Caravan - In the Land of Grey and Pink (1971)

heb dit plaatje meegenomen op reis, perfect zomerplaatje om in de de zon, bij het water, nippend aan een drankje van te genieten.

3,5* voorlopig

hehe eindelijk weer eens aangeschaft. Na wat verzamel geneuzel op cd (wat niet werkt bij een band als caravan) eindelijk dit album weer (ook op lp dus).
Klassieker van de bovenste plank.
4.5

Prima, in mijn geval stukje vinyl, doet mij ook wel weer denken aan Kevin Ayers, Soft Machine en het nederlandse Supersister.

Tja, niet zo gek dat het wat weg heeft van Ayers en Soft Machine aangezien er een erg sterke, lokale = Canterbury, connectie is tussen deze gasten en Caravan. Vandaar uit kun je zo lijnen trekken naar National Health, Hatfield And The North, Camel en als je dan nog ff doorgaat kom je zo via Bruford uit bij King Crimson en Yes

Oh ja, check ook nog eens het album Neil's Heavy Concept album (zou niet weten hoe je zo'n mooi linkje kunt maken) voor een bizarre versie van Golf Girl. Overigens, daar doet dus ook de halve Canterbury scene op mee incl. fluitist Jimmy Hastings.

Dit blijft een voortreffelijke plaat.Voldoende muzikaal vernuft om een 45 minuten te kunnen boeien.Prachtig dat golf girl,winterwine en de rest van de nummers,uitschieter echter voor mij is Nine feet underground.Wel een lange zit maar er gebeurd zoveel en verveeld mij niet dat ik ga voor het geheel voor een 4.5

mooie plaat van caravan , maar dit is slechts een vingeroefening voor hun magnus opus , : for girls who grow plump ...
die is fantastisch en moet gehoord worden door iedere symfo freak

Heel mooi. Golf Girl en Love to Love You zijn wat minder, maar Winter Wine, het titelnummer zijn goed en Nine Feet Underground is echt prachtig.

mijn interesse is gewekt, zou jij het mij aanraden?

als ik me erin mag mengen, kan ik zeggen dat je je sowieso als prog liefhebber wel eens in de cantenburry scene kan verdiepen

Ik zou hem zeker een keer gaan luisteren.

ik bestel hem vanavond wel....

ik ben niet zo gek van het geluid van soft machine. is er dan nog voldoende hoop dat ik dit wel mooi vind. ik had namelijk Third gekocht.

de eerste van pink floyd vind ik dan wel erg prachtig

zeker

en gek genoeg had ik wel gedacht dat third je wel zou bevallen, gezien je top 10

eerlijk gezegt begint soft machine beter in het gehoor te liggen
was daarmee iets te voorbarig.

deze cd is in ieder geval wel mooi ga hem nog wel weer een horen en daarna mijn mening geven.

In mijn ogen de beste plaat van caravan. De eerste helft wordt door niet-progliefhebbers ook zeer hoog gewaardeerd. De tweede helft is ideale achtergrondmuziek, en niet storend zoals bij complexe nummers vaak het geval is..

Ik vind persoonlijk Nine Feet Underground wel iets meer dan achtergrondmuziek hoor..

De laatste 10 minuten zijn geniaal inderdaad...

Mijn absolute favoriet van deze Canterbury-band.

Nine Feet Underground is het ultieme begin-jaren-70-symfo nummer.
Wat een heerlijke passages die moeiteloos in elkaar overgaan.
Ook Golf Girl is een klein lief liedje vd band.

Ik blijf deze plaat nog steeds draaien.
Tijdloos, dus.

Hoewel niet zo'n jaren 70 symfo-rock liefhebber is dit wel erg lekkere muziek !! Krijg hier altijd goeie zin van.

Goed album, maar ik had er wel ietsjes meer van verwacht. Golf Girl heeft een belachelijke tekst en ook de tekst van Love to Love You is niet bijzonder intelligent. Love to Love You vind ik uiteindelijk nog wel een leuk nummer, Golf Girl niet.

Winter Wine is een stuk beter, erg mooi nummer. Het titelnummer is lekker catchy met een heerlijke solo.

