Hell - Human Remains (2011)

Nu een jaar later.... Nog steeds vind ik dit album geweldig en is het album uiteindelijk mijn nummer 1 album van 2011 geworden. NWOBHM ver zijn tijd vooruit met de productie van de jaren 2000. Live te zien op de Zwarte cross in 2012.

Dit album kent een van de beste heavy metal nummers van 2011 en wel Save Us from Those Who Would Save Us. Dat geniale intro geeft al aan dat er iets aparts aan zit te komen en dan spettert het je geluidsboxen uit! Knaller! Ik verhoog naar 5 sterren,

Het is dat hier maar 5 sterren gegeven kunnen worden........ wat een fantastisch geweldig NWOBHM album is dit toch. Wat mij betreft het beste NWOBHM-album ooit uitgekomen (welliswaar 30 jaar later, maar ja, je kunt niet alles hebben). Misschien dat alleen Painkiller van Priest dit kan evenaren. Dit zou verplicht moeten worden voor iedereen die van metal houdt!! Ik ga de 23e van deze maand naar hun optreden in Derby, waar ze hun DVD op gaan nemen. Een advies: gaat dat zien, gaat dat zien!!!

Ik ben over de tegenzin om de zanger aan te horen heen. In sommige nummers blijft de overgeprononceerde uitspraak tergend, maar de muziek maakt veel goed.

Vloeiende en lekkere classic metal, miet mijn favoriete genre binnen de metal, maar dit is wel erg goed uitgevoerd. Melodie, kracht, bombast en fel/snel gitaarwerk, alles zit er in.

prachtig album van begin tot eind

In afwachting van de nieuwe Human Remains maar eens aangezet. Eigenlijk schaam ik mij dat ik hier niet vaker naar luister. Aanstekelijk en over de top, maar de Britse attitude maakt het dat het niet al te ernstig is. De aanwezigheid van Andy Sneap is er eentje die mij sowieso vasthoudt. Niet zozeer om zijn gitaarspel maar te meer vanwege het feit dat ik hem ervan verdenk de katalysator te zijn van de accenten en intermezzo's die mij zo vaak aan Sabbat doen denken. Hell is qua sfeer identiek aan die Britse thrashers.

Bring out your dead! Hell maakt er weer een hele beleving van om een album te beluisteren, geweldig.

Net als bij Edwynn drong de vergelijking met Sabbat zich ook bij mij op, vooral vanwege de eigenzinnige declamatie van de teksten op Human Remains. Hell komt hier, 30 jaar nadat het genre al over z’n hoogtepunt was, ook nog eens met een sterk NWOBHM-album aankakken. Geholpen door een modern geluid luistert dit album prima weg. Dat is te danken aan de overdreven zang en het gevoel voor melodie dat Hell in de nummers weet te leggen. Helaas schiet de band hier en daar wat door in de theatraliteit en intermezzo’s: soms heb ik het gevoel naar een musical te luisteren dan naar een heavy metalalbum. Voor anderen is dat misschien niet zo’n probleem, maar van musicals moet ik echt niets hebben. Daarnaast duurt het album me, met een speelduur van 66 minuten, wat te lang. Een nummer als No Martyr’s Cage had van mij weggelaten mogen worden.

Desondanks is dit een vermakelijk album.

4.0*

Ik heb het toch verkeerd gezien. Hell zet de boel in vuur en vlam, sterker nog ze branden de boel plat tot op de grond. Er ligt een laagje as over de achtergelaten puinhopen waar je de doden één voor één uit mag slepen en aan Hades nederig mag afgeven. Mocht je denken dat je tussendoor mag uitrusten dan heb je het vreselijk mis. Luiheid is ook hier een zonde, doorluisteren is het devies.
Het moderner ingevulde nwobhm geluid is werkelijk geweldig geproduceerd. De gecompliceerdheid van de songstructuren zal niet iedereen aanspreken maar het invoegen van wat andere instrumenten naast de gitaar wordt zeer subtiel gedaan en maken het album wat toegankelijker. Daarnaast maken de intermezzo's de albumsfeer tot een sinisterheid die ik eerder alleen bij King Diamond ben tegengekomen.

Is this fantasy or reality

Yep, Hell is hemels, 5 ...alsnog

Na lange tijd deze CD eens uit de kast getrokken. Bij het herbeluisteren ben ik toch wat minder enthousiast dan ten tijde van de release. Nummers als On Earth...... en Save Us ..... zijn erg sterk maar met name op de langere nummers kan Hell mijn aandacht niet vasthouden. Dankzij de productie luistert het geheel toch lekker weg. Halfje eraf.

Nog altijd heb ik het gevoel dat de “gemakkelijke, hapklare” nummers vooraan het album staan, vanaf The Oppressors regent het breaks en gitaarwerk dat vaak tegendraads werkt. Daartegenover staat een geluid om “U” tegen te zeggen en de unieke declamerende haast Shakespeareaanse zang van David Bower.

Hoogtepunten genoeg op dit album, On Earth as It Is in Hell, Plague and Fyre, The Devil's Deadly Weapon en Save Us from Those Who Would Save Us (wat een heerlijke titel trouwens). Let ook op de doedelzakpartij van Peter Ward in Macbeth, een toneelstuk van William Shakespeare, dat in toneelmiddens “The Scottish Play” wordt genoemd uit bijgeloof.

En als je dit album nog eens tweedehands kunt oppikken op een platenbeurs voor 5 eurokes, dan is helemaal goed natuurlijk. The Quest vind ik het minste nummer op een album dat een mooie flow heeft, want vaak loopt het afgelopen nummer over in het volgende nummer.

Voor mij geldt hetzelfde maar misschien in nog sterkere mate. Ik vind er echt niet veel meer aan. Matige nummers en irritante zang.

Dan ben ik niet de enige die dit album nauwelijks meer luistert.

Een nette vijfde plaats in de metallijst van 20 stemmen of meer in 2011. Zegt dat nog iets? Nee, maar ja, de loftrompet van Gabriël heb ik al eens geblazen. Ik blijf het een heerlijk stukske muziek vinden. Ook de theatrale zang draagt bij aan de hysterie van Hell. Afijn, Save us from those who would save us, dus. Bij those kun je natuurlijk van alles invullen maar hier is dat het Vaticaan en haar leadership managment team.

Zojuist weer eens gedraaid. Toch echt één van de beste metalplaten van de laatste 10 jaar. Zo jammer dat het stopte na het volgende album van de band. Het toetreden van Andy Sneap tot Priest is hier debet aan. Ze verdienen beter

Als je de demo's zo streamt dan hadden ze misschien beter de zanger van Satan kunnen lenen voor dit album, qua authenticiteit.

We zijn weer ruim 4 jaar verder en vandaag heb ik deze weer eens in de CD-speler gelegd om na een ruim uur tot de conclusie te komen dat dit album nóg een half sterretje minder verdient. De nummers zijn eigenlijk best wel langdradig en bevatten veel te weinig goede ideeën om de lange speelduur van sommige nummers te rechtvaardigen. Mijn favoriete nummers behoren dan ook niet geheel toevallig tot de kortste nummers op dit album.

Een fijn album dat misschien net iets te lang duurt. De zang vind ik erg fijn en past er wat mij betreft goed bij. Het is wel goed te horen dat dit een Andy Sneap productie is. Dat had van mij misschien wel iets rauwer gemogen.

Muzikaal prima, alleen de zang trek ik niet een heel album. Dit heb ik ook met bv Megadeth.