Brian May - Back to the Light (1992)

Steengoed album. Wel jammer dat de hier afgebeelde hoes de hoes is van de gelijknamige CD-single en niet van het album....
Zie http://www.caal.net/album.php?album=Back_To_The_Light&display=1&artist=Brian bijvoorbeeld voor de "echte" hoes.

Ja kan het even aanpassen

is idd niet de juiste hoes, die is wit met Brian's gezicht erop.

Liedje 12 is zo ongeveer de slechtste cover die ik ooit gehoord heb (nee, ik drijf niet over). Hoe erg kun je een liedje mis-interpreteren... nou, zo erg dus

Too much love will kill you vind ik heel mooi en driven by you vind ik ook wel goed. Is de rest even goed???

Heel goed. Resurrection en Last Horizon zijn geweldig

Toch een behoorlijk goed album, vol bijzonder stevige nummers van mr. May. Toont maar weer aan dat de leden van Queen buiten Queen om ook behoorlijk goed werk maakten in de studio.

Aardige plaat, met wat filler ('I'm Scared' - vreselijk! - en de Small Faces cover 'Rollin' Over'), maar ook de nodige hoogtepunten ('Resurrection', 'Last Horizon', 'Back To The Light', 'Love Token', 'Nothin' But Blue' en natuurlijk 'Too Much Love Will Kill You'). Toen ik net Queen-fan was, vond ik Brian een geweldige zanger. Als ik de plaat nu opzet, vind ik dat behoorlijk tegenvallen. Op "Another World" is zijn zang veel beter. Het countrynummer 'Let Your Heart Rule Your Head', is een stuk minder succesvol dan het vergelijkbare '39' van Queen.

'Resurrection' heeft trouwens een geweldige gitaarsolo! Op de CD single van 'Back To The Light' staat een gitaarversie van 'Nothin' But Blue', en die vind ik eigenlijk nog mooier dan de versie met zang.

Ik vind dit een erg goed album van Brian May, zijn sterkste solo plaat, en last horizon doet heerlijk aan Queen terug denken!!

Back To The Light heeft een paar goede nummers. Met een goede zanger, of desnoods wat verschillende goede zangers, was het echter een veel betere plaat geweest. Bij Queen vond ik het altijd wel leuk als hij een liedje zong, maar een hele CD gaat me net wat te ver. Met name wanneer hij een echte rocker moet zingen of de hoogte in moet, wordt het tenenkrommend. Binnen Queen paste zijn stem prima, en hij heeft bijgedragen aan veel kenmerkende Queenkoortjes, maar May als leadzanger van een hardrocknummer... .

Verder vind ik zijn spel na The Works een stuk minder creatief geworden, helaas. Hij klinkt vetter en zwaarder, speelt minder afwisselend en dat goedkope harmonizer pedaaltje dat hij ten tijde van The Miracle heeft aangeschaft kan wat mij betreft het raam uit.

Er staan een paar waardeloze tracks op (I'm Scared...brrr), maar nummers als Back To The Light, Love Token en Too Much Love Will Kill You mogen er zijn. Net een voldoende dus voor May's eerste volledige soloplaat.

De buurman boven mij vat het behoorlijk goed samen en kan het alleen maar met 'm eens zijn .
May is geen leadzanger evenals Roger Taylor . Dat de heren af en toe eens een liedje zongen op een Queenalbum , daar heeft niemand echt moeilijk over gedaan .
Maar hier is het een hele zit . Hij komt hier bepaald beter uit de verf dan op de buhne , maar dat kan nu eenmaal met studiotechnieken . Ik zeg hier niet dat May niet kan zingen , hij heeft een warm maar fragiel stemgeluid en in rockers is dat not done .
Songmatig een aardige soloplaat . Niet schokkend , zelfs hier en daar behoorlijk Queenminded , en zijn gitaarspel blijft uniek . Last Horizon bewijst dat des te meer . Too Much Love Will Kill You is een gemeende ode aan zijn oudcollega en hier zingt hij overigens erg fraai . Tja en de heavyrock songs had hij vocaal beter aan iemand anders kunnen overlaten . Zijn netwerk was en is groot genoeg . Jammer dat een groot artiest als Brian May dat zelf niet in zag .

Eens met het verschil in vocale (slecht) en instrumentale (God) kwaliteiten van Brian. Met gastoptredens van Robert Plant, Roger Daltrey en/of Paul Rodgers (een paar grote meneren uit Brian's netwerk), had dit (jazeker De Buurman) een wereldplaat geweest. Iets dat het nu alleen instrumentaal is.

