Paul Simon - So Beautiful or So What (2011)
mijn stem
115 stemmen
Verenigde Staten
Pop
Label: Hear
-
Getting Ready for Christmas Day (4:06)
-
The Afterlife (3:40)
-
Dazzling Blue (4:32)
-
Rewrite (3:49)
-
Love and Hard Times (4:09)
-
Love Is Eternal Sacred Light (4:02)
-
Amulet (1:36)
-
Questions for the Angels (3:49)
-
Love and Blessings (4:18)
-
So Beautiful or So What (4:07)
0
geplaatst: 21 februari 2011, 14:08 uur
En hier Paul Simon | The Paul Simon Official Site - paulsimon.com
de nieuwste single.
de nieuwste single.
0
geplaatst: 4 april 2011, 14:41 uur
In sommige landen komt hij later uit, in UK zelfs pas in juni, maar in NL komt ie gewoon 8 april. Ik zit hem nu te luisteren, verrassend goed !!
0
geplaatst: 4 april 2011, 15:05 uur
OK vandaar het mailtje dat ik dus ontving van Amazon UK op mijn pre-order. Ik zoek zo lang de download wel ergens op.
0
beaster1256
geplaatst: 4 april 2011, 16:40 uur
leuke plaat , zoals we van Paul gewoon zijn , kabbelt rustig door , op zijn gekende manier ! 
0
geplaatst: 9 april 2011, 18:43 uur
Geen verassingen, het kabbelt allemaal lekker voort, geen diepte punten maar ook geen uitschieters. Gewoon een heerlijk zondag middag plaat.
0
geplaatst: 11 april 2011, 19:51 uur
Uitderdrukkingen als: "kabbelt rustig door", "wel een leuk plaatje" en "gewoon een leuke zondagmiddag plaat" stuiten mij toch wel tegen de borst. Deze plaat "kabbelt" helemaal niet, maar swingt bij tijd en wijlen gewoon buitengewoon. Vernieuwend is is hij idd niet, maar het zit zo geweldig goed in elkaar. Love And Hard Times is simpelweg ontroerend mooi. Love Is Eternal Sacreded Light heeft een tempo om je vingers bij af te zuigen, prachtig! Questions For the Angels. ouderwets Paul evenals Love And Blessings. En van de afsluiter So Beautiful Or So What kun je toch niet zeggen dat het "kabbelt" Het enige minpuntje vind ik track1 , Dat Kerstnummer, niet slecht maar hoort m.i. niet op dit album thuis.
Ik weet niet wat criticasters nog van Paul Simon verwachten. De man wordt dit jaar 70 en verwent ons al 47 jaar (vanaf "64) met prachtige songs.
Met zijn vorige cd Surprise kreeg hij veel kritiek. Hij wilde eens vernieuwen en dat vonden fans(?), liefhebbers en "muziekkenners" ook al niet geweldig. (Wanneer doe je het nou eigenlijk wél goed?)
Laten we nou eens gewoon ons simpel verstand gebruiken (al is dat voor sommigen niet gemakkelijk). Deze muzikant ziet het einde van zijn leven en muzikale carriërre ook eindigen en levert met dit album nog iets geweldigs af.
Van al dat geëmmer over hoe hij goed in het verleden was en dat dat zijn "hoogtepunt" moet komen. Volledige bullshit! Hij heeft zich al lang bewezen en met dit album laat hij zien dat hij nog steeds erg goed bij stem is en mooie muziek kan maken. Geniet derhalve van dit album er zijn nog maar weinig artiesten, die het zo lang volhouden, zeker op dit hoge niveau.
Ik weet niet wat criticasters nog van Paul Simon verwachten. De man wordt dit jaar 70 en verwent ons al 47 jaar (vanaf "64) met prachtige songs.
Met zijn vorige cd Surprise kreeg hij veel kritiek. Hij wilde eens vernieuwen en dat vonden fans(?), liefhebbers en "muziekkenners" ook al niet geweldig. (Wanneer doe je het nou eigenlijk wél goed?)
