The Kooks - Junk of the Heart (2011)

Nice, nieuwe van The Kooks. Ben benieuwd.

Phew, dit album wordt erop of eronder voor mij. Langs de ene kant hoop ik dat de schwung van het debuut niet samen met Max Rafferty (toenmalig bassist) is verdwenen...Konk (hoewel puur melodieus en als geheel bekeken niet echt slechter dan Inside In/Inside Out) klonk al een pak minder fris, en zo-ook de stem van Luke Pritchard (da's normaal natuurlijk, bij het debuut was hij nog een 'jonkie'). The Saboteur belooft voor mij alvast niet veel goeds. Ik vind de sound van dat nummer redelijk verschrikkelijk, al moet ik wel bekennen dat ik bevooroordeeld ben aangezien ik het nr. al sinds 2007 ken, toen nog met een meer -genietbare- blues-rock sound. Ik heb het gevoel dat The Kooks sinds de problemen met Max de sporen wat bijster geraakt zijn en ze daarna nooit echt volledig terug op de rails zijn geraakt.

Eskimo Kiss en How D'You Like That zijn alvast fijne nummers die hopelijk ook overeind blijven na onder handen te zijn genomen. Vooral benieuwd dus naar de sound van dit album...als ze te ijverig op zoek gaan naar een nieuwe sound (misschien zichzelf wel forcerend) dan zou dit voor mij wel eens mijn grootste muzikale teleurstelling kunnen worden. Want talent hebben ze zeker, hun materiaal van 2006-2007 was fantastisch.

Prove me wrong, zou ik zo zeggen. Luke en de zijnen hebben er in elk geval vertrouwen in!

Ik ben benieuwd naar dit album, zal dit de dag van vandaag nog relevant zijn?

Qua melodieën zit het wel goed denk ik... Junk Of The Heart is bijvoorbeeld mogelijks een Kooks-klassieker in wording. Ook nummers als Eskimo Kiss, How D'You Like That en Window To The Soul klinken of/en lekker en catchy. Mr. Nice Guy, Petulia en Is It Me moeten mij nog overtuigen...

Enige 'grote' obstakel zou, zoals gezegd, de sound kunnen worden. Mocht dat nu ook nog eens meezitten.

Paar nummers heb ik al live gehoord, vond ze tot nu toe erg goed klinken!

Hier kijk ik heel erg naar uit. Wat een geweldige maand wordt september met nieuwe RHCP ( 31 augustus) dEUS, Wilco, Opeth en natuurlijk deze!

Saboteur staat toch niet op dit album. Dus daar hoef je niet voor te vrezen.

Zegt wel al veel over de sound, waarnaar ze in interviews al een hele tijd zaten te hinten.

Ik ben benieuwd naar dit album, the Kooks hebben toch al 2 prima albums afgeleverd.

De eerste single is beschikbaar op iTunes en de sound is beter dan verwacht. Mijn gedachten vind je hier: Bericht van Mathieu De Coensel - goo.gl

Junk of the Heart (Happy) is nice. Hopen dat de rest hetzelfde niveau heeft.

Op de website van Oor staat dat "Is it me" de single is. Ik vind "Is it me" persoonlijk ook beter.

OOR

Heel erg benieuwd naar dit album! Hun debuut was werkelijk geweldig.

Is It Me werd in Engeland als single uitgebracht.

Ik vroeg me toevallig recent af waar de kooks tegenwoordig mee bezig zijn. Hier dus het antwoord. Ik luister het eerste album nog steeds zo nu en dan omdat het gewoon een zeer fijn collectief van kwalitatieve popliedjes is. Konk ben ik echter vrijwel volledig vergeten. Het maakte weinig indruk en leek een slappe herhalingsoefening. JotH zal moeten bepalen of The Kooks nog in mijn vizier blijven staan...

Amazon.com: Junk of the Heart: The Kooks: Music

Previews zijn hier te horen. Moeilijk om te oordelen, maar klinkt toch minder afgelikt dan de vorige plaat.

Is dat positief?

Bedankt voor de link overigens. Vind wat ik nu via die link heb gehoord wel afwisselend klinken. Redelijk leuke popsongs. Runaway gaf mij zelfs een beetje Beach Boys gevoel.

Tuurlijk is dat positief. Dat was juist de kracht van het debuut.

op basis van die previews kun je niet veel zeggen, maar lijkit toch wel wat afwisselender en het laat een iets ander geluid horen.

Ook een nieuwe Kooks.