Nine Feet Underground is voor mij het hoogtepunt. Ik houd altijd enorm van dit soort lange nummers. Vooral dankzij Nine Feet Underground geef ik deze plaat een mooie 4*.

Grappig, vooral dankzij Nine Feet Underground heb ik zojuist besloten om deze plaat (tijdelijk?) te verlagen naar 3.5 ster. De veelvuldig aanwezige solo's doen me denken aan mijn eigen neiging tot soleren en dat lijkt misschien een pluspunt - toen ik nog actief piano/keyboard speelde en leste werden mijn solo's ook altijd erg gewaardeerd, dus slecht zijn ze niet - maar voorspelbaar wordt het wel en dan zijn 22 minuten ineens erg lang. Ik zal (natuurlijk met dat prachtige boekje erbij om lekker weg te dromen) binnenkort de gehele plaat wel weer een kans geven, maar voorlopig heb ik teveel moeite met het titelnummer om mijn 4* te laten staan.
Wat uiteraard betekent dat ik de rest van de nummers wél van een behoorlijk niveau vind. Erg aangenaam om naar te luisteren, zonder dat ik me hoef te ergeren aan het een of ander. En ja, ook de teksten kan ik waarderen.

Oei, wat een heerlijk album. Caravan op z'n best,. In mijn ogen nog nét wat beter dan If I Could Do It All Over Again, I'd Do It All Over You en For Girls Who Grow Plump In the Night. Mooie hoes ook.
Nine Feet Underground, In The Land Of Grey And Pink en vooral het schitterende Winter Wine zijn mijn favoriete tracks.

Hier heb ik wat op getript!
Wat een lekker plaatje.
En een hoes waarnaar je kunt blijven kijken en waarop je steeds weer wat nieuw ontdekt.
Ook lekker om op mee te jammer, met m'n blokfluit destijds....

Dit is zo'n album dat fantastisch klinkt omdat het feitelijk met heel beperkte muzikale middelen is gemaakt: bas, drums, gitaar (niet schokkend veel want Pye Hastings is geen ster op het instrument), wat fluit en piano (en volgens mij een verdwaalde Mellotron) en heeel veeel orgel. Fantastisch hoe David Sinclair in staat is om zo veel verschillende klanken uit z'n orgel te halen (met dank aan wat gitaareffectpedalen volgens mij).

Het helpt ook dat Richard Sinclair het merendeel van de vocale passages op zich heeft genomen op dit album want zijn stem is gewoon net wat zekerder dan die van Pye Hastings.

Tijdloze muziek wat mij betreft

Ik die dacht véél progressieve muziek van begin jaren zeventig te kennen.... heb deze pas NU ontdekt, met dank aan user George.
kan en wil voorlopig nog geen kwotatie meegeven, maar de sound van dit gezelschap staat me absoluut aan. Kom er wel op terug.
Toch iets te vaak naar Yes, Genesis en Pink Floyd geluisterd in die periode, me dunkt....

Dat is niet zo gek hoor... 'extremistische progfanatici' dichten de hele Canterbury scene vaak wat mij betreft teveel waarde / invloed toe maar Caravan en in iets mindere mate Soft Machine waren de enige bands die een korte periode echt behoorlijk bekend waren uit die hele club van bands.

Dacht Gong ook wel hoor als bekende groep, daar zat toch ook die Steve Hillage in?
Maar dit is een geweldige plaat die ik al op lp had en op gewone cd en nu op de geremasterde met de bonus tracks.
Vooral winter wine en het 22 minuten nummer Nine feet underground.

Steve Hillage heeft maar op een paar albums mee gedaan, o.a: The Flying Teapot, You, Angels Egg en het in 2009 verschenen (prachtige) Gong - 2032 (2009). Wat betreft Land of Grey and Pink: fantastisch album, met voor mij een van de mooiste melodielijnen (en sound) ooit gecomponeerd voor toetsen en dan denk ik met name aan Nine Feet Underground en Land of Grey and Pink. Gitaarsolo's worden niet gemist.

Een zeer kundige plaat van deze heren!

Alles klinkt mooi en melodieus, de zanglijnen zijn erg fijn om aan te horen en het slotstuk is om van te smullen