Paul Simon - So Beautiful or So What (2011)

Wie Paul Simon zegt, zegt Graceland en wie Graceland zegt, zegt een van de meest expierimenteele en riscovolle (pop)muziekale opname projecten uit de jaren 80.
De rest is geschiedenis.

Het werk van Paul Simon is van een ongekend hoogwaardig en constant nivo.
Ook deze is weer een typisch Paul Simon album lichtelijk expierimenteel (niet zo vernieuwend als zijn vorige Suprise) en altijd invloeden uit andere culturen. Op dit album grijpt hij wel erg terug op Graceland, maar net niet teveel om het als een soort vernieuwde versie van dat album te laten lijken.

So Beautiful Or So What is vooral een nieuwe loot aan de Paul Simon boom die nogmaals de kracht en klasse van deze bijna 70 jarige laat horen.
Schitterende Pop nummers met een boodschap en hoogstaande muziekale arragementen, maar vooral het sfeerische van zijn albums komt op dit album weer goed tot zijn recht, alle 10 nummers passen weer perfect bij elkaar. Dat kan voor sommigen vertaald worden naar rustig voortkabbelend, maar daar ben ik het zeer zeker niet mee eens. Het springt nergens echt uit de bocht, maar het zit allemaal wel zeer goed in elkaar.


4.5*

Misschien dat sommige MusicMeter's het herkennen: als ik albums wil luisteren van artiesten/bands die in decennia een grote catalogus hebben opgebouwd, grijp ik meestal terug naar de bekende klassiekers of meesterwerken. Muziek die ze maakten na hun sterkste periode kregen vaak mindere recensies en mindere waarderingen op dit forum, meestal ook van mijzelf.

Waar ligt dat toch aan: ben ik in de loop van de jaren soms verwend geraakt? ben ik niet meegegaan met de muzikant die nieuwe wegen inslaat? Of werd hun inspiratie minder en daarmee de kwaliteit van hun werk?

Kortom: tijd om nog eens goed te luisteren naar de albums uit hun 'mindere' periode. Te beginnen met Paul Simon, wiens 4 albums uit de periode 2000 t/m 2016 die destijds door mij met best een mager aantal sterren zijn toegekend. Zijn 'afscheidsalbum' In the Blue Light laat ik buiten beschouwing, omdat dit album herbewerkingen van oude nummers bevat, en omdat ik dat project wél heel geslaagd vind.

So Beautiful Or So What is in ieder geval een verbetering ten opzichte van Surprise. De sound is beter en er staan ook wat meer nummers op dit tot de betere in Paul's oeuvre behoren. Voor mij zijn dat Afterlife, Dazzling Blue, de titelsong en het prachtige Questions For Angels.

Mijn destijds gegeven aantal sterren kan dus gewoon blijven staan.

geen makkelijk album om te beoordelen. eigenlijk verwacht je bij Paul Simon altijd kwaliteit en die levert hij ook op dit album, maar de kwaliteit van een aantal van zijn composities blijven daar wat bij achter.

de muziek is een knappe mix van folk, afro-pop, rock, doo-wop, gospel en zelfs een vleugje bluegrass in 1 van de prijsnummers van dit album "Dazzling Blue" , een merkwaardige combi van o.a. dobro, fiddle en Indiase tabla's . samen met het ritmische "Afterlife" met de fraaie gitaarklanken van Vincent Nguini, de ballad "Questions For Angels" en de sterke melodie van de eveneens ritmische afsluiter "So Beautiful or So What" wat mij betreft de hoogtepunten. niet geheel toevallig dezelfde nummers als Tonio hierboven aangaf.

de opener "Getting Ready for Christmas Day", het met Afrikaans kora spel ingeleide "Rewrite" over de mogelijkheid van een Vietnam veteraan om zijn leven te herschrijven en "Love is Eternal Sacred LIght" over de "Big Bang" beklijven een stuk minder.

van de overige ballads prefereer ik "Love & Blessings" boven het voor zijn doen zwakke "Love and Hard Times".

"Afterlife" had overigens niet misstaan op "The Rhythm of the Saints", mijn favoriete album van Paul Simon met 10 ijzersterke songs, waar op dit album minder sprake van is.