Jamie Woon - Mirrorwriting (2011)

Het zweeft en zindert, zacht en minder zacht, onder het gladde geluid van Jamie's stem. Diepgang is wat zijn R&B eigen maakt, subtielere drumprogramming en hedendaags onderhuidse bassimplosies. Met de hier en daar juist gekozen orgels of gitaren geeft hij de songs een goeie lading mee. Het materiaal is bijzonder sterk, singles Night Air en Lady Luck kennen mooie melodieën en zijn zeker hitwaardig. Dat de uitwerking niet te opdringerer wordt, is een deel van de kracht van de meeste nummers. Het resulteert niet enkel in heerlijke songs, maar schetst tevens een prachtige sfeer doorheen de hele plaat, of de uitwerking nu meer electronisch of soulvol klinkt, hij doet het gewoon goed als Jamie Woon!

Ik vind dit echt een saaie plaat. Dan vind ik James Blake, een naam die hier veelvuldig genoemd wordt, maar zo erg lijken ze nu ook niet op elkaar, toch wel beter. Al doet de stem van Woon af en toe wel denken aan die van Blake, zoals in afsluiter 'Waterfront', een lichtpuntje op de valreep. Ik ben het vrij eens met Don Cappuccino wat betreft deze plaat, ik word er warm noch koud van.

1,5 sterren

Mijn eerste kennismaking met Jamie Woon was de plaat Night Air. Echt een briljante track: zoals de beat er op 3.37 invalt is watertanden.. Gelijk achter het hele album aangegaan maar helaas bleek dit een flinke tegenvaller. Het blijkt allemaal teveel R&B en te weinig electronica. Zo'n nummer als Lady Luck bijvoorbeeld, zeker niet heel slecht, maar het viel me wel op dat het verdomd veel op een zanger als Justin Timberlake. En eigenlijk zijn alle nummers voor mij té gelikt en R&B, een genre waar ik helaas bar weinig mee heb.

2*

Lady Luck vond ik eigenlijk maar weinig boeiend en ik snapte de ''hype'' ook niet. Met een goede bui probeerde ik het album wat later, vanochtend om eens te kijken hoe het daadwerkelijk was. Wat me meteen opviel: dit klinkt heel anders! Night Air vind ik echt een heel goed nummer, en het volgende mag er ook zijn! Maar als Lady Luck dan weer komt daalt mijn aandacht. Te gladjes. De rest van het album daalt mijn aandacht. Ik hoor goede momenten, maar wat mij betreft wordt het niveau uit het begin nergens meer gehaald. Over de gehele linie is het niet slecht, maar ook niet boeiend genoeg om echt indruk te maken.

Goed album, het bevalt me in ieder geval veel beter dan het naar mijn smaak iets te ambient-achtige van James Blake. Het begin van het album vind ik sterker dan het einde, dus ik haak vaak halverwege (na 'Spirits') af. Favoriete tracks: 'Shoulda', 'Night Air' en 'Lady Luck'.

Het schijnt inmiddels al een hele beweging te zijn: De Nieuwe Arrenbie. Dit laat zich even kort door de bocht kenschetsen als hijgerig gekweel over dubstep heen. James Blake, die qua stemgeluid meer Bill Withers is dan Justin Timberlake of Craig David, schijnt de grote voorloper te zijn, maar Jamie Woon was er ook al verdomd vroeg bij: zijn versie van het aloude Wayfaring Stranger werd in de remix van Burial goed opgepikt.

Afijn, op Woons debuut doet Burial de productie van een aantal nummers, waaronder het mooie "Night Air". Woon mag dan vocaal van het type Timberlake zijn, het refrein is gewoon heel sterk. Dit wordt allemaal ondersteund met futuristisch (niet Italiaans of Russisch overigens) aandoende dubstep.

Ook zonder Burial komt Woon een eind. Sommige nummers zijn wat aan de flauwe kant, maar het erg vocale "Spirits" is één van de beste nummers van het album, samen met het akoestische "Waterfront". Ondanks dat een aantal nummers maar net voldoene zijn en die arrenbie-sfeer wat tegen gaat staan, blijkt het dat Woons nummers het best op een pakkend refrein draaien. Prettige plaat, dat zeker.

Ben het nu aan het luisteren voor het eerst en het is even wennen maar de plaat heeft een heerlijke opbouw.. je hoort van alles , een prachtige stem , veel geluiden , dan weer een lekkere basloop.. verassend en het bevalt me..heb het idee dat ik invloeden hoor van andere artiesten maar goed, dat heb je bij zoveel muziek..

Wat goede dingen over gehoord, maar totaal niet waar gemaakt. Zowel de producties als de zang doen met niks. Craig David anno 2011.

Ik heb gister op Woosah @ Scheveningen heel de tijd op deze cd zitten chillen. Heerlijk in het zonnetje. Nu maar eens de cd checken.

Het gaat allemaal nog aardig aan me voorbij. Na Lady Luck kakt het voor mij allemaal nogal in een kabbelt zijn gezang nogal aan me voorbij. Tegen het einde aan "Gravity", "Waterfront" zijn erg fijn. En dan vooral "Waterfront" dat laidback sfeertje tot eerder in het album ook vrij minimalistisch. Toch kom ik onder de streep (nog) niet heel hoog.

