The Doors - The Doors (1967)

Daar staan dan weer een van de meest intieme nummers op van The Doors, wat mij betreft: Hyacinth House. Ik vind MH niet zo ongecompliceerd klinken, maar ik ken hem nog niet zo lang, dus mijn mening kan nog alle kanten uit.

@Ricardo: ik houd niet van live-albums, dus die Absolutely Live laat ik lekker links liggen als je het niet erg vindt.

Ik vind L.A. Woman (op wellicht Riders on the Storm na) wel wat ongecompliceerder dan de andere Doors platen. Absolutely Live is leuk, maar toch een klasse minder dan de studio albums als je het mij vraagt.

Voor mij is het bij The Doors altijd de combi geweest tussen het machtige stemgeluid van Morrison en de muziek. En dan zie maar weer dat muziek iets zeer subjectiefs is. Spreekt het mij aan of niet.

Laatst nog een discussie gehad met een vriend (over in dat geval de impact en hype rond Joy Divsion) En misschien geldt voor The Doors hetzelfde. Dat de dood van hun charismatische frontman ook deels heeft bijgedragen aan hun latere succes (Nirvana, Joy Division)

Wat mij altijd aanspreekt in hun muziek is de (emotionele) spanning, wat deels (zoals Rocardo aangeeft) gecreëerd wordy door het trippie (misschien zelfs hallucinerernde effect van de muziek en stem)

Waarschijnlijk heeft de dood van Morrison er mede voor gezorgd dat de Doors legendarisch geworden zijn voor velen. In de muziek hoor ik dat persoonlijk helaas niet terug die legendarische status. Ik vind het gewoon te tam en te rustig klinken. De zangstem van Morrison vind ik wel goed, maar ook niet heel erg bijzonder. Dat geld ook voor de instrumentatie, dat vind ik ook niet hoogstaand en erg bijzonder. De texten zijn ook niet hoogstaand volgens mij. Dan leunt de legendarische status dus volledig op de sfeer in dit album. Dat kan, maar ik merk het niet. Ik vind het wel aardig klinken, maar zeker niet zo bijzonder zoals velen de band hier ophemelen. Met Joy Division hetzelfde verhaal, maar die bakken er helemaal niets van. Want dat klinkt wel zo amateuristisch. Dat is het aanhoren echt niet waard. Dan heb ik de Doors wel weer een stuk liever.

Met Nick Drake, Jeff Buckley, Jimi Hendrix en Nirvana heb ik hetzelfde ook wel een beetje. Die artiesten/bands hebben hun legendarische status voor een groot deel te danken aan hun te vroege overlijden. Die muziek vind ik ook wel goed, maar ook niet zo bijzonder zoals velen het ophemelen.

Een beetje cultuur barbarisme. Leer je (muziek)geschiedenis zou ik zeggen. The Doors zijn om gelijkaardige redenen legendarisch als The Beatles en The Rolling Stones.

Het voordeel van de dood van iemand als Jim Morrison op jonge leeftijd is dat er mooie verhalen over het 'rock n roll leven' ontstaan en dat ze alleen pas hun hoogtepunt hebben meegemaakt. Zonder slechte albums zul je ook meer krediet krijgen.

It's better to burn out, than fade away! (De tekst van Neil Young die Cobain gebruikle) gaat hier misschien inderdaad ook wel op. Geen slecht album en daarom leeft de legende voort

The Doors waren al legendarisch voor de dood van Jim Morrison die zowat de spreekbuis was van de hippie-generatie. De invloed van the Doors was dan ook enorm, niet alleen op de hippie-cultuur maar ook op latere new wave-bands als Joy Division, the Sound en Echo & the Bunnymen.

@Kronos: Ik vind de Beatles en de Rolling Stones toch heel wat legendarischer dan de Doors. Het zal best veel voeten in aarde gehad hebben, maar hoeveel bekende nummers hebben ze maar gemaakt, die een groot publiek bereikt hebben. Volgens mij Riders On The Storm, Love Her Madley, Light My Fire en Hello I Love You. Meer nummers kende ik niet van de Doors, en volgens mij zijn dat hun enigste 4 hits, want anders had ik wel andere nummers eerder gehoord. Riders On The Storm heb ik menig keren horen langskomen bij klassieke rock zenders. De Rolling Stones en The Beatles hebben dan een heel wat indrukwekkender palmaris opgebouwd dan de Doors vind ik, want die scoorden hit na hit. The Stones vind ik vooral vanwege de bluesy sfeer erin veel lekkerder klinken dan de Doors.

