Stevie Nicks - In Your Dreams (2011)

Dat is te makkelijk zelf jij maakt meer wonderen dan die poppenspeler uit Rome

Tja, het is misschien niet eens herkenbaar, maar hij staat toch echt onder "additional guitar" vermeld bij I Miss You op Trouble in Shangri-la. Ik herinnerde me namelijk een interview met Sheryl Crow waarin zij melding maakt van Lindsey's studio-appearance en hoezeer zij daarvan onder de indruk was.

Hij heeft dus meegespeeld, hoe minuscuul ook.

Ik ga trouwens iets verhogen. Annabel Lee, Soldiers Angel en Itallian Summer onstijgen toch echt de middelmaat, en wellicht zijn er meer groeiers. Op sommige songs zeurt ze me iets teveel, maar bij het meeste werk is het toch wel vitaal en intens gezongen. dus ik ga naar drie sterren.

Ah, een kleine kennis-quiz, je wist al het antwoord na eerst de vraag te hebben gesteld!
Ik was bij I miss you gestopt na electric guitar: Rusty Anderson and Tim Pierce. Acoustic guitar: Rick Nowels.

Dat leek mij in principe wel voldoende voor I miss you. Maar inderdaad: daarna volgt nog Additional guitar: Lindsey Buckingham. Hij zal met gitaar een keer in en uit de studio zijn gelopen, voldoende voor een vermelding.

Nee, zijn rol op In your dreams is dan in ieder geval een stuk hoopvoller.

Nee hoor ik wist het niet zeker, daarom vroeg ik het, ik dacht het me te herinneren. Toen jij zei dat het niet in de linernotes stond ben ik nog eens gaan checken; eenvoudigweg omdat ik anders niet goed wist waar ik het vandaan had. Echt, dit was niets vooropgezets.

Ik geloof je direkt.

Ik ben overigens blij dat je het iets hebt verhoogd, naar 3. Ik vind het nog steeds wat aan de lage kant, ondanks ieder zijn eigen smaak.
Stevie heeft de afgelopen dagen veel airplay bij mij gekregen en ik moet zeggen dat er toch veel goed werk tussen zit.

Nu had ze uiteraard enige tijd tot haar beschikking om weer eens wat nieuws te schrijven. En daar dan vervolgens iets succesvols uit te kiezen.
Maar hoe dan ook, ik kan bepaald niet zeggen dat ze me in de steek heeft gelaten.

Waarschijnlijk verhoog ik zelf het nog met een halve ster.

Weet je, Ik vind haar werk toch wel heel braaf en afgepast op wat haar fans van haar verwachten. Misschien kan dat ook niet anders op je 62e, maar ik hoop dan toch altijd weer op iets verrassends. En het is wellicht ook een erg vervelend verwachtingspatroon, maar ik hoop nog steeds op een song met de kwaliteit van Sisters Of The Moon, Edge Of Seventeen, Storms of Think About It. En dat zit er niet echt tussen. Hoewel Annabel Lee erg fraai is en ook Italian Summer vind ik erg fijn. Maar ook heel veel middle of the road. En dan ga ik ook middle of the road oordelen.

En daar scheiden zich, bij wijze van spreken, dan ook onze wegen.

Ik zal nooit en te nimmer Fleetwood mac of enig (ex-)lid beoordelen als middle of the road. Ik pik het ook niet als iemand anders dat wel schrijft. Omdat het gewoon niet waar is.

Een vrouw met een carriére als dat van Stevie Nicks, de muziek die zij maakt, is verre van middle of the road in te schalen. Bovendien is het inzake dit album een diskwalificatie van mensen als Waddy Wachtel, Mike Campbell en Mick Fleetwood. En dan nog gezwegen over Dave Stewart.

Ook ik ben van mening dat Stevie beter tot haar recht komt in een dienstverband met Fleetwood mac. Om allerlei redenen, maar als zij uiteindelijk kiest voor een solo-album ga ik haar dat niet aanrekenen. Per slot van rekening heeft Trouble in Shangri La aangetoond dat ze solo hele goede albums kan maken.

