Hell - Human Remains (2011)

De bizarre geschiedenis van de band en het feit dat dit pas het eerste album is in bijna 30 (!) jaar zorgt vooraf voor enige sympathie, maar bij het beluisteren van deze vrij lachwekkende plaat wordt de goodwill snel verspeeld. Ik heb niets tegen retro-metal, maar dit kan echt niet meer door de beugel. De songs zijn haast kinderachtig van opzet, met simpele melodielijntjes en spanningloze opbouw. Voornaamste boosdoener is echter de zanger, die direct vanaf de eerste noten op de zenuwen werkt. Daarna wordt het alleen maar erger. Mijn god, wat is die man slecht. De muziek is nog niet eens zo beroerd en door de prima produktie van Andy Sneap klinkt alles lekker vet, maar achteraf valt het me eigenlijk nog best mee dat de band er maar bijna dertig jaar over heeft gedaan om hun eerste album af te leveren...

Net als bij Edwynn drong de vergelijking met Sabbat zich ook bij mij op, vooral vanwege de eigenzinnige declamatie van de teksten op Human Remains. Hell komt hier, 30 jaar nadat het genre al over z’n hoogtepunt was, ook nog eens met een sterk NWOBHM-album aankakken. Geholpen door een modern geluid luistert dit album prima weg. Dat is te danken aan de overdreven zang en het gevoel voor melodie dat Hell in de nummers weet te leggen. Helaas schiet de band hier en daar wat door in de theatraliteit en intermezzo’s: soms heb ik het gevoel naar een musical te luisteren dan naar een heavy metalalbum. Voor anderen is dat misschien niet zo’n probleem, maar van musicals moet ik echt niets hebben. Daarnaast duurt het album me, met een speelduur van 66 minuten, wat te lang. Een nummer als No Martyr’s Cage had van mij weggelaten mogen worden.

Desondanks is dit een vermakelijk album.

4.0*

Zojuist weer eens gedraaid. Toch echt één van de beste metalplaten van de laatste 10 jaar. Zo jammer dat het stopte na het volgende album van de band. Het toetreden van Andy Sneap tot Priest is hier debet aan. Ze verdienen beter

We zijn weer ruim 4 jaar verder en vandaag heb ik deze weer eens in de CD-speler gelegd om na een ruim uur tot de conclusie te komen dat dit album nóg een half sterretje minder verdient. De nummers zijn eigenlijk best wel langdradig en bevatten veel te weinig goede ideeën om de lange speelduur van sommige nummers te rechtvaardigen. Mijn favoriete nummers behoren dan ook niet geheel toevallig tot de kortste nummers op dit album.