Eefje de Visser - De Koek (2011)

"Eefjes Platenmaatschappijtje" dit geeft mij ontzettende jeuk! Maar desondanks ga ik dit zeker luisteren want meisjes met gitaren vind ik stiekem toch wel leuk. Heeft zij trouwens te maken gehad met Lucky Fonz? Ik ga het in ieder geval wel kans geven; ondanks het "kijk mij eens leuk met woordjes omgaan gehalte". De titels vallen wat dat betreft reuze mee!

Zal vast wel opduiken in een luisterpaal, dus hier kom ik nog op terug.

Ze is bij de laatste tour van Lucky Fonz III zijn voorprogramma geweest. Bij deze gelegenheid heb ik haar ook mogen aanschouwen en ik was uiterst onder de indruk van haar, dus deze ga ik zeker kopen.

Fraaie albumhoes

'Eefjes Platenmaatschappijtje'

Prettig album om naar te luisteren. Frisse stem, eigen geluid, en fraaie teksten.

Had niet verwacht dat ik dit leuk zou vinden, toch maar geluisterd en het is inderdaad prettig om naar te luisteren. De teksten zijn ook erg interessant.
In vergelijking met Roosbeef, waar ze mij aan doet denken, vind ik de stem van Eefje toch wat aangenamer en frisser

Stem is beter dan die van Roosbeef, inderdaad. Klinkt geinig. In de gaten houden, deze plaat. Wel iets te eentonig en misschien net iets minder lief dan Roosbeef.

Zou zo maar een aflevering kunnen zijn van Eefje Wentelteefje

Ideale muziek om sokken bij te breien. Maar ik word er erg ongemakkelijk van.

Rob, je doet me verdriet met je stem en bericht.

Prachtig optreden van Eefje en haar band vanmiddag in de randprogrammering van Eurosonic/Noorderslag (Plato In-store). Daar de cd gekocht en die staat nu al een uur of 2,5 op.
Ik kan hem simpelweg niet afzetten, vind het zo puur, zo muzikaal, zo... mooi. Daarbij zijn de teksten fris en origineel. Het eerste pareltje van 2011.

Jaja, lach allemaal maar. Om haar naam en platenmaatschappij. Ondertussen kan je hoogst originele luistermuziek horen. De Roosbeef associatie begrijp ik wel maar vind ik niet helemaal terecht. Het best vind ik haar in de iets meer gearrangeerde nummers als De Koek en Hartslag. Nog niet helemaal uitgekristalliseerd maar dat is alleen maar leuk.

Een leuk probeersel van Eefje en origineel is het zeker maar het pakt me niet genoeg om er een voldoende aan te geven. Het gebrek aan structuur in de manier van zingen is af en toe wel interessant maar vaak ook hinderlijk.

Op Het album van Eefje de Visser staat Genoeg moois om van te genieten. Zo is de opener voor mij al gelijk thuiskomen in een warm Huis waar je je welkom voelt.
Ik Dacht Na of dit wel zou aanslaan hier thuis, want mijn partner die Naast Me staat is sowieso niet dol op Roosbeef, Spinvis of Lucky Fonz III. Moet ik tot mijn grote Verdriet straks weer naar de koptelefoon grijpen als ik dit wil horen? En zou dat dan wel zo erg zijn? Juist dan sluit je alles om je heen af en is het slechts mijn gedachte die Afdwaalt naar andere oorden waar dit album me naartoe voert: liggend In het Gras, starend naar de voorbijdrijvende wolken op een mooie zomerdag of juist terug naar mijn weekendje Schotland een paar jaar geleden waar het koud en grijs was maar wat puur genieten was.

