Fleetwood Mac - Then Play On (1969)

Schitterende composities, schitterende productie en schitterend gitaarwerk.

Fleetwood Mac verbrede hier hun basic bluessound met sfeervolle dromerige stukken en het levert een prima album op. Er kwam een nieuwe gitarist, Danny Kirwan, die gelijk 5 nummers aanleverde die zich prima kunnen meten met de nummers van Peter Green.

Ook John McVie en Mick Fleetwood krijgen ieder een songwriting credit met de twee delen van the Madge jam ; een nummer dat begint als een typische gitaarjam dan af en toe wordt een fade-out krijgt en later een klassiek strijkersstukje voordat het weer eindigt in de gitaarjam. Een raar nummer, absoluut geen topper, maar stiekem best lekker.

Na dit album zou Peter Green de band verlaten en kwam Christine McVie de band versterken. Met Peter Green ging de blues er ook vandoor en kreeg het sfeervolle wat teveel de overhand hetgeen een aantal gezapige platen opleverde.

Luister dit nu voor het eerst en woei, dit is wel erg lekkere muziek zeg. Fleetwood Mac zoals ik ze nog nooit eerder hoorde. Zelfs Oh Well kende ik nog niet (schaam..) Maar wat een kanjers van nummers allemaal. Toch eens wat dieper graven in de 'oude' Fleetwood Mac

De track Searching for Madge

Ik ben een heeeeel vrolijke kampeerder met de extended release ! Ik ben mijn UK persing ergens rond 1971 kwijtgeraakt en moest daarna verder met de Midi re-release die de US tracklisting aanhield minus Underway en nog een nummer ( My Dream, if memmerie smurfs ), dus de US CD was al weer een stap in de goede richting, maar dit voelt echt als thuiskomen.

Wat ik vergeten was ( da's niet echt vreemd toch ) zijn de 2 Danny Kirwan bluesjes One Sunny Day en Without You die in de US op English Rose stonden maar in de UK op Then Play On. En dat ze voor de US release de tracklisting door elkaar gegooid hebben. Dit is de ozzinele UK tracklisting:

1. Coming Your Way
2. Closing My Eyes
3. Fighting For Madge
4. When You Say
5. Show Biz Blues
6. Underway
7. One Sunny Day
8. Although The Sun Is Shining
9. Rattlesnake Shake
10. Without You
11. Searching For Madge
12. My Dream
13. Like Crying
14. Before The Beginning

De grootste miskleun bij de US tracklisting is het achter elkaar plaatsen van de 2 Madge jams wat de sfeer van de plaat kompleet in stukkies breekt. In de UK volgorde plus de 2 Kirwan songs is het een totaal andere plaat, eentje die mij dus een stuk meer aanspreekt. "Quite possibly the key reissue of 2013" las ik al ergens en voorlopig zou ik deze mening willen onderschrijven.

Eigenlijk is ”Then Play On” best een ingetogen album. Waar op de andere vroegere bluesalbums van Fleetwood Max er best wel een vuig en rauw randje te bespeuren was, vind ik ”Then Play On” genuanceerder, maar daardoor ook meeslepender. De spanning in de liedjes vind ik groter en de opbouw van de composities is daar debet aan. Ook is ”Then Play On” diverser. De basis is ontegenzeggelijk blues, maar er wordt ook geflirt met andere invloeden. Eigenlijk doet alleen ”Rattlesnake Shake” denken aan de eerdere classic bluesrock, terwijl dat nummer langzamer is qua tempo dan wat ik van de vroegere Fleetwood Mac gewend ben. ”Oh Well” is een pareltje, waarbij vooral het instrumentale middenstuk voor kippenvel zorgt. ”Then Play On” wordt bij elke luisterbeurt sterker en het is zo’n album waar je heerlijk in meegezogen wordt. Wat Fleetwood Mac betreft geef ik over het algemeen de voorkeur aan de periode met Peter Green. ”Then Play On” vind ik van Peter Green’s Fleetwood Mac een van de betere albums, misschien wel de beste.

Het is eigenlijk wel verdomd jammer dat Peter Green na dit album opstapte. Eindelijk geeft Fleetwood Mac een eigen draai aan de klassieke blues en het resultaat is direct stukken beter. Then Play On staat vol met gevoelige nummers. Het valt dan ook op dat de rol van Spencer minimaal is. Af en toe duikt de slide guitar nog op, maar ik mis 'm niet. Ik houd wel van de spannende track Oh Well, dat ook mooie gitaaruitbarstingen heeft, afgewisseld met sfeervolle passages. Ik ben ook dol op het licht psychedelische Underway. Het is niet zo vuig als de vorige twee albums vaak zijn, maar dit is een stuk doordachter en vooral origineler. Blues blijft de basis, maar hardrock is een stuk nadrukkelijker aanwezig. Ik denk dat ik hier mijn favoriet van de band wel te pakken heb.

Tussenstand:
1. Then Play On
2. Peter Green's Fleetwood Mac
3. Mr. Wonderful

Eindelijk lukt het me om geïnteresseerd te raken in de muziek van Fleetwood Mac! Psychedelische blues met folk invloeden af en toe rockende uitbarstingen is immers vele malen interessanter dan pure blues (voor mij) en op Then Play On staan een aantal monsterlijk goeie songs. Ik heb de US versie beluisterd en zie dit ook echt niet als een probleem: Oh Well weglaten zou immers een gruwelijke misdaad naar de muziekwereld zijn. Searching For Madge is ook lekker opzwepend en rauw. Op dit soort tracks gaat de band qua intensiteit bijna voorbij wat een Led Zeppelin hetzelfde jaar uitbracht. Niet alles is goud, want een track als Like Crying is mij echt te flauwtjes, maar dit is zoveel malen beter aan te horen dan de twee voorgangers. Geeft me weer interesse voor de komende platen!

Tussenstand:
1. Then Play On
2. Peter Green's Fleetwood Mac
3. Mr. Wonderful

Ik hoorde eerst ook bij de velen die de versie met Oh Well erop prefereerden, want dat is natuurlijk een fantastisch nummer. Daarom kocht ik ooit een heruitgave van dit album uit 1973, die met 11 nummers i.p.v. 14, maar wel met Oh Well. Een heerlijke plaat is dat.
Nu ik me echter veel verder heb verdiept in the Peter Green tijd van Fleetwood Mac en de originile UK LP met het prachtige fold-out artwork kon krijgen geremastered voor relatief weinig, heb ik ook die aangeschaft. En wat blijkt: die lange 52 minuten vormen bij elkaar een schitterend geheel. Relaxte blues, die soms een (gitaar-)explosie kent en mooi doorzindert. Eigenlijk mis ik (single) Oh Well zo helemaal niet en dit is toch wat de band origineel als album uitkoos.

Er is één nummer wat ik minder bijzonder vind, What You Say, maar de andere songs die niet op de re-issues met Oh Well staan zijn erg fijne nummers: One Sunny Day, Without You & My Dream. Allemaal Fleetwood Mac songs die je eigenlijk niet zou moeten missen.
Favorieten op allebei de versies van dit Then Play On zijn voor mij Coming Your Way, Closing Your Eyes, Oh Well, Although The Sun Is Shining, Rattlesnake Shake & One Sunny Day. Een ijzersterke bluesrock plaat van Peter Green's Fleetwood Mac.