Laten we nou eens gewoon ons simpel verstand gebruiken (al is dat voor sommigen niet gemakkelijk). Deze muzikant ziet het einde van zijn leven en muzikale carriërre ook eindigen en levert met dit album nog iets geweldigs af.
Van al dat geëmmer over hoe hij goed in het verleden was en dat dat zijn "hoogtepunt" moet komen. Volledige bullshit! Hij heeft zich al lang bewezen en met dit album laat hij zien dat hij nog steeds erg goed bij stem is en mooie muziek kan maken. Geniet derhalve van dit album er zijn nog maar weinig artiesten, die het zo lang volhouden, zeker op dit hoge niveau.
0
geplaatst: 13 april 2011, 22:58 uur
Ik heb 'm al weer meer gedraaid en ik mis eigenlijk reakties. Is Paul Simon "out"? Zelfs mijn beste vriend, die toch nooit zo'n Simon-liefhebber was, vindt hem "zeer te pruimen", in zijn woorden. Ikzelf wordt alleen maar enthousiaster over dit album. Alles wat ik in mijn vorige reaktie schreef, blijft staan.
Ben ik nou de enige, die van dit "meesterstukje" geniet. Ik zie graag wat (goed gefundeerde) reakties tegemoet
Ben ik nou de enige, die van dit "meesterstukje" geniet. Ik zie graag wat (goed gefundeerde) reakties tegemoet
0
geplaatst: 14 april 2011, 09:07 uur
Ad Brouwers schreef:
Uitderdrukkingen als: "kabbelt rustig door", "wel een leuk plaatje" en "gewoon een leuke zondagmiddag plaat" stuiten mij toch wel tegen de borst. Deze plaat "kabbelt" helemaal niet, maar swingt bij tijd en wijlen gewoon buitengewoon. Vernieuwend is is hij idd niet, maar het zit zo geweldig goed in elkaar. Love And Hard Times is simpelweg ontroerend mooi. Love Is Eternal Sacreded Light heeft een tempo om je vingers bij af te zuigen, prachtig! Questions For the Angels. ouderwets Paul evenals Love And Blessings. En van de afsluiter So Beautiful Or So What kun je toch niet zeggen dat het "kabbelt" Het enige minpuntje vind ik track1 , Dat Kerstnummer, niet slecht maar hoort m.i. niet op dit album thuis.
Ik weet niet wat criticasters nog van Paul Simon verwachten. De man wordt dit jaar 70 en verwent ons al 47 jaar (vanaf "64) met prachtige songs.
Met zijn vorige cd Surprise kreeg hij veel kritiek. Hij wilde eens vernieuwen en dat vonden fans(?), liefhebbers en "muziekkenners" ook al niet geweldig. (Wanneer doe je het nou eigenlijk wél goed?)
Laten we nou eens gewoon ons simpel verstand gebruiken (al is dat voor sommigen niet gemakkelijk). Deze muzikant ziet het einde van zijn leven en muzikale carriërre ook eindigen en levert met dit album nog iets geweldigs af.
Van al dat geëmmer over hoe hij goed in het verleden was en dat dat zijn "hoogtepunt" moet komen. Volledige bullshit! Hij heeft zich al lang bewezen en met dit album laat hij zien dat hij nog steeds erg goed bij stem is en mooie muziek kan maken. Geniet derhalve van dit album er zijn nog maar weinig artiesten, die het zo lang volhouden, zeker op dit hoge niveau.
Uitderdrukkingen als: "kabbelt rustig door", "wel een leuk plaatje" en "gewoon een leuke zondagmiddag plaat" stuiten mij toch wel tegen de borst. Deze plaat "kabbelt" helemaal niet, maar swingt bij tijd en wijlen gewoon buitengewoon. Vernieuwend is is hij idd niet, maar het zit zo geweldig goed in elkaar. Love And Hard Times is simpelweg ontroerend mooi. Love Is Eternal Sacreded Light heeft een tempo om je vingers bij af te zuigen, prachtig! Questions For the Angels. ouderwets Paul evenals Love And Blessings. En van de afsluiter So Beautiful Or So What kun je toch niet zeggen dat het "kabbelt" Het enige minpuntje vind ik track1 , Dat Kerstnummer, niet slecht maar hoort m.i. niet op dit album thuis.
