekaal zit het redelijk in elkaar. Maar die zang is ontzettend glad. Die herinner ik me toch niet zo. Take me over is gelukkig weer meer van ouds niveau. Ik hoor Yeasayer en Vampire Weekend in een jaren ’80 jasje terug. Ook het volgende nummer Where I’m going is onweerstaanbaar. En dan valt alles op zijn plek. De opener laat je heerlijk in het album geleiden, en zet precies de goede sfeer. Knap!

Op een dag als vandaag is de cd ideaal want hij is ontzettend vrolijk en zomers... deze plaat heet ook niet voor niets ZONoscope. De invloeden van Cut Copy zijn duidelijk hoorbaar. Ze halen de mosterd 30 jaar terug, uit de jaren ’80.

Corner in the sky, is even wat harder, en verast ook even na alle dromerige disco pop. Hoogtepunt van het album is zonder meer Sun God. Een afsluiter, die de naam afsluiter waardig is. Sun God duurt ruim 15 minuten en verveeld geen moment. Het nummer eindigd spectaculair in een soort techno nummer. Wat als effect geeft dat je maar een ding wil: Nog een keer heel het album horen!

Zonoscope is geen baanbrekend album, maar doet precies zijn werk: een lekker fijne luisterervaring bij de luisteraar bezorgen. Uitstekend voor festivals of als het zonnetje schijnt. In dit genre is het op het moment een band van topformaat. Maar af en toe slaan de jaren ’80 een beetje te veel toe, dan wil je even iets anders.
Geen In Ghost Colours 2, Maar gewoon prima album!

van: daanmuziek.blogspot....

Wat is sun god een ongeloofelijk goed nummer zeg.....1 van de betere trance achtige nummers die ik sinds lange tijd gehoord heb!

Waarom wordt Pharaohs & Pyramids hier in vaker genoemd? Absoluut mijn favoriert op het moment. Had na de eerste paar luisterbeurten mijn twijfels, maar het is toch weer een mooie plaat geworden van de heren. Hoppa half sterretje erbij.

Zeer fijn album, echt heerlijke zomermuziek.
Er word goed gevarierd gebruik gemaakt van de elektronica op dit album.
Favorieten zijn Need you now(mooie opbouw) en Blink and You'll Miss a Revolution maar de rest kan me ook zeer bekoren.

Pharaohs & Pyramids is nu mijn favoriet. Het nummer begint een beetje fout met die soort van bongo-achtige geluiden, maar ontpopt zich later (vanaf "please baby please baby") als een heerlijk pop/dance nummertje. De omkeer die tegen het einde komt ("loudspeakers sound") vind ik ook zeer geslaagd.

Zang doet me aan David Gilmour denken.

Het refrein van Corner of the Sky is ook wel lekker trouwens.

A Tale of Two Journeys (Mixtape) by cutcopymusic on SoundCloud - Create, record and share your sounds for free

mixtape naar aanleiding van het nieuwe album

Na hun optreden gisteravond in de Melkweg geef ik het album 3,5*. In eerste instantie zou ik het 2,5* of 3* geven maar na ze live te hebben gehoord ben ik er uit! Vond het vorige album beduidend beter, waardoor ik ook blij was dat ze genoeg nummer van In Ghost Colours hadden gespeeld

Wat een afknapper..
Ik vind hem echt heel matig.
2 a 2,5* meer kan IK er niet van maken.

psies.

vaker luisteren doet wonderen, posters hierboven

Tenzij je het natuurlijk echt klote vindt. Want als iets klote is, dan is het klote. Ik vind het overigens verre van klote. (4 keer!)

Ik vind deze eigenlijk gewoon nog beter dan In Ghost Colours. Alles valt hier perfect in elkaar. Elke beat past, elk deuntje vergeet je niet, de tempowisselingen in sommige nummers zijn om van te smullen.
Waar ik bij In Ghost Colours niet elke song even goed vind, vind ik hier elk nummer geweldig. Eigenlijk vind ik elk nummer op deze plaat van hetzelfde hoge niveau als de beste nummers (in mijn ogen) van In Ghost Colours.

Ik zie een duidelijke vooruitgang bij elk album van Cut Copy. Dat is iets waar ze trots op kunnen zijn, want de voorgaande albums waren al niet mis.
Persoonlijke favoriet: Blink And You'll Miss A Revolution. Elke keer als ik dat nummer hoor word ik gewoon helemaal vrolijk, wat voor een rotdag ik ook mag hebben.

Naast [i]Where I'm Going/i] ken ik niets van Cut Copy. Maar dit nummer sprak me destijds wel heel erg aan. Het heeft iets weg van de eerste periode van de Beatles.

Destijds? Dat nummer is van 2011.

2010 zelfs.

Wat mij betreft brengt Cut Copy nog een extended version van Sun God uit en noemen ze die The Hacienda Suite, wat een geweldig nummer zeg.

Cut Copy maakt fantastisch zomerse nummers, maar waar In Ghost Colors daar bomvol mee stond, stijgt de opvolger op enkele specifieke momenten duidelijk naar een hoger niveau. Hoogtepunten zijn zonder meer de opening en de heerlijk uitgesponnen afsluiter.

Een album vol met goede nummers. Al vind ik Zonoscope toch minder dan In Ghost Colours. Minder mysterieus en wat meer en beter geproduced, denk ik. De nummers klinken wat minder vol en minder druk. Er staan wel een aantal fantastische nummers op: Sun God, Need You Now en misschien wel het beste nummer van de plaat, Pharaohs & Pyramids. Prachtig hoe dat nummer rond 3/4 van het nummer, omslaat in een extatisch einde. Op In Ghost Colours kan ik geen mindere nummer ontdekken. Hier staan wel wat mindere nummers op: This Is All We've got en Hanging Onto Every Heartbeat. Dit zorgt ervoor dat ik dit geen uitstekend, maar een erg goede popplaat vind.

4 ****