Eefje lukt het aardig om mij even van deze wereld weg te voeren met of zonder koptelefoon op mijn hoofd. Het zijn ook allemaal verschillende scenes. Zo is het ook heerlijk om dit op de iPod mee De Stad in te nemen. Zittend in de Trein richting Rotterdam en daar de Hartslag van die bruisende omgeving extra benadrukt voelend door de mooie, rustgevende zang van Eefje en idem begeleiding. Daarin verschilt ze toch wel van eerder door mij genoemde collega's. Ik denk zelfs wat meer aan het laatste album van Wende Snijders die eenzelfde soort vibe heeft.
Twaalf nummers lang genieten is het voor mij en dan is De Koek helaas op (hoe vaak is deze zin al gebruikt in recensies?!). Misschien nog even de Hartslag EP meepikken maar dan is het gedaan. Gelukkig is muziek er voor de eeuwigheid en indien gewenst is de repeatknop snel gevonden.

Had ik al gezegd dat ik De Koek een mooi album vind?

Sinds ik haar live zag, word ik gefascineerd door Eefje, daar kan ik gewoon eerlijk over zijn. Was ze solo met akoestische gitaar nog een soort typische singer-songwriter (maar wel met bijzonder mooie nummers), die dankzij de soms prettig dominante zanglijnen het meeste weghad van Joni Mitchell. Toen ik de Hartslag EP downloadde (helaas was ie uitverkocht), werd ik wel even verrast: de elektronische drums die binnenvallen deden me vreemd aan, maar ze leken wel te kloppen. De andere twee nummers hadden dan weer een soort Suzanne Vega-dromerigheid (denk "Small Blue Thing").

Op die bewuste januari-vrijdag kwam de cd binnen en opener "Genoeg" heeft weer dat typisch dromigere dat ik verwachtte, maar er valt een dwingende ritmiek onder, wat het nummer een behoorlijke intensiteit is. Het heeft een soort zonovergoten sfeer, maar dan op een niet Beach Boys-achtige manier, meer iets donkers, iets ongemakkelijks, misschien iets richting Sparklehorse. Leuk detail: Robin Block verzorgt achtergrond op dit nummer (en nog een paar anderen), dezelfde Robin die al naam had gemaakt als dichter toen ik hem een "leuk voorprogramma" noemde, met de toevoeging "dat ie goed moest blijven oefenen" toen zijn poëzie-voordracht vóór de mijne gepland stond.

Afijn, "De stad" is dan weer verrassend, door de bijna jazzy piano en lichtelijk sardonische voordracht. En toch heb ik dit nummer live gehoord, ik hoor het aan de tekst, maar het is zo onvergelijkbaar gebracht. Mooi, mooi, mooi. Ook het titelnummer "De koek" is hier zo'n piano-nummer met een mooi losse speelstijl, maar dit keer met blazers er bij. Het schijnt dat Eefje een band heeft samengesteld met muzikanten die bijna allemaal dubbelen op blazers, dus ik kan wat dat betreft niet wachten.

"Schotland", "In het gras" of "Ik dacht na" zijn van die typische nummers die ik verwacht had, maar daarom zeker niet minder mooi zijn. Eigenlijk is de grootste verrassing de potentiële hit "Afdwaalt" dat live door zijn welhaast stream-of-consciousness gebrachte tekst wat weghad van Bob Dylan, maar hier bijna indie-disco lijkt. Het zit hem vooral in die baslijn aan het begin, maar ook de rest van het arrangement is erg onverwacht. Het lijkt me een typische Eefje-grap, een met een vrij lastige timing gezegend nummer te verpakken als meezinger. De sterke tekst van dit nummer (en dat van de anderen ook) ontdekken jullie zelf maar. Het is ondoenlijk om citaten te gaan geven, want dan ben ik nog wel even bezig.

De wat langer uitgerekte afsluiter "Verdriet" is wat mij betreft wel een van de allermooiste pareltjes hier (al is het eigenlijk allemaal prachtig): het langzame tempo, de zware drums en de donkere sfeer doen zelfs een beetje aan Nicolien & The Bad Seeds denken. En dan snap je het (ik in elk geval wel). Eefje is geen geweldige zangeres, maar wel iemand die haar teksten prachtig kan brengen. Als het album Engelstalig zou zijn, zou ze aanzienlijk meer publiek hebben omdat er mensen zijn die zich heel kinderachtig uit de buurt van dit album houden omdat ze Nederlandstalig verwarren met het levenslied, maar wel van knappe folkliedjes met een twist houden en PitchFork zou de plaat ophemelen (ook al zijn dat heel irritante ventjes). Prachtplaat, ook omdat Eefje soms net iets verder kijkt dat het meisje-met-gitaar-idioom.