Last Horizon borduurt voor op These Are The Days of Our Lives en Bijou en is eveneens een pareltje (goose bumps all over!). Too Much Love Will Kill You is daarentegen een overblijfsel uit The Miracle-sessies en autobiografisch, ten tijde van het schrijven van dit nummer bivakkeerde Brian op het randje van zelfmoord wegens de scheiding van zijn eerste vrouw en het langdurig niet mogen zien van zijn kinderen. Na zijn indrukwekkende vertolking van het nummer op het Freddie Mercury Tribute Concert bracht nam hij het op veler verzoek van pers en publiek opnieuw op en bracht het uit als solosingle.

Logischerwijs denkt vrijwel iedereen (ten onrechte) dat Too Much Love Will Kill You over Freddie gaat, maar so what: ik denk tijdens het horen van het nummer ook aan Freddie.

Voor de liefhebbers:
http://www.youtube.com/watc...

Vind dit album beter dan veel latere Queen albums, zoals Hot stuf, A kind of magic en The miracle met name. Hij gaat hier vaak lekker stevig uit de bocht, met Cozy Powell op drums en ook met maatje John Deacon op bas.. Ik heb Brians stem altijd prettig in het gehoor gevonden, en hij is zeer zeker geen slecht vocalist.

Hot stuff??? Da's volgens mij van de Stones

Anyway, is toch eigenlijk niet te vergelijken? Queen is 4 man die allen een eigen muziekvoorkeur hebben. May alleen is logischerwijs veel meer gitaar dan er op een Queen album kan.

Ben het wel met je eens dat dit een sterk solowerkje is.

Ik ben net in lachen uitgebarsten bij het (na jaren) weer eens beluisteren van Resurrection. Geen goed teken bij een serieus bedoelde rockplaat

Het gitaarspel van Brian May is ook op zijn soloplaat heel herkenbaar. Dat spreekt voor hem. Vocaal is hij niet over de gehele linie even sterk. Maar is dat echt een probleem bij zo'n gitarist? Ondanks dat ik erg kan genieten van het spel van May vind ik deze plaat een beetje wisselvallig. Er staan sterke nummers op met voor mij "Love Token" als hoogtepunt. Helaas staan er ook mindere broeders op deze plaat. Uiteindelijk kom ik tot de conclusie dat het een degelijke rockplaat is, maar geen hoogvlieger.

Resurrection is heel herkenbaar bij elkaar gemept door Cozy Powell. En de zang valt daar ook mee te leven, maw op zo'n lekker rockend nummer accepteer ik wel dat brian wat moeite heeft met de vocalen. Op too much love..(en vele andere) vind ik het veel kwalijker. Daardoor kan het album niet in 1 keer uitzitten. Het is geen prettige stem imo, hup, back to the closet.

Eigenlijk is dit een uitstekend ingespeelde en geproduceerde plaat.
Ook al neig ik meer naar The Cross, kan ik deze plaat toch wel waarderen.

May heeft een wat breekbaardere stem in vergelijking met Taylor en natuurlijk Mecrury, waardoor hij niet altijd even overtuigend als een rocker zingt, maar zijn gitaarspel en de overdonderende productie (en drums van Cozy Powell) zorgen toch dat deze plaat overeind staat.

De solo's zijn om van te smikkelen in elk geval, en daaraan op deze plaat geen gebrek.

Overigens heb ik Driven By You nog op 7" single en heb ik Too Much Love Will Kill You op cd-single. Op deze cd-single staat een Driven By You versie met Cozy Powell. Veel vetter dan de versie die op de studioplaat terecht kwam.

De gitaarsolo's van Driven By You zijn wel echt killer!

Last Horizon blijf een van zijn beste werkjes.

Ik ga even een lans breken voor Nothin' But Blue. Wat een lekkere bluesy nummer is dat, en er is ook een gitaar only versie van, die ook zo enorm de moeite is.

Hele album blijft wel erg lekker vind ik.

Too much love is totaal niet representatief voor de rest van de plaat, die soms echt hard rock laat horen in heerlijke vormen.

Toch wel wat pijnlijk om dit album opnieuw te horen. Ik kan Brian May als zanger best goed hebben bij Queen, maar een volledige soloplaat gaat me toch wel erg ver. Na het kleffe Back To The Light (ouwelullenrok, daar issie weer) gaat het wel weer iets beter. Resurrection is best ok. Dat komt vooral door Cozy Powell. Too Much Love Will Kill You is met Freddie toch echt beter (vond ze lang van hetzelfde niveau).

