Death Cab for Cutie - Codes and Keys (2011)

Zit net voor het eerst naar Codes & Keys te luisteren en het klinkt erg aangenaam. Als ik alle berichten hierboven zo lees dan vindt men er zo'n 9 nummers uitspringen, iedereen heeft wel een andere favoriet. Dan moet dit wel haast een klinkt topplaat zijn.

Ja er staan zeker en vast enkele fantastische nummers op. Ik denk aan 4,5 sterren maar ik ben vaak te enthousiast in het begin, dus wacht ik daar nog even mee .

Nu 1 maal beluisterd en een prachtig album.
ook van mij 5 sterren.

Ik denk dat ik mijn eerste mening wat bij moet stellen: hij is beter. Hij is misschien wel 4,5 sterren waard. Elk nummer wordt beter bij elke belusitering, terwijl het allemaal juist zo simpel klinkt. Had niet verwacht dat hij écht zou groeien. Maar ben er blij om.

Eén ding valt me trouwens elke keer weer op. Op 50 seconden van St. Peter's Cathedral, doet me erg denken aan Little Miss Pipedream van the Wombats. Verder niet te vergelijken, maar het waltz-achtige uitspreken van de tekst lijkt er (voor mij) op.

Misschien omdat ik eind juni ze ga zien in de Melkweg, maar deze plaat is erg lekker binnengekomen bij mij! Ik kan niet wachten om een heel aantal nummers ook live te horen. Wat me opvalt is de positieve vibe die dit album heeft, er zit iets hoopgevends in de muziek. Portable television is op het moment mijn favoriete nummer: de combinatie van bitterzoete tekst over vader en zoon met de uptempo muziek maakt het tot een typisch dcfc nummer.

Ik lees hier al meermaals de commentaar dat het album beter wordt per luisterbeurt. Ik hoop het, want ik heb net de eerste luisterbeurt erop zitten, en ik vind het eigenlijk een saaie hap. Vreemd, daar ik Death Cab for Cutie wel kan waarderen, en dit toch niet bepaald een enorme stijlbreuk is..

Time will tell!

Ik had m'n twijfels. Aanvankelijk. Steeds denk ik weer dat Death Cab mij niet meer kan overtuigen met nieuw materiaal, steeds weer blijk ik ongelijk te hebben. Ook nu weer, het spreekt DCFC maar toch ook niet, het klinkt opgewekt, het is weer prima allemaal.

Codes and Keys' is het zevende studioalbum van Death Cab For Cutie en het eerste geluid dat we horen van de band sinds de 'Open Doors' E.P. en de leadtrack 'Meet Me On The Equinox' van blockbuster film 'The Twilight Saga: Eclipse' uit 2009. 'Codes and Keys' laat in vergelijking met eerder werk een meer uptempo en positieve sfeer horen in een mix van toegankelijke pop/rock en indie gitaarpop.

Het laatste studioalbum van Death Cab For Cutie is Narrow Stairs uit 2008 dat in de V.S. de nummer één positie en de gouden status behaalde, daarnaast leverde het de band twee Grammy nominaties op. Een derde Grammy nominatie kreeg de band voor hun eerder genoemde E.P. uit 2009.

Death Cab For Cutie bestaat uit Ben Gibbard (gitaar, toetsen, zang), Chris Walla (gitaar, toetsen), Nick Harmer (bas) en Jason McGerr (drums).

groetjes hidalgo

Codes & Keys, de beste van Death Cab For Cutie? Het zou zo maar kunnen! Naarmate ik 'm meer beluister (en dat heb ik héél veel gedaan)wordt hij steeds beter werkt bijna verslavend en gaat geen seconde vervelen en hoger dan 5 sterren kan ik niet, dus?!

Doors Unlocked and Open

Prachtig album! Het is zeker en vast een feit dat hij beter wordt met iedere luisterbeurt. Ik geef hem dus ook de volle 5 sterren.

