Gil Scott-Heron and Jamie xx - We're New Here (2011)

Ben toch wel benieuwd. Niet dat ik heel erg weg ben van het enige nummer dat al is vrijgegeven ( NY is Killing Me waarvan ik de clip gelijk maar heb toegevoegd), maar het heeft toch wel wat en misschien wordt de rest wel heel goed. Jamie heeft er imo in ieder geval genoeg talent voor.

I'll Take Care of U is onlangs ook vrijgegeven en daar horen we weer wat meer van Gil's vocalen terug, ben ik wel blij om. Beide nummers kan je ook hier beluisteren: We're New Here - werenewhere.com

Jamie xx is Jamie van The xx?

Inderdaad, hij doet vele remixen onder die naam, laatst nog Rolling in the Deep van Adele. Hier remixt hij het hele album van Gil Scott-Heron van vorig jaar: I'm New Here. Meer info ook via eerdere link.

Ben hier zeker benieuwd naar. Zijn remixes vind ik heel tof. Hoop eigenlijk ook nog op een solo-plaat van hem, maar misschien komt die nog

onwijs gave plaat. james blakers moeten deze plaat wel nu én direct gaan luisteren.

die adele remix is het minste van jamie xx wat mij betreft. ik voel het totaal niet, terwijl hij vaak toch wel toffe dingen doet remixwijs.
het originele album van gil scott vind ik al gaaf, dit vanwege het electronische sausje over de oldscool stem van gil scott. op deze plaat gaat dit electronische gehalte nog even flink omhoog, zonder overigens de vocalen teniet te doen. niet vaak zulke remixalbums van toffe originelen zo kunnen waarderen. creatieve shit.

De bass in combinatie met de stem van Gil Scott in het nummer Running

Klinkt toch wel erg vet, Jamie heeft er echt wat moois van gebrouwen.

ik kan dit album helaas nog nergens vinden:(

Ik vind het veel minder minimal dan (zeker het laatste) van James Blake. Eerder vergelijkbaar met een rauwe versie van The xx.

Dan zoek je toch wel redelijk slecht

nouja, in de winkels heb ik niet echt gezocht, maar op internet nog niks tegengekomen...

Moddervette plaat met slechts een nummer wat ik niet zo kan waarderen (NY Is Killing Me) omdat de beat me daar niet aanspreekt. De overige remixen van Jamie xx zijn geniaal en weten me stuk voor stuk te vermaken en te boeien. Een lekker rauwe elektronische plaat waar de vocals van Gil Scott-Heron erg goed tot haar recht komen, veel beter dan op het originele werk.

Die beat vind ik net geweldig. Veruit het meest opzwepende nummer van dit album.

Wellicht dat het kwartje nog zal vallen, het is ook zeker niet zo dat ik die track skip.

lijkt niet tegen te vallen deze plaat! op het eerste gehoor blijft voor mij ny is killing me de topper, maar running en i'll take care of you mogen er ook zijn!

Is dit een remixplaat van het album I'm New Here van Gil Scott-Heron?

Correct

Ik ben hier 2 x aan begonnen maar voor mij is dit album iets te vaag en experimenteel. Ik kan er wel leuke stukken in ontdekken maar ik vind dit niet echt prettig om naar te luisteren. De combinatie soul/electronic vind ik ook niet zo geslaagd. Wellicht dat ik dit in toekomst nog eens zal proberen maar voorlopig laat ik dit album even links liggen.

Was z’n comebackplaat vorig jaar al een grote schok voor vele Scott-Heron-fans, zal dit remixproject misschien wel een hartattack links of rechts weten te veroorzaken (we wachten vol spanning af...). Met de meester zelve heeft dit album immers nog maar weinig te maken; het is Jamie Smith van The xx die hier de plak zwaait! Zelfs voor de vocalen moest Gil z’n zetel niet meer uit, alles komt rechtstreeks van I’m New Here. De oude man vindt het best en laat het allemaal maar gebeuren...

De eerste single NY Is Killing Me was meteen raak. De aanwezigheid van Gil wordt herleidt tot een enkel zinnetje en gelinkt aan een sample van iets dat het midden houdt tussen een getormenteerde baby en een triestig schaap, dit alles tegen een muur van de meest waanzinnige electro-sirene-noise-achtige toestanden en de eerste Scott-Heron-fan-hartattack is binnen. Ik ben er na vele malen luisteren weer bovenop en kan nu wel helemaal opgaan in deze hardere sound. Dat gezegd zijnde kwam de tweede single toch wel als een godsgeschenk. I’ll Take Care of U was een beleefd compromis van Jamie en liet de zanger waar het hier zogezegd om draait weer even de zanger zijn waar het hier om draait. Deze song is ook een juistere voorbode voor de rest van het album. Jamie gooit alle remmen los, maar laat Gil prominent meespelen.