Ik ben er nog niet helemaal uit. Sommige nummers zijn zeker sterk, maar haar stem irriteert ook. Het is voor mij geen cd die ik even kan opzetten tijdens het strijken of autorijden: dan gaan de rugharen bij mij overeind staan. Jammer dat ze niet wat meer variatie in haar stem weet te brengen.
Toch zijn er ook momenten dat ik het wel goed kan hebben. Dat zijn de momenten dat ik er echt voor ga zitten, bijvoorbeeld in de trein of even rustig op de bank, en de muziiek en teksten tot me laat doordringen.

Gemengde gevoelens dus.

Ik ben vooral verliefd op deze 3fm-versie van 'Afdwaalt':

YouTube - Eefje de Visser | Afdwaalt | RJ en Rhee | 3fm

Magnifique hoe ze in haar eentje met behulp van een footpedal 'Afdwaalt' tot zo'n krachtig nummer maakt. En zie hoe de plebs achter het scherm na 3 minuten eindelijk doorhebben dat er zich iets bijzonders onder hun neus afspeelt.

Jammer dat deze versie niet op het album staat. Als iemand weet waar ik deze versie op audio kan krijgen?

Bedankt voor de tip. Vanwege dit nummer ben ik erg onder de indruk geraakt van haar toen ze vorig jaar dit live dit ten gehore bracht in april of zo. Hoe ze haar eigen achtergrondzang produceerde via de sampler: fantastisch!

Prachtig album! Ze doet me overigens ook een beetje aan een minder experimentele Camille denken. Suzanne Vega wordt ook ergens genoemd en in die vergelijking kan ik me ook vinden. Vergelijkingen: ze lopen bij voorbaat mank want ieder heeft weer eigen associaties. Zo is ook het wel of niet waarderen van stemmen heel persoonlijk. Zo kan Roosbeef mij enorm irriteren (hoe ik haar ook waardeer) en heb ik dat totaal niet met Eefjes mooie zuivere hoewel iets vlakke stem.

Mooie cover en natuurlijk de naam van de record label is te droog. XD

Leuke plaat! 3,5 sterren als eerste stem. Ik weet bijna zeker dat het er nog meer worden.

Leuk toch?

Erg leuke en verrassende plaat. Frisse, charmante teksten (al neigt het soms naar een overdosis liefdesperikelen), een mooie stem en fijne muzikale begeleiding. Ik vind het vooral knap hoe Eefje haar teksten door laat lopen tijdens akkoorden- en ritmewisselingen.
Hoogtepunten zijn voorlopig Schotland, Trein en In Het Gras, maar er staat geen misser op.

Ach ja is ook gewoon leuk eigenlijk . Op Sommige dagen ben ik gewoon een zure nare man als ik mezelf teruglees!

Mooie schijf, met eigenzinnige en ook wat intieme liedjes. Zo heb ik het ervaren.

Erg mooi vind ik -de stad--, in het gras- en -Ik dacht- na. Breekbaar en niet zonder risico.

Jammer dat -Kantlijn- niet op de cd staat. Mooie clip zag ik hiervan op Youtube/Vimeo. Ik las dat deze wel op de demo staat, maar helaas deze heb ik nog niet gevonden.

Binnekort komt Eeefje in mij buurt (Rotown)en als het ff kan ben ik er ook,

Nee!

Geluisterd.

Passie, emotie, Sufjanisch en pracht, dat is wat ik hoor.

Ik ben oprecht zwaar ontroerd, omdat Eefje naar mijn mening Nederlandse muziek heeft gered.

Wow!

Is dit niet de vriendin van Diggy Dex?

Ik ben het eens met DeKoning, ik hoor hier ook wel een beetje Sufjan in. Tevens ook wat Fleet Foxes. Ik vind dit een ijzer sterke plaat, voor nu vier flinke sterren, met een kans dat dat later nog meer word.

Dit is een leuk album! Stem volgt nog.