Ik hoor niets dan lof over dit album in mijn vriendenkring, dus gaf ik hem een kans en heb ik er een paar keer naar geluisterd.
Ik hoor echt niet wat hier zo goed aan is, simpele stem, simpele melodieën, niets vernieuwend, niets origineel, ...
'Twaalf in een dozijn' - muziek.
Ik kan er wel van genieten als hij bijvoorbeeld opgezet wordt als achtergrondmuziek, maar dat is dan ook alles...

Noem mij dan maar nog wat artiesten die op een dergelijke manier electronica en r&b combineren.

Fijn album maar niet meer dan dat, vind dat Night Air er ver bovenuit steekt. Had beter gehoopt, jammer maar toch wel een goede voldoende.

Voor mij in ieder geval één van de beste debuutplaten van de afgelopen jaren. Wat een sfeer ademt deze plaat toch uit!

James Timberblake.

Na de teleurstelling van Gotye, luisterde ik vlak erna dit album van Woon. Daar waar Gotye de aandacht laat verslappen halverwege het album, weet Woon mij bij zijn muziek te betrekken. Verdere vergelijking zal wel mank gaan...maar ik vond dit Mirrorwriting wel passen in het verlengde van Making Mirrors...alleen dan een stuk beter.

Bij mij net omgekeerd. Album van James Blake ook gekocht, kan het met moeite aanhoren, vind er niks aan.

bij mij hetzelfde effect , ook hier wint Jamie Woon

Lijkt niet echt op James Blake, vind Blake's album ook tegenvallen itt zijn geweldige singles maar dit idd niet veel beter dan Justin Timberlake, wel erg vlak, R&B meets een beetje dubstep.
Zoals PE al zei "don't believe the hype"

Ik vind dit erg vet! Ik geniet nog steeds van elke minuut van dit album. Jamie Woon heeft een fijne, herkenbare R&B-stem, maar weet er toch een eigen draai aan te geven. Dit doet hij voornamelijk door de electro producties. Night Air was eerst mijn favoriet, maar Street vind ik ook een geweldig nummer!

Lekker album is dit! Ik dacht eerst dat dit een zoveelste dertien in een dozijn top-40 singer/songwriter was... waarom, omdat m'n zusje hiernaar luisterde.
Inmiddels ben ik zelf naar dit album gaan luisteren en ontdekte dat het heel anders in elkaar stak dan ik dacht, zo zie je maar weer is hoezeer je verblind kan worden door vooroordelen! Ik hoorde een zeer fijne, toegankelijke combinatie van r&b en elektronische muziek. Bijvoorbeeld in de nummers Street en Shoulda vind ik dit goed gedaan. Mijn vooroordeel was weliswaar niet helemaal onterecht, sommige nummers vind ik een iets te hoog 'top-40' gehalte hebben en klinken wat 'commercieel' aan. Een pluspunt is dat dit naar mijn weten niet op de radio gedraaid wordt.

3,5 *

Blijft genieten dit album. Heerlijk wegdromen op een mooie lentemorgen. 0,5 puntje erbij

de vergelijking met James Blake snap ik nog niet echt. vind dit meer op The Weeknd lijken

Na vernoemd te zijn in dit topic Muziek >> Muziekgames >> Maak kennis met... 2012 ben ik dit album eens gaan beluisteren. Eigenlijk kan ik me in bovenstaand citaat wel goeddeels vinden. Nee, is er geen echte verwantschap met James Blake, een lichte vocale toets grotendeels, meer niet.

De wijze waarop hier electronic wordt toegepast in een R&B idioom werkt uitermate verfrissend: vocaal doet Jamie denken o.m. aan Terence Trent d'Arby, Craig David. Waar TTd bij aanschaf mij deed vrezen niet bestand te zijn tegen de tands des tijds, hetgeen onterecht bleek, hoop ik nu op hetzelfde bij dit album (al vrees ik opnieuw dat het zal gaan vervelen op den duur). Voorlopig vind ik het een heel prettig en prima draaibaar album.

the weeknd

JMSN is ook gelijksoortig, staat nog niet op MuMe, geloof ik. Erg sterk.

YouTube - JMSN - Alone

Heb het zojuist toegevoegd dus zal snel op de site staan

top, die kende ik nog niet!

Blijft een heerlijk album zolang de R&B gemixt wordt met electronic. De meer ingetogen nummers als Gravity, Waterfront en de bonustracks vind een stuk minder interessant. Night Air, Street en Shoulda zijn nog steeds fantastische nummers.

Blijft een topper dit album. Lekker vet geproduceerd, en elementen van dubstep, r&b en popmuziek zijn gevormd tot een warmbloedig geheel. Destijds het album heel veel geluisterd vlak voordat ik drie maanden stage ging lopen aan de andere kant van de wereld, dus het is wel verankerd in mijn hoofd en geeft veel positieve herinneringen.
4 sterren voor dit album, maar door het sentiment dat er aankleeft doe ik er lekker een halve ster bij!

Na dit album kwam Woon nog met een prima opvolger die wat organischer klonk, maar ook wel minder spannend was. Daarna leek de koek op, en hebben we nooit meer wat van de beste man gehoord. Zou er ooit nog eens nieuw werk verschijnen?

In antwoord op je vraag: JA!
Jamie Woon Announces First New Album In A Decade - stereogum.com

Ik zag het ja. De tot nu toe uitgekomen tracks klinken allemaal veelbelovend. Zin in dus!