Laura Marling - A Creature I Don't Know (2011)

Klopt deze tracklist wel? Het titelnummer A Creature I Don't Know staat er dus blijkbaar níet op?

Ik kijk overigens wel erg uit naar deze release! Erg uit. Erg erg uit. Laat het duidelijk zijn.

Dat clipje is een preview van het album met een willekeurig liedje.

Hier een eerste verslag van het album en daarmee de bevestiging van de tracklist.

Okidoki, ik blijk maar weer 'ns slecht geïnformeerd, hah. Dank voor de opklaring!

De preview vond ik in ieder geval erg goed klinken, de stijl bevalt me wel.

Hier kijk ik erg naar uit, de twee vorige albums waren van ontzettend hoge kwaliteit. Al kan Laura Marling waarschijnlijk bij mij niets meer verkeerd doen.

Sophia klinkt zeer mooi! Benieuwd

Ik ben heel benieuwd wat voor kunstwerkje Laura Marling ons dit keer gaat bezorgen.

Het previewnummer is prachtig.
'Rest In The Bed' en 'Don't Ask Me Why' vind ik ook heel mooi, máár... niet zo'n grote verandering ten opzichte van haar eerdere werk.
'Sophia' is spookachtig mooi en wel een verandering ten opzichte van haar oudere nummers.
'All my rage' vind ik echter minder goed. Het lijkt me qua stijl niet passen bij de rest van haar nummers.

Ik ben heel benieuwd naar dit album.

Nieuwe Laura Marling!

Heel erg benieuwd!

Ik hoor zojuist Don't Ask My Why/Salinas (live op Into The Great Wide Open 2011)
Wat een ongelooflijk mooi nummer. Kan niet wachten op het album!

Ik hoor ook net pas voor het eerst de single-versie 'Sophia'.
Klinkt wat poppy'er dan haar vorige albums. Ik bespeur ook een beetje country.

Laura Marling heeft ons al verrast met twee prachtige platen.
En nu komt haar derde album uit waarmee ze een iets andere richting mee ingaat.
Iets duisterder, maar ook met vlagen heel opgewekt.
Ik bespeur hier en daar een beetje country wat dit uiteindelijk tot een mooie mix maakt.

Eerder zei ik dat 'Rest In The Bed' en 'Don't Ask Me Why' niet zulk een grote verandering ten opzichte van haar eerdere werk was. Gelukkig maar, want deze nummers zorgen ervoor dat het de Laura Marling nog is die we kennen.
Prachtige nieuwe nummers als 'Night after night' en 'Sophia' staan er op deze nieuwe CD die in een net iets andere stijl zijn als het oudere werk.
Net als het prachtige -en mijn persoonlijke favoriet - 'Salinas' dat heel mooi overvloeit vanuit het eerdergenoemde 'Don't Ask Me Why'.
Een medley die het oudere werk heel mooi verbindt met het nieuwe werk.

Laura heeft op deze plaat een hele goede band achter haar die de plaat inkleuren met cello, bas, toetsen, mandoline en drums.

Tekstueel vind ik deze plaat tot nu toe iets minder dan de voorgangers, maar daar kan ik natuurlijk nog niet veel van zeggen omdat ik het album pas één keer geluisterd heb.

De single 'Sophia' is een heel sterk nummer dat ook de geest van dit album mooi te pakken heeft.
Het begint rustig, wordt drukker en is zowel vrolijk als mysterieus en duister.
Het is een perfecte afspiegeling van het album. Het album is zowel opgewekt als duister.
Ik krijg het gevoel alsof het gaat over opkruipen na een wat mindere periode.

Voorlopig geef ik deze plaat 4 sterren en dat wordt misschien nog 4.5 als ik de echte CD heb.

Je kunt het album nu hier beluisteren: Log In - The New York Times - nytimes.com

En ik verhoog mijn waardering met een halve ster naar 4.5 ster.

Ik ben inconsequent als wat, ik kon me niet aan mijn beloftes houden, sorry! SORRY!

@RoyDeSmet: Dat je nog geen woord hebt neergepend over 'The Beast'! Wat belachelijk goed is die!

En Night After Night! Verdorie, zeg, wat mooi!

Ik had het album net twee keer beluisterd toen ik die recensie schreef.
Heb het inmiddels nog een paar keer beluisterd. Gisteren geluisterd terwijl ik de teksten meelas.
'The Beast' is inderdaad ook echt een juweeltje. Maar 'Salinas' verraste me dusdanig op Into The Great Wide Open dat die even mijn favoriet blijft.
Night After Night is gewoon... spookachtig mooi. Laura nam het in 1 take op nadat de rest van de band was vertrokken. Aan het eind van de opname moest de produceren huilen, zo mooi.

Ook gewoon op de luisterpaal: 3VOOR12 Speler - 3voor12.vpro.nl

Pfoeee, wat een prachtig album! Tot nu toe zijn Night After Night en Salinas favoriet

Wat een geweldig album. Laura's vertrouwde sound is te horen maar weer net wat volwassener. Ze flirt hier en daar met nieuwe stijlen als Folk-Rock (The Beast) en Jazz (The Muse). Afsluiter All My Rage is het meest ouderwets folky nummer dat ze ooit schreef.

