Queen - Queen Rocks (1997)

Queen op zijn best.
Lekker stevige nummers met schitterende gitaarsolo's.
Ook vind ik Freddie's stem het beste tot zijn recht komen in dit soort nummers.
Uitstekende verzamelaar derhalve.
No One But You hoort op dit album natuurlijk niet thuis.....

Toen ik jong was en alles van Queen wilde hebben kocht ik uiteraard ook deze. Nu besef ik dat ik door zo'n aankopen het uitbrengen van overbodige verzamelaars stimuleer.

Tja ben ook zo gevaren en denk er eigenlijk hetzelfde over.
De beoordeling die ik geef is dan ook niet voor de nummers, maar meer voor de samenstelling en de zoveelste verzameling van Queen songs.

Prachtige cd-cover!

Dat wel, maar een zinloze release.

Een verzameling om de 'oude' fans, die de Greatest Hits cd's links laten liggen, een beetje te paaien, m.i.

1 voor het nut, 4,5 voor de muziek = afgerond tot een 3.

Onlangs weer eens gedraaid. Ik had hem op 2* staan, dat is iets aan de karige kant... maar meer dan de vorige keer (die al even geleden was), maakte deze luisterbeurt voor mij het verschil tussen de oude en de nieuwe Queen (of eigenlijk: de iets minder oude Queen)

deze plaat bevat een aantal
- goede oude hits
- goede oude albumtracks
- nieuwe bagger

Conclusie: die eerste paar albums van Queen, daar moet ik me maar eens wat verder in verdiepen.

Ik hou ook van deze verzamelaar, maar de betere reguliere platen uit het begin van hun carriëre, zeg maar zo ongeveer tot en met Jazz, zijn toch te verkiezen boven om het even welke verzamelaar.
Maar deze is echt wel goed, natuurlijk.


4 en geen 5, want wie vergeet nu BRIGHTON ROCK op zulk een verder goede compilatie te zetten ???
Of Roger's I'm In Love With My Car ! Want dat is ook gewoon top!


****

zwaar overbodige release, daarom 2 sterren, ook al staan er zeer goed nummers op

Wanneer komt deel 2 uit?

Tja, een albumtitel was nog nooit zo treffend.
Ondanks dat 'ie hier niet thuis hoort heb ik No One But You wel altijd kunnen waarderen.

Ook weer een merkwaardige Queenrelease . Het rijtje songs is niet misselijk , want ik omarm de rock kant van Queen nu eenmaal .
Toch is het een tamelijk overbodig ding . De mensen die van deze nummers houden zijn waarschijnlijk gewoon in het bezit van de reguliere cd's .Dit zijn over het algemeen fans die de groep waarderen om hun hele oevre . Het volk die Queen waardeert om de hits gaan natuurlijk voor de greatest hits serie .
No One But You ( Only The Good Die Young ) rockt voor geen meter en is een nieuw nummer ter ere van de betreurde Mercury .
En 'm daar nu voor te kopen .
Ik ben het met Kaztor's stelling eens . Goede nummers , onbenullige compilatie . Ook een 3 dus .

Vier sterren.

Ik vind de kwaliteit van het gebodene de doorslag geven ten opzichte van de vraag of er sprake is van een zinvolle compilatie.

En hoewel niet al te best, is er toch ook een aantal nieuwe nummers opgenomen.

Wáár ben je precies naar op zoek, als je een compilatie van Queen wilt uitbrengen met allemaal bestaande, inmiddels oudere nummers? Wat wil je de mensen bieden, wat kún je ze nog bieden als ze alles van Queen al in huis hebben?

Queen rocks is een cd die de indruk wekt al het (behoorlijk) stevige werk van Queen te herbergen. Voor een deel is dat ook zo. Aan de andere kant blijf je bezig met de vraag: waarom deze wel en die niet.

Je kunt zo een Queen rocks II samenstellen, Queen ís van nature uiteraard een rockband.

De enige reden waarom een (nieuwe) Queen compilatie zin heeft ligt er in, dat de band weer eens de aandacht trekt, mogelijkerwijs ook van een nieuw publiek.

Met dit lofwaardige streven kun je het alleen maar eens zijn.

Maar voor de alltime Queen fans is het hoofdstuk inmiddels helaas gesloten: naar het zich laat aanzien wordt er niets nieuws meer gevonden of gemaakt. Misschien nog oude opgediepte live-concerten.

Ténzij Brian May, Roger Taylor en een weer teruggekeerde John Deacon het als trio zouden willen proberen. Die gok wil ik met zekere aanschaf van een cd nog wel wagen.

