Danger Mouse & Daniele Luppi - Rome (2011)

Is toch een hele lekkere zomerplaat; zie me al zitten op m'n bootje, flesje witte wijn, m'n lief in een dun zomerjurkje en dit album op de achtergrond. Niks mis mee

Vandaag tweemaal gehoord en het is mij een volstrekt raadsel waarom iedereen hiervoor zo warm loopt.

Bij de Morricone-achtige tracks mis ik gewoon de beelden - ik ga écht niet naar Morricone op vinyl of cd luisteren omdat het zo mooi is - zonder film is die muziek erg corny- cheesy zegt men hier ook wel.

Andere tracks lijken wel wat te hebben, maar verflauwen op een gegeven moment. Op het gevaar af een ouwe knatserd te worden genoemd, benoem ik deze schijf voor nu alvast tot het meest gehypte en overschatte album van 2011 - tot dusverre.

Het is al gezegd:je kan bijna een sample-quiz ermee maken - of de soundtrack van een tweede serie creatief met kurk. Ik kan me werkelijk niet voorstellen dat iemand met een beetje brede muzikale kennis en liefde dit hoger aanslaat dan 3*.

Vroeger was er ooit een tweedelige (2 cd's) cursus "luisteren naar klassieke muziek" - zoiets zou in dit geval voor hedendaagse muziek geen kwaad kunnen. wat mij betreft is dit de muzikale versie van De nieuwe kleren van de keizer (van Hans CHristian Andersen). De MuMe-kerk hier zit vol met gelovigen en dus zal ik hier wel een excommunicatie moeten ondergaan. So be it - 2,5* lijkt mij voldoende - ik rust mijn kaas.

Eerste keer luisteren vond ik 't saai en ouderwets. Misschien dat ik ooit anders ga denken als ik aan een tweede keer toekom.

Ik vind het ook maar een saaie hap, jammer genoeg. Ik houd wel van de filmmuziek van Morricone, maar dit is daar een flauw aftreksel van (de instrumentale tracks), en Norah Jones is niet bepaald mijn favoriete zangeres.. Jack White doet z'n best, maar ik vind zijn stem beter passen bij de muziek van The White Stripes zaliger. 'The Rose With The Broken Neck' vind ik een mooi nummer, en hier en daar blinkt een instrumentaaltje ook wel eens een klein beetje, maar verder gaat het toch niet. Een krappe voldoende is hier op z'n plaats.

2,5 sterren

Bovendien doet de intro van 'Black' me een beetje denken aan 'Hotel California'... Of ligt dat aan mij?

Ligt niet aan jouw, een herbewerkte sample van het gitaar intro van Hotel California.

Oh, goed om weten.

Ik hoop dat het met deze plaat nog eens omslaat, en dat ik 'm wat beter kan waarderen, maar meer zit er voorlopig niet in.

een woord deze cd is super kwam hem ergens tegen
op het net ik denk een beetje aan de oude air
dat word genieten op vakantie dezegaat mee op de ipod
gewoon een goede cd
groetjes hidalgo

Deze zakt toch wat in na een tijdje bij mij, halve ster eraf.

hoi boppers vind iedere keer beter worden drama rock is toch heerlijk om te luisteren
ik geef hem toch ****

Je weet zelf swa.

Het luisterd allemaal goed weg, alleen weet het voor mij niet de hoogte te halen van het werk wat het probeert na te doen. Is helemaal niet erg, op zichzelf staand is het vrij behoorlijk

Doet me denken aan de stijl van Ennio Morricone! Luisterd heerlijk weg dit!!

Dat kan kloppen, daar is dit ook op geïnspireerd

Echt een heerlijke plaat, die naar mijn idee alleen wat aan de korte kant is. Heerlijk om bij weg te dromen. De invloeden van Morricone en Air sijpelen als regendruppels door het album heen. De combinatie met Jack White is geweldig.

