Incubus - If Not Now, When? (2011)

Ik ben altijd fan geweest van de eerste Incubus-platen en heb de 'nieuwere' platen lang links laten liggen. Pas jaren na de release van A Crow Left... en Light Grenades ben ik die platen gaan waarderen, ondanks de steeds softer wordende rock van deze band.
Nu is er, na 5 jaar, weer eens een nieuwe plaat (het erg matige soloplaatje van Brandon Boyd daargelaten) en de eerste luisterbeurt stemt mij alles behalve tevreden.
Ik hoor vooral vrij makke, tamme en soms zelfs lamme rockmuziek. De enige nummers die me bij de eerste luisterbeurt wel bevielen, zijn Friends and Lovers en het experimentelere In The Company of Wolves.
Misschien moet de plaat vaker gedraait worden? Ik vrees alleen dat er genoeg andere muziek uitkomt die voorrang gaat krijgen boven deze, op het eerste gehoor, doorsnee rockplaat.

aangezien de metal er nu helemaal weg is en ze meer linkin park zijn achteraangegaan ( softer geworden) vind ik dit echt hele goeie plaat die gast ken gewoon echt goed zingen vind dit ook veel beter als dat laatste album van linkin park vond die plaat echt de zwaarte kut plaat die ik laatste jaren had gehoord kwam ook meer omdat ik linkin park meer met gitaren had verwacht en nu was het meer electronisch en dat vond ik echt niet mooi en hier is dat niet zo de metal die is hier ook helemaal weg maar hier zijn ze nog wel gewoon doorblijven gaan met een normaal intsrument te blijven bespelen en niet alleen stom plaatje te draaien muziekkaal zijn ze ook goed vooruitgegaan
en ja ze zijn volwassen geworden zeg maar en ik denk dat we binnekort ook wel iets in de top40 zien staan hoop ik tot nu toe vind ik adolescents en if not now, when? de twee beste nummers
blijf hier voorloopig naar luisteren ben er echt verslaafd aan
voorloopig cijfer is 5* omdat het gewoon echt heel goed inelkaar zit muziekkaal

Ik hoor gewoon geen Incubus meer, dat vind ik heel jammer.
Het is bewezen dat ze met minder ruige muziek met hun albums hoger komen in de charts. Is dit de reden van het achterlaten van hun goede metal, rap en mix invloeden? Zo ja, dan gaat het weer eens om het geld (zoals vele andere bands). Zo nee, dan zijn ze geestelijk veranderd.

Persoonlijk vind ik het jammer, het is nu elke keer als ze een hit hebben en het op de radio komt, ik met m'n mondhoeken omlaag ernaar luister en denk: Nee!

]Toch hoor ik gewoon geen Incubus meer, dat vind ik heel jammer.
Het is bewezen dat ze met minder ruige muziek met hun albums hoger komen in de charts. Is dit de reden van het achterlaten van hun goede metal, rap en mix invloeden? Zo ja, dan gaat het weer eens om het geld (zoals vele andere bands). Zo nee, dan zijn ze geestelijk veranderd.

Persoonlijk vind ik het jammer, het is nu elke keer als ze een hit hebben en het op de radio komt, ik met m'n mondhoeken omlaag ernaar luister en denk: Nee!

Nou, ik moet hier ook wel even aan wennen. Dat ze telkens op zoek zijn geweest naar verandering van hun geluid vind ik te prijzen en tot nu toe bleef het wezen (wat dat ook moge zijn) van Incubus overeind.
Het eerste (titel)nummer.....er zitten mooie stukken in de zanglijn, sowieso goed gezonden, maar het is wel godvergeten cheesy! Daarna volgt een trits nummers waarin je wel hoort dat het een goede band is, maar het klinkt wel heel erg ongevaarlijk en radiovriendelijk. Nu ben ik niet perse tegen dit laatste, zolang het goed is, maar ik dut bijna in. Ook lastig is in de auto.
Bij In the Company of Wolves word ik weer wakker, hier hoor ik weer Incubus die hun geluid een stap verder proberen te brengen. Adolescents is ouderwets en het eindigt zweverig met Tomorrow's Food.
Een paar keer heb ik hem meteen weer opgezet met het idee dat het wel goed zal komen. Ik begin daar inmiddels aan te twijfelen.

En weet het nu zeker; dit is gewoon een heel erg matige plaat van een goede band met een paar goede nummers en verder heel veel nietszeggende melodieën. Komt zelfs wat inspiratieloos over. 3*, maar dat kan nog verder zakken.

Adolescents is idd ouderwets degelijk rockend Incubus-werk. Zeker een goed nummer hoor.
En die karakteristieke stem van de zanger voelt als thuiskomen:) Vorige album is dan ook 5 jaar geleden, een eeuwigheid als je ondertussen zoveel andere muziek beluisterd heb.
Destijds nog heerlijk in de Brabanthallen in Leuven (set van bijna 2 uur?) maar nu interesseert het me niet meer om het album te checken. Ik verwacht op basis van de commentaren poppiness en geen experiment dus er zullen wel avontuurlijkere dingen te checken zijn die voorrang krijgen.