Dat de Doors minder Top 40 hits had maakt ze toch niet minder legendarisch? Bovendien hebben The Doors maar vijf jaar mogen bestaan in hun originele formatie.

Heb je Break on Through dan wel beluisterd? Echt veel harder dan vergelijkbare muziek uit die tijd... Moet je voor de grap eens Paint it Black of Jumping Jack Flash van de Stones erachteraan draaien.... Dat klinkt pas soft dan...


In het geval van Drake vind ik het wel terecht, maar aangezien jij toch vooral van (prog)rock houdt zal het wel niet aan je besteed zijn.

Maakt mij ook niets uit een vermeende legendarische status. Ik moet ervan kunnen genieten. Ik serveer ze ook nog niet gelijk af, want daarvoor ken ik hun muziek nog niet goed genoeg. Ik zal ze zeker meer kansen geven. Ik heb een verzamelaar in de auto liggen, en als ik er eens zin in heb zal ik die verzamelaar eens gaan afspelen.

En Herman, het gaat mij er ook niet om dat de muziek 'hard' zou moeten zijn om ervan te kunnen genieten. Ik vind het bluesy en catchy karakter van de Stones wel aansprekend. Ik houd niet perse per definitie alleen maar van prog muziek hoor. Jazz en Blues op zijn tijd vind ik ook super. Of het punkie karakter van Motorhead spreekt mij op zijn tijd ook enorm aan. Nick Drake vind ik dan wel weer ok. Jeff Buckley vind ik enorm overroepen. Nirvana vind ik ook goed, maar niet super. Jimi Hendrix vind ik op zijn tijd ook wel genietbaar, maar lang niet altijd.

Helemaal met je eens! Muziek doet je persoonlijk iets of niets.(of misschien ertussen in) Legende of niet.

@ricardo,

Je bent een held in het bedenken van drogredeneringen.

Akkoord dat the Beatles en in mindere mate the Stones nog legendarischer waren, ricardo, maar dit debuut heeft een even grote status als "Sgt. Peppers" en de debuutalbums van Velvet Underground en Jimi Hendrix. De songs van the Doors hadden toen en nu nog enorm veel zeggingskracht en bovenal klonken the Doors volstrekt uniek.
The Doors waren destijds misschien minder bekend in Nederland en België maar in de VS waren ze enorm populair ("Light My Fire" werd daar een nr.1-hit) en ze waren dé hippieband bij uitstek. Maar als dat niet je ding is kan ik het wel begrijpen.

Hier sluit ik me helemaal bij aan.

Het punt is dat dit niet echt ter zake doet. Wat ik schreef was dat The Doors om gelijkaardige redenen legendarisch zijn.

Er komen steeds meer bij die proberen Ricardo over de streep te helpen Zou het gaan lukken??

Iedere subjectiviteit of mening is er 1 met een voeding tot een drogreden. ook die van jou dus Kronos, want wanneer is iets een vaststaand feit op zich. Zelfs wetenschappers die met harde bewijzen komen kun je niet op hun woord geloven, want iedere wetenschapper heeft vaak weer een andere uitkomst. Wanneer meerdere wetenschappers dezelfde uitkomst hebben zou je pas met de uitdrukking objectiviteit om de hoek kunnen komen.

Komt bij dat ik vooral met muziek bezig ben om er naar te luisteren en er van te genieten, en daarnaast vind ik het leuk om mijn ervaringen met anderen hier op mu.me te delen.

Ik ga geen moeite doen. Hij zoekt het zelf maar uit. Trouwens, als je ergens niet veel aan vindt is dat maar zo. Het is echter nogal suf als men dit gaat proberen verantwoorden met slappe verhaaltjes die nergens op slaan.

Troost je met de gedachte Ricardo dat ook ik niet alles van The Doors goed kan vinden. "L.A. Woman", met het onvolprezen "Riders on the Storm" en "Love Her Madly" vind ik voor de rest een draak van een album. Op dit album "The Doors" vind ik een nummer als "The End" ondoorkomelijk.

