Amatorski - tbc (2011)

Ha! hier had ik lang op gewacht.

al bijna compleet te beluisteren op http://www.amatorski.be/
klinkt alvast goed

vinyl is besteld....

benieuwdheid is mijn deel dankzij bewust niet luisteren naar leak of snippets

Wat ik reeds hoorde is minstens 4 sterren waard.
Ik twijfel voorlopig voor de volle vijf ... maar dit is een geweldig Belgisch plaatje zonder twijfel.

qua lengte eerder een ep dan een full-cd met slechts zes voldragen songs, maar wel eentje waarop echt alles juist zit, waarop geen noot te veel staat, waarop alles tot in de perfectie is uitgevoerd, en waarop de term minimalimse eer aan gedan wordt. een plaatje dat niet minder dan 5 verdient en dat me quasi noopt om een hoop van mijn 5 sterren met een halfje te verlagen

zo prachtig goed is dit!

Helemaal anders dan de EP die ze vorig jaar uitbrachten. Maar dit is toch ook wel erg mooi. De leden van Amatorski zijn gewoonweg begiftigd met het talent om erg mooie muziek te maken, denk ik dan..

Wat een mooi plaatje op het eerste gehoor.

Soldier klinkt heel goed, heel anders dan de EP trouwens!

Toch maar 'ns de rest beluisteren..

Wat een ontzettend mooi plaatje is dit zeg.

Ik had hier eigenlijk zo veel niet van verwacht. Ik had de ep al gehoord en vond die nu niet bijster interessant.
Maar dit is heel goed. En een compleet andere benadering van hun muziek dan wat er op de ep te horen was. Geen 'lieflijke' songs meer, maar 6 songs die baden in de melancholie en dreiging. Ik denk dat dit één van de beste Belgsiche releases van dit jaar wordt. Zo niet, dé beste. Merci Amatorski.

Mooie release van een mij onbekende Belgische band. Geen toon teveel en toch veel sfeer en melancholie. Ontdekking!!

Eindelijk een full-album!

Schitterend stukje op 8 November. De warboel na een goede 4 en een halve minuut doet me denken aan King Crimson. Dat Amatorski een brede kijk op muziek heeft, kan ik maar beamen. De single Soldier is ook sterk en verrassend.

Een mooie plaat.

Het laatste nummer is een behoorlijke misser. Jammer. Voor de rest is het een fraai, sfeervol album (nou ja, EP vanwege die zinledige laatste track). Al had ik iets meer electronica in de muziek verwerkt willen zien, zoals in 'Soldier'.

Ben pas bij Peaceful, maar dit blaast me aardig van de sokken. Hulde!

Dit maakt me blij, op deze regenachtige tweede pinksterdag. Gevoelig, warm, subtiel..

Dat Amatorski één van de interessantste jonge, Belgische groepen van dit moment is werd al duidelijk met hun EP van vorig jaar. Ook al duurde dat plaatje niet eens een kwartier (13 minuten én 1 seconde om precies te zjn), het was wel meteen duidelijk dat de leden van Amatorski iets in hun mars hebben. Come Home werd naar Vlaamse maatstaven een grote hit en velen verwachtten dus ook een eerste album in dezelfde lijn, hetgeen commercieel gezien geen slecht idee zou geweest zijn. Amatorski wil echter niet vastgepind worden op die "oldies-stijl" (Ik las ergens in een interview dat ze de liedjes van de EP niet zo graag meer spelen tijdens optredens) en gaat een iets andere richting uit. Als je uitkomt met een album met slechts 7 liedjes dat nog niet eens 40 minuten duurt (waarvan 5 minuten complete stilte) dan moeten de liedjes ook van de eerste tot de laatste minuut compleet weten te raken.

De Opener Fading laat meteen de nieuwe stijl horen. Een lieflijk minimalistisch muziekje maar je voelt een lichte dreiging, een onderhuidse spanning. Een beetje een stilte-voor-de-storm momentje. Het is erg rustig maar je voelt dat er iets staat te gebeuren.

Soldier hoor je nu regelmatig op de radio en is ook het enige nummer met een beetje hitpotentieel. Weer een nummer dat tegelijk warm en koud aanvoelt. Het gebruik van de electronica doet wat jaren '80 aan. Dit nummer geeft me telkens het gevoel alsof de koude oorlog weer in volle hevigheid woedt.

Never Told doet me weinig. Het nummer is vaak al een minuut bezig voor ik goed en wel besef dat het al bezig is. Te rustig, te gezapig. Het is pas na twee minuten wanneer de gitaar invalt dat het nummer een beetje kracht toont. Het blijft allemaal erg mooi, maar ik krijg het er warm noch koud van.

Peaceful heeft die kracht dan wel weer. Net als Soldier begint het vrij donker, nerveus. Zonder twijfel ook het meest "volle" nummer van het album met de drums en de piano. Dat in combinatie met de zang van de zangeres doet het me een beetje denken aan het klassieke werk.

22 Februar is het nummer met het hoogste "Portishead"-gehalte met die typische drums en die lo-fi engelachtige zangstem. De drum staat erg op de voorgrond maar de subtiele gitaar en contrabas maken het nummer echt af.