Wow een nieuwe incubus. Een van mijn favoriete bands van weleer.

Ik snap nog steeds niet waarom deze band vergeleken wordt met Linkin Park. Deze mannen zijn veel getalenteerder. Sinds een half jaar luister ik veel Incubus, dit kwam door de aanschaf van Morning View en daar ben ik helemaal gek op. Ik hoorde de nieuwe single Adolescents en die is heel erg goed.

Wat gelijk duidelijk is vanaf het begin is dat het een stuk rustiger is. Vergelijkingen zelfs met U2 op het internet en dat is toch wel zwaar overdreven. Incubus houdt nog steeds een heel eigen geluid en dit album is inderdaad behoorlijk mellow. Lekker plaatje voor in de ochtend. Vooral de zang maakt altijd heel veel goed want wat kan die Brandon Boyd zingen!

Geen teleurstelling maar ook weer geen verrassing. 3 sterren.

Incubus ken ik al ruim 12 jaar. En ik snap de vergelijking met Linkin Park ook niet.

Overigens luister ik al zo'n 8 jaar niet meer naar dit soort muziek.
Misschien maar weer eens doen.
Aangezien er toch een nieuwe plaat uit is, zal ik hier maar eens mee beginnen...

Ik kan er nog niet over uit, wat valt dit tegen. De plaat wordt op diverse sites helemaal afgekraakt en ik ben het er verdomme nog mee eens ook.

Dit album is duidelijk een groeier. Nu opstaan met het getik van de regen en dan word je toch wel blij van het warme gevoel wat If Not New, When je geeft. Het is geen springplaat zoals S.C.I.E.N.C.E. maar echt een CD vol met luisterliedjes. Allemaal Adolescents is iets harder. Ik hou wel van die luisterliedjes en daarom ga ik dit album toch wel origineel kopen. De instrumentatie is een stuk minimaler dan vorige albums en daardoor kan Brandon Boyd echt schitterend en een superprestatie neerzetten. Ik snap de negatieve kritieken niet. Incubus is hier volwassen en dat vind ik niet erg. 4 sterren.

Hm Don, als jij het zegt. Meestal kan ik me wel vinden in jouw mening. Ik pluk de cd wel uit de prullenbak.

Niet mij de schuld geven als je het toch niks vindt.

Ik ben meestal iemand die juist heel positief is over flinke stijlwisselingen zoals hier maar ook dat ik het echt helemaal niks vind en gewoon echt een halve ster geef zoals bij de laatste van Linkin Park. Het is gewoon een mellow plaatje, lekker zitten in de stoel en wat cappuccino drinken.

Maar dat is het probleem ook niet. Ik vond hun vorige plaat bijvoorbeeld heel goed. En als Motorpsycho liefhebber ben ik wel wat gewend. Nee, deze laatste van Incubus vind ik gewoon niet goed. Maar hij ligt voor me op tafel.....ik waag nog een poging

Ben een enorme Incubus fan geweest tot aan Make Yourself. Daarna is het alleen maar downhill gegaan met de band. Brandon zag je langzaam van hippie transformeren in een soort van tiener/sexsymbool, en dit was ook te horen aan het geluid. Het werd allemaal wat gelikter en meer poppy. Daarmee wil ik niet zeggen slecht, maar het was niet meer de lekkere rauwe funkmetal die soms zelfs aan mr. Bungle deed denken. Toen Light Grenades uitkwam had ik even de hoop dat het weer een beetje die kant op zou gaan.... Maar nee, Incubus heeft zojuist zijn meest inspiratieloze album gemaakt van hun gehele ouvre, en dat doet pijn. Er staat werkelijk geen een uitblinker op en klinkt allemaal behoorlijk braaf. Is het hiermee een slecht album? Objectief gezien niet. Maar die tijd dat ik S.C.I.E.N.C.E en Enjoy Incubus verslond zal waarschijnlijk niet meer terug komen

Wat een tegenvaller! In de eerste paar songs is zelfs vrijwel geen gitaarwerk te ontdekken. Niet dat dat zo'n probleem is, als de songs nog enigzins interessant zouden zijn, maar helaas... Het geheel zeurt maar een beetje gezapig door, zonder ergens boeiend te worden. Is dit de band van het energieke S.C.I.E.N.C.E. en Make Yourself? Je zou het haast moeten ontkennen. Het hitgevoelige Isadore kan er nog net mee door, maar verder is het slappe hap.

Heel slap allemaal.

Griebels!

Ben de cd nu voor het eerst aan het luisteren (heb er erg naar zitten uitkijken...), maar ik herken er bijna geen Incubus meer in! Verveeld ben ik blijven luisteren tot en met The Orginal, maar er zit echt geen pit in!

Ik ben Incubus gaan luisteren in de tijd van A Crow Left Of The Murder en kon deze en Light Grenades erg waarderen (hoewel dat al wat softer was dan het oudere werk). Maar het lijkt of ze hier helemaal onderuit zijn gegaan...