Ik kan mij niet snel een vrouw van haar leeftijd voor de geest halen met een vergelijkbare carriére en instelling waarmee zij nu nog werkt. Dat zij ook het beste wil voor haar (Fleetwood mac) fans mag van mij uiteraard. De kans is namelijk klein dat zij op basis van haar naam fans van Lady Ga Ga zal aantrekken. De vraag is of je dat ook moet willen.

Ik vind eerlijk gezegd dat menig nummer de concurrentie met Storms en Think about it met gemak aan kan. Wie Ghosts are gone heeft gehoord, hoeft niet meer terug te grijpen naar Edge of seventeen.

Daarbij geldt voor mij dat ik daarnaast erg benieuwd blijf naar een opvolger van Say you will van Fleetwood mac, in mijn ogen het beste van de groep sinds Rumours maar ik ben dan ook een liefhebber van het meer stevigere werk van de band.

Say you will is te kwalificeren als een modern album, net overigens als deze In your dreams. Waarmee Stevie Nicks aangeeft nog steeds met gemak mee te kunnen, op weg naar een volgend project met Fleetwood mac.

Je leest me echt verkeerd als je stelt dat ik haar carriere of kwaliteiten middle of the road vind. Of de meewerkende muzikanten. Ik heb het over de songs, die erg braaf en voorspelbaar zijn op deze plaat. Weinig spanning, veel Adult Oriented Rock die in het midtempo voortkabbelen. En waar ze doorrockt schiet de compositie tekort. Haar songs op SYW waren ook lang niet allen sterk.

En ik houd ook van het stevigere werk van de Mac, ik begrijp nooit waarom je denkt dat ik dat niet doe. Maar ik houd ook van de meer experimentele tracks die ze ooit opnamen. En die kwamen de laatste twintig jaar niet van mevrouw Nicks.

Als ik een kritische noot laat op Fleetwood Mac, mijn favoriete band allertijden, of hun afzonderlijke leden, betekent dat niet dat ik ze verafschuw of wegzet als minderwaardige artiesten.

Ik houd meer van Tusk dan van Rumours, Meer van Go Insane dan van Out Of The Cradle, Meer van Bella Donna dan van In Your Dreams. Bij jou is het andersom, maar we zijn evengoed grote fans van dezelfde band en hun leden. Ze maken nu eenmaal zeer divers werk.

In 2001 lekte Lindsey's soloalbum Gift Of Screws. Als geheel was dat een volstrekt meesterwerk. Ik kende dus het hart van Say You Will al twee jaar toen dat Macalbum uitkwam met 8 GOS tracks in vrijwel exact dezelfde verschijningsvorm. De toevoeging van Stevie's songs heeft de euforie van de originele Gift Of Screws-cohesie nooit voor mij kunnen evenaren. Een prima album hoor, maar vooral door Lindsey's stukken.

Moet dat 'met Kate Bush' niet weggehaald worden bij het titelnummer?

Ja, ik heb Kate Bush nog niet waargenomen.....


Die bootleg van Gift of screws heb ik ook, maar de latere uitvoeringen op Say you will vind ik grosso modo toch beter. Omdat ook voor Lindsey geldt dat het dienstverband met Fleetwood mac evenwichtiger songmateriaal oplevert (naast een onfeilbare ritme-sectie).

Overigens kies ik bij Say you will bij het aankruisen van de beste vier tracks voor drie nummers van Stevie Nicks: Running through the garden, Everybody finds out en Destiny rules.

Onder andere dit soort nummers geven aan dat Stevie Nicks wel degelijk een ontwikkeling heeft doorgemaakt en daarom vind ik het wat onbegrijpelijk dat je schrijft dat Stevie Nicks al 20 jaar lang met niets nieuws is gekomen. Terwijl je zelf overigens kiest voor een behoorlijk conservatief album als Bella Donna (ik herinner me een verschrikkelijk duet met Don Henley) in plaats van In your dreams.

Dat laatste album staat inmiddels beduidend verder van het roemruchte verleden af dan Bella Donna, en niet alleen in tijd, zodat op z'n minst enige progressie mag worden geconstateerd.

