The Drums - Portamento (2011)

Op het eerste gehoor bevalt mij hun nieuwe single 'Money' niet zo goed, maar What You Were vind ik daarintegen een geweldig nummer. Ik heb gelezen dat zo voor dit album de syntherseizer belangrijker is geworden, dat klinkt veel belovend als je het mij vraagt.

Kan niet wachten

Wat is originaliteit?......een bas geluid als in de jaren 80 van de vorige eeuw en melodielijntjes als een softe variant van Jesus and Mary Chain, maar dan zonder de kettingzaag sound.
Leuk plaatje hoor, maar het blijft niet plakken.

Searching for Heaven is een nietszeggende vreemde eend in de bijt.
Nog even doorzoeken: 3 points.

Slappe hap!
Slecht is het niet, maar goed zeker ook niet: weinig variatie, weinig melodieën waarvan je zegt, daar val ik van achterover. Op hun summertime EP was dat wel het geval en af en toe ook op hun vorige plaat, maar hier dus niet. Ik heb hem reeds 2x beluisterd en mijn aandacht was telkens in no time verdwenen...

Vorig Jaar kwam het uit Brooklyn opererende indie bandje the Drums met hun gelijknamige debuutalbum. Pakweg een jaar later komt de band al met een opvolger van het debuut: Portamento. Dat is al behoorlijk snel aangezien de band ook nog op tour is geweest. Zo'n snel vervolg op een succesvol debuut pakt meestal of goed of slecht uit. The Drums zwerven daar ergens tussen in.

De hoofdgedachte van the Drums is nog steeds (kort door de bocht): Joy Division-achtige zang op stuiterende Franz Ferdinand achtige gitaar en bas hooks. Nieuw is dat we soms een verdwaalde synthesizer horen. Kort samengevat is dit de inhoud van Portamento.
Na een nummer of drie heb je het hele album eigelijk wel gehoord. De nummers gaan snel op elkaar lijken en hebben weinig een eigen gezicht. Sommige nummers zijn redelijk andere zijn onopvallend. De aandacht verslapt daarom ook vrij snel. De liedjes op het twee studioalbum kunnen daarom niet tippen aan het debuut. Dat is natuurlijk jammer want het debuut (en de summertime e.p.) bevatten een aantal zeer vermakelijke songs. Maar er is echter geen sprake van een super slecht album. Het album is vermakelijk en luistert prima weg. Daarna ben je het echter al weer snel vergeten. What you Were is mijn favoriete nummer van Portamento, maar het is geen uitzondering. Het nummer blijft ook niet hangen.

Portamento is niet een echt slechte tweede plaat geworden, maar er is wel sprake van een moeilijke tweede. Opzich klinkt het album niet moeilijk, maar de plaat bevat minder energie en heeft vooral veel minder goede nummers dan het debuut. Helaas zijn deze twee ingrediënten behoorlijk bepalend voor de 'leukheid's' factor van the Drums. Met Portamento laten the Drums horen een matig en vooral standaard indie bandje te zijn. Daar had meer in gezeten!

van: http://daanmuziek.blogspot....

Volgens mij ga ik deze beter vinden dan het erg middelmatige debuut. De productie is alvast een stuk beter. De gitaren klinker veel voller en de ritmesectie veel strakker dan op het debuut, dat nogal dun klonk. De zanger zingt ook een stuk beter, terwijl hij op het debuut veel meer klaagde en zeurde. Live doen ze het ook veel beter en met veek minder backingtracks, de zanger zingt ook steeds beter of toch alvast een stuk minder irritant dan een tijd geleden. De nieuwe songs zelf moeten uiteraard nog wat inwerken, maar die kans gaan ze wel krijgen. Ze klinken toch al zeker iets gecompliceerder dan het debuut.

Een topplaat zal het wel niet worden, maar ik denk dat er toch meer in zit dan uit bovenstaande commentaren blijkt. De songs van het debuut bleven denk ik eveneens totaal niet hangen, alleen denken veel mensen dat, gewoon doordat 'Let's Go Surfing' belachelijk veel gedraaid werd. Om het even welk lied dat zoveel gedraaid wordt zal wel blijven hangen. 'Money' heeft eenzelfde potentieel.

