Jonathan Wilson - Gentle Spirit (2011)

heel erg mooi dit, origineel uit 2008 maar nu met veel mooiere hoes op mijn favoriete label. Elk nummer wordt langzaam doch spannend opgebouwd tot climax. jaren 60 en 70 psychedelische invloeden zijn weer in blijkbaar(zie naamgenoot andere jonathan)

later meer hierover

Dit is inderdaad erg prachtig. Ik volg de man al sinds zijn eerste - nooit officieel uitgegeven - debuutalbum Frankie Ray en elk nummer dat hij maakt is magisch. Maar het begon allemaal bij het prachtige Desert Raven, dat hij samen maakte met Andy Cabic. Ik overdrijf niet als ik zeg dat Desert Raven voor mij één van de mooiste nummers ooit gemaakt is.

Ik luister regelmatig naar Devendra Banhart, maar zeker bij het beluisteren van zijn laatste platen mis ik iets. Als ik Gentle Spirit of Frankie Ray aanzet, dan weet ik wat ik mis; de episch opgezette nummers van Wilson die met veel meer gevoel en liefde voor muziek lijken te zijn gemaakt. Erg fijn dat hij nu eindelijk een platenmaatschappij heeft kunnen vinden in Bella Union (en V2 voor Europa). Voor nu 4*, later ongetwijfeld naar de 4.5*.

Het is al weer een hele tijd geleden dat er een ''nieuwe'' artiest opduikt met een album dat zomaar in mijn top 10 zou kunnen belanden. Alsof ik een verloren parel heb gevonden uit de begin jaren 70. Gentle Spirit is zo'n album dat voortkabbelt maar in al zijn simpliciteit veel diepgang kent. Psychedelische folk die de laatste jaren veel te weinig wordt gemaakt, althans, niet met zoveel kwaliteit.

Jammer dat het alleen te streamen is op internet, ik vind het nergens. Heel goede plaat in elk geval, op dit moment één van mijn favorieten!

hij is al te pindakazen hoor

Hij is gewoon te koop op itunes : )

Vooralsnog vind ik Desert Raven erg goed. Hij duurt wel erg lang deze cd dus ik ben benieuwd of hij als geheel niet gaat vervelen.

Jep, gemerkt! En hij is heel er mooi, ik luister er nu al een paar keer naar, en vervelen doet hij eigenlijk niet!

Erg mooi album die ik in de plaatselijke cdwinkel heb beluisterd. Het betrof echter een cd ter promotie, het album zelf was nog niet binnengekomen, misschien a.s. vrijdag. Jonathan Wilson wordt vergeleken met Devendra Banhart (die ik niet zo goed ken, ik kan nu eenmaal niet alle goede muziek gaan beluisteren, pecunia, tijd en ruimte in mijn platenkast vormen een belemmering). Ik vond de sfeer soms een beetje als bij Pink Floyd, en ook moest ik af en toe denken aan "If I only could remember My Name" van David Crosby. Als ik de plaat in mijn bezit heb en er goed naar geluisterd heb, kom ik er nog op terug.

Mooie plaat. Ben normaal gesproken niet zo'n fan van fluisterzang maar hier kan ik het goed hebben. Diverse invloeden komen voorbij (oa die door heartofsoul genoemd), maar zijn m.i. nergens storend. Ondanks zijn lengte gaat hij niet gaat vervelen, er staan dan ook geen vullers op.

Enige minpuntjes zijn voor mij Natural Rhapsody (iets te lang) en Don't give your heart to a rambler (iets te cheesy).

Wat een superplaat, melancholisch en psychedelisch zonder vervelend te worden. Vergeet de term fluisterzang, dat doet de plaat geen recht. De orgeltjes en de lange gitaarsolos wel. Natural rapsody is geweldig...een vette vier

Klinkt goed

Vanmiddag eindelijk aangeschaft ! In Londen was tijdens de rellen brand gesticht in een pakhuis waarin cd's van onafhankelijke labels en de vooraad Jonathan Wilson ging (grotendeels verloren). Ik heb me verder door de plaatselijke cd-winkel laten vertellen, dat er op dit moment ivoor heel Nederland slechts 200 exemplaren beschikbaar waren. Ik vroeg me vervolgens af, of de andere users een fysiek exemplaar hadden beluisterd (misschien bij Amazon of Bol.com gekocht) of gedownload. In ieder geval, volgende week ga ik eens op mijn gemak naar dit album luisteren.

