Phil Collins - Dance into the Light (1996)

Wat een tegenvaller van de man die ik toch hoog had staan. Gelukkig heeft hij daarna weer wat beters gemaakt.

Tja....

Commercieel geen succes, inhoudelijk wellicht wat ondergewaardeerd. Muzikaal gezien is de album een stuk beter dan Both Sides, mede dankzij de terugkeer van stevige grooves en blazersectie. De album laat zich wat vergelijken met Paul Simon's Graceland. Maar het heeft geen hitgehalte. Dance into the light vind ik een van de minste collins nummers.

Ik moet zeggen dat Lorenzo een mooi nummer is. Perfect gespeeld en het brengt een goeie exotische sfeer. Verder ken ik het album nog niet echt, maar ik ben wel benieuwd. Voor Lorenzo geef ik 4,5 sterren, echt een goed nummer!

Yep Lorenzo is machtig, geschreven n.a.v. een gedicht van een ziek jongetje. Tekstueel een van de sterkere collins songs.

Luister goed naar het album ik vind het een heerlijk Collins album, met nummers als Oughta Know by now, lorenzo en the times they are a-changing (ondanks dat het een cover is).

Voor iemand die ijzersterk begon met Face Value is dit het bewijs van wat de gemakkelijke weg kiezen kan teweegbrengen... Pure SARMAMUZAK (Voor Nederlanders ; Albert Heinmuzak dan !) is dit, ik had al eerder afgehaakt, heb dit toch nog eens gehuurd bij de bieb, bweurk, wat een rotslechte plaat is dit zeg !
Dylancover tenenkrommend slecht ! Bweurk, wil niet eens een kwotering kwijt over dit muzikaal behang !

Kijk, ik zal het toch maar een schoolrapport meegeven;

een dikke buis, en anderhalf dof sterretje !

Blijf véél sympathie hebben voor dit kalend vrolijk en humorvol baasje, maar zijn beste platen liggen vèr voor dit wegwerpplaatje.

Face Value en But Seriously... wil ik iedereen aanraden, maar dit...

héhé phil heeft ook weer eindelijk een creatieve plaat gemaakt!
Geweldige nummers zoals: Lorenzo(live met drumsolo) Oughta know by now, Just Another Story, River So Wide en de geweldige cover The Times de are a chancing en de naam van de laastgenoemde bewijst maar weer dat phil kan veranderen

hahaha grappenmaker. Je dacht, ik zeg even precies het tegenovergestelde, kijken wie het doorheeft? Maar ja valt wel erg op zo na de vorige waarheden.

Bij het concert geweest ten tijde van dit album, live klonken de nummers van dit album super vooral Lorenzo maar op de plaat komt dit niet echt over.
Het nummer Dance into the light is muzikale uitverkoop, staan een paar mooie dingen op.

Goeie herinnering aan het concert ik geef 3 sterren

ik vind dit echt een geweldig album.. leuk toch weer die verschillende smaken. ik word heel vrolijk hiervan en dance into the light is 1 van zijn meest aanstekelijke livenummers vinnik.

Opzich weinig stemmen voor zo'n bekende artiest. Het album is in mijn ogen ook het minste album van deze vrolijke Engelsman. Wear My Hat viel enkel op door de leuke clip verder een draak van een nummer. Helaas staan er wel meer van dat soort draakjes op deze cd...

Een matig album van Phil Collins, waarmee hij op veiligheid speelt echter zonder veel commercieel succes.
"Dance into the Light" is niet meteen de beste single van hem en de Dylan-cover "The Times They Are A-Changin" had hij achterwege moeten laten, want dit is erg slecht. De rest is ook niet bijzonder, al vind ik "Lorenzo", "It's in Your Eyes", "Oughta Know by Now" en "River So Wide" wel goede nummers.

Creatieve armoede dit album.Collins probeert krampachtig het matige songmateriaal nog wat glans te geven door er weer een leger koper tegen aan te gooien.De nummers blijven totaal niet hangen.Het titelnummer kan er ''live'' nog wel mee door en Lorenzo is op de buhne ook verteerbaarder.Wat hij met de Dylancover aanwil is mij nog steeds een raadsel.Het mist alle zeggingskracht en kan dus als overbodig beschouwd worden.
Dat de sympathieke brit niet echt meer serieus wordt genomen door de Muziekpers,roept hij met dit soort platen wel erg over hem heen.

