The Twilight Singers - Dynamite Steps (2011)

Schitterend album! 30 maart komen ze naar de AB ... ik zal er zijn!!

greetz

Geen slechte plaat, zeker niet. Dulli is een vakman, natuurlijk. En met medewerking van o.a. Mark Lanegan en Joseph Arthur is dit zeker een goeie geworden. Mooie nummers, soms warm, soms donker. Er steekt geen enkel nummer bovenuit, maar dat hoeft ook niet, als het niveau constant is. Maar dat zorgt er tegelijkertijd ook voor dat ik niet hoger dan een 3,5 sterren kan gaan.

Geen slechte plaat maar naar enkele luisterbeurten kan hij mij nog niet helemaal bekoren.
Ik ga hem morgen weer een nieuwe kans geven maar voor alsnog niet meer als 3*.

Gisteravond in Paradiso.. fak, nog steeds steengoed he! Verschillende nummers van dit album gespeeld maar ook van Powder Burns en het ging helemaal los bij nummers van Blackberry Bell. Voluit meezingen deed de zaal, dat werd gewaardeerd en leek iets bij de frontman los te maken en meer energie aan het geheel te geven. Plaat gekocht aldaar.. morgen luisteren.. het zal intens zijn, mijns inziens een kenmerk van alle platen.

En de belofte van Greg dat ie deze zomer nog een keer terugkomt... Lowlands?

Idd. een mooi concert in de Paradiso...en een schitterende poptempel het is. Was er nog nooit geweest, dus The Twilight Singers waren daarvoor een goede gelegenheid. Zijn stem moest in het begin nog een beetje opwarmen, maar daarna scheurde die er flink op los...een soort van een Phil Collins die bazurk gaat. De combinatie met piano en viool, gaven de nummers een extra dimentie. Extra positieve vermelding voor de drummer, strak en retegoed.

Ja, dat zei hij, maar ik hoop niet dat het Lowlands zal zijn want dat festival is helaas verpest door de handelaren in tickets, daar doe ik niet aan mee. Zou de groep een ander feest aandoen ga ik zeker moeite doen om er te komen.

Verder dit concert van 1 april in Paradiso, ik begrijp enigszins de link met Collins maar dan alleen qua stembereik. Voor de rest gaat de vergelijking voor mij althans niet op. Greg Dulli is naar mijn idee verre van mainstream, en zal dat hoop ik ook nooit worden, daarvoor zijn de teksten die vaak over de rand gaan van waar het individu kan leven, altijd te ruig geweest. Die drama, die euforie, op de wijze vertolkt zoals Greg Dulli dat kan, fak, daar hou ik van.

Vanochtend de plaat voor het eerst beluisterd. Voorzichtig als eerste kennismaking. Helemaal fout natuurlijk. Deze plaat moet voluit kunnen en dat klinkt goed, dus vanmiddag nog eens een poging, en dat gaat beter. Volume open en gaan. De opname klinkt veel beter dan welke plaat dan ook ik van de groep bezit. Gebalanceerd, veel rust in het geluid, de instrumenten gepositioneerd en los van elkaar, de zang erbovenop, de bas duidelijk naar voren zoemend in de ruimte. De stem van Mark Lanegan op de achtergrond, zeer goed te onderscheiden.. kippenvel! Super! De donkerte van de mannen op het podium kan ik nu zo voor de geest halen. Bloed kruipt waar het niet gaan kan en ik krijg de neiging dat ik iets nodig heb, dus met de euforie op deze plaat zit het wel goed. Deze plaat moet even de ruimte krijgen en wat groeien en dan wordt het weer een steengoede plaat als vanouds die ik over een paar maanden net zo hard mee-schreeuw als de andere records. Beginning of the end... ? Nee, dit lijkt mij eerder het lange steady stuk waarin zonder al te veel concessies te doen op de kwaliteit van hetgeen zonder opsmuk afgeleverd wordt, nog vele mooie platen kunnen volgen.

Doet me erg goed om het werk van de man en zijn band te volgen vanaf de jaren met de Afghan Whigs en te zien en horen dat dit bepaald geen eendagsvlieg is maar een groot getalenteerd schrijver, muzikant en performer en dat hij er album na album in slaagt materiaal af te leveren waarin ik mezelf kan vinden. Klinkt misschien een beetje gek maar ik ben er trots op dat één van mijn favorieten wederom een album heeft weten te maken waarvan ik nu al weet dat ik daar nog jaren plezier aan zal beleven.

Dulli was goed bij stem vrijdag, en de band die hij deze keer bij zich had was in bloedvorm. Gitarist Rosser en bassist Ford gaan alweer een paar tourtjes mee, drummer en toetsenist / violist had ik nog niet eerder gezien maar zeker die vioolpartijen pasten mooi in het heerlijk verzadigde geluid van de nummers van Dynamite Steps.

Nadat ik aanvankelijk een beetje moeite had om deze plaat op waarde te schatten, is het me na dit concert volkomen duidelijk dat Dynamite Steps de beste TS-plaat is sinds het magistrale Twilight as played by the Twilight Singers.

On the Corner en Get Lucky waren voor mij de hoogtepunten van de Paradiso show, naast oudere nummers als het catchy Bonnie Brae, the Twilite Kid en de bloedstollende ballad Candy Cane Crawl.

Het optreden werd afgesloten met de veelbelovende woorden "see you this summer". Laat het a.u.b. niet op Lowlands zijn. In 2006 stonden the Twilight Singers nog op Lowlands, maar toen kon je nog gewoon kaartjes kopen als het programma je beviel, niet die hysterische toestanden van nu waarbij de hele shit is uitverkocht nog voor er 1 naam bekend is. Even geduld nog dus. Maar we hebben Dynamite Steps en die kunnen we nog vaak, heel vaak gaan draaien.