Ik haal hier heel veel luisterplezier uit.
10 vriendelijke vrolijke popliedjes, die hun kwaliteit niet in de eerste luisterbeurt prijsgeven.
Wel geproduceerd en met vergelijkbare muzikale elementen als het debuut.
De hysterische hijgerige koortjes zijn geweldig.
Hoewel echter geen nieuwe hit. Nr 1, 3, 4, 6 en 9 zijn het aardigst.
Alleen 7 & 11:Searching for Heaven en In the Cold zijn voor mij 2 skipmomenten; echt te saai

Lekker zomers plaatje en beter dan de vorige die toch enigszins teleurstelde, lekkere niks aan de hand muziek waar niks mis mee is, mag ook wel eens

Er is idd niets mis mee, de liedjes zijn op zich allemaal oké (maar ook niet meer dan dat), maar als je het album als geheel beluisterd, wordt het nogal saai en eentonig: alle liedjes lijken (naar mijn mening) heel sterk op elkaar. Té sterk om interessant te blijven...

Book of Revelations, What You Were, Money en I Need a Doctor zijn erg leuk. De rest is meestal onderling inwisselbaar. Hoewel het waarschijnlijk geen slechte nummers zijn, blijven ze echt niet hangen. Ik had er meer van verwacht. Drie sterren, evenveel als het debuut.

Sfeervolle foto op de voorkant! Ik raak wel benieuwd naar deze lui. Zojuist heb ik een interview op NME gelezen, ze kwamen op mij over als arrogante kwalletjes. Binnenkort de muziek maar eens checken...

Dit schreef ik bij het debuutalbum van The Drums:



Dat geldt in zekere zin ook voor deze plaat, althans de kritiek die ik geef toch. Het lijkt allemaal erg veel op elkaar, en een belangrijk verschil voor mij: deze nummers zijn een stuk minder aanstekelijk, eerder lamlendig en saai. De synthesizer wordt nu meer gebruikt, en dat vind ik ook niet echt een meevaller. Het klinkt gewoonweg zo gewoontjes, en de meeste nummers gaan het ene oor in, om het andere oor weer uit te gaan. Enkel opener 'Book of Revelation' vind ik een degelijk nummer, dat wél aanstekelijk is en wél blijft hangen. Maar, één goed nummer van de twaalf, dat is heel erg mager. Ik zou het nog een nieuwe kans moeten geven, want ik heb 'm nu beluisterd nadat ik de nieuwe van Primus beluisterd heb, en dan valt het verschil in creativiteit en inventiviteit erg op.

Ik ga nog geen score uitdelen, in de loop van de volgende dagen/weken 'Portamento' nog een paar keer beluisteren, en dan zal ik meer weten.

Een week later heb ik nog altijd dezelfde mening. Ik heb 'm nog een paar keer beluisterd, en het wordt er niet beter op. Steeds meer dingen gaan me irriteren, zoals de zang (die vind ik soms tenenkrommend slecht). Er gebeurt ook helemaal niets spannends, de drummer voegt bijvoorbeeld helemaal niets toe op dat vlak. Enige degelijke nummer is de opener, en dankzij die opener krijgt deze plaat niet de laagste score. Erg teleurstellend.

1 ster

Opvallend: De laatste 6 stemwijzigingen zijn verhogingen !
Terecht, want deze ondergewaardeerde popplaat verdiend meer aandacht dan het magere aantal stemmen en reacties tot nu op MM.
Ik draai deze Drums nog steeds met liefde op lange auto-ritten.
De voorbij schietende wereld wordt er zoveel prettiger door.
Nieuw ontdekte parel: nr 12: How It Ended.

Op de gok gekocht in de uitverkoopbak maar hier vind ik echt niks aan, ik vind het een ongeïnspireerde cd. Geen nummer weet me te boeien. Nee deze gaat naar de tweedehands winkel.

Was theDrums beetje vergeten, maar door de aankondiging van nieuw album en EU-tour weer nieuwe playlist gemaakt. En ben opnieuw verrukt. We zetten dan ook maar direct weer halve ster erbij.

Zeker 'I need a doctor en' Please don't leave, zijn inderdaad fijne zomer plaatjes.

Hij staat hier weer op repeat hoor!
Days, sowieso