Vraag mij af wat die nog te melden gaan hebben.
Zag ze vorig jaar op Pukkelpop. wat ik zag: Een band die niet echt samen lijkt te werken maar vooral afzonderlijk speelt. Momenten speelplezier, andere gedwongen.
Arrogante zanger die soms denkt dat hij een soort van held is als Jim Morrison.
Konk was voor mij ook al niet veel, dus ik ben benieuwd naar dit.
De hoes vind ik alvast verschrikkelijk

Hoes stelt niet veel voor idd. The Kooks waren even hun magie en samenhang kwijt na en tijdens de release van Konk, maar luisterend naar de previews zijn ze terug met een meer volwassen album, uitgebreidere instrumentatie en sterkere songs. Ik kijk er alvast weer naar uit.

Hele album staat nu op 3voor12 luisterpaal

Nieuwe Kooks, de hoes hebben ze niet mee, wat een lelijk ding! Sea Side was een leuke plaat, Konk was best vervelend(ging ook snel de uitverkoop bak in) maar was wel een hele stap verder dan het debuut... wat zullen deze knapen die vorig jaar op Pukkelpop een aardig optreden opzette, al vond ik het bij vlagen ongeïnspireerd en wat egoïstisch over komen(speelden vooral voor zich zelf en niet als band). Wat hebben de heren te vertellen? Vooruitgang op Konk? Of zakt deze de drek in om er nooit meer uit te komen...

Het eerste nummer klinkt verfrissend na Konk, maar er zitten geen echte levels in en is zelfs een beetje saai.
Al doet het refrein me wel een klein beetje wat, enigszins melancholisch gezongen "I wanna make You happy" Ook Kooks aan de synthesisers, jammer..

Nummer 2 doet mij denken aan een jaren 70 rock song, lekker pianotje en gitaar die zo nu en dan word aan geslagen. Samen zang, doet het prima, zorgt voor een aangename sfeer. Weer die zelfde melancholische toon in het refrein, maar stiekem vind ik dat wel fijn.

Rosie, standaard beat. De 2e stem maakt er toch wel wat van en maakt het een prima pop song.
Upbeat chorus, doet mij ergens aan denken het chorus, maar erg fijn gezongen.
Jammer van het orgel/synthesiser dat daar op volgt

Nummer 4 akoestisch met een exotische beat. Bijna bezwerend. Lekker nummer, prima luister muziek.

Nummer 5 begint lekker met een eigenwijze drumbeat met een kabbelend basje. Ingetogen refrein.

Nummer 6: Begint met een viool! Wat krijgen we nu? Gaan we de serieuze kant op? Noah and the Whale achterna? Wel een kort nummertje, een bekentenis van de zanger. Drums worden decoratief ingezet, versassend!

Nummer 7: Standaard pop/rock. Niet echt standaard Kooks zou Kaiser Chiefs kunnen zijn, qua muziek. Ik vind het toch jammer dat ze spelen met die synthesiser, dat draait dit soort dingen echt de nek om. Appart nummer, mij iets te experimenteel voor de popband die ze zijn.
Bijna populair doen, zo noemen we dat.

Nummer 8: Daar is de indie dance beat, jammer. Springerig refrein, bijna Wombats achtig.
Beetje het idee dat het na nummer 5 begint in te kakken. Prima solotje, funky(om het even oppervlakkig te zeggen).

Nummer 9: Dit begint alleraardigst, sympathiek gespeeld op de gitaar, drums creatief ingezet. Standaard pop/rock. Verheffend refrein, klein beetje zeurderig. Wel een frisse wind door het nummer.

Nummer 10. Akoestisch nummer ala Blackbird van de kevers. In de verte dan, wel de zelfde soort opzet van het nummer en soort zang. Samen zang in het chorus. Stiekem vind ik dit wel een grote verrassing op de plaat, gaat net iets verder dan die standaard pop die ze normaal maken. Gaat het vinkje voor favoriet bij staan.

Nummer 11: Heeft ook wat van de Kevertjes weg, klinkt prima. Mixje van britpop en jaren 60 pop. beetje een lullig refrein. Jammer.

Nummer 12: Weer wat verrassends, dit klinkt helemaal niet meer als de band die we van Konk e.d. kennen. (al was dit een ouder nummer toch?) Geëxperimenteer met instrumenten(piano en viool). Bouwt spanning op. Ze weten die spanning alleen niet tot een hoogtepunt te brengen. Nee dit is echt niets, al begon het zo hoop vol.

