Jonathan Wilson - Gentle Spirit (2011)

Wat een dijk van een plaat. Ieder nummer is raak. Hemelse zang die me in een roes brengt. Wonderschone teksten die de pracht van de natuur beschrijft zoals de rivier die kabbelt. De songs hebben zoveel te bieden. Geweldige structuren en heerlijke instrumentale segmenten. Gentle Spirit doet me denken aan Pink Floyd. Desert Raven aan John Mayer. Canyon in the Rain is zelfs een beetje Grizzly Bear-esque folk. Combineer dat met schone luisterliedjes als Ballad of the Pines en Can We Really Party Today en je hebt een album met een verslavings gehalte zoals ik hem lang niet meer gehad heb. Momenteel luister ik dagelijks (soms meerdere keren) naar deze toch vrij lange plaat van Wilson maar telkens weer duren de nummers me te kort. Ik durf hier best te beweren dat dit een plaatje is wat naarmate de tijd vordert boven komt drijven als een klassieker uit haar tijdperk.

Ik heb me de laatste tijd wat meer verdiept in Jonathan Wilson na het beluisteren van zijn album Fanfare. Aangezien ik dat album indrukwekkend vond heb ik deze plaat ook een aantal maal beluisterd. Jonathan levert een sterk album af met hele mooie wisselingen in melodieën en emoties die hij aan de nummers toevoegt.

Het begin met Gentle Spirit klinkt lekker dromerig en heeft een ontspannen sfeer. Daarna komen er vele sterke nummers voorbij waar emotie en rust afwisselen met tempoversnellingen. Het gitaarspel kent veel gelijkenissen met andere bekende artiesten maar klinkt daarom niet minder indrukwekkend.

Er zijn een aantal nummers die er echt boven uitsteken zoals de afsluiter Valley of the Silver Moon, een rustgevende track waarbij het stemgeluid erg zuiver klinkt. De afwisseling tussen de gitaar en zijn zang maakt dit een geweldige track.

De multi-instrumentalist Wilson is te horen op zowel de gitaar, piano, percussie en het keyboard. Invloeden van onder andere Neil Young en Pink Floyd zijn te horen in diverse nummers. Een mooi album om regelmatig even op te zetten.

4*

Ik heb deze jongeman ondekt via een CD bij het tijdschrift Uncut - 2011 best of the year so far.
Daarop stond het nummer Desert Raven.
Binnen korte tijd het album gekocht en vind JW's muziek echt g e w e l d i g!

(na jarenlang alles van The Jayhawks gekocht te hebben weer eens een nieuwe muzikant met oud geluid)

Verder kan ik me aansluiten bij de omschrijving van HugovdBos.