Random Axe - Random Axe (2011)
mijn stem
104 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Duck Down
-
Zoo Drugs (0:49)
-
Random Call (4:14)
-
Black Ops (3:04)
met Fat Ray
-
Chewbacca (4:06)
met Roc Marciano
-
The Hex (3:03)
-
Understand This (2:17)
-
Everybody Nobody Somebody (3:32)
-
Jahphy Joe (3:43)
met Melanie Rutherford en Danny Brown
-
The Karate Kid (1:02)
-
Never Back Down (1:50)
-
Monster Babies (4:05)
-
Shirley C (3:26)
met Fatt Father
-
Another One (3:17)
met Trick Trick en Rock
-
4 in the Box (1:32)
-
Outro Smoutro (1:27)
0
geplaatst: 18 januari 2012, 01:20 uur
gweah schreef:
Ik check niet zoveel nieuwe hip hop meer, laatste debuut plaat die echt bleef hangen bij mij was niet geheel toevalllig Ode To The Ghetto, en Random Axe was een van de weinige dingen waar ik echt naar uitkeek. Mede door het heerlijke Run van dat album, met de Random Axe line up in full effect.
En niet onterecht, zo blijkt gelukkig. Ik twijfel nog tussen een 4 en 4.5, heb hem nog niet vaak genoeg geluisterd. Wat een dope tracks, wat een heerlijke MC's zijn Sean P en Guilty. Ben benieuwd of het een 4.5 waard blijft nadat het eerste enthousiame weg ebt.
Ik check niet zoveel nieuwe hip hop meer, laatste debuut plaat die echt bleef hangen bij mij was niet geheel toevalllig Ode To The Ghetto, en Random Axe was een van de weinige dingen waar ik echt naar uitkeek. Mede door het heerlijke Run van dat album, met de Random Axe line up in full effect.
En niet onterecht, zo blijkt gelukkig. Ik twijfel nog tussen een 4 en 4.5, heb hem nog niet vaak genoeg geluisterd. Wat een dope tracks, wat een heerlijke MC's zijn Sean P en Guilty. Ben benieuwd of het een 4.5 waard blijft nadat het eerste enthousiame weg ebt.
Ruim een half jaar verder, de hele zomervakantie dit album gepompt, de hele zomer lauwe freestyle-achtige rhymes geschreven (gewoon voor de lol, om door te pingen naar vrienden die dan even lauwe onzin disses terug pingden) met de beat van Chewbacca in m'n kop, en Random Call is het meest blijven hangen bij mij als DE plaat van 2011.
Elke ochtend zat ik in de brandende mediterrane zon op onze absurd vette veranda met VIP uitzicht op Molyvos, aan de ontbijttafel onder de grote parasol, die half kapot was, met mijn belachelijk grote MDR-XD300 headphones op mijn kop. Kopje koffie, vervolgens met het scootertje op weg naar het bakkertje om broodjes te halen voor het ontbijt. (Dit album brengt mij weer helemaal terug naar afgelopen zomer, you get the picture)
Dit album is zeker geen 5, maar mijn 4,5 laat ik staan. Hip-hop van de bovenste plank, van dik hout zaagt men deze planken stijl.
Sean P is een van mijn favoriete MCs en op dit album heeft hij wat minder die stand up comedy achtige start-stop stijl waar hij elke line even afzonderlijk in het luchtledige lijkt te laten hangen, in plaats daarvan spit hij gewoon door.
Guilty Simpson vind ik ook vet en is samen met Sean P een goed duo, ze vullen elkaars stijlen goed aan.
Black Milk doet zijn ding achter de boards en als hij achter de microfoon verschijnt, zoals op The Hex na even een extra maat van de beat, is dat alleen maar extra vet. Zijn beats hier vind ik de beste die ik van hem ken.
De featurings vind ik niet allemaal even geslaagd. Roc Marciano wel, die brengt zijn onmiskenbare flavour, en Rock spit een showstopper als laatste verse op Another One. Maar verder had ik figuren als Danny Brown of Fatt Father liever niet op het album gehad.
Drie tracks vind ik wel een 5 waard: Random Call, Chewbacca en The Hex. De rest is uitstekend tot solide, uitschieter naar beneden vind ik Jahphy Joe (beat past er niet echt tussen op dit album, refrein ook niet).
Zoals ik mijn bericht van vorig jaar al schreef, er is niet zoveel nieuwe hip-hop meer waar ik warm voor loop. Maar voor deze gasten maak ik heel erg graag een uitzondering
* denotes required fields.