Ik weet niet wat criticasters nog van Paul Simon verwachten. De man wordt dit jaar 70 en verwent ons al 47 jaar (vanaf "64) met prachtige songs.
Met zijn vorige cd Surprise kreeg hij veel kritiek. Hij wilde eens vernieuwen en dat vonden fans(?), liefhebbers en "muziekkenners" ook al niet geweldig. (Wanneer doe je het nou eigenlijk wél goed?)
Laten we nou eens gewoon ons simpel verstand gebruiken (al is dat voor sommigen niet gemakkelijk). Deze muzikant ziet het einde van zijn leven en muzikale carriërre ook eindigen en levert met dit album nog iets geweldigs af.
Van al dat geëmmer over hoe hij goed in het verleden was en dat dat zijn "hoogtepunt" moet komen. Volledige bullshit! Hij heeft zich al lang bewezen en met dit album laat hij zien dat hij nog steeds erg goed bij stem is en mooie muziek kan maken. Geniet derhalve van dit album er zijn nog maar weinig artiesten, die het zo lang volhouden, zeker op dit hoge niveau.
Rustig rustig. Ik heb geen moment gezegt dat ik het een slechte plaat vind in tegendeel, Ik vind het een heel erg lekkere plaat. Met voortkabelen bedoel ik niet saai, maar een plaat die heerlijk ontspannen voortduurt waar je echt van kan genieten. Ik raak echter geen moment in extreme juigstemming van deze plaat. En zeker vergeleken met platen als 'Still crazy...' , 'graceland' en mijn persoonlijk favoriet 'one trick pony' vind ik dit lang niet dat zelfde niveau halen.
0
geplaatst: 14 april 2011, 11:32 uur
Schitterend album! Komt zeker in de buurt van zijn allerbeste ooit: Graceland.
Favoriete tracks: Getting Ready for Christmas Day, Rewrite, Love Is Eternal Sacred Light en So Beautiful Or So What.
Favoriete tracks: Getting Ready for Christmas Day, Rewrite, Love Is Eternal Sacred Light en So Beautiful Or So What.
0
geplaatst: 17 april 2011, 14:12 uur
Dat het in de buurt van Graceland komt hoor je me niet zeggen; maar dit absoluut een prima album van Paul Simon. De muziek is in ieder geval van hoog niveau: misschien dat een muzikant hier wat meer over kan zeggen, want het klinkt af toe nogal ingenieus. En de lyrics van Paul zijn eigenlijk altijd wel prima in orde, al zulllen veel mensen al genoegen nemen met het herkenbare stemgeluid.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 17 april 2011, 16:16 uur
Bartjeking schreef:
De muziek is in ieder geval van hoog niveau: misschien dat een muzikant hier wat meer over kan zeggen, want het klinkt af toe nogal ingenieus.
De muziek is in ieder geval van hoog niveau: misschien dat een muzikant hier wat meer over kan zeggen, want het klinkt af toe nogal ingenieus.
Ja, dat klopt op zich wel. Paul Simon put weer flink uit de invloeden uit de wereldmuziek, en hij doet dat bijzonder professioneel. Vooral in de afwijkende ritmes komt dat sterk tot uiting.
Wat ik dan wel als storend ervaar is dat hij het soms bij één of twee riffjes per nummer houdt, waardoor het uiteindelijk toch wat eentonig is ('The Afterlife' bijv.). Dat is op zich heel vreemd voor iemand die tegelijkertijd aantoont een erg professionele muzikant te zijn.