Nou ja, misschien is het een plaat die je naar 3x luisteren wel gaat waarderen, maar rock met ballen is het zeker niet!

Dit album vind ik ook niet onder Rock vallen op paar momentjes na (Adolescents). Eerder Pop maar dan wel kwaliteitspop.

Normaal gesproken luister ik nooit eerst de cd via spotify of wat dan ook, lees ook geen recensies of reacties. Maar bij deze laatste plaat van Incubus had ik dan wellicht wel moeten doen. Platen van Incubus koop ik ten alle tijden blind, maar deze laatste plaat vind ik haast zonde van het geld. De plaat begint heel erg mak/tam en blijft op die toer door kabbelen. Ik mis bij deze plaat de scherpe kantjes, de funky of puntige rifjes. Op voorgaande platen had je wel nog her en der zo'n nummertje, maar bij If not now, when, totaal geen!! Ze spelen het erg op safe en durven geen toffe uitspattingen te doen. Terwijl alle Incubus leden hun instrumenten zo goed beheersen en dan worden we getrakteerd op deze cd.. Erg jammer.. Snel op naar het volgende album..

Liefhebbers van hun oudere werk zullen teleurgesteld zijn, ik niet.
Wat een fijne stem heeft die gast, wat mij betreft een goede comeback.

Ik moest wel behoorlijk lachen toen ik deze omschrijving zag in het blad van de MediaMarkt:

Incubus is terug met een album waarop ze gewoon moeiteloos de rockdraad weer oppikken

Dit is toch geen Rock? Dit is toch echt een popalbum maar wel een erg goede. Er is nu ook een spelletje uitgebracht. Jij moet ervoor zorgen dat de muziekpiraten het album niet laten lekken: Incubattle

Ontzettend zeikerig en safe. Instrumenteel klinkt het hier en daar nog best geinspireerd, maar vooral die zang.. beetje jammer. Een nog gezaperige Kings of Leon vind ik het (duidelijke u2 influence in het eerste nummer). Wegwezen.

Wel goed dat ze niet in dat holle nu-metalgeschreew zijn blijven hangen, overigens.

Een mooi album. Totaal iets anders dan Make Yourself, Morning View, of A Crow Left of A Murder, maar wel mooi.

Promises, Promises hoor je nu best vaak op Kink FM en daar ben ik wel blij mee. Als je het op de radio hoort is het al een erg goed nummer maar op koptelefoon hoor je echt prachtige details.

De bas legt echt een geweldige lijn neer over het op het eerste gehoor simpele nummer. Ook de drums lijken heel simpel maar het is toch moeilijk om in dat soort nummers het goede ritme te vinden. Snel speel je te veel of te weinig maar Jose Castillas speelt super.

Het funky gedeelte is weg maar Incubus heeft een van de betere albums van 2011 tot nu toe gemaakt. Niks veilig, juist gewaagd van de mannen. Maar het lijkt wel alsof ik hier bijna alleen in sta op MusicMeter. Iets waar ik toch behoorlijk boos om kan worden zijn de vergelijkingen met U2 en vooral Kings Of Leon.

Als er een band veilig speelt is het Kings Of Leon wel. En laten we dat a.u.b. niet gebruiken bij Incubus.

Het materiaal op deze nieuwe plaat staat inderdaad heel ver weg van de schreeuwerige rock waar Incubus bekend om is geworden. Dit is zelfs geen mainstream-rock meer, het gaat nog een stapje verder. Ik betwijfel zelfs of je dit überhaupt het label 'rock' mag opplakken. Verwacht dus geen harde gitaarakkoorden (behalve in de single 'Adolescents') en vocale uitschreeuwen die Incubus' songs voorheen kenmerkten. Nee, de composities op deze plaat kenmerken zich als bijna softe, voortkabbelende muzak. En pas op, mensen, daar bedoel ik niets negatiefs mee. Het is alleen geen Incubus zoals men het gewend is, met de elementen waarom de meeste mensen Incubus waarschijnlijk ooit het meest waardeerden. Het geeft Brandon Boyd echter wel weer een perféct platform om zijn vocale talenten mee tentoon te spreiden. Want, mijn God, deze vent zou wel eens de beste zangstem allertijden kunnen hebben. Kenmerkend, loepzuiver, technisch perfect uitgevoerd, en het lijkt hem geen moeite te kosten, live net zo min als in de studio. Simpelweg één van de sterkste zangers in de geschiedenis van de rockmuziek... of ja, gelikte popmuzak, als we de songs op deze laatste plaat als graadmeter nemen.

Als ik de statistieken mag geloven is het beste nummer van deze plaat "If Not Now, When?" Het enige wat ik me, in antwoord daarop, afvraag is: waar de f*ck zijn de nummers als "Anna-Molly" en "Light Grenades" gebleven op dit album? Waar is Incubus gebleven? Wat een verzameling gezapige, halfzachte, flut-nummers. Wat een teleurstelling.

PrimeME, Adolescents misschien?