Ik vind het leuk dat de Kooks wat nieuws proberen en maken nu in mindere mate meidenpop, als je snapt wat ik bedoel. Maar dat experimenteren is niet tot een hoogte punt gebracht, wellicht op de volgende plaat als die ooit komt? Zitten toch wel wat inkakkers in, en dat is erg jammer want een aardige plaat is het wel met Petulia als hoogtepunt en How'd you Like That en Rosie als frisse wind.
Ik twijfel tussen een 2,5 en een 3*... ... misschien groeit het nog, 2,5 dan maar

The Kooks? Zijn die anno 2011 nog wel relevant? Dat vroeg ik me met een frons af voor dat ik aan Junk of The Heart begon. Misschien lag het aan de afschuwelijke album cover dat ik dit vooroordeel had want de band rondom zanger/gitarist Luke Pritchard is vandaag de dag nog wel degelijk op stoom. Zo bewijze ze met Junk of the Heart. Met dit derde album laat de band een volwassen geluid horen, een positieve ontwikkeling. Junk of the Heart is het derde goede Kooks album op rij.

The Kooks hebben zichzelf 'min of meer' opnieuw uitgevonden. Nog steeds staat het liedje centraal, maar muzikaal gebeuren er een aantal nieuwe dingen. De oude begeleiding heeft plaats gemaakt voor Strijkers & synthesizers. Dit pakt goed uit, en maakt het album anders dan voorganger Konk (2008). De muziek van the Kooks klinkt ondanks de nieuwe ingrediënten nog wel als bekend in de oren, maar dit zal liggen aan de herkenbare stem van Luke Pritchard.

Het album dreigt de gehele tijd in te zakken. Maar verassend genoeg blijft Junk of the Heart over de hele linie boeien. De muziek balanceert op het randje van te glad en commercieel, maar de kwaliteit liedjes en de stem van Pritchard (dat heerlijke Britse accent) zorgen ervoor dat Junk of the Heart een plezierige album is geworden. Dit alles zorgt ervoor dat de commerciële stempel niet ergerlijk wordt.
Sommige liedjes slaan wel naast de plank. Neem bijvoorbeeld het irritante Time Above the Earth & Petunia. Maar daartegenover staan ook veel goeds. Is it Me & Junk of the Heart worden nieuwe Kooks klassiekers waarmee de band het hele festivalweide vrolijk mee krijgt. Persoonlijk hoogtepunt is het fijne Fuck the World off.

De muziek is tegenwoordig meer van hetzelfde en totaal niet origineel. 13 in een dozijn. Voorgekauwde aanstekelijke melodieën en een zeer toegankelijk band geluid. Maar in het genre behoren the Kooks wel tot de top. Wat Luke Pritchard onderschijt van al die andere 'toegankelijk Britpop bandjes is dat de band zich postief blijft ontwikkelen. De liedjes zijn aanstekelijk en muziekaal in orde. Het totaal is kwalitatief goed en de liedjes zijn goed geschreven zijn. Het resultaat: niet alleen voor de fans is Junk of the Heart een vrolijk album om je 'vingers bij af te likken'.

van: http://daanmuziek.blogspot.com/2011/09/kooks-junk-of-heart.html

Ja, schijt ie het onder? Onderscheid bedoel je waarschijnlijk!

Ik vind eerlijk gezegd dat je review veel positiever klinkt dan de 2,5 laat vermoeden, Ducoz

Jawel, maar ik twijfel ook tussen een 2,5 en een 3.
Het is allemaal wat oppervlakkig en nog net niet. Maar genoeg te proeven en de wil tot improvement is er, 2,5 is gewoon een 6 voor mij in dit geval, Konk hangt daar net onder.
Debuut tussen 6,5 en 7.

Ik denk dat ik bovenstaande reacties wel kan begrijpen en plaatsen. Ik moet eigenlijk heel de plaat denken aan The Kinks, iets wat ze met de vorige twee ook wel ergens opzochten, maar het probleem is dat hier net iets te veel latere Kinks, Come dancing en zo, te vinden is. Ik denk dat dat vooral aan de soms ietwat gedateerde synthesizers en geluiden ligt. Dat is jammer want aan zich zijn het sterke popsongs. Ik hou mijn score nog wat in beraad.

(V)luchtige popmuziekjes; niets aan de hand muziek. En dat is dan ook meteen het probleem.
'Nuf said.

De eerste luisterbeurt belooft niet veel goeds. Zoals Oldfart aangeeft, luchtige popmuziek. Daar heb ik op zich geen problemen mee als het ook lekker catchy is. Een 'zomerplaatje' eigenlijk. Tot nu toe is er echter niks blijven hangen. Jammer.