Zelf ben ik niet echt overdondert door dit album. Ik heb sowieso niet zo veel met Paul Simons solocarrière. Op de een of andere manier is hij vaak een beetje saai. Ik hoor toch liever Garfunkel met hem meezingen. Dat geeft ook wat meer vocale afwisseling. 'Getting Ready For Christmas' vind ik trouwens een erg irritant nummer. Het effect in dat nummer klinkt alsof je steeds de volumeknop open en dicht draait.
0
geplaatst: 19 april 2011, 11:13 uur
Wat een mooie nieuwe plaat van Paul Simon!
Het is een mooie mix tussen spannende ritmes, beheerste zang en instrumentatie van de jaren 80 en 90 en de rauwheid die meer past bij zijn jaren 70 werk. Echt een topalbum in een toch al imposante oeuvre!
Het is een mooie mix tussen spannende ritmes, beheerste zang en instrumentatie van de jaren 80 en 90 en de rauwheid die meer past bij zijn jaren 70 werk. Echt een topalbum in een toch al imposante oeuvre!
0
geplaatst: 19 april 2011, 11:57 uur
Rauwheid in combinatie met Paul Simon???
Deze is nieuw voor mij. Nu kan ik Simon behoorlijk pruimen, maar rauwheid is nou juist hèt woord dat ik niet zou gebruiken om (een deel van) het oevre van Paul Simon te typeren.
Deze is nieuw voor mij. Nu kan ik Simon behoorlijk pruimen, maar rauwheid is nou juist hèt woord dat ik niet zou gebruiken om (een deel van) het oevre van Paul Simon te typeren.
0
geplaatst: 26 april 2011, 00:15 uur
Ik vind het gewoon weer een mooie nieuwe plaat van Paul Simon. Het is niks nieuws, maar Paul Simon is gewoon goed in wat hij doet. Ook met deze plaat heeft hij weer een mooi iets neergezet.
0
geplaatst: 11 mei 2011, 08:55 uur
Fijn plaatje van Simon,die bewijst nog lang niet afgeschreven te hoeven worden.Zijn vakmanschap aangaande mooie liedjes schrijven staat buiten kijf.Wel heb ik soms het idee ,dat sommige liedjes in schoonheid sterven en dat hij er nog meer uit had kunnen halen.Liedjes kabbelen nu soms een beetje voort,terwijl juist een stroomversnelling in die liedjes net de kers op de cake had kunnen zijn.Simon levert niks ondermaats af op dit album en dat is fijn om te horen.Gewoon een prima plaat waar Simon doet waar hij goed in is ,en niet naarstig op zoek is naar vernieuwing en andere invalshoeken om toch maar te kunnen scoren.Een krasse knar met nog steeds een cynische pen en ook nog een prima stem.Ik heb andere artiesten "slechter" oud zien worden.Prijsnummer vind ik Dazzling Blue hier.
0
geplaatst: 4 juni 2011, 13:06 uur
Wie Paul Simon zegt, zegt Graceland en wie Graceland zegt, zegt een van de meest expierimenteele en riscovolle (pop)muziekale opname projecten uit de jaren 80.
De rest is geschiedenis.
Het werk van Paul Simon is van een ongekend hoogwaardig en constant nivo.
Ook deze is weer een typisch Paul Simon album lichtelijk expierimenteel (niet zo vernieuwend als zijn vorige Suprise) en altijd invloeden uit andere culturen. Op dit album grijpt hij wel erg terug op Graceland, maar net niet teveel om het als een soort vernieuwde versie van dat album te laten lijken.
So Beautiful Or So What is vooral een nieuwe loot aan de Paul Simon boom die nogmaals de kracht en klasse van deze bijna 70 jarige laat horen.
Schitterende Pop nummers met een boodschap en hoogstaande muziekale arragementen, maar vooral het sfeerische van zijn albums komt op dit album weer goed tot zijn recht, alle 10 nummers passen weer perfect bij elkaar. Dat kan voor sommigen vertaald worden naar rustig voortkabbelend, maar daar ben ik het zeer zeker niet mee eens. Het springt nergens echt uit de bocht, maar het zit allemaal wel zeer goed in elkaar.