Ik vrees dat ook als John Deacon zou terugkeren het artistiek geen succes wordt .
Ik heb niets tegen de stemmen van Taylor en May , maar als leadvocalisten heb ik ze niet bijzonder hoog zitten .
Leuk dat ze af en toe een paar nummers lead deden , maar Freddie was met voorsprong de beste zanger .

De tracklist deugt hier nogmaals en het zijn gelukkig niet de meest voor de hand liggende tracks . Voor een gemiddelde liefhebber die de groep kent van de hits waarschijnlijk niet herkenbaar genoeg en de echte Queenfanaat heeft hier afgezien van Nobody But You alles al op de reguliere albums .
Maar het is in ieder geval geen doorsnee geval .
Ik stel mijn mening van 9 Feb. j.l iets bij .

I Can't Live With You klinkt hier een stuk steviger dan op Innuendo.
Vind deze versie beter.

Hier stond ooit eens een zeer accurate review van in het sublieme muziekblad Record Collector bij het verschijnen.

Dat is waar. Maar ik heb in de jaren '70, toen May en Taylor vocaal het meest van zich lieten horen, nooit moeite gehad met bijvoorbeeld '39 en I'm in love with my car van A night at the opera.

Sterker nog: de wisselwerking met Freddie Mercury had eigenlijk wel iets, wat later maar zo'n beetje ten onrechte, achteloos opzij werd geschoven.

Bovendien hebben ze alle drie heel wat songs (mee-)geschreven voor alle Queen cd's, zodat ik ze ook qua song-writing niet op voorhand zou willen uitsluiten.

Het zou met andere woorden, gebaseerd op eerdere Queen prestaties, in principe moeten kunnen.Ook al blijft de leemte van de abesentie van Freddie natuurlijk bestaan. Maar dat kun je niet terugdraaien.

Deacon heeft een wijs besluit genomen en ik ben er echt zeker van dat die nooit meer terug keert. Queen stierf met Freddie. Wat de bandleden daarna deden had niets meer met Queen te maken, behalve het samenstellen van Made In Heaven.

En dat ben ik helemaal met je eens. Vind ook niet dat May en Taylor de naam hadden moeten (mogen?) blijven gebruiken.

Krijgen we hier ook weer die overloze discussies over wel of niet doorgaan met de naam Queen? Taylor en May zijn mede-stichters van de band en hebben dus alle recht om de naam te gebruiken; bovendien denk ik niet dat ze de afgelopen jaren volle zalen hadden getrokken als ze The May & Taylor band of iets dergelijks hadden geheten.

Wat betreft deze release: destijds was ik er wel blij mee: er was immers nog geen GH 3 uitgekomen en eindelijk had ik het wat stevigere werk bijelkaar gebundeld met zelfs een nieuwe release. Ondanks dat ik deze plaat nooit meer draai vind ik dit nog steeds de queenverzamelaar met de interessantste tracklist.

Een sterke verzamelaar!
Ik vind het wel jammer dat Don't Lose Your Head er niet op staat.

En zo zijn er nog wel meer nummers die met gemak een Queen Rocks II hadden kunnen vormen , maar waar trek je de grens ? Ik vind het uitmelken van al die greatest hits albums van Queen al schaamteloos .

De echte fan maakt zelf zijn compilatie wel .

Ik ben ook niet van de zinloze compilaties, maar hier ben ik wat verbaasd over de negatieve reacties. Deze verzamelaar biedt nou eens echt wat anders dan the Greatest Hits I, II, III, IV, V en VI (of zo ). Oh ja, je hebt ook nog the Greatest Hits LP en nog meer.

Maar dit verzamelalbum zet vroegere echte rocksongs van Queen bij elkaar. Op die paar nieuwe nummers na heb je het dan over een duidelijk herkenbare periode uit de geschiedenis van Queen, die hier toch alleraardigst wordt samengevat. Veel nummers 'horen' ook bij elkaar: het is voor een groot deel een samenhangende compilatie met een eigen geluid. En dat kan je lang niet over alle compilaties zeggen... En het artwork is zowaar ook nog erg mooi. De 'Queen-leeuwen' worden genadeloos te grazen genomen door een gehoornde prehistorische Pterosaurus. De cd is ook nog eens uitgevoerd als picture disc met datzelfde artwork:

Als je nog niet alle vroege albums van Queen hebt of niet wilt aanschaffen, dan is deze verzamelaar wel degelijk een aanrader. Als je ze wel hebt en je kan 'm goedkoop krijgen: waarom niet? En ja, je mist altijd wat (Brighton Rock inderdaad), maar alles bij elkaar geef ik dit gekleurde schijfje 4,5*
PS: ook erg lekker voor in de auto!

