0
geplaatst: 29 maart 2011, 19:15 uur
Burial heeft het undergroundgenre dubstep populair gemaakt, dat is geen geheim. Door hem ging een groot publiek naar de duistere maar o-zo mooie muziek luisteren. Zijn invloed is tot op de dag van vandaag merkbaar (zie weeknd). Untrue het laatste album (uit 2007), is helemaal te gek en laatst bracht hij nog twee nummers uit samen Four tet en Thom Yorke (Radiohead). Nu is er eindelijk weer nieuw materiaal. En nee... het valt niet tegen, verre van dat.
Drie nummers staan er op de nieuwe ep, street halo. Street Halo is de a-side en Stolen Dog en NYE zijn extra b-sides. Eigelijk is Street Halo dus een single, maar de 3 nummers klokken 20 minuten dus rede genoeg om deze nieuwe Burial ‘plaat’ te beoordelen. Laten we maar meteen met het belangrijkste nummer van de ep bespreken, Street halo. In een woord: Fantastisch! Het nummer heeft de bekende Burialvibe maar is toch redelijk op de dansvloer gericht en is weer simpelweg geweldig. De Sample is weer typisch Burial, maar ook weer heel sfeervol.
Van de twee b-sides is er een meer dan geslaagd. Stolen dog. Als dit een b-kantje is weet ik het niet meer. Wat een nummer!
Bij het horen van NYC is wel te begrijpen dat het een b-kantje is. Andere artiesten in dit genre zouden een moord doen om ook maar een zo’n nummer op hun album te hebben staan. Maar voor Burial begrippen niet geweldig. Wel goed.
Dit voorproefje van het komende album is alvast fenomenaal. Ik kan niet wachten!!!
van: http://daanmuziek.blogspot....
Drie nummers staan er op de nieuwe ep, street halo. Street Halo is de a-side en Stolen Dog en NYE zijn extra b-sides. Eigelijk is Street Halo dus een single, maar de 3 nummers klokken 20 minuten dus rede genoeg om deze nieuwe Burial ‘plaat’ te beoordelen. Laten we maar meteen met het belangrijkste nummer van de ep bespreken, Street halo. In een woord: Fantastisch! Het nummer heeft de bekende Burialvibe maar is toch redelijk op de dansvloer gericht en is weer simpelweg geweldig. De Sample is weer typisch Burial, maar ook weer heel sfeervol.
Van de twee b-sides is er een meer dan geslaagd. Stolen dog. Als dit een b-kantje is weet ik het niet meer. Wat een nummer!
Bij het horen van NYC is wel te begrijpen dat het een b-kantje is. Andere artiesten in dit genre zouden een moord doen om ook maar een zo’n nummer op hun album te hebben staan. Maar voor Burial begrippen niet geweldig. Wel goed.
Dit voorproefje van het komende album is alvast fenomenaal. Ik kan niet wachten!!!
van: http://daanmuziek.blogspot....
0
geplaatst: 19 april 2011, 21:32 uur
Aanvankelijk was ik enorm enthousiast, maar het tweede nummer op deze EP, 'NYC' weet me niet echt te bekoren. En op een EP van 20 minuten, bestaande uit drie nummers, telt dat natuurlijk wel in grotere mate mee dan op een plaat van 40 minuten, bestaande uit 10 nummers. 'Untrue' heb ik een keer of twee, drie beluisterd, viel me zeker niet tegen, maar ik sloeg er ook niet helemaal van achterover. Deze EP heb ik inmiddels toch al een keer of tien afgespeeld, en dat maakt dat ik er meer kan in komen, de sfeer wordt beter gesmaakt hier.
De aftrap wordt gegeven door het spannende titelnummer, dat toch wel broeit. De recente samenwerking met Four Tet en Thom Yorke laat z'n sporen na, en de vocals zijn uiterst charmant en lichtjes bedwelmend. De sound die wordt neergezet, heeft wel iets; het grijpt je bij je nekvel, en sleurt je mee de dansvloer op. Een dansvloer die zich in een donkere kelder bevindt, weliswaar, want Burial slaagt er toch in om het geheel een duister randje mee te geven. Het klinkt dreigend, zonder de intentie te hebben om dreigend te klinken. Het knisperende geluid op de achtergrond maakt deze song tenslotte helemaal af.