Heren, Ome Phil werd/ wordt langzaam doof, volgens eigen zeggen hoort hij niet goed meer wat hij speelt. Dat lijkt mij inderdaad het enige juiste excuus, wij luisteraars kunnen ons volledig van hem afwenden. Merkwaardig dat hij tijdens Live over Europe 2007 met Genesis niet meer zo doof lijkt, misschien is het elke keer van tijdelijke aard. Droevig niveau vanaf But seriously. Heb nog net een redelijke compilatie weten te maken van Dance......, Both sides en Testify. Maar niet echt populair in de familie.

Dit is echt een slechte plaat wat heeft hij hiermee willen bereiken, tis een soort zomersgevoel dat hij hier wil creëren aloewel dat ik niet echt het gevoel vind dat het hem echt gelukt is, het irriteert mij eignlijk meer dan dat het mij een vrolijk gevoel heeft.

Creatieve en muzikale armoede, het zou gewoon verboden moeten zijn om zoiets op de wereld los te laten... Ontzettend slecht is dit, voor iemand die toch met een meesterwerk als Face Value de wereld echt verblijd heeft....

beikes.... bweurk..... werkelijk zum Kotzen, deze draak.

Deze heb ik gelukkig eerst in de winkel uitvoerig beluisterd en ik wist toen dat ik hem best kon laten liggen. Soms heb ik heldere momenten!

Slappe plaat waarmee Collins zijn laatste stukje geloofwaardigheid door de plee spoelde.

Duhuh, elke muzikant heeft zijn hoogte- en dieptepunten, anders ben je geen artiest. Vanuit diepe dalen kunnen weer grote hoogtes bereikt worden. O.k., Meneer Collins heeft hierna het erg moeilijk gehad om er weer bovenop te komen, maar dan ook weer een Oscar binnen gesleept. En met Genesis toch ook weer een prachtige set afgeleverd met hun tour in 2007.

Geef toe, Collins heeft velen van ons ( Vanaf Ark II naar More Fool Me naar The Roof is Leaking naar Lorenzo tot zijn laatste Drum Duet in Rome ) toch weten te imponeren, te betoveren en te laten betalen, niet ?

Hats off for The Little Big Man !!

Dat kan wel wezen, maar Dance into the light is pet met peren.

Een routineuze en erg voorspelbare Phil Collins, slechts enkele nummers (zie eerder bericht) zijn de moeite waard. De Dylan-cover is wel het absolute dieptepunt.

Toch zou hij nog gaan bewijzen een nog slappere plaat te kunnen maken, de leukerd!

Het is, dat je zo'n verzameling van Collins dan nog compleet wil houden. Anders had iedere belangstellende mijn Dance into the light met liefde gratis mogen komen ophalen.

Eigenlijk moet je een aparte kast in huis hebben, speciaal voor de meest dramatische cd's in je bezit.

Zo'n kast weerhoudt in ieder geval elke boze geest om te komen spoken.

Smaken verschillen, ik vind het zeker een van zijn beste.

Een erg matig album van Phil Collins. Nog wel te bedenken dat hij 15 jaar daarvoor het prachtige "Face Value" had gemaakt. Veel slappe nummers, vooral het laatste nummer is erg slecht. Dit had hij inderdaad beter kunnen laten voor wat het was. Er staat 1 sterk nummer op en dat is "Lorenzo" Voor de rest een erg matig. 2,5*

Een nummer van dezelfde sessies (ten minste het was de b-kant van het titelnummer, maar het klinkt meer als een outtake van 'Both Sides') dat het album helaas niet heeft gehaald: YouTube - PHIL COLLINS - ITS OVER (RARE SONG)

Het titelnummer lijkt sprekend op Surrender van Jon Anderson, maar dan in een mindere versie.
Verder klinkt The Same Moon op mijn CD anders dan hij eerder klonk. Zijn er soms twee versies van, of lijkt het alleen maar zo?

Dance Into The Light kent weinig uitschieters en duurt bovendien véél te lang. Ik heb niets tegen een uur speeltijd aan muziek, maar dan moet het ook wel blijven boeien. De plaat wordt naarmate het vordert steeds zwakker waardoor dit toch wel de minste plaat van Phil Collins is. Alleen het exotische en sfeervolle Lorenzo haalt het bij zijn niveau.Wear My Hat en Dance Into The Light zijn echt zeer matig, maar live zijn ze wel te doen.

2 sterren.

Het is vaak zo dat songs van een studioplaat ''live'' wat meer power krijgen . Maar veel chocola kun je hier verder niet van maken . Een treurig dieptepunt eigenlijk .