Zit zeker wat in wat je zegt , want dit is een samenstelling van nummers die er absoluut mogen zijn . Maar het valt me op dat er geregeld weer iets nieuws
verschijnd van Queen waarvan ik denk ; wat is de toegevoegde waarde hiervan ?

De hits heeft iedereen nu wel . Het zou voor de echte Queenliefhebber toch te gek zijn als men iets zinnigs uitbrengt . Echte releases van legendarische concerten ( Live At The Rainbow bijv.)
zou toch geweldig zijn .

Deze nummers mogen er zeker zijn. Als je dit toch allemaal achter elkaar hoort: zo goed! En er staan niet alleen maar hits op: ook albumtracks of kleine hits die allemaal echt 'klassiek rocken'. Ook van de latere meer poppy albums zijn juist precies die classic rock tracks uitgezocht (zoals Put Out the Fire van Hot Space of Headlong van Innuendo). Ik had ze al een tijd niet meer gehoord, omdat ik die albums niet (meer) draai. Wat je trouwens echt niet wil horen is de (toen) nieuwe slottrack: stop deze cd na track 17!!! Ga niet verder: gevaar voor gehoorbeschadiging en braken!!

Deze verzameling (t/m track 17) is dus veel meer dan een hits verzameling. Het is een sterk gedeelte van de classic rock van Queen bij elkaar van zowel albumtracks als singles. Ook metal fans zouden dit schijfje moeten waarderen, lijkt mij. Dit is voor mij dan ook verreweg de beste verzamelaar die van Queen gemaakt is, vol met de rock waardoor ik Queen zo ging waarderen. Ik ga naar de 5,0*

Mooie verzameling van het stevigere werk, alleen had White Man er op moeten staan. Dan kan bijv. 'i cant live' of 'put the fire' er wel vanaf.

Death On Two Legs, Ride The Wild Wind en met name The Hitman mis ik hier eigenlijk ook nog op. Verder een - helemaal - in - mn - straatje - compilatie mag ik wel zeggen.

Als iemand van deze cd af wil mag ie me met alle plezier een PB sturen.

Eigenlijk vind ik van deze verzamelaar hetzelfde als van het nieuwe Queen forever.. Echter zit hier nog enigszins een logische lijn in.

Queen rockt altijd heerlijk en No One But You (Only the Good Die Young) heb ik altijd een zeer mooi tribute aan Freddie gevonden.
Dat had dan ook het mooiste einde geweest van de band naar mijn idee. Deacon dacht dat ook, en was verstandig.. de overige 2 helaas niet.

[quote]EVANSHEWSON schreef:


Dat Brighton Rock hier niet op staat, is inderdaad een behoorlijke omissie. Hetzelfde geldt wat mij betreft voor onder andere Ogre Battle, The Hitman en Dead On Time. Maargoed, zoals hierboven vaker geschreven werd, was het samenstellen van Queen Rocks II vrij eenvoudig geweest. Dat dit een overbodige uitgave zou zijn, vindt ook mijn instemming. Al vind ik die uitgave(n) misschien zelfs iets meer gerechtvaardigd dan de drie "Deep Cuts" uitgaven.

Betreffende I'm In Love With My Car: die staat er (terecht) gewoon tussen!

Overigens verrast het me geenszins dat 13 van de 18 nummers (van origine) door Brian May werden geschreven.

Totaal overbodig ding. Bedoeld om de portemonnee van meneer May wat aan te dikken. De nummers zijn prima, vaak zelfs geweldig. Maar om zo'n compilatie in de verkoop te doen, zegt iets over de sell-out van 'Queen' sinds Mercury dood is.

Dat het een overbodige release is, deel ik wel. Dat het gedaan is om de portemonnee van Brian May te spekken vind ik wel wat onwaarschijnlijk. Denk eerder die van de platenmaatschappij. Zoals Roger Taylor het ooit zei tijdens een dubbelinterview met May; de tijd dat zij het voor het geld moeten doen ligt toch al wel ver achter ze (hoewel dat over het toeren ging). Overigens heb ik zelf ook niet het beeld van Brian May als een typische op geld beluste rockster, maar dat terzijde. Maar dat hoef je natuurlijk ook niet meer te zijn als je zoveel geld hebt.