Fair to Midland - Arrows & Anchors (2011)

Ik ben erg benieuwd. Fables was een vermakelijk album. Geen briljant meesterwerkje maar luchtig, catchy en technisch best leuk. Met name het stemgeluid van de zanger is boeiend, daarom kijk ik hier wel naar uit. De single wekt de indruk dat ze niet veel gaan afwijken van hun eerdere album. Die baslijn in het begin is wel erg bruut zeg!

Sommige nummers klinken al best goed. Ben benieuwd naar de gehele lengte van de nummers. Of het zo goed is als Fables From A Mayfly, dat is een tweede.

Sterk, zeer afwisselend en veelzijdig album, een waardige opvolger van de voorganger uit 2007. Iets meer metal dan de vorige plaat, met zwaarder gitaarwerk en een iets agressievere sfeer. Gelukkig blijft het gevoel voor melodie behouden en ook ditmaal levert de band een grote reeks ijzersterke tracks af.

Prima opvolger dit, meer dan prima zelfs.
Ben verzot op de sound van de deze band. Een lekker gevarieerde en eigen sound.
Goed vervolg op hun debuut.

Jammer van het gebrul dat er af en toe dominant door heen moet, maar de band heeft ook zo zijn charme. Ze zetten een zware sound neer, maar ontwijken handig de metal-cliche's. Ze doen mij qua aanpak denken aan Econoline Crush. De titel Uh-Oh is weinigzeggend, maar dit nummer typeert toch hoe ik ze graag hoor, melodieus en lichtvoetig.

Na vele draaibeurten ben ik er nog steeds niet over uit of ik deze plaat of juist zijn voorganger beter moet vinden. Ze blijven mij verbazen met hun unieke sound. Ook het langere nummer "The Greener Grass" verveelt geen seconde.

Het begin van Greener Grass is ook echt fenomenaal ja, wat een nummer!

Bijna net zo goed als de waanzinnige plaat hiervoor. Intense, majestueuze muziek die het unieke midden houdt tussen prog, rock en metal. Absoluut uniek en briljant. Zonde dat ze uit elkaar zijn gevallen door ruzie, ik zag een live dvd van ze waarin het opeens een rommelige chaotische metalband met dito aanhang lijkt. Zouden ze gesteund zijn door een label als Inside Out en goed begeleid hadden ze nu tot de wereldtop kunnen horen, zo verschrikkelijk goed en getalenteerd is deze band. Was deze band. Alles wat rest zijn de laatste twee geweldige albums. Geniet ervan!

Dit album ( en die hiervoor ook overigens) verveelt nog steeds geen seconde. Absoluut unieke muziek in de metal/prog scène, simpelweg met niets te vergelijken, maar verrassend genoeg, zeer toegankelijk, melodieus en inventief. De band verdiende wereldfaam....

De superlatieven die enkele reviewers aan dit plaatje hangen gaat mij wat ver. De muziek van dit bandje is niet uniek. Het stoeien met ritmes, implementeren van prog elementen, en riffs per strekkende meter deden al talloze bands voor hen in de jaren 90 (Dredg, Tool, Course of Empire, Karnivool). Dat wil niet zeggen dat Fair to Midland zijn eigen plekje in het landschap van destijds niet heeft veroverd. De combinatie van alternatieve metal, prog elementen en veel transities werkt soms aanstekelijk maar het songmateriaal is ook wisselvallig van aard. Persoonlijk word ik ook niet zo heel enthousiast van zanger Sudderth, hier en daar zeurderig en het willen halen van de noten waar Geoff Tate vroeger zijn bed niet voor uitkwam, werkt wat vermoeiend. Kortom, vanuit muzikaal oogpunt brengt men het er best aardig vanaf, mij gekluisterd houden nee dat lukt de heren toch te weinig. Desalniettemin een dikke voldoende. Beste song; het kamerbrede Golden Parachutes.

Quote: De muziek van dit bandje is niet uniek. Het stoeien met ritmes, implementeren van prog elementen, en riffs per strekkende meter deden al talloze bands voor hen in de jaren 90 (Dredg, Tool, Course of Empire, Karnivool). Dat wil niet zeggen dat Fair to Midland zijn eigen plekje in het landschap van destijds niet heeft veroverd. De combinatie van alternatieve metal, prog elementen en veel transities werkt soms aanstekelijk maar het songmateriaal is ook wisselvallig van aard.