May blijft veel in de Made In Heaven sfeer hangen (jaja, die komt pas een paar jaar later). Ik vind dat je ook wel kan horen dat hij niet lekker in zijn vel zit. Logisch natuurlijk. Het enige nummer dat ik hier echt de moeite waard vind, is Driven By You. Daar zit tenminste wat pit in. Helaas laat de plaat verder een hoop niemandalletjes komen. afgekeurd materiaal voor Queen, vrees ik.

Wat zijn de 3 of 4 beste nummers van Brian May buiten Queen? Dus uit zijn solowerk, scores ...

Resurrection
Driven By You
Business
Too Much Love Will Kill You
Love Token
Back to the Light
Last Horizon

Dat zijn voor mij zijn beste sings. Op 1 na allemaal van deze plaat.

Mijn gebeden zijn verhoord... 6 augustus een heruitgave waaronder op vinyl....

Leuk inderdaad. Ik heb dit album in geen jaren beluisterd.
Nu staat het me ook niet bij als fantastisch werk. Sterker nog: ik geloof zelfs dat ik vroeger een exemplaar heb gehad, dat ik (net als zijn overige solo werk) de deur uitgedaan heb…

Niettemin ben ik nieuwsgierig naar deze uitgave (en een hernieuwde ontmoeting met zijn solowerk), al vind ik de "Brian May Gold Series" stempel die hij erop heeft laten plakken behoorlijk lelijk. Maargoed, ook de vormgeving bij Queen uitgaven laat al jaren te wensen over.

Back To The Light is ondergewaardeerd als totaal want logischerwijs luisteren velen als eerste naar de vocalen en Brian May is natuurlijk geen Freddie Mercury, maar ja, wie kan daar aan tippen. Ik durf te zeggen: niemand.
Dus zullen we de vocalen moeten nemen zoals ze zijn. Vele grote artiesten hebben matige of slechte vocalen, zoals Paul McCartney, Jimi Hendrix, Bob Dylan etc. Dat betekent niet dat ze slechte albums maakten.
Zo ook bij Back To The Light, een verzameling van sterke songs zoals Too Much Love Will Kill You, Driven By You, Last Horizon, Nothing But Blue en piece de resistance Resurrection. I’m Scared had niet gehoeven voor mij.
Het album komt opnieuw uit op 6 AUG 21 en hoop werkelijk dat het op waarde geschat wordt voor een nieuwe generatie want het kan zich meten met Queen albums. 4 sterren.

En inmiddels is het zo ver; hij lag vandaag op de deurmat. Uiteraard nog niet veel tijd gehad om te draaien, maar geluidskwaliteit lijkt prima in orde na snel wat geprobeerd te hebben. Groot jeugdsentiment, vandaar ook de lichte overwaardering van mijn kant. Queen blijft het bandje waar het allemaal mee begonnen is (op zolder snuffelen naar platen van mijn vader en die vier heren sprongen er uit bij het 12-jarig Bartje).

De videoclip van Resurrection is vandaag toegevoegd aan het Queen official yt kanaal. Leuk om Cozy Powell weer eens te zien rondmeppen.

Paul McCartney een matige of slechte stem? Ik denk dat betrekkelijk weinig mensen het op dat punt met je eens zullen zijn. Ik in ieder geval niet!
Er zijn toch betrekkelijk weinig zangers (m/v) die zijn kwaliteiten in klank, expressiviteit, kleur en veelzijdigheid kunnen evenaren. Luisterende naar zijn verleden althans; inmiddels is zijn stem wel wat achteruit gegaan.

Als remaster op vinyl binnengekregen!

Als Queenfan best bijzonder dat ik hem nu pas in huis heb. Mijn moeder had deze op cd, om het nummer Too Much Will Kill You, dus ken de plaat heel goed.

Ik heb het nooit een ijzersterke plaat gevonden. Ik was meer een Taylor-fan. Maar ben zeker wel blij met deze in mijn collectie.

Wat was er van zijn Brian May Band geworden, als hij hier Paul Rodgers al had gevraagd? Leuk om over na te denken.

Verder een lekkere plaat hoor. Vooral het gitaar- en drumspel.

De remaster heeft extra liner notes van Brian. Hij schijnt zijn hele solo-collectie te heruitgeven als remaster (Brian May Gold Series).

Driven by you is een lekkere track. De rest is helaas ondermaats materiaal, zelfs too much love kan ik niet meer horen. May is een legendarisch goede gitarist maar zijn stem is zeurderig en gaat een heel album lang mateloos irriteren. 2 sterren