Fleetwood Mac - The Very Best Of (2002)

Deze verzamelaar van Fleetwood Mac heb je in twee uitvoeringen. De enkele en de dubbel cd, alle twee natuurlijk erg goed.

Door me ouders ben ik dit ook wel gaan waarderen
Zitten erg leuke liedjes tussen

goede verzamelaar,vooral go your own way-tusk en everywhere,zijn heerlijke nummmers

Vreemde situatie: de 1-disc versie bevat nummers van het oude Fleetwood Mac die op geen van de beide cd's van de 2-disc editie staan!
Verder een geweldige verzamelaar van een fantastische band met een mooie bonus: de inmiddels legendarische live-uitvoeringen van "Big Love" en zijn solo hit "Go Insane"door gitarist Lindsey Buckingham.

De dubbele cd-versie valt zwaar te verkiezen boven de enkele omdat daar echt te veel op ontbreekt !
Respect voor de geweldige samenstelling van de dubbelaar !
Wat is dit toch een topband !
*****

Goed samengestelde dubbel-cd, met als enige minpuntje de live-versies van 'I'm so afraid' en 'Big love'.
Fleetwood Mac is een prima live-band, maar in dit verband geef ik toch liever de voorkeur aan de vertrouwde studio-versies.
Deze 2 cd gaat van 1975-1997 en als ik het goed heb, staan op de enkele cd-versie ook nog een paar hits uit de Peter Green-jaren.
Wel grappig dat er op disc 1 als bonus gave multimedia toegevoegd is. Alleen het gedeelte dat 'The vaults' heet met 'rare live performances, interviews & music videos' werkt bij mij niet en gaat gepaard met foutmeldingen.

ik kende alleen het liedje never going back again wat ik een erg goed liedje vond, ik ga zo snel mogelijk deze CD proberen te downloaden, hopelijk zijn de andere nog beter als never going back again

Daar ben ik het dus *absoluut* niet mee eens !

Op de enkele versie staan : Albatross, Black Magic Woman en Man of the World.

Vooral dat laatste nummer sloeg bij mij in als een bom en heeft er voor gezorgd dat ik de oude Fleetwood Mac ben gaan ontdekken.

Wat mij betreft geldt dat : The best of Peter Green's Fleetwood Mac > The very best of Fleetwood Mac.

Maar het klopt wel dat je deze twee eigenlijk niet mag vergelijken, want ondanks dat ze in beide gevallen Fleetwood Mac heten, maken ze zulke verschillende muziek dat het net zo goed twee compleet verschillende bands hadden kunnen zijn.

Wel vreemd dat zowel de enkele alswel de dubbel verzamelaar "Oh Well" en "Need your love so bad" ontberen...

Een goede verzamelaar van een fantastische groep, en een goede opstap om de officiële platen te gaan beluisteren.

Nummers als:
Little Lies
Everywhere
Seven Wonders
Sara en natuurlijk het prachtige Gypsy

Zitten zo goed in elkaar door de prachtige stemmen van Christine McVie en Lindsey Buckingham, en natuurlijk door de goede ritmes en mooie composities.


Dit Best Of album verdient zeker 4,5*, zeker omdat ik ze echt steengoed vind

Deze is de PERFECTE verzamelaar voor Fleetwood Mac van Stevie Nicks & Lindsay Buckingham.
De andere fleetwood mac van peter greens heeft daar niets mee te maken (buiten de drummer Mick Fleetwood natuurlijk)

Geweldige versie van Big Love!
Al hadden ze het origineel er ook nog wel bij mogen zetten.

Voor wat betreft de pure popgroep Fleetwood Mac - dus niet te verwarren met de eerdere Bluesrockformatie (die dus enkel drummer Mick Fleetwood en bassist John McVie gemeenschappelijk hebben) is dit de ideale compilatie. Al zijn de meeste reguliere albums (Fleetwood Mac 1975, Rumours, Tusk, Tango In The Night en Say You Will) ook erg de moeite!
Santé!

Lonen deze cd's de moeite (de enkele en bovengenoemde dubbele) of is het niet meer nodig, als je alles al eigenlijk hebt, van Fleetwood mac?