4.5*
De rest is geschiedenis.
Het werk van Paul Simon is van een ongekend hoogwaardig en constant nivo.
Ook deze is weer een typisch Paul Simon album lichtelijk expierimenteel (niet zo vernieuwend als zijn vorige Suprise) en altijd invloeden uit andere culturen. Op dit album grijpt hij wel erg terug op Graceland, maar net niet teveel om het als een soort vernieuwde versie van dat album te laten lijken.
So Beautiful Or So What is vooral een nieuwe loot aan de Paul Simon boom die nogmaals de kracht en klasse van deze bijna 70 jarige laat horen.
Schitterende Pop nummers met een boodschap en hoogstaande muziekale arragementen, maar vooral het sfeerische van zijn albums komt op dit album weer goed tot zijn recht, alle 10 nummers passen weer perfect bij elkaar. Dat kan voor sommigen vertaald worden naar rustig voortkabbelend, maar daar ben ik het zeer zeker niet mee eens. Het springt nergens echt uit de bocht, maar het zit allemaal wel zeer goed in elkaar.
4.5*
0
geplaatst: 4 juni 2011, 14:56 uur
Helemaal met je eens, thelion. Mooie reaktie.
Voor mij ouderwets goed en kan zich geruisloos in het rijtje "klassiekers" aanschuiven. Idd geen rare "bokkesprongen", maar pure kwaliteit, als vanouds!!!
Voor mij ouderwets goed en kan zich geruisloos in het rijtje "klassiekers" aanschuiven. Idd geen rare "bokkesprongen", maar pure kwaliteit, als vanouds!!!
0
geplaatst: 4 juni 2011, 17:08 uur
Ik heb al jaren lang geen interesse meer in Paul Simon. Na rythme of the saints ben ik afgehaakt. Je kan niet iedereen tot in het oneindige blijven volgen niet waar?
"So beautiful or so what' min of meer toevallig gehoord. Blijkt Paul Simon nog net zo fris en geïnspireerd te klinken als in zijn hoogtijdagen. Lekkere zomerse plaat deze, zit muzikaal zeer goed in elkaar. Laid back maar niet saai. En zijn stem heeft nog geen enkele sleet.
25 jaar geleden was deze Paul Simon plaat de zomer hit geworden, terwijl de plaat nu geruisloos voorbij trekt. Das jammer.
"So beautiful or so what' min of meer toevallig gehoord. Blijkt Paul Simon nog net zo fris en geïnspireerd te klinken als in zijn hoogtijdagen. Lekkere zomerse plaat deze, zit muzikaal zeer goed in elkaar. Laid back maar niet saai. En zijn stem heeft nog geen enkele sleet.
25 jaar geleden was deze Paul Simon plaat de zomer hit geworden, terwijl de plaat nu geruisloos voorbij trekt. Das jammer.
0
geplaatst: 26 juni 2011, 10:39 uur
Paul Simon heeft voor mij beetje last van het zelfde euvel als Gary Moore na diens succesvolle Still Got the Blues. Alles wat erna kwam lijkt wel een deel/variatie nr. zoveel op dat album, zoals Simon dat heeft bij Graceland. Moet wel gezegt worden dat na Rhythm of the Saints ik niets meer van hem geluisterd heb, dus enigszins kort door de bocht is deze mening wel. Het klinkt voor mij allemaal wat mak en er zitten toch wel een aantal skipmomenten tussen. So Beautiful Or So Boring....voor mij het laatste.
0
geplaatst: 26 juni 2011, 11:13 uur
Madjack71 schreef:
Alles wat erna kwam lijkt wel een deel/variatie nr. zoveel op dat album, zoals Simon dat heeft bij Graceland. Moet wel gezegt worden dat na Rhythm of the Saints ik niets meer van hem geluisterd heb, dus enigszins kort door de bocht is deze mening wel.
