The Beatles - Let It Be... Naked (2003)

Toch ironisch hoe een album genaamd Let It Be in de revisie wordt gegooit...

Tuurlijk, niemand kan in het hoofd van McCartney kijken, maar ook ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat hij zich met name de laastste pakweg 20 jaar inspant om de 'legacy' van zijn werk veilig te stellen, met name ook voor jongere generaties. Dat zie je ook een beetje aan al die Deluxe-boxsets van zijn solo-albums. Ook daar zie je dat sommige nummers een remix hebben ondergaan ten opzichte van het origineel (Tug of war bijvoorbeeld, dat natuurlijk duidelijk het stempel van een begin-jaren-tachtig productie draagt, en dat moet dan worden rechtgezet voor moderne oortjes).

Wat mij betreft hoeft McCartney niets meer te bewijzen, en aan de andere kant heb ik ook wel waardering voor zijn ijver en inzet. Want ook op hoge leeftijd weet hij nog met acceptabel nieuw werk aan te komen. Maar zeker voor deze Let it be 'Naked' geldt dat het een herschrijven van de historie is. The Beatles hadden er destijds zelf geen zin meer in om uit de honderden uren aan opnamesessies een acceptabel album samen te stellen. Ze zaten er duidelijk doorheen, en Spector heeft hen hoe dan ook uit de brand geholpen.

Ik heb deze versie meerdere malen beluisterd, en het is aardig om te horen hoe het had kunnen uitpakken als Paul zich er destijds wél mee bemoeid had. Maar heel groot zijn de verschillen nou ook weer niet. En het mooiste nummer van de plaat is hier ontdaan van de strijkerspartijen, waardoor het voor mijn gevoel ook wat kaal klinkt. Nou ja, in ben zó gewend aan de uiteindelijke versie van The long and winding road dat ik het liever niet meer op een andere manier wil horen. Ik heb deze CD nooit aangeschaft, terwijl mijn Beatles-collectie verder redelijk compleet is.

kaztor had in 2008 al oog voor de ironie van de titel: dat juist een plaat die 'Let it be' is genaamd in de revisie wordt gegooid... Why can't they just let it be? Maar goed, ik vind het toch wel leuk om de versies te horen voordat Phil Spector er zijn eigen geluiddssaus overheen goot. Want daarmee werd het naar mijn gevoel toch voor 50% een Spector-plaat in plaats van een Beatles-album.