Caravan - In the Land of Grey and Pink (1971)

Uitstekende Progplaat uit de "Canterbury Scene", waarvan Caravan en Camel mogelijk de bekendste vertegenwoordigers zijn.

De A-kant is best uitzonderlijk vermakelijk te noemen. Golf Girl combineert een Syd Barrett-achtige tekst (hoe simpeler hoe liever zodus) met een enorm catchy melodie. Winter Wine is een stuk progressiever. Het moment dat David Sinclair aan zijn orgelsolo begint is één van de hoogtepunten van dit album. Volgend nummer, Love to Love You, is zowaar nog meer poppy dan het openingsnummer. Caravan moet het repertoire van The Beatles helemaal uit het hoofd hebben gekend... Titelnummer In The Land Of Grey and Pink is een meer dan waardige afsluiter van de A-kant, en leunt meer aan bij Winter Wine.

De B-kant dan. Als geheel is Nine Feet Underground (22:40) misschien niet zo overtuigend en overweldigend als andere progmonstersongs genre Close To The Edge (Yes) en A Plague Of Lighthouse Keepers (Van Der Graaf Generator) maar het verveelt anderzijds geen enkel moment. Het nummer kabelt rustig voort en voor je het weet is daar die schitterend krachtige finale (Disassociation 100% Proof).

Overall een dik verdiende 4,5 op 5!

[quote=thyson]waarvan Caravan en Camel mogelijk de bekendste vertegenwoordigers zijn.[/quote]

Camel Canterbury?

Verder wel een mooie recensie trouwens, en opmerkelijk hoe weinig stemmen deze klassieker heeft.

Ik doelde natuurlijk op Gong, een groep die eveneens schandelijk over het hoofd wordt gezien... (ik wijs niemand met de vinger, want ik hoorde zelf slechts enkele nummers van deze band)

Wat een heerlijke progressive rock plaat zeg!
Lekker vrolijke melodietjes met mooie instrumentale stukken met Nine Feet Underground als hoogtepunt!
4,5 ster, dik verdiend. (kan zeker 5 worden)

Dit album laat een schitterende balans horen tussen muziek die de Britten zo mooi 'whimsical' noemen en serieuzere stukken. Het mooie is dat de 'lichtere' nummers nog steeds genoeg muzikale inhoud hebben om na jaren nog te blijven boeien.

Maar ja, zo'n epic als Nine Feet Underground is natuurlijk helemaal top. Vergelijken met de epics van Yes of VDGG moet je niet doen want de lange stukken bij Caravan (en bij veel Canterbury bands) zijn niet zo zeer goed doorwrochte composities maar meer soepel vloeiende, beetje jam-achtige stukken.

Voor in m'n auto heb ik een MD gemaakt met daar op de nodige Caravan epics: het lange stuk van het debuut, een live-versie van For Richard, The Love In Your Eye en Nine Feet Underground. Pff... dat luistert en rijd me toch lekker weg

alle kerverse Caravan fans kan ik Hatfield and the north (logisch vervolg op caravan) en National Health aanraden.

Ook Hencry Cow en Egg zijn erg aan te raden, maar de echte Canterbury-fan kent die natuurlijk al .

Ik denk dat je alleen het debuut van Henry Cow in deze hoek kan plaatsen. Later wordt het toch ietwat andere muziek.

Henry Cow is inderdaad heel andere koek... 1 ding weet ik wel, ik trek het voor het overgrote deel niet. Dat debuut heb ik nog nooit gehoord dus misschien moet ik die dan toch maar eens een keer beluisteren.

Het is echter wel zo dat muzikanten rond Henry Cow wel opdoken als gastmuzikant op albums van o.a. Hatfield & The North en National Health, dus er is wel een duidelijke link met de hele Canterbury scene.

Voor mij is er 1 duidelijk element dat ik altijd als erg typisch Canterbury heb gezien en dat is het orgelgeluid. Dave Sinclair, Mike Ratledge en Dave Stewart lieten hun orgels op een bijzondere manier oversturen en dat creeerde dat typische scherp schurende orgelgeluid. Een geluid dat je verder eigenlijk nergens anders zo hoort.

Het lange Nine Feet Underground is uberhaupt 1 grote showcase voor wat er allemaal aan diverse klanken uit een 1 orgel te halen valt.

"In the Land of Grey and Pink is considered by many to be a pinnacle release from Caravan. The album contains an undeniable and decidedly European sense of humor and charm."

aldus Allmusic. De spijker op z'n kop. In tegenstelling tot de Soft Machine, die steeds vagere en complexere muziek gingen maken, groeide Caravan uit tot een vrolijke, bijna zomerse band. Ondanks dat de muziek nog altijd zeker psychedelisch is, en onmiskenbaar die Canterbury-sound heeft, is het veel luchtiger, ook in de teksten.

