2 Unlimited - No Limits! (1993)

Ik was 17 toen Get Ready for This uitgebracht werd. Was gelijk helemaal verliefd op dat nummer. Workaholic en Twilight Zone volgden en ze waren toen al mateloos populair. In 1993 kwam dan de single No Limit uit. Ongelooflijk, dat nummer maakte hun zelfs wereldberoemd! In Engeland werd met alle gemak de 1e plaats bereikt en in Amerika deed Get Ready for This hele goede zaken (bereikte zelfs de Billboard Hot 100). De singles die daarna kwamen vond ik al stukken minder (Tribal Dance en vooral Maximum Overdrive vond ik maar zozo), alleen Let the Beat Control Your Body met die heerlijke bass erin kan ik nog wel waarderen.

Als ik het nu weer luister irriteer ik me vooral aan de rap van Ray, allemachtig, zo simpel! Anita heeft ook geen geweldige stem natuurlijk, maar is nog vrij verteerbaar. Ik zag dat ik in februari '06 1,5* had geveven, da's wel erg laag, 2,5* volstaat

Tijd voor enige herwaardering hier. Natuurlijk wordt dat een moeilijk verhaal als je er niet bij geweest bent, zo omstreeks 1993. Niet minder dan 5 hitsingles kwamen er van dit album, maar er staan, als je de formule eenmaal in het hart gesloten hebt, nog diverse albumtracks op die eigenlijk nog wel beter zijn (ik noem met name een Mysterious en The Power Age). Zelfs de beide ballads aan het eind zijn best beluisterbaar.

Enige tijd terug werd ik na lange tijd weer met nummer 12 geconfronteerd. Een nummer dat me in 1993 niet erg opviel, gedurende de gevoelsmatig ongeveer 485435853 keren dat het album destijds op heeft gestaan.

Viel me mee. Misschien is het m'n leeftijd (43, met gemiddeld toch wat minder springerige muzikale voorkeuren dan 31 jaar terug). Op de ballads na is het duidelijk het meest serieuze wat erop staat, maar wel meer 'effortless' voelend dan wat er zoal op de opvolger staat. Aangenamer ingezongen ook dan het meeste binnen hun ouvre. Relaxed en ietwat zoetig. Misschien paste haar geluid van nature beter bij wat lomere, trippy muziekjes dan bij wat ze gewoonlijk maakten.

(Anita's meest recente solo-worpen bevinden zich in genres als hardstyle, en op een of ander nummer getiteld 'Popcorn' wordt de tekst op standje 11 de wereld in gestuurd, dus het zou zomaar kunnen dat zij daar zelf anders over denkt.)

Recent is er verder het een en ander over deze mensen op tv geweest. Belpop, 90s Dance.

Over eerdergenoemde Stock, Aitken & Waterman gesproken: die laatste naam heeft ze geruime tijd op z'n PWL-label gehad. Zie ook die documentaires.