Alle GOS-tracks op SYW kenden dezelfde ritmesectie: daar is NIETS aan veranderd.
Op enkele songs is echter Stevie aan de vocalmix toegevoegd, dat is het enige. Daardoor is het echter wel erg druk geworden in sommige tracks.

Dus ik ben het er duidelijk niet mee eens dat die GOS-tracks beter zijn geworden op SYW. Het ritmesectie-argument snijdt zoals eerder gezegd totaal geen hout.
Dus evenwichtiger songmateriaal in Fleetwood Mac? 8 van de 9 SYW tracks van zijn hand bestond al als solotracken is enkel in de vocalmix aangepast. Dus begrijp ik dit argument totaal niet. (Enkel Peacekeeper is in de basistrack veranderd bij nader inzien. Maar het origineel van dat nummer ademt veel meer. Vind ik persoonlijk mooier, maar daarover kun je natuurlijk van mening verschillen).

Ik vind Running Through The Garden erg aardig, maar stamt al uit midden jaren tachtig. Destiny Rules was wel nieuw en bijzonder goed, behalve dan dat ze de opening zo hemeltergend lelijk zingt dat ik er moeite mee heb hem op te zetten.

Met je constatering dat Bella Donna conservatief is, heb je wellicht een punt. Maar je gaat dan wel voorbij aan het feit dat het album dertig jaar oud is. Toen klonk het helemaal niet conservatief en is het in de Verenigde Staten al dertig jaar een classic album met eeuwigheidswaarde. Ik beloof je dat In Your Dreams die status nooit zal bereiken eenvoudigweg omdat er dertig jaar later niet beter songmateriaal op staat, en alle echte emotie voor een groot deel is weggefilterd door de productie. Dat dat dan contemporary of vooruitstrevend wordt genoemd gaat er bij mij niet in. Ik vind het een te glad en middelmatig album met enkele uitschieters. Haar ontwikkeling zit hem wat mij betreft in de kwaliteit van haar songs niet in de productionele "sheen" ervan.

Stevie Nicks is een groot artieste, een van de allergrootste wat mij betreft. Ik hoop dat ze weer eens echt op constructieve wijze in een samenwerkingsverband met Lindsey tot songs komt, want dat is niet of nauwelijks gebeurd tijdens de opnamen van Say You Will en haar latere solowerk loopt echt niet over van topkwaliteit.

Dit alles uiteraard in my humble opinion.

Het is toch opmerkelijk: ik vind de nummers op de bootleg Gift of screws toch heel anders klinken dan het uiteindelijke eindresultaat op Say you will, als ik bijvoorbeeld luister naar Murrow turning over in his grave.

Desalniettemin, hier dreigt de geschiedenis zich te herhalen: toen Stevie Nicks in 2001 een solo-album uitbracht, kon ze daarna zo aan de slag voor het Say you will album. Lindsey Buckingham besloot (al dan niet noodgedwongen) 'zijn' solonummers, die hij klaar had liggen, aan Fleetwood mac te doneren.

Met een beetje pech voor hem, gebeurt alles dus opnieuw, maar dan 10 jaar later.
Het is natuurlijk wel zo dat hij nog Under the skin en het 'echte' Gift of screws in de tussentijd heeft uitgebracht.

Die paar nieuwe nummers die hij 'live' al heeft gebracht en inderdaad erg naar Fleetwood mac klinken, komen misschien toch op een Fleetwood mac album en niet op een solo-album, waarvan de releasedatum nog uiterst onzeker is.

Mij zou dat overigens niet kunnen schelen. Ik hou erg van LB, ook van SN, maar het viertal dat Fleetwood mac vormt is nog altijd meer dan de som der delen.

Murrow, Come, geen spat aan veranderd. Het waren natuurlijk wel lage kwaliteit mp3's, dus die compressie hoor je echt wel als verschil. Maar op die nummers speelt ook dezelfde ritmesectie.