Bovendien, elke studio-cd heeft weer zo z'n eigen sfeer en tijd, is dat bij elkaar te plaatsen, zonder dat het uit z'n verband wordt gerukt?

Toen ze uitkwamen in 2002, kocht je uiteraard beide. Alle nummers van de enkele cd staan ook op de dubbele, behalve alle bluesnummers. Die enkele cd was oorspronkelijk voor de Europese markt bestemd, de dubbele voor de Amerikanen. Die geven niet zo om de bluesperiode met Peter Green.

De dubbele geeft aan, dat er meer interessants is gemaakt, dan alleen de hits van de eerdere studio cd's.
Bovendien, was dit nu voor het eerst (2002) dat er digitaal geremasterde nummers van Fleewood mac uitkwamen. Pas later verschenen de geremasterde versies van Fleetwood mac (75), Rumours (77) en Tusk (79).

Blijft dus nu nog over, alles wat uitzonderlijk is. Dus de geremasterde singles van Mirage en Tango in the night (Love in store, Gypsy, Little lies, Hold me, Seven wonders, Everywhere, Family man)

Daarnaast zijn de extra nummers van Greatest hits (88) overgenomen en geremasterd (As long as you follow, No questions asked) en staat er van 25 years The Chain het nummer Paper doll op. Daarmee komt de noodzaak van de aanschaf van de Greatest hits cd in ieder geval te vervallen.

Voor de rest is het aardig, dat het huiswerk van Buckingham c.s. redelijk één op één is overgenomen. Vroeger maakte men nog een beetje werk van singles en werden er afwijkende versies van de LP(CD) gemaakt. Een extra gitaarloopje, korter, langer, kortom, men maakte er wat van.

O.a. geldt dit voor Think about me, Sisters of the moon (allebei van Tusk) en Rhiannon en Over my head (beiden van Fleetwood mac).
De 'live' nummers zijn allemaal van de cd of dvd The Dance.

Zijn er nog slordigheidjes? Ja. Ik had wel graag de Big love versie van Tango in the night willen hebben. Van deze cd ontbreekt ook Isn't it midnight. Save me, de top 10 hit van Behind the mask is afwezig. Geldt ook voor Oh Diane (top 10 in Engeland, van Mirage). En wat te denken van The Farmer's daughter en Fireflies (beiden van de live cd uit 1980. Angel van Tusk.

Blijft nog steeds de vraag liggen: moet ik dit kopen, of begin ik gewoon met de hele Fleetwood mac collectie? Of is het toch ook aardig beiden te hebben? De ware fanaat heeft uiteindelijk toch alles in huis.

Gezien bovenstaande, is voor alle extra's het toch interessant de dubbele cd te hebben. Voor bluesfanaten de eerste. Maar daar zou ik toch echt Fleetwood mac greatest hits (1998) 30th anniversary adviseren. Daar staan echt alle (en alleen maar) blues hits op.

Misschien dat voor nieuwe (vaak jonge) cd-kopers deze cd een leuk uitgangspunt is voor een Fleetwood mac collectie. Voor de aloude verzamelaars zou het leuk zijn, als Mirage en Tango in the night eindelijk een digitaal geremasterd (op zelfde wijze als Rumours, Tusk) zal worden uitgebracht.

Ik zou zeker de Go insane versie ook nog noemen als leuke extra, die van oorsprong op de dvd versie van the dance staat. Prachtig uitgevoerd door LB.

Wat werden veel nummers van dit album gisteravond in Ahoy echt fantastisch, maar dan ook echt geweldig, meesterlijk en subliem uitgevoerd door Fleetwood Mac. Echt heel bijzonder om daarbij te zijn geweest!!

HELEMAAL met je eens. Er is beter gespeeld dan elk ander concert van Fleetwood mac in Nederland ooit. En ik heb ze allemaal gezien.

Fleetwood mac speelt losjes, ongedwongen, improviseert ook heel wat af (met virtuoos gitaarspel van Lindsey) en is in die zin anno nu een ware verademing, in vergelijking met de periode van The Dance bijvoorbeeld.