Laura Marling is een van de beste folkartiesten van de 21ste eeuw!

Laura Marling heb ik altijd aan me voorbij laten gaan. Geen bijzondere reden voor. Gewoon niet voldoende tijd om alles wat maar interessant lijkt ook daadwerkelijk te beluisteren.
Zo gebeurde het dus dat ik haar naam wel voorbij zag komen maar het net zo snel voorbij zag waaien.

Totdat ik via de Facebook pagina van Johan Borger terecht kwam bij een concert-registratie op 3voor12.
Dat maakte indruk.
Voeg daarbij de toch wel goede commentaren op dit nieuwe album en mijn interesse was er deze keer dubbel en dwars.

Hoor ik I Was Just a Card dan hoor ik Joni Mitchell en dan ben ik verkocht. Het nummer ging vooraf door folk in een stijltje zoals ik het toch niet zo vaak hoor (The Muse) waardoor het opvalt en dan past het derde nummer Don’t Ask Me Why ook perfect in het Mitchell straatje en dan hoeft er verder niet zo heel veel meer te gebeuren tenzij het gebodene echt drastisch daalt.

Dat doet het dus niet. Op A Creature I Don't Know lijkt alles te kloppen: geen noot te veel, nergens overdone, subtiele toevoegingen die het geheel net even mooier maken en buitengewoon sterke composities. Voeg daar aan toe dat Marling geen vervelende stem heeft om naar te luisteren en er kan gezegd worden dat dit gewoon een erg sterk album is.
Zo'n plaat waar je nog lang van kunt genieten omdat het tijdloos klinkt en het zich ook nog eens weet te onderscheiden van de grote middenmoot die het genre momenteel toch best domineert.
Niets mis met die middenmoot maar wel een ietwat te groot aanbod waardoor alles wel heel erg op elkaar begint te lijken en je soms niet meer weet naar welke zangeres je nu eigenlijk nu aan het luisteren bent.
Daar heb ik hier dus geen moeite mee. Laura Marling is de naam en het is de hoogste tijd om de vorige albums ook maar eens op te gaan zoeken.

3 op een rij

wat lek/stemberichten verwijderd

Gelekt? Nee. Luisterpaal? Ja!

Een vriend van me zou hier om 8 uur komen playstationen, isie inslaap gevallen en komt de klootzak pas om 10 uur..

In de tussentijd had ik mooi de tijd om even naar dit album te luisteren!
Zeker goed, weer eens iets anders. In combinatie met Noah vond ik haar een klein beetje storend, zag haar op Pukkelpop vorig jaar, vond het oke.
Dit is gewoon een prima plaat, The Beast als fav.

SOphia is wel te standaard

De eerste luisterbeurt van dit album zit er op.
De eerste indruk is dat er best mooie dingen op staan maar vind hem tot nu toe wel nog een stuk minder dan I Speak Because I Can.
The Beast en met name Night After Night en Sophia zijn me bij gebleven.

Ik heb het hele album nog niet beluisterd, enkel de song 'Sophia'. Ik ben blij dat Laura Marling haar mooie stem nog niet verloren is. Mooie opbouw ook in het nummer.

Mooie plaat! alleen hij haalt het voor mij niet bij Alas I cannot Swim. Veel donkerder.. wat haar nog aparter maakte op die plaat.

Toch weer een mooie plaat, vind ik. Marling zingt nog altijd op diezelfde, innemende manier. Ik heb 'm nog maar één keer in z'n geheel beluisterd, maar met name 'The Beast 'valt me op in bijzonder positieve zin.

Geweldig album!

Ik heb de CD vanmiddag gekocht. De artwork is mooi en de verpakking is ook best bijzonder.
Met twee vakjes die aan allebei de kanten open zijn. Er zit geen boekje bij, en de lieddteksten zijn te lezen als je het 'doosje' openvouwt.
Lyrics zijn wel heel klein. Klein tegenvallertje.

in mijn ogen niet vernieuwend:
wel vertrouwd, en "ouderwets" mooi

Tja, we kunnen ook niet elke keer een dusdanig vernieuwend album uitbrengen dat het de wereld op diens grondvesten zal doen schudden...

Skyline » Laura Marling – A Creature I Don’t Know - skylinereviews.com

Onze review van deze steengoede plaat.

Moet muziek dan altijd vernieuwend zijn? Muziek is toch overbrengen van emotie?
Dit album is in al zijn eenvoud gewoon geweldig. Vooral zo'n nummer als The beast.

Misschien wel de meeste oprechte artiest van mijn generatie! De folk-Adele, wat ik eigelijk een stomme vergelijking vind, maar net als Adele weet Laura mij tot in de botten te raken. Haar tweede album was mooi, maar met dit album weet ze prachtige nummers te zingen met haar stem, die klinkt alsof ze al 100 jaar leeft. En dat is pas 21 (?)! Geweldig!