Vreemd dat deze cd in top 2011 staat. Het betreft een cd uit 2008

Wat de geschiedenis van dit album ook precies behelst ( ik heb ergens gelezen dat Wilson er jarenlang ontspannen aan heeft gesleuteld, dus misschien was de uitgave van 2008 een voorlopige ?) het is een heerlijke, onthaastende plaat. Nou heb ik het nogal druk gehad de laatste tijd, dus van lui en ontspannen luisteren kwam nog niet veel. De hoes vind ik erg lelijk trouwens.

Prachtige plaat, enige minpunt, hij duurt iets te lang......

Wel wat lang inderdaad, maar storen doet het me niet behalve dan bij Can We Realy Party Today? dat wat lang doorgaat. Verder heel mooie plaat. Naast genoemde nummers vind ik Waters Down en de afsluiter ook super.

en de versie iot 2008 was nauwelijks verkrijgbaar dus kunnen we toch van een 2011 release spreken omdat hij nu voor iedereen toegankelijk is, Inmiddels een bestseller in mijn winkel

Na lang luisteren mijn stem. 3,5. Zoals ik hier al eerder zei ben ik bang dat deze plaat net een ietsje te lang is en daardoor de aandacht niet vasthoudt.
Ik denk dat er makkelijk 5 nummers kunnen worden weggelaten.

De kwaliteit van de andere nummers is dan weer zo hoog dat ik het niet over mijn hart kan verkrijgen hier maar een drietje te plaatsen

+ met een nieuw nummer uiteraard.

Voor een bestseller niet echt populair op musicmeter. Maar een aardige cd inderdaad.

Vandaag voor de eerste keer voorbij gekomen en meteen indrukwekkend! Prachtige plaat. Soms hoor je Pink Floyd, dan weer Neil Young en het gitaarwerk doet me bij tijd en wijle denken aan the Allman Brothers Band (Desert Raven) Misschien een pietsie te lang, maar zeker een aanschaf waard!

YEP, tickets in da pocket, Wilco met Jonathan Wilson in voorprogramma in 013....
en tja, laat maar lekker niet populair zijn MuMe, zolang mijn klanten hem maar weten te vinden vind ik het best

Ken dit album niet maar door de hoes benieuwd geraakt naar dit album. Momenteel bezig met de eerste luisterbeurt.

Sodeju mooie plaat zeg. En nog in het voorprogramma van Wilco ook. Dat wordt dubbel genieten

Heerlijke plaat ben erg benieuwd naar de live uitvoering van een aantal nummers van deze cd. Hoewel ik wel echt hoop dat hij een band bij zich heeft als voorpprogramma van Wilco.

The Way I Feel is het hoogtepunt in mijn ogen. Sommige andere nummers zijn wat lang uitgesponnen zonder echt spannend te worden.

Desert Raven doet mij juist denken aan Die Flippers en verwanten

Zo mag ik muziek graag horen, aandacht voor de opbouw, spanningsboog en het verwerken van de invloeden uit verschillende decennia. Of het nou Pink Floyd, King Crimson, The Doors is of Bon Iver, CSN & Y of America is...diversiteit genoeg. Zijn zang is niet eenzijdig, waardoor er voldoende dynamiek in zit. De bas vind ik ook helemaal top klinken. Dit is een album die ik graag vaker wil beluisteren om nog meer te ontdekken wat er allemaal in zit.
Grote kan dat ik deze in huis ga halen op vinyl.

Hele fijne plaat, mooie en lekker dromerige lang uitgesponnen nummer met heerlijke melodieën!

Voor de liefhebbers die geen genoeg van dit album kunnen krijgen: bij het Engelse muziekblad Mojo (het zojuist verschenen novembernummer nr 216) is een gratis cd bijgevoegd met zonder uitzondering interessante George Harrison covers. Jonathan Wilson covert "Isn't It A Pity" en dat is voor mij één van de hoogtepunten van de cd.

Inderdaad ongelooflijk al die invloeden die je in deze plaat hoort. Ik hoorde ook met name King Crimson en Pink Floyd invloeden. Geweldige plaat en met John Hiatt voor mij de release van 2011. Het wordt gepresenteerd als Singersongwriter maar ik twijfel toch wel aan deze kwalificatie, het is veel meer dan dat.