'NYC' is het langste nummer, en duurt toch ruim 7 en halve minuut. Misschien iets te lang? Het geluid verschilt lichtjes van dat van de opener, ik hoor hier net wat meer zweverigheid in terug, wat het op den duur wat langdradig maakt. Naar mijn mening dan, want anderen vinden 'NYC' dan weer de beste track. Zij kunnen best gelijk hebben, want ik heb niet zoveel luisterervaring in dit genre, maar goed, ik schrijf enkel neer wat ik erbij voel, meer kan ik ook niet doen. 'NYC' is geen slecht nummer hoor, dat wil ik niet gezegd hebben, maar het wordt na een tijdje gewoonweg een beetje saai. Erg jammer, want als je wat knipt in dit nummer, en je houdt ongeveer 5 minuten over, dan zat hier wel meer in.
Deze EP wordt afgesloten door 'Stolen Dog', mijns inziens toch wel het beste nummer. Waarom? Het heeft een soort van aanstekelijke drive, de vocals klinken ronduit boeiend en doen me altijd weer naar deze song teruggrijpen. Ik kan er intens van genieten, vooral als de lichten gedoofd zijn. De hele song heeft iets schrikwekkend, en ik weet niet of de haren op mijn armen overeind komen te staan daardoor, of door de schoonheid. Want dat dit nummer mooi is om naar te luisteren, dat weet ik inmiddels wel. Mysterie en catchiness, subtiel met elkaar verweven.
Ik weet niet of Burial een langspeler gaat uitbrengen, maar van mij mag het gerust. In de tussentijd 'Untrue' nog eens opleggen, misschien ga ik die ook wat meer waarderen. En deze zal de revue ook nog wel passeren.
3,5 sterren
De aftrap wordt gegeven door het spannende titelnummer, dat toch wel broeit. De recente samenwerking met Four Tet en Thom Yorke laat z'n sporen na, en de vocals zijn uiterst charmant en lichtjes bedwelmend. De sound die wordt neergezet, heeft wel iets; het grijpt je bij je nekvel, en sleurt je mee de dansvloer op. Een dansvloer die zich in een donkere kelder bevindt, weliswaar, want Burial slaagt er toch in om het geheel een duister randje mee te geven. Het klinkt dreigend, zonder de intentie te hebben om dreigend te klinken. Het knisperende geluid op de achtergrond maakt deze song tenslotte helemaal af.
'NYC' is het langste nummer, en duurt toch ruim 7 en halve minuut. Misschien iets te lang? Het geluid verschilt lichtjes van dat van de opener, ik hoor hier net wat meer zweverigheid in terug, wat het op den duur wat langdradig maakt. Naar mijn mening dan, want anderen vinden 'NYC' dan weer de beste track. Zij kunnen best gelijk hebben, want ik heb niet zoveel luisterervaring in dit genre, maar goed, ik schrijf enkel neer wat ik erbij voel, meer kan ik ook niet doen. 'NYC' is geen slecht nummer hoor, dat wil ik niet gezegd hebben, maar het wordt na een tijdje gewoonweg een beetje saai. Erg jammer, want als je wat knipt in dit nummer, en je houdt ongeveer 5 minuten over, dan zat hier wel meer in.
Deze EP wordt afgesloten door 'Stolen Dog', mijns inziens toch wel het beste nummer. Waarom? Het heeft een soort van aanstekelijke drive, de vocals klinken ronduit boeiend en doen me altijd weer naar deze song teruggrijpen. Ik kan er intens van genieten, vooral als de lichten gedoofd zijn. De hele song heeft iets schrikwekkend, en ik weet niet of de haren op mijn armen overeind komen te staan daardoor, of door de schoonheid. Want dat dit nummer mooi is om naar te luisteren, dat weet ik inmiddels wel. Mysterie en catchiness, subtiel met elkaar verweven.
Ik weet niet of Burial een langspeler gaat uitbrengen, maar van mij mag het gerust. In de tussentijd 'Untrue' nog eens opleggen, misschien ga ik die ook wat meer waarderen. En deze zal de revue ook nog wel passeren.
3,5 sterren
* denotes required fields.