Ik ben er trouwens van overtuigd dat Lindsey dit album solo gaat uitbrengen. Hij heeft al fotosessies voor het artwork klaar, een soort making of documentaire gemaakt met een extern dvd-productiebedrijf, hij zoekt alleen een label. Als hij dat niet voor de zomer vind, wil hij de Do It Yourself-route volgen. Hij is in elk geval helemaal klaar met Warner Brothers.

Maar goed, het zal de eerste keer niet zijn, als het toch weer ombuigt, maar ik hoop het niet. De volgende Macplaat moet een Mac-plaat zijn, geen samengevoegde solo-projectjes.

Of er nog een nieuw FM album komt vind ik zeer twijfelachtig. Dat Seeds We Sow uitgaat komen lijkt mij veel waarschijnlijker. Op Lindsey,s homepage staat al een releasedatum genoemd (11 september), maar Lindsey is nogal grillig in het maken met deals met platenmaatschappijen. Ik geloof echter ook dat John McVie niet meer zo "in" is voor ellenlange studiosessies. En Mick Fleetwood drumt zo her en der zijn partijtje wel mee. Stevie Nicks zal nog wel even na blijven genieten van dit, toch wel erg goed album. Ik vrees dus dat het eind van FM in zicht is en de nog steeds zéér ambitieuze Buckingham, in deze, zijn zin zal doordrukken. Het tournee na zijn nieuwe soloalbum schijnt ook al gepland te zijn.
Kortom alles bij elkaar opteld zal er op niet al te lange termijn een eind komen komen aan de groep Fleetwood Mac. (ook gezien hun leeftijd en de veranderende muziekindustrie) Ik hoop,dat ik ongelijk heb!

Logische gedachte, Ad. maar in interviews zien beide tortels nog recente toekomst in FM. En John hoeft helemaal niet veel in de studio te zijn. Daar houden ze al een eeuwigheid rekening mee: daarbij, een nieuw mac-album betekent een nieuwe tour, en dat vind hij heerlijk. En hij loopt weer extra binnen met zo'n toertje.

Touren is het enige wat John McVie nog wel leuk vindt, maar om een hele nieuwe cd op te gaan nemen hoort de rythmsectie ook aanwezig te zijn. Dat is trouwens één van de pijlers van FM. Dat moet je echt niet onderschatten.Maar desondanks blijf ik natuurlijk ook hopen, dat het er nog van komt. Eerst maar gewoon genieten van de solo's van Stevie en imo vooral Lindsey.

"tortels"zijn ze volgens mij al lang niet meer. Ze delen een muzikale samenwerking en waren ooit "lovers", maar persoonlijk "tortelen" ze, tegenwoordig, echt niet meer. Je hebt, neem ik aan, de DVD Destiny Rules toch ook gezien?

In dat geval, ga ik dan ook vragen "met Lindsey Buckingham" bij Soldier's Angel ook maar gelijk weg te halen. Klopt gewoon niet. Hij zingt allen een beetje mee in het achtergrongkoortje.

Ach Stevie heeft deze week nog weer in een interview gezegd dat Lindsey de love of her life was. Als het ze uitkomt spelen ze er nog steeds mee. Ook op het podium. Daarom zeg ik gekscherend "tortels".

Kom op Ad, dat nummer is echt "met Lindsey Buckingham". En hij zingt zeer herkenbaar tweede stem, zeker naar het einde van de song. Toch niet vaag in een achtergrondkoortje?

Nee, die Kate Bush toevoeging is inderdaad bullshit. Het beste mens is niet eens in de buurt geweest van die opnamen, noch was daar ooit sprake van.

Voor mij als fan, net als jij, hoor ik dat wel. Velen niet!
En dat Lindsey "the love her life is of was, zou best kunnen kloppen. Ik leef nu ook niet met de "grootste love of my life", maar het leven loopt zoals het loopt. (ik denk dat de huidige vrouw van Lindsey niet zo blij is met zulke uitspraken (zie sijn sounstageoptreden DVD), zoals de mijne dat ook niet is als ik over MIA, mijn grootste liefde, heb). Ze zullen heus nog wel een "bond" hebben, maar ze zijn beide enorme persoonlijheden, die nogal eens botsen. Het zijn beiden "ego's" geworden en dan komen zaken toch voor rest.
Verder ben ik het bijna altijd met je eens, shackinup, maar beiden zijn inmiddels helemaal tot zichzelf gekomen, in tegenstelling tot zo'n 35+ jaar geleden.