Oneens. Deze band onderscheidt zich van de door jouw genoemde bands door een constant hoog niveau van songwriting, ijzersterke songs met vooral ook veel synths. Waar bands als Dredg en the God Machine in goede bedoelingen blijven hangen met teveel los zand, smeedt Fair to Midland geweldige songs aan elkaar uit de mouw, met kop en staart, geweldige, betere productie en een uiterst ingenieuze sound , met name door het veelvuldig gebruik van keyboards, wat de muziek toch echt anders en naar mijn oordeel ook veel beter maakt dan die andere bands. 5 sterren

Een fenomenale plaat, woorden schieten te kort. Fair to Midland is een band die een griezelig hoog niveau haalt. De heren zijn uniek in hun soort, zijn ook zeker niet beïnvloedt door andere bands. De sound is zo ingenieus, het is eigenlijk een nieuw genre op zich. De keyboards worden zo weergaloos knap ingezet dat je niet weet wat je hoort, dit instrument wordt dermate inventief gebruikt dat je hier als muzikant alleen maar van kan dromen. In principe modderen veel artiesten in het rockgenre maar wat aan, maar wat de heren van Fair to Midland doen, grenst aan het onmogelijke. Elke song is af, Arrows & Anchors is een monument van een plaat, alle bands die voorheen tot mijn favorieten behoorden, zijn uit mijn top 10 gekukeld. Deze artiesten hadden gerust wel redelijke ideeën ben ik achter gekomen maar de uitvoering is tegen het amateuristische aan, ik ben om. Fair to Midland; een band die met terugwerkende kracht het respect moet verdienen van het muziekminnende maar grotendeels onwetende publiek. Anchors & Arrows; ik kan niet anders dan beginnen met minstens 5 sterren uitdelen. Pure schoonheid..

Zoals Cruyff al zei, je gaat het pas zien als je het doorhebt.

Gezien de hele discussie hierover bij Tool deze maar eens geprobeerd. En dat is geen verkeerde eerste indruk. Is het zo sterk als Tool of Karnivool? Nee, maar zeker erg vermakelijk met enkele zeer fijne nummers ertussen.

Ik ga ProGNerD en ABDrums hier ook even taggen, misschien ook wel interessant voor jullie.

Aardige plaat. Maar alles in dit genre wordt omver geblazen door de geweldige riffs van Machine Head. Die zitten op een ander, duizelingwekkend hoog niveau.

Humor kan ik waarderen .

Nou legian: net een keertje geluisterd en daar laat ik het bij. Zet ik toch liever AVKRVST - The Approbation nog een (paar) keer op.

En wat betreft Tool en Karnivool: daar komen ze wat mij betreft niet in de buurt...

Het is een andere sound dan die bands. Meer proggericht dus het zou precies in jouw straatje moeten passen ,Prognerd. Melodieuzer en lichtvoetiger, echt een reeks ijzersterke tracks hier weer te horen.

Daar ben ik het mee eens, maar wat Leonidas55 zegt kan ik me wel in vinden. Vandaar dat ik dacht dat je dit wel kon waarderen. Het is toch een vrij energiek en metal gericht geluid wat ze brengen.

Maar ach, gelukkig verschillen smaken nog altijd

Er is op zich helemaal niets mis met dit album. Ik moest vrij geregeld aan Pain of Salvation denken bij beluistering. Dit album boeit me echter te weinig om mijn aandacht de volledige speelduur vast te houden. Ik wordt er niet echt in meegezogen. Desalniettemin is het geluid van de band wel bijzonder te noemen, zeker in relatie tot wat sommige andere bands in dit genre te bieden hebben. Ik blijf steken op een degelijke 3,5*.

Ik sluit me hier volledig bij aan Ate !

Een nummertje hier en daar kan ik best hebben.
Maar voor mij is het geluid wat te dichtgemetseld. En de voorspelbaarheid ligt af en toe wat te veel op de loer.

Probeer het album hiervoor eerst eens, dan wen je wat beter aan hun overweldigende sound. Krachtige songs, schitterende meerstemmig gemixte zang, geweldige productie, kamerbreed , maar altijd toegankelijk. Ga er even goed voor zitten en je wereld zal nooit meer hetzelfde zijn!

Dit album nodigde eerlijk gezegd niet uit tot verdere uitdieping van hun oeuvre

Soms kan muziek verrassen, dat is het aardige ervan. Overigens wijkt jouw stem nogal af van het gemiddelde hier.

Zeker, maar er is ook nog zoveel andere muziek die kan verrassen.
Jouw stem wijkt overigens ook behoorlijk af van het gemiddelde hier

Toen ik wat tientallen jaren geleden nog veel naar progressive metal luisterde, heb ik veel van dit soort bands gehoord. Labels als InsideOut Music grossierde in dit soort bands. Wat deze band echter een beetje onderscheid van de andere (bekendere) progmetalbands is het wel erg grote pop-element in de refreinen. Het doet wat denken aan emo (ik denk dat bijvoorbeeld direct aan A Fire Inside maar ik hoor ook die andere bands die zo bekend zijn in de VS: Coheed and Cambria and Three).

Origineel is deze muziek in elk geval niet. Aanstekelijk is het wel, maar meer op een vervelende manier. De band probeert wel hier en daar de volumes erg open te gooien, maar daar wordt de band nou niet harder van, alleen oorverdovender.

Toch deel je nog wel een voldoende uit zie ik

Dat is wel wat me wat tegenstond aan deze muziek.

Tja als je liever grunts hoort is dit niet jouw band. Ze zijn melodieus en toegankelijk, daarom vind ik ze in ieder geval zo ontzettend goed.