Ik ben niet iemand die met een muziekencyclopedie naast mij berichten stuurt. Ik hoor hier wat en ik hoor daar wat, en ik post gewoon wat op dat moment in mij opkomt. Ik zal zeker niet beweren dat ik er meer vanaf weet dan jou, maar ben volgens mij wel net zo eigenwijs als jou. Als jij vind dat ik met suffe verhaaltjes en drogredenen kom, dan is dat jouw mening en moet jij dat zelf maar weten. Ik laat mij door zo'n figuur als jou zeker niet de mond snoeren, en heb net zo goed als jou recht om mijn mening te posten. Wanneer post jij nou eens een keer jouw mening en een inhoudelijk verhaal. Want jij reageert alleen maar op de negatieve dingen in mijn post. Ik vind een figuur als jou ook wel weer grappig hoor Kronos, want het houdt de discussie en de aandacht bij dit album wel weer levendig.

Ik ben helemaal niet eigenwijs. Als de muziek van een groep als The Doors mij niet veel doet, dan meld ik dat eventueel en verder zwijg ik erover.

Met Joy Division is dat bijvoorbeeld het geval. Lees mijn berichten daar maar eens en vergelijk met jouw berichten die er te lezen staan en wat je er hier over schrijft.

Joy Division is een legendarische band en dat zal zijn redenen wel hebben. Ik vertrouw wat dat betreft op de wijsheid van de mensen die weten waarom dat zo is en die dat ook in de muziek horen. Ik zet mijn subjectiviteit niet boven die van hun door met zelfbedachte verklaringen aan te komen draven.

Het verdere gewauwel in je postings, over wetenschap en over "een figuur als jou" laat ik maar voor wat het is. Het zou ijdele hoop en achterlijke eigenwijsheid zijn te denken dat ik je aan het verstand kan peuteren dat dit je eigen kinderlijke figuurtjes zijn waar je mee speelt.

Volgens mij vind jij het belangrijker om mijn berichten te lezen dan je aangeeft, want je blijft maar reageren op mij.

Ik vind het gewoon belangrijk genoeg om nonsens onderuit te halen.

Maar sommige nonsens is zo absurd dat het echt niet de moeite loont.

Nonsens? Het zijn geen nonsens, ik heb voorlopig echt nog niet wat met de muziek van de Doors. Ik denk ook dat het een grote band was ooit. Kan ik ook zien aan het stemgemiddelde bij dit album, en het groot aantal stemmen. Deze band zal best veel invloed gehad hebben. Maar ik ken de Doors nog niet goed genoeg daarvoor heb ik al eerder gepost. Daarom heb ik ook een verzamelaar hier van gekocht, omdat ik een aantal nummers al kende, de bekende hits namelijk. En omdat het een 'grote' band uit het verleden is.

Op zich blijven sommige deuntjes wel hangen in mijn hoofd, en ik ga dat verzamelalbum met hoofdzakelijk nummers van dit album ook zeker vaker beluisteren. Eens zien of ik de magie en het misterie van de Doors kan ontrafelen.

Klopt jij bent een betweter en die zijn STRONTeigenwijs.

Het aanvoeren van het aantal hits van een groep om de status af te meten is zeker een drogreden.

En erg zwak en ongepast om je achter de wetenschap te verschuilen. Is ook een drogreden.

En als je het hebt over albums waar niks spannends gebeurt, moet je WYWH (die ik ook goed vind) maar eens herwaarderen(ook een drogreden).

Misschien eerst eens goed luisteren naar The Doors, en niet alleen naar een best of-cd'tje, alvorens uitlatingen over het al dan niet legendarisch zijn en vergelijkingen te maken met de meest succesvolle groepen aller tijden.
Geen enkele groep kan tegen deze vergelijkingen op maar er is nog altijd een verschil tussen de meest succesvolle zijn en de beste zijn...

In zijn geheel kan voor mij persoonlijk geen enkel Beatles album en zeker geen enkel Stones album op tegen de beste 3 van The Doors nl. Strange Days, dit album en L.A. Woman.
Bovendien vind ik dat de Beatles meer slappe nummers hebben dan The Doors. Veel is ook te danken aan de stem van Jim Morrison waar het bij de Beatles meestal klinkt alsof ze met 4 tegelijk zingen en dat maakt het nogal eens melig.

Idd.

Haal dit album in huis. Desnoods gewoon downloaden (daarna koop je het toch wel ).
Speel het iedere dag eens af zonder te skippen.

Na 4 dagen kan je ieder nummer, ieder moment waarderen.