Maar ik vond ze ook beter dan bijvoorbeeld 1980, het beroemde concert in Ahoy waar Stevie ruzie kreeg met John McVie en boos naar de kleedkamer vertrok (en geruime tijd wegbleef).

Band heeft toch ook wel wat gespeeld dat afweek van het 'gangbare'. Ik was behoorlijk onder de indruk, vooral geïmponeerd door de vitaliteit van de band. Ik had dat niet durven hopen.

Stevie zag er geweldig uit, haar stem heeft helemaal niet aan kracht verloren, integendeel zou ik haast zeggen.

Voor mij was de zinderende versie van Gold dust woman één van de grootste hoogtepunten van de avond.

Naast Lindsey's mededeling dat ze werken aan een nieuw album, uiteraard!

Dat vind ik gaaf om te horen van een die hard Fleetwood Mac concertganger: dat dit de beste was.

Ik heb heel wat concert dvd's en Live in Boston (2004) in dezelfde samenstelling als gisteren is mijn favoriet (samen met the Stones in Parijs). Ik hoopte dat ze een beetje in de buurt zouden komen, maar was zeer aangenaam verrast dat ze nog beter speelden.
Ik ben naar heel veel concerten geweest inmiddels, maar dit concert komt minstens in de top 10.

En wat was Stevie fantastisch bij stem zeg! Er waren wat klachten over haar stem in Scandinavië, maar ze klonk gisteravond echt geweldig. En zo zag ze er ook uit ja! (61 jaar oud..... )
Inderdaad was haar Gold Dust Woman absoluut top!

En mag ik dan in dat kader de Live cd en dvd Live at the Bass performance Hall van Lindsey Buckingham uit 2008 van harte aanbevelen? Die zal dan ook ongetwijfeld zeer hoge ogen gooien.

Mooi, want juist die dvd/cd heb ik 2 dagen geleden besteld: hij is onderweg naar mij toe.

M'n vriendin en ik wilden ook graag naar het concert. Kon uit noodzaak niet doorgaan, helaas...

Erg jammer, dat kan ik mij voorstellen. Dat Lindsey en Stevie samen op het podium stonden in Nederland was overigens voor het laatst in 1980.............. Daarna waren er andere varianten van Fleetwood mac in Nederland.

Maar het goede nieuws is, dat ik toch van Lindsey begreep dat ze terug zouden keren met hun tour, na het nieuwe album dat in 2010 moet verschijnen.

Waar of niet waar. Deze week las ik in een landelijk ochtendblad dat er op 19 oktober 2009 een nieuwe dubbel verzamelaar van Fleetwood Mac op de markt komt. Ik heb overal gekeken tot op de site van WarnerMusic maar ik kan niets vinden. Ik heb eigenlijk wel behoefte aan een goed Fleetwood Mac verzamelalbum met daarop hun beste, mooiste nummers, liefst geremasterd.

Maar Hans, The very best of Fleetwood mac ís toch een prima dubbel overzicht, geremasterd en al?

En als je de enkele versie koopt zitten er zelfs een vijftal bluesnummers bij.

Musician, als jij het zegt neem ik het graag van je aan. Ik ben geen Fleetwood Mac kenner. Ik heb slechts twee albums in mijn bezit, te weten: Greatest Hits uit 1988 en The Dance uit 1997. Ik wil graag een nog groter overzicht van Fleetwood Mac. Ik heb echter geen behoefte om reguliere studio albums van Fleetwood Mac te gaan verkennen. Ik zal zorgen dat ik "The Very Best of Fleetwood Mac (2002)" binnenkort te pakken krijg. Waarschijnlijk ook goedkoper dan het nieuw te verschijnen verzamelalbum (als tenminste waar is wat mijn ochtendkrant vorige week wist te melden).

Dat album is in de U.K. nog niet uitgebracht. Hier ligt hij al weer lang in de afprijsbakken. Je hoeft je dus niet druk te maken. Hier is die "nieuwe release" alweer bijna een "gouwe ouwe". 2010, dat moet het jaar worden voor een échte nieuwe. Afwachten, dus!!!!