Dit Death Cab for Cutie is in staat om hele mooie melodielijnen die zich openbaren in -vooral- het begin van een nummer, te laten verzuipen in noise en distortion achtige bijgeluiden. Dat zal ook wel zo horen en passen binnen de muziek zoals zij die maken...helaas voor mij...spreekt mij dat gedeelte minder aan.

You Are A Tourist smaakt naar meer! Wat een lekker riffje heeft dat nummer.

Kan de rest van het album dit nummer een beetje bijbenen of ga ik teleurgesteld worden als ik ook de rest luister?

Nee, ik vind die 2 nummers maar niks.
Als de rest van het album die richting uitgaat, hou ik het bij Plans wat DCFC betreft.

Ik neem aan dat je You Are A Tourist en Doors Unlocked And Open bedoelt? Ik vind dit wel twee leuke nummers, maar toegegeven: Ze zijn wat aan de simpele kant. Dat zou zomaar een voorbode voor de rest van het album kunnen zijn...

Het hele album is heel simpel te downloaden. Dan un je het hele album beluistern.
Verstand op nul zetten. genieten en richting 5 sterren gaan, Toch???

Het probleem is dat ik zit te twijfelen of ik dit album wel of niet zal downloaden, omdat ik niet graag teleurgesteld word... Maar misschien valt het me reuze mee, dus ik waag het erop

Er mag een halfje bij, want aan kwaliteit boet het album niks in na meerdere luisterbeurten, het groeit gewoon door.

Titelnr. doet zeker mee als t gaat om beste nrs van 2011, plaat staat al enkele malen op repeat, niet vreemd als het zo weinig zwakke momenten kent.

stoepkrijt download hem dan in flac lol
tis gewoon een goede cd
punt uit

Ik durf hem al op 5 te zetten, dit is kwaliteit!

Sterk album van DCFC. Begint steeds beter te worden, dat is alvast een goed teken, want is/was bij alle goede muziek die ik ken het geval. Vind 'm alleen iets te... vrolijk. De wat donkerder DCFC van bijvoorbeeld Transatlanticism blijf ik (voorlopig) prefereren.

Het is lekker.

Het is niet verrassend meer, zou je zeggen. We kennen DCFC. Transatlanticism was voor mij een overweldigende kennismaking, en dit album is me nog steeds dierbaar. Opvolger Plans was in eerste instantie een bittere tegenvaller, het was me wat te gepolijst en wat te eenvoudig. Maar in de eenvoud vond ik de schoonheid, de composities van Plans zijn de meest memorabele voor mij en de cd is mijn favoriete DCFC geworden.
Narrow Stairs heeft nooit de status bij mij gekregen als z'n twee voorgangers, al is het een hele aardige plaat die je best zo nu en dan kan opzetten.
De verwachtingen voor dit Codes and Keyes waren niet hooggespannen, ik verwachte toch een soort van niveau als Narrow Stairs.
Wat me echter in eerste instantie opvalt is dat ik dit album qua feel het meeste kan vergelijken met Plans. Het is een zeer consistent album, wat Plans ook was.
Ik heb sowieso het gevoel dat dit wel eens een betere, meer beklijvende, plaat is dan z'n voorganger en dat dit meer het niveau van Plans heeft. Het lijkt wellicht wat luchtig zo nu en dan, maar dat was ook altijd wel een mooi kantje van DCFC.
Wow, dit zou voor mij dus wél een prettige verrassing kunnen zijn.
Ben zeer benieuwd waar het op uit gaat komen......

Aardig album hoor! Alleen het hier beprezen nummer You are a tourist vind ik zelf toch een van de zware tegenvallers op de plaat!