Alles wat erna kwam lijkt wel een deel/variatie nr. zoveel op dat album, zoals Simon dat heeft bij Graceland. Moet wel gezegt worden dat na Rhythm of the Saints ik niets meer van hem geluisterd heb, dus enigszins kort door de bocht is deze mening wel.
Da's zeker kort door de bocht als je de 3 tussen liggende albums (Songs From the Capeman 1997, You're the One 2000 en Suprise 2006) niet kent. Deze 3 albums zijn tog echt wel heel anders dan Graceland.
Rhythm of the Saints heeft er nog wel iets van weg, maar ook maar vaag. Eigenlijk heeft deze So Beautiful Or So What nog de meeste "Graceland" invloeden van allemaal.
0
geplaatst: 26 juni 2011, 19:45 uur
Madjack71 schreef:
Het klinkt voor mij allemaal wat mak en er zitten toch wel een aantal skipmomenten tussen. So Beautiful Or So Boring....voor mij het laatste.
Het klinkt voor mij allemaal wat mak en er zitten toch wel een aantal skipmomenten tussen. So Beautiful Or So Boring....voor mij het laatste.
Volgens mij heeft Paul Simon altijd mak geklonken, al vanaf zijn tijd met Garfunkel klonk hij al niet bepaald wild en hard.
De kwaliteit van Simon zit hem in het schrijven van kleine liedjes met een goede melodie en pakkende tekst. But wild...no way
0
geplaatst: 26 juni 2011, 23:50 uur
Simon is idd. geen wilde jongen...verwacht ik ook niet van hem. Ook in kleine liedjes kunnen finesses zitten en die mis ik hier, ze weten mij niet te overtuigen.
0
JolkiPalki
geplaatst: 25 juli 2011, 10:07 uur
devel-hunt schreef:
" [...] Laid back maar niet saai. [...]
" [...] Laid back maar niet saai. [...]
Inderdaad, precies de juiste omschrijving!
Wel grappig dat dit album zulke tegenstrijdige reacties teweeg brengt, niet alleen hier. Mijn vader vindt het helemaal niets, ik ben verslaafd aan deze c.d.
0
Misterfool
geplaatst: 25 oktober 2011, 21:45 uur
What the hell? Van Paul Simon had ik eerder graceland beluisterd. Dat album vond ik degelijk, zeer degelijk, maar ook wat aan de saaie kant. In de jaren 80 waren de talking heads en Peter Gabriel ook bezig met wereldmuziek, alleen dan een stuk spannender. Nu een goede 20 jaar later is David Byrne al lang niet meer zo scherp en is Gabriel zelfs afgezakt tot supermarktmuzak. Wat schets mijn verbazing, die saaie Paul Simon, die zelfde kerel die ik twinitig jaar geleden nog de minste van de drie genoemd zou hebben, kan wel nog goede muziek maken. Dit album is zelfs beter dan zijn gedoodverfde meesterwerk. Lekkere up-timeritmes en gevoelige ballads. Allemaal volstrekt geloofwaardig en erg gedreven gebracht. Alleen jammer van het irritante effect op de gitaren bij de albumopener. 4* met groeimogelijkheden!
0
geplaatst: 13 december 2011, 21:05 uur
Een zwaar onderschatte plaat is dit. Uiteraard niet baanbrekend zoals Graceland was, maar wel prachtige songs, er wordt voortreffelijk gemusiceerd, het is afwisselend en vooral ontzettend vitaal. Bij de eerste beluistering lijkt de plaat wat vlak en saai, maar hoe meer je hem draait, hoe meer hij groeit. Mijn favoriete nummers zijn het prachtige titelnummer en het ontroerende Questions of the Angels met dat prachtige beeld:
Downtown Brooklyn
The pilgrim is passing a billboard
That catches his eye
It's Jay-Z
He's got a kid on each knee
He's wearing clothes that he wants us to try
Downtown Brooklyn
The pilgrim is passing a billboard
That catches his eye
It's Jay-Z
He's got a kid on each knee
He's wearing clothes that he wants us to try
* denotes required fields.