Ik vind het ook gewoon een heerlijke plaat! Als je de nummers apart neemt is het allemaal niet heel hoogwaardig, maar het album als geheel is erg fijn. Een echte belevenis! Je moet je alleen wel laten meenemen. Het is jammer dat er niet echte hitsingels bij zitten. Je moet hem echt even goed luisteren en er de tijd voor nemen. Het lage 'hit-gehalte' is denk ik toch de reden dat veel mensen hier een laag cijfer geven en helaas toch ook een album dat snel in de vergetelheid zal raken.

[/quote]Vandaag tweemaal gehoord en het is mij een volstrekt raadsel waarom iedereen hiervoor zo warm loopt.
[quote]

Ik heb hem nu een keer op 10 geluisterd en ineens vind ik hem geweldig...
Dit is echt een groeiplaat, ik zou hem nog een kans geven (iets meer kansen).

In mijn wekelijkse radio-rubriek 'De Keuze van Kas' op AmsterdamFM heb ik vandaag dit album besproken, beluister het hier.

Dit is zeker een groeiplaat...
In begin was ik ook niet overtuigd, maar elke keer vind ik hem beter.
Qua lengte is hij ook precies goed, hij is afgelopen als hij de kans krijgt te gaan vervelen.

4* dubbel en dwars waard!

De plaat groeit dus in de breedte, maar is dan wel afgelopen voor het album (hij?) de kans krijgt te verrvelen - dus een gezellige Italiaanse mama zal het nooit worden? Misschien eerder zo'n vacuüm getrokken type?

Ik geef m'n cd's en lp's alleen maar vrouwennamen: Klara1, Klara2, Annabella1 (maar die naam is lang en niet zo handig).

ik vind het album nogal wisselvallig.
Er staan toch een aantal hele mooie nummertjes op waarvan season's trees absoluut het mooiste is vind ik... Wat een heerlijk nummer is dat

Black met Norah Jones is mijn favoriet

marco je kon wel eens gelijk hebben

Danger Mouse heeft een grote voorliefde voor de spaghettiwesterns van Sergio Leone en dan met name de legendarische soundtracks die meester-componist Ennio Morricone hiervoor schreef. Hij zocht de samenwerking met Daniele Lippi en samen togen ze naar de Italie om aldaar in dezelfde studio en gebruik makend van dezelfde musici als Morricone, het project Rome op te nemen. Ze kregen hulp van niemand minder dan Norah Jones en Jack White en het resultaat is even verbluffend als het werk van Morricone.

met dank voor deze tekst van iemand die ik hoog heb zitten

Moeten we nou lachen of wat is de bedoeling hiervan?

Dit luisterd weg als een combinatie tussen Morricone en Gainsbourg, samen met dat broeierige van de jaren zeventig. Doe daar ook nog het bruin met oranje strepen behang bij en de kekke plastieke ovale salontafeltjes en het plaatje is compleet.
Het klinkt wel aardig, zoals een eierkoek tussendoor ook wel eens lekker kan zijn.

De zon gaat vanzelf schijnen met deze plaat.

En dan graag Peter van der Pood (Creatief met kurk) als DJ

Heerlijke cd. Voor mij was dit echter geen groei cd. Ik vond hem van de eerste luisterbeurt al schitterend en blijf hem super vinden.

Dit is toch prachtig.
Composities, arrangementen en uitvoering perfect.
Deze muziek maakt die lange zomeravonden helemaal af.
Het enige, wat ik (een beetje) mis is de emotie

Lijkt me geweldig. Ik ga 'm nu meteen pindakazen. Overmorgen ga ik naar Otranto, Italia, dus dat zou toch een geweldige timing zijn om de plaat te gaan grijsdraaien. Hoor me nu. Ik heb nog niets gehoord van het album, alleen een lovende recensie in de OOR, en ben er nu al weg van. Ik ben benieuwd!

Ik vind het een goede CD maar niet geweldig.
Er staan goede nummers op en ook mooie instrumentale stukken.
Na een tijdje begint het toch een beetje te vervelen bij me.