Dit is zeker een groeier zeg. Logisch dat er slechte cijfers worden gegeven door muziek sites. Dit album heeft tijd nodig:)

Voor deze plaat uitkwam, kende ik toch al enkele albums van Death Cab for Cutie. ‘Transatlanticism’ en ‘Plans’ zijn daarvan erg sterk, terwijl ‘Narrow Stairs’ toch wat minder is. Dat album kan me niet altijd evenzeer boeien, en wordt zelfs op een bepaalde moment saai. Tijd om terug te keren naar een hoger niveau dus, en ‘Codes And Keys’ maakt dat wat mij betreft toch wel gedeeltelijk waar.

Het album bestaat uit 11 nummers, veelal aanstekelijke pop, maar dan van het soort dat we niet in de vuilnisbak moeten kieperen, maar van moeten genieten. Aan de zang is niet veel veranderd, die is nog altijd even goed, Benjamin Gibbard blijft gewoon zichzelf natuurlijk. Wat me wel opvalt, zijn de frisse baslijntjes die hier en daar het album extra kleur geven. Ook occasionele strijkersarrangementen, zoals in de fraaie titelsong, kan ik wel smaken.

In al zijn klaarblijkelijke eenvoud vind ik dit na meerdere luisterbeurten toch een vrij gevarieerde plaat, met voor elke liefhebber van popmuziek wel wat wils. Aanstekelijk refreintje hier, emotionele zanglijn daar, frisse gitaarpartijen ook. Ondanks de aanwezigheid van enkele zwakkere broeders (‘Some Boys’ en ‘Portable Television’ zijn dat toch voor mij) is dit een consistent album, dat afwisselend weet te charmeren en te amuseren. Het grootse meesterwerk waarop eenieder zit te wachten, is dit niet geworden, maar wat mij betreft is het een mooie aanwinst in de toch al fraaie discografie van deze Amerikaanse band.

De beste nummers bevinden zich in het middenstuk (‘Doors Unlocked And Open’; ‘Unobstructed Views’) en aan het eind (‘Underneath the Sycamore’; ‘St. Peter’s Cathedral’). Vooral ‘Unobstructed Views’ vind ik magistraal, met dat prachtige pianospel. Erg mooi, het raakt me net op de juiste plek. ‘You Are A Tourist’, dat me aan Broken Social Scene doet denken, heeft de pech om tussen de twee beste nummers geprangd te zitten naar mijn mening, maar is an sich gewoon een erg goeie popsong. ‘Doors Unlocked And Open’ is vooral cool; en dat komt voor een groot deel door de vette basgitaar. Ook is het verrassend dat het refrein plots op de proppen komt, dat verwachtte ik helemaal niet.

Het schijnbare niemendalletje ‘Stay Young, Go Dancing’ is een waardige afsluiter, met een mooie boodschap. Tekstueel zijn de nummers ook sterk, maar ik vind alle albums die ik van de band ken, op tekstueel vlak zeker de moeite. Na het wat mindere ‘Narrow Stairs’ is dit dus een stap in de goede richting, al vind ik het ook net wat minder dan ‘Transatlanticism’ en ‘Plans’. Maar er staan genoeg nummers op die de moeite waard zijn, dus beluisteren maar!

3,5 sterren

Eerste kennismaking met de band, goed bevallen. Recht toe recht aan pop/rock songs , maar in dit geval is dat goed uitgevoerd en op constant niveau , daarom 3.5*.

Ik zie veel lovende berichten over You Are A Tourist en Doors Unlocked And Open , absoluut goede nummers maar wat dacht men van Home Is a Fire ? Dijk van een track. Album zelf wordt inderdaad per luisterbeurt beter. Vond er in het begin nog niet heel veel aan, maar de nummers beginnen te overtuigen! Naast eerder genoemde favoriet, springen voor mij ook Unobstructed Views en St. Peter’s Cathedral er uit.

Voor nu, 3,5*

Wat een fantastisch album, ze flikken het weer.
Van begin tot eind hoge kwaliteit.

Hij wordt beter en beter.Flink wat nummers live voorbij horen komen tijdens een optreden vorige maand en dan is het effect nog mooier. En wat een energie heeft Ben Gibbard, niet te houden die man.