Little Feat - Dixie Chicken (1973)

Een vriend met wie ik de liefde voor Steely Dan en The Band deelde kon er met zijn pet niet bij dat ik niet ook helemaal gek van Little Feat was (althans van de Lowell George-versie daarvan). Verschillende malen heb ik van hem verschillende platen mee naar huis gekregen, maar het kwartje is nooit gevallen. Net als bij de Stones kan ik heel goed horen wat mensen hier goed aan vinden, en ik vind het ook absoluut niet slecht, maar een emotionele klik heb ik er niet mee. Dixie chicken is daarop misschien een uitzondering vanwege de perfecte verzameling nummers die de ideale "vehikels" vormen voor de virtuositeit die zich als achteloze losheid probeert voor te doen, met de hoofdrollen voor George's innemende stem en zijn soms vunzige en soms dwars door het hart snijdende slide (zonder overigens bijvoorbeeld dat subtiele drumwerk en die warme elektrische piano tekort te willen doen). Ik zal vermoedelijk nooit een echte fan van deze band worden, maar dít vind zelfs ik een prachtige plaat.
        [halverwege het draaien van het album klinkt een luide vloek] Potverdriedubbeltjes, moet ik nou tóch hun andere platen weer eens gaan proberen? Want dit is toch wel èrg geweldig. . . (JW, ik zie je nooit meer, maar toch nog altijd mijn dank voor deze plaat!)

Zojuist weer eens beluisterd. Wat blijft dit toch nog altijd een fraai evenwichtig album. Met Lowell George op zijn best. Best moeilijk om hier twee favoriete nummers aan te wijzen. Als ik dat iedere dag zou doen zouden het telkens weer andere duo's zijn. Het niveau van de nummers is over de hele linie hoog.

het derde album van Little Feat. na de originele 4-mans line up van hun eerste twee albums had bassist Roy Estrada de groep verlaten om terug te keren naar The Mothers of Invention. hij werd vervangen door Kenny Gradney en de groep werd uitgebreid tot een 6-mans band met de komst van conga speler Sam Clayton en gitarist Paul Barrere. met hun komst veranderde de "sound" van de band.

in die formatie zag ik de band optreden tijdens Pinkpop 1976. een indrukwekkend optreden met de geweldige ritme sectie van Richie Hayward, Kenny Gradney en Sam Clayton en met de charismatische Lowell George als onbetwiste "leader of the band". een unieke band met een mix van blues, r&b, funk, gospel, (Southern) rock en zelfs Dixieland jazz.

"Dixie Chicken" is 1 van de vele "classic albums" die de groep met Lowell George maakte.
op dit album staan 5 Lowell George "originals" (2,3,5,8 & 9), de titeltrack 1) "Dixie Chicken" schreef hij samen met Martin F. Kibbee, ooit lid van de Amerikaanse psychedelische bluesrock band The Fraternity of Man, die meerdere Little Feat songs mede schreef o.a. "Rock n' Roll Doctor" en "Easy to Slip".

6) het melodieuze "Fool Yourself" met fraaie, meerstemmige zang is een nummer van Fred Tackett, 7) "Walkin All Night" van Paul Barrere/Bill Payne is een nummer waarop zij de lead vocalen verzorgen en het enige nummer waarop Lowell George de zang niet voor zijn rekening neemt.

ruim 50 jaar later spatten de funky grooves van "Dixie Chicken", "Two Trains" en "Fat Man in the Bathtub" nog steeds uit de speakers. het ingetogen "Roll Um Easy", een hoogtepunt op dit album met een geweldige slide partij van Lowell George, werd fraai gecoverd door Linda Ronstadt op haar album "Prisoners in Disguise".

1 van de andere hoogtepunten op dit album is de versie van "On Your Way Down", een nummer van New Orleans legende Allen Toussaint (er is in New Orleans zelfs een Allen Toussaint Boulevard naar hem vernoemd). de instrumentale afsluiter "Lafayette Railroad" (Payne/George) wordt wederom opgesierd met de slide van Lowell George.

na de veel te jong overleden Lowell George (de man werd slechts 34 jaar oud), gingen van deze 6-mans formatie ook drummer/mede oprichter van de band Richie Hayward (2010) en gitarist Paul Barrere (2019) hemelen. beide waren eveneens meesterlijke muzikanten, maar het verlies van zanger/gitarist/songwriter Lowell George heeft de groep nooit kunnen opvangen.

er verscheen in 2023 een de "Deluxe Edition" van dit album in de vorm van een 2-cd set.

Album werd geproduceerd door Lowell George
Recorded at Clover Recorders, Los Angeles California

Paul Barrere: guitars & vocals
Sam Clayton: congas
Lowell George: guitars, cowbells, vocals
Kenny Gradney: bass
Richie Hayward: drums & vocals
Bill Payne: keyboards, vocals & synthesizer

plus
Milt Holland: tablas
Malcolm Cecil: synthesizer
Fred Tackett: acoustic guitar
Bonnie Bramlett, Debbie Lindsey, Trett Fure, Gloria Jones, Stephanie Spurville, Bonnie Raitt, Daring Dan Hutton: background vocalists