Live weer overtuigend.
Dulli heeft toch meer de uitstraling van een gelukkig mens dan wat ik verwacht had.
En dan de grote vraag; was Mark Lanegan aanwezig?
Helaas niet.
Ongeveer de helft van dit album werd gespeeld, helaas nu geen afsluiter Dynamite Steps, die echter wel op het live album van deze tour staat.
Twilight Singers, Greg Dulli, Gutter Twins Merch — Twilight Singers "Live in Europe" - twilightsingers.bigcartel.com

Was je in Roosje deric?

Geweldig optreden. Afwezigheid van Lanegan was voor mij geen gemis. Het is een band die staat als een huis, en de rol van Lanegan bij de Twilight Singers is sowieso niet echt groot. Al had ik hem er ook graag bij gezien natuurlijk. Overigens denk ik ook dat Dulli goed in zijn vel zit momenteel, redelijk veel contact met het publiek en hij ziet er goed - lees: jong - uit voor iemand van midden 40 die toch een aardige staat van dienst heeft qua verslavingen e.d...
Gewoon een sympathieke gozer, eigenlijk..

Maargoed, het lijkt wel alsof elk nummer een hit was, ik kende redelijk veel niet, en mijn metgezel kende volgens mij helemaal niks, maar met dergelijke intense, pakkende nummers maakt dat geen zier uit, de muziek van Dulli blijft toch een soort oerschreeuw, die ook bij de eerste luisterbuurt hard binnenkomt.

Fantastisch optreden inderdaad, een van de betere die ik van de Twilight Singers heb gezien. De nummers van Dynamite Steps komen live ook veel beter uit de verf, vind ik. Vooral de opener ''Last Night In Town" klonk beter en was ook veel beter gezongen.

Greg Dulli zag er inderdaad goed uit. Hij leek wat te zijn afgevallen en hij is gestopt met roken.

En wat is ''On The Corner" toch een geweldig nummer. Ga toch een halfje omhoog met deze plaat.

Uitstekend optreden zondag! na het optreden nog met Mr. Dulli kunnen praten en hij vertelde dat hij al 2,5 jaar niet meer rookt. Zijn stem lijkt met de jaren (nog) beter te worden.
Vanavond maar s kijken wat het wordt in utrecht!

Worden de live-albums ook toegevoegd op MM?

Voor wat deze plaat betreft, het was 5 sterren en dat blijft het!

Ik ben/ was helemaal niet bekend met deze band, maar ik kwam het toevallig tegen op youtube, ik hoorde de zanger en vond hem erg op de zanger van afghan wigs lijken, blijkt hij het ook te zijn..klonk iig erg goed wat ik hoorde..

Dit album ontdekt via Afghan Whigs (Greg Dulli zit in beide bands). Nu bezig met mijn eerste luisterbeurt en maakt gelijk indruk. Ik kan nummers gewoonweg niet skippen ...

Kan ook met dat pijltje naar rechts.

Maar voor mij is dit het beste album van afgelopen jaar.

Sorry ... ik formuleer het even anders:

De muziek maakt een dusdanige indruk op me dat ik het niet over mijn hart kan verkrijgen om nummers te gaan skippen. Dat zou afbraak doen aan deze prachtige cd

Album van het jaar 2011. De stilte na Powder Burns deed me vermoeden dat Greg Dulli zich alleen nog maar bezig hield met kleine projectjes en links en rechts met wat vriendjes meespelen.
En dan komt dit album....misschien wel het beste wat Dulli ooit opgenomen heeft, zo rijk, zo diep, zo vol, zo urgent, zo mooi.

Halfje erbij. Zwaar onderschat, dit album.

De 2de TS-schijf die ik heb nu naast het debuut. Ik denk dat dit een plaatje die steeds meer prijsgeeft. na 2 luisterbeurten klinkt alles goed maar net zoals bij de Afghan Whigs moet ik er nog een beetje inkomen. De songs moeten zich nog wat meer blootgeven maar niettemin kan ik nu al zeggen dat Get Lucky, Gunshots en het titelnummer prachtig zijn

Dulli does it again Ik heb nog niet 1 zwakke plaat van hem in huis en dit is toch al nummer 6! Heerlijke schijf. Gelaagd zodat je bij elke nieuwe beluistering iets nieuws ontdekt. Lekkere emotionele zang van de Gregster zelf en gwn verschrikkelijke goede songs. De opener alleen al sleept je volledig de plaat in en alles dat daarachter komt verzwakt niet. kans op 4,5*

The Gutter Twins - Saturnalia (2008) bevalt jou dan waarschijnlijk ook wel.

Ah The Gutter Twins Nog live gezien op pukkelpop (2008? 2009? even geen idee..) en klonk idd heel goed. Een plaat die ik binnenkort ook een kans moet geven

Mark Lanegan en Greg Dulli; 2 helden.

Geweldig album van Twilight Singers. Komt weer behoorlijk aan. Je zit er gelijk in.
Complimenten aan Deric voor de mooie review!

Als ik dan toch wat mag zeuren over dit album is het alleen de cover.
Dulli heeft mooier artwork afgeleverd.

Digipack is wel in orde. Cd in hoesje en een boekje met de songteksten. De achterkant zou beter de cover kunnen zijn.

Goeie plaat, bij het eerste nummer was ik aan het wachten op de gitaren, en tot mijn verbazing was het electronica.

Ik verhoog al met een half, hele goeie plaat deze. Geen enkele misser hierop

Muziek is niet eens slecht alleen de zanger zingt zo zeikerig dat het irritant word

Haha.. Greg Dulli is een held.

Fanboy Zo te zien