8 November lijkt het meeste op de nummers van de EP, allemaal zeer minimalistisch, geen noot te veel. Mooie blazers in het midden, maar haalt het qua schoonheid en melancholie toch niet bij de nummers op de EP. Op het einde van het nummer komt er nog een lichte chaos, had voor mij niet echt gemoeten.

Cheapest Soundtrack heeft zijn naam alleszins niet gestolen. Je waant je in een oude cinemazaal tijdens de jaren '30 waar er vooraan een klein orkestje staat dat live een soundtrack maakt bij de film. Erg mooie trompetten die op het einde compleet uit de maat en vals gaan.
Dan komen er vijf minuten complete stilte. Ik heb altijd een beetje moeite met die hidden tracks. Ik zie het nut niet in van een aantal minuten complete stilte vooraleer er nog een laatste nummertje komt.
De Hidden track is op zich wel erg mooi. Net zoals de opener lief en donker tegelijk, met de prachtige engelenzang van de zangeres( al versta je nauwelijks wat ze zingt).

Ik had enorm hoge verwachtingen na hun eerste EP en Amatorski lost die verwachtingen zeker in. Ik vind het geheel overal net dat dikkeltje minder dan hun eerste EP, het weet me niet altijd voor de volle speelduur te raken (vooral Never Told is toch wat minder) maar Amatorski toont hier wel dat ze één van de beste en interessantste bands van dit moment zijn

Peaceful minder? Die strijkers Maar goed, elk nummer is er knal op, enig minpuntje is inderdaad die geluidseruptie op 8 november. Plaat van het jaar tot nog toe!

Amatorski is live trouwens ook aan te raden. Kende een groot deel van het album al van het optreden in Paradiso, en daar klonk het allemaal nog veel beter. Het was veel meer post-rock, met veel grootsere climaxen.

Ik zit nu Soldier te luisteren en ik vind het een verdomd mooi nummer! Het doet me aan triphop denken (al ben ik helemaal niet goed thuis in dat genre).

Hier wil ik zeker meer van horen.

Klinkt alsof ze live het ook meer een live-belevenis willen maken. Ik was 10 jaar geleden trouwens bij Air in Paradiso, die maakten echt een rock bijna punkshow. Dat vond ik weer wat minder, want ik vond hun chill-sound juist zo lekker. Ze hadden er zelf wel plezier in geloof ik en meeste publiek leek ook enthousiast. Bij Hooverphonic zelfde verhaal. Pijn aan mn oren bij deze relax-muziek. Weet niet of je beide bands kent?

Ik denk dat ik het liever zo heb, dat postrock-geluid kennen we inmiddels ook wel.

Ja natuurlijk ken ik deze, echter nooit live gezien. Het lijkt me vreselijk om Air punk te horen spelen.
Ik had ergens gelezen dat Amatorski als post-rock band is begonnen, en die strijkster zit er natuurlijk niets voor niets in. Ik denk daarom dat het eerder andersom is gegaan, en dat de nummers op het album juist aangepast zijn.

Prachtig album met als ultiem hoogtepunt Soldier. Jammer van het laatste nummer, dat haalt er toch een halve ster vanaf. Is het nou bedoelt als hidden track of is de stilte net als in bijvoorbeeld Radiohead's Motion Picture Soundtrack opzettelijk bedoelt?

Ik vind het ook erg mooi.

Verder snap ik je vraag niet helemaal, bij een hidden track is de stilte toch ook opzettelijk bedoeld? En het stukje in Motion Picture Soundtrack dat er later achteraan komt is toch ook een soort hidden track?

Nah, ik zie het toch anders. Tuurlijk is de stilte voor een hidden track ook opzettelijk bedoelt, maar bij Radiohead is de stilte een onderdeel van het nummer. Bij hidden tracks is die stilte gewoon bedoelt om de luisteraar nog even de verrassen met een extra nummer als je denkt dat het album al is afgelopen. Helaas werkt dit natuurlijk totaal niet als je al van tevoren ziet dat een nummer 11 minuten duurt. Als je de luisteraar per se wilt verrassen met een hidden track doe het dan op een originele manier, zoals Monthy Python en Public Enemy dat deden.

Het nummer Soldier deed de verwachtingen hoog oplopen. Rest van de plaat is een behoorlijk stuk minder boeiend en ik haat hidden tracks of hoe je het noemen wilt. Flauw truukje.

@ Teunnis, dat is een beetje onzin natuurlijk, het is allebei gewoon muziek met nog wat muziek die er na een stukje stilte achteraan komt. Het is toch een beetje onzin om onderscheid te maken tussen of dat nou twee tracks of 1 track zijn/is. Ik hoor je er bij F♯A♯∞ ook niet over klagen...

Muziek is toch gewoon muziek onafhankelijk van hoe de artiest zijn nummers in stukjes hakt?

Tuurlijk, ik zal het hoe dan ook een erg flauw nummer vinden. Maar ik ben gewoon benieuwd hoe deze groep de stilte bedoelt heeft.

Goeie plaat van Amatorski, zoals ik ook had verwacht, maar toch een puntje van kritiek: waarom duurt dat laatste nummer zo kort? Daar hadden ze mijns inziens toch een geweldige song uit kunnen puren, en nu duurt ie zo'n 2 en halve minuut, waarna we ettelijke minuten stilte krijgen, om af te sluiten met een hidden track. Beetje jammer, maar goed, de band zal zijn redenen daarvoor hebben, zeker?