Mee eens, ik heb verzoek tot weghalen van Kate Bush' naam ingediend bij de crew.

Volgens mij staat het album nu helemaal goed vermeld (zie boven).

Heeft iedereen het ook gelijk op één in z'n rotatielijst gezet? Alleen op die manier komt er namelijk ook eens aandacht voor andere albums in de top 50 van musicmeter en het genereert ook gelijk weer even wat belangstelling.

Rockmuziek eindigt niet bij Radiohead en Fleetfoxes er is meer goeds onder de zon!!

God zij dank niet!
Kan iemand mij eigenlijk vertellen waar dat filmpje over het duet Nicks/ Bush (Secret Love) op You Tube vandaan komt? Het klink heel anders, maar ook weer niet slecht. Of heb ik iets gemist in de discussie?

Door een hobbyist gemaakte mash-up. Gebeurt veel. Maar dan wordt het meestal niet aangezien voor een door de artiest zelf gemaakt product.

Zo de grand old lady's van de muziek laten dit jaar stevig van zich horen. Kwam Marianne Faithfull -naar mijn smaak- met een dijk van een plaat, Stevie Nicks doet daar niet voor onder. Een mooie hoes, goed bij stem, flink wat pit en sfeer erin stoppen en prima muzikanten om zich heen, levert een evenwichtige plaat op die goed in elkaar steekt. De dames van 60+ kunnen de plastic poppetjes van deze tijd nog met gemak overtroeven....meteen ook maar even de nieuwe Emmylou Harris beluisteren. Yep, met Stevie Nicks mis mee.

En vergeet het onvermoeibare talent van Patti Smith niet.

De cd's van Marianne Faithfull en Emmylou Harris ken ik verder niet, maar ongetwijfeld zullen die ook goed zijn.

Maar schrijven ze ook nog hun eigen nummers? Dat maken Nicks en Smith tot zulke 'vrouwelijke iconen' in de rockwereld. Waarbij Stevie Nicks dan weliswaar inmiddels weer een cd voor ligt, Smith's laatste was juist een cd met covers.

Maar dat neemt niet weg dat ze een karrevracht aan briljante songs heeft geschreven.
Vreemd, ik zit me nu opeens af te vragen of het niet weer eens hoog tijd wordt dat Christine McVie (1943) met een nieuw solo-album komt.

Meestal is ze slim genoeg dat te doen rond nieuw werk van Fleetwood mac en/of leden, dat brengt haar zelf natuurlijk ook altijd weer terug in de schijnwerpers. Ze mag ook aanbieden om de nummers die ze heeft geschreven de laatste jaren in te brengen in komend hernieuwd Fleetwood mac-verband, mij zou je daar niet over horen klagen....

Klopt Patti Smith hoort daar zeker bij, nieuw werk van haar is van harte welkom. Ikzelf zou een sprongetje van blijdschap maken als La Mitchell nog een keer over haar hart zou strijken en met een nieuw album zou komen. Zover ik weet zijn Faithfull en in mindere mate Harris geen songschrijvers, dus dat geeft dit album van Stevie ook een extra plus. Schijnt dat Secret Love nog stamt uit de tijd van Rumours. Muziek van McVie ken ik nie...heb je een aanrader voor me musician?

Klopt w.b. Secret Love. Die song stamt uit de tijd van Rumours. De demoversie staat op internet. Ik hebt het zelf ook pas ondekt, maar ik zit nu even tv te kijken, maar als je wilt zoek ik 't nog wel even op voor je. En van Christene McVie heb ikzelf een cd van na na haar Mac-periode, maar dat is geen hoogvlieger. Die staat ook op MuMe, volgens mij. Grtz!