Al Stewart - Time Passages (1978)

Al Stewarts Time Passages kocht ik pas onlangs, leve tweedehands vinyl. Fraaie hoes van Hipgnosis met zowel op de voor- als achterzijde wat in sci-fi-films en -series "time anomalies" worden genoemd. Opgenomen in Los Angeles met producer Alan Parsons, las ik na aankoop op de hoes.
Eenmaal thuis viel snel op dat de ingrediënten van Year of the Cat terugkeren, waarmee ik niets nieuws vertel. Toch is dat belangrijk voor mijn beleving: dat album ken ik al decennia ken en deze nog maar kort. Mijn band met Time Passages is nog pril, waardoor de muziek nog niet vertrouwd binnenkomt. De saxofoon klinkt vaker dan op de voorganger en meteen in het titelnummer is daar een orkest met strijkers.

Bij beluistering met de teksten erbij, op de binnenkant van de klaphoes afgebeeld, beland je in allerlei historische verhalen en wint de muziek aan diepte. Zo duikt Stewart in het ietwat dreigende Life in Dark Water in de wereld van een onderzeeër, het geluid van de sonar door Parsons toegevoegd en in de coupletten zit subtiel het thema van de films van James Bond verwerkt. A Man for All Seasons beschrijft de situatie rond koning Henry VIII.

Kant 2. Een huppelend ritme als in Almost Lucy hoorde ik niet eerder bij Stewart en als hij in The Palace of Versailles erin slaagt om "Robespierre" te laten rijmen op "nowhere", glimlach ik. Het muzikale thema van het nummer doet me erg denken aan die reclame van Grolsch: "Vakmanschap is meesterschap", in diezelfde jaren veel op tv. In het einde geen orkest maar de elektrische gitaar van Tim Renwick en de "polyphonic synthesizer" van Pete Solley.
In het weemoedige Timeless Skies kijkt Stewart letterlijk en figuurlijk terug op het dorp van zijn jeugd en beschrijft wat tijd met je doet. Het uptempo Song on the Radio doet met het saxspel van Phil Kenzie qua titel wat het pretendeert - maar nooit op radio gehoord... De akoestische gitaren van End of the Day brengen de plaat naar een kalm slot, de violen die in het slotakkoord klinken had ik wel vaker op dit Time Passages willen horen.

Het album doet niet onder voor Year of the Cat en toch geef ik slechts vier sterren. Het verschil: mijn band met de muziek is nog veel jonger. Maar zeker weten dat deze vaker op de draaitafel zal belanden en waarschijnlijk groeit dan de waardering.

Zelf heb ik meer een zwak voor de albums van vòòr zijn hitalbums Year of the Cat en deze Time Passages. De albums van de jaren '80 waren zeer matig. Maar met Famous Last Words herstelde hij zich prima. En Between the Wars, A Beach Full of Shells en Sparks of Ancient Light behoren mijn inziens tot zijn beste werk.

Maar afijn: de beide hitalbums draai ik eigenlijk het minst vaak. Maar als ik er een van pak, dan is het deze Time Passages. Toch eigenlijk best lekker ....