Dit album is gewoon de ultieme hippietrip. De muziek, de teksten, de hoes, alles past perfect in het plaatje. Ondanks dat ik misschien een '21st Century Digital Boy' ben, waan ik me bij het luisteren van deze plaat op een grasveld begin jaren 70, tussen allerlei langharigen die allemaal niet wisten wat ze met hun leven aanmoesten en zich dan maar vasthielden aan popmuziek, om daarin te kunnen verdwalen.

Sailing forward to a new land
Treasure waits, paradise gates,
for the taking, don't start waking

Het nieuwe land, waar alles roze/grijs is, en iedereen vrolijk rondloopt. Ik kan het me zo voorstellen, ik zou er zo naar toe willen. En dat is de kracht van dit album, altijd als ik dit luister nestelt het zich in mijn hoofd, en dwalen mijn gedachten weg naar de perfecte wereld, de ultieme hippietrip.

So we'll sail away for just one day to the land where the punk weed grows
Won't need any money, just fingers and your toes
And when it's dark our boat will park on a land of warm and green
Pick our fill of punk weed and smoke it till we bleed, that's all we'll need
While sailing back in morning light, we'll wash our teeth in the sea
And when the day gets really bright, we'll go to sea drinking tea

Ik denk dat ik meega, wie nog meer?

Perfect verwoord, obsessed

i join!

Album nu paar keer beluisterd, maar vind niet alles goed eigenlijk. Vooral met Nine Feet Underground heb ik moeite. Nummer duurt me veel te lang en weet me niet constant te boeien. Net als Winter Wine trouwens. Maar tracks 1, 3 en 4 vind ik weer prachtig! Heerlijke eind jaren 60 muziek (en ze hebben zeker goed naar The Beatles geluisterd )

3,5*

Golf Girl is een best eigenaardig nummer. Het heeft een simpeleen spontane tekst met een makkelijke zangmelodie. In de muziek vind je daar niks van terug, behalve spontaan.
De muziek is spontaan, maar ook redelijk ingewikkeld, in tegenstelling tot de zang. Dit alles maakt het tot een interessant geheel, en bovenal een leukt liedje.

Goede prog rock plaat.
Stukken beter dan bijv. Camel.

4*
Wat is er nog meer aan te bevelen van deze band?

De voorganger en de opvolger.

"In the land of pink and grey" is het beste Caravan-album, maar "For girls who grow plump in the night" is ook erg aan te bevelen.

Alles tot en met For Girls Who Grow Plump eigenlijk wel.

Weet er iemand waar ik dit album kan krijgen? Ik heb al verschillende winkels bezocht, maar ik het tot nu toe nog niet gevonden.

Check DEZE link maar eens!

Ik heb hem gewoon bij Plato in Utrecht gekocht. Die hadden hem op voorraad.

Ik heb hem ook bij bol.com gekocht voor maar € 7,99 euro

Nou vooruit dan:
Ik heb hem ergens anders online gekocht voor € 7.49

Dat zal allemaal wel, wat mij betreft ligt de kracht van deze plaat duidelijk in de eerste helft.

Wat het aankoopaspect betreft: ik heb hem tweedehands bij Beyond Rock op de kop getikt voor 5 euri. Later zag ik evenwel voor dezelfde prijs de geremasterde versie met bonustracks bij de Fame liggen. Tja, als je alles van tevoren weet...

Een score... voorlopig dekt 3½* de lading wel aardig.

Blijft een fijn album, alleen ik heb 'm niet meer.

De beroemdste en waarschijnlijk hun beste plaat. Voordat ik MM ontdekte, verkeerde ik in de veronderstelling dat deze groep vrijwel vergeten was. En zeker geen nieuw publiek meer aanboorde. Ik zat fout. Gelukkig. Want deze plaat mag er zijn. Onverbrekelijk verbonden met die , zo wie zo ,voor mij indrukwekkende eind jaren zestig en begin zeventiger jaren lp muziek.

Onlangs op vinyl gekocht. "Winter wine" is waarschijnlijk mijn favoriete nummer allertijden. De perfecte popsong in mijn ogen. Die kan ik denk ik keer op keer opzetten zonder dat hij verveelt. Krap 8 minuten is een perfecte lengte. De rest van de plaat mag er uiteraard ook wezen, anders had 'ie niet in mijn top 3 gestaan.

Hmm, jummie..Moeten jullie voorstellen, ik ben net verhuisd en boven op zolder heb ik een kamer voor mezelf gecreeerd.
Onlangs een mooie platenspeler gekocht en nog een stukje ligbank uit mijn vorig huis meegenomen naar de zolder.

Gisteravond was dan eindelijk mijn kamer voltooid. Moe in de benen besloot ik om lekker op de ligbank(gedeelte) languit te gaan liggen met deze plaat op. Wat een heerlijke plaat is dit toch. Daarna nog King Crimson gedraaid en moe en voldaan viel ik in slaap op mijn ligbank(gedeelte)..4,5

Dit is echt super, maar please, onderschat het allereerste Caravan-album niet.

Of beter...onderschat Caravan niet. Ze hebben prachtige platen gemaakt.