Qua geluid is We’re New Here eigenlijk niet zo gek anders als I’m New Here of (vooral) xx, het gaat alleen sneller, harder en geschifter! Er zit veel plezier in dit project, dat merk je gewoon! Jamie xx speelt het een beetje als de kleine jongen in de snoepjeswinkel. De albumopener geeft gelijk het voorbeeld als we naast Gil een sample van Gloria Gaynor tegenkomen. Een grotere mismatch bestaat er waarschijnlijk niet, maar het levert wel prachtige dialogen op:

“I met him at a party”
“Met a woman in a bar”
“He said the sweetest things”
“Told her I was hard to get to know”
“I was lonely and naive”
“And nearby impossible to forget”
“I guess that’s why I believed every word he said”

Hoe hij het in zijn hoofd haalt de discodiva erbij te halen en er toch mee wegkomt, is vrij geniaal. En ook gewoon ontzettend grappig! Humor is een belangrijke factor in dit remixalbum. De beats en bliepjes achter de schorre zanger, het levert soms maffe combinaties op. Het toont dat Smith het originele album helemaal uitgepluisd heeft en alles door en door kent, want het werkt gewoon! Ook tof is dat hij materiaal gebruikt van de bonus-LP, waardoor een prachtnummer als My Cloud voor velen (in een weliswaar andere gedaante) voor het eerst te horen valt.
De remixes zinderen en beven, maar weten soms ook nog de gevoelige snaar te raken en omvatten, als je goed luistert, nog een bepaalde essentie van de originelen.

De oude man bekijkt het vanop afstand. Die jonkies met hun techno, ze doen maar; na jaren in de cel kan hij vast nog een extra zakcentje gebruiken. En voor even rolt zijn naam weer over ieders tongen. Met dank aan de vakkundige techno (en het nodige respect) van Jamie xx!

Ik kan hier echt geen touw aan vastknopen... Ik ben hier echt totaal niet van onder de indruk, tegen mijn verwachtingen vooraf in. Ik vond I'm New Here al een jammerlijk album van Gil Scott-Heron en hoopte dat een remix-album daar verbetering in zou kunnen brengen. Experimenteel is dit album zeker, maar ik vind het eerder mislukt dan geniaal. Misschien hoor ik 'het' gewoon niet, dat kan. Vooralsnog vind ik de producties vervelend en chaotisch. Af en toe komt hij met een leuk deuntje of sample'tje en dan verpest hij het met vreemde piepjes en geluidjes. De sample van het eerste nummer vind ik bijvoorbeeld erg grappig en die blijft ook in mijn hoofd zitten. Helaas vind ik de rest van de productie niks. De bijdrage van Gil Scott-Heron vind ik ook niet echt bijzonder. Heb meer het gevoel dat hij een soort commentaar over de nummers heen geeft, dan dat het bij de nummers hoort. Misschien is er een knop die bij omgezet moet worden, misschien blijf ik het niks vinden. Voorlopig zet ik het aantal sterren op 2*. (Wat nog lager is dan I'm New Here)

ik vind het best leuk, maar het niveau van NY is killing me wordt nergens meer gehaald vind ik...

Er zitten een paar erg goede nummers tussen o.a. 'I'm New Here' (mooi intro nummer), 'Running' en 'NY is Killing Me'. Maar ook een aantal die ik niet zo bijzonder vind (Home, My Cloud, Ur Soul and Mine). De interludes vind ik weinig toevoegen. Als je die interludes en de nummers die ik minder bijzonder weghaalt blijft er weinig album over. Maar door die aantal goede nummers draai ik deze plaat best vaak de laatste tijd.

I'm New Here begin ik toch stiekem wel leuk te vinden. Halfje omhoog.

Ik moet heel eerlijk bekennen dat ik in de loop van deze week dit album erg ben gaan waarderen. Waar ik vorig bericht dit een vaag experiment noemde zie ik nu de kracht van dit album. De producties blijf ik experimenteel vinden, maar wat ik eerst vaag noemde blijkt toch functioneel te zijn. De vreemde beats, bliepjes en geluidjes sluiten erg mooi aan bij samples en het 'commentaar' van Gil Scott-Heron, wat ik nu echt zie als spoken word. My Cloud vind ik na I'm New Here het mooiste nummer. Onverwachts, maar dit album is gewoon 1,5* omhoog gegaan!

Zeer origineel stukje muziek! Creatieve shit zoals tuktak ook zegt.

Die hoes..hoe minimaal wil je het hebben

Eigenlijk is I'll Take Care of U het enige nummer waar je echt duidelijk het geluid van the xx in terug hoort, wel opvallend. Overigens vind ik het wel een van de vetste nummers van dit album.

Dit bevalt me wel!

Veruit mijn vaakst gedraaide album dit jaar. Toch maar verhogen naar 4.5* want dit heeft me nog geen seconde verveeld.

echt zieke cd, vind het wel vet!
weet echt nog niet wat voor beoordeling ik hieraan moet geven... moet even wennen man
die Running vind ik erg lekker, NY is Killing Me ook
raar Gil-Scott Heron op die beats