Inderdaad. Ik meldde op 18 oktober jl. dat er in 2009 een nieuw verzamelalbum van Fleetwood Mac zou uitkomen. Als zodanig heb ik 'm besteld en inmiddels in huis. Wat blijkt: die zgn. nieuwe verzamelaar is dezelfde als "The Very Best of Fleetwood Mac" uit 2002. Alleen de hoes van deze "nieuwe" verzamelaar is anders. Heel fijne verzamelaar overigens .

Je had gelijk, het is ook niet ontkend. Maar noem dat maar eens een nieuwe verzamelaar, met precies dezelfde nummers.
Volgens mij heet dat principe oude wijn in nieuwe zakken.

Ik spendeer graag geld aan Fleetwood mac, maar dezelfde cd ga ik uiteraard niet nogmaals kopen. Ik word ook niet opgewonden van een nieuwe foto (hoewel, zo nieuw is die ook weer niet). Geremasterd is The Very best of Fleetwood mac uit 2002 ook al.

Aangezien er sprake is van een levende band die ook nog eens interessant werk heeft uitgebracht ná deze The Very best of Fleetwood mac, had ook hier de aartsluie, intiatief- en creatiefloze platenmaatschappij best wel eens iets anders kunnen verzinnen.

De nummers Say you will en Peacekeeper hadden kunnen worden toegevoegd. Twee zeldzame tracks van de extra bonus cd bij Say you will. Misschien iets leuks live van de cd Live in Boston. Aangezien Christine McVie geen deel meer uitmaakt van de band, had ook haar aandeel wat kunnen worden teruggebracht en dat van Lindsey en Stevie wat kunnen worden uitgebreid.

Maar nee Hans, het wordt je allemaal niet geboden. Terwijl juist Fleetwood mac altijd zo aardig uit de hoek kwam met gevarieerde compilaties als uit 1988 (met nieuw werk van Christine en Stevie), de knaller The Chain met veel variaties, nieuw werk en remixen n.a.v. het 25-jarig bestaan. Déze Very best of (2002) had dan voor het eerst allemaal geremasterde nummers.

Met alle respect, de 'nieuwe' The Very best of Fleetwood mac uit 2009 is dus helaas opgewarmde oude prak. Maar dat had je zelf ook al gezien en gehoord.

Als je het verzamelalbum uit 2002 reeds in je bezit hebt is deze "nieuwe" inderdaad een opgewarmde oude prak. Ik had 'm nog niet. Mijn "nieuwe" verzamelaar "The Very Best of Fleetwood Mac" uit 2009 is voor mij daarom als een smaakvol diner dat door een meesterkok is klaargemaakt .

Mijn vriendin heeft hier de dubbel CD versie van. Aangezien de Buckingham-Nicks versie van FM mijn favoriete uitvoering is, kan ik me prima hierin vinden. Twee CD's vol met dijken van pop songs, allemaal met de FM touch, maar nooit gaat ie vervelen. Zelfs van het wat mindere album 'Behind the Mask' hebben ze een genietbaar nummertje weten te trekken. Big Love vind ik in de originele versie net een stukje beter, al heb ik die ook-aah's op het eind nooit wat gevonden. I'm so afraid is dan wel weer een verbetering t.o.v. de studio versie. Hier maar 4 nummers uitkiezen is wel erg moeilijk hoor!

Voor de casual luisteraar is dit meer dan voldoende uit het Buckingham-Nicks tijdperk (blues interesseert hen meestal toch niet zo...)

Voor mij is het eerder een uitnodiging me meer te verdiepen in albums als Tusk, Tango en Mirage. FM (1975) en Rumours kende ik al van buiten.

Ben minder optimistitisch, heb hem gekocht omdat mijn andere verzamelaar enkel is en niet geremasterd maar hier zitten toch veel mindere nummers bij.
Fleetwood mac heeft betere gemaakt cd 1 wil wel maar hoor liever de studio versies vooral van Big love is studio vele malen beter.Ook die live versie van zijn solo plaat hoef ik niet evenals nog een stuk of 5 nummers.
Had er dan toch echt anderen voor gezien die veel beter zijn.
Heb nu al spijt dat ik hem gekocht heb.