Crosby, Stills, Nash & Young - So Far (1974)

Een overbodige compilatie in die tijd, maar tegenwoordig zeer aardig. De eerste LP die 'Ohio' en 'Find The Cost Of Freedom' had. Voor mensen die het debuut van CSN, CSNY's "Deja Vu" en Neil Young's "Decade" al hebben, geen aanrader. 4.5/5

Vandaag letterlijk opgevist uit de ouwe doos. Een aantal jaar geleden, toen ik de lp's van pappie kreeg, zette ik het goeie werk (the Who, the Beatles, Jethro Tull, the Moody Blues e.d.) op mn boekenplank en de rest (met o.a. Beethoven, Mozart, Debussy, Willeke Alberti, Lee Towers, Abba en veel koortjes) ging dus de ouwe doos in. Toch vandaag nog maar even gekeken en er zit nog verrassend veel goeds tussen! Deze klinkt bijvoorbeeld super! Voorlopig 4,5*

Deze plaat heb ik net voor slechts 4 euro gekocht, dit is echt gewoon geweldig. Zo ontiegelijk goed. Alleen maar zéér goede nummers van een paar van de beste artiesten ooit geleefd.

Alleen de moeite waard voor Find the Cost of Freedom... tenzij je de EP hebt met Ohio...

Zo te zien klopt er helemaal niks van de tijdsduur bij alle nummers.

Want vind ik dit een heeeeeeerlijke plaat zeg met prachtige nummers. Kan het eindeloos draaien zonder dat ik het moe word. Een van mijn beste koopjes ooit!

Schitterende compilatie! Wat ze kunnen doen met een liedje als "Woodstock", daarvoor moet je echt getalenteerd zijn, en dat is nog niet eens het hoogtepunt van deze plaat. Tevens een mooi hoesontwerp van Joni Mitchell.

Ik heb deze LP toen toch maar gekocht voor de single Ohio/Find the Cost of Freedom.
Beide nummers waren wel als live-nummers verschenen op het dubbel-album 4 Way Street.
Voor de rest is So Far een best of van de albums Crosby, Stills & Nash (1969) en Déjà Vu (1970).
Later heb ik weer de CD gekocht. Op CD-R heb ik 'm weer opnieuw gebrand met als bonus track Marrakesh Express.
Graham Nash vertelde in een interview dat hij de compilatie So Far een onzinnige uitgave vond en dat hij liever niet dat het uitgebracht zou worden.
Andere albums die het beluisteren echt waard zijn: CSN (1977) en Daylight Again (1982).

Prachtig overzicht. Vijf nummers van Deja Vu, vier van Crosby, Stills & Nash en twee (toen) nog niet eerder uitgebrachte nummers, Find the cost of freedom en Ohio. Dat maakt deze cd in die tijd toch interessant.

Ik zit helemaal in de running voor het komende C&N concert, zondag, dus ik speel heel wat af om in de stemming te komen. De setlist van 8 oktober van hun concert in Engeland uitgebreid bestudeerd.

Ik moet zeggen dat ik het CSN album eigenlijk beter vind dan Déja vu. Het mooiste is eigenlijk een goede mix van die twee. Op die manier kun je overigens rustig een So far deel 2 maken (wat ik ook heb gedaan) met Marrakesh express, Long time gone en Almost cut my hair. Verder een paar nummers van Neil Young solo rond die tijd, een track als Alabama.

Veel van wat er gemaakt is door het viertal tussen 1966 en met 1972 behoort tot de absolute wereldtop in rockmuziek, inclusief Buffalo springfield, The Byrds en Manassas.

Er is voor een verzamelaar als deze wel iemand nodig die met een goed oor weet te beoordelen welke nummers uiteindelijk worden gekozen en daarna in welke volgorde dat moet worden geplaatst.

Daar is de samensteller goed in geslaagd, zodat het beluisteren ook aangenaam is, niet alleen een koude opsomming in chronologische volgorde van hits. Er is ook niet alleen sprake van hits, lang niet alles van de tracklist is op single verschenen.

Maar goed, er is inmiddels veel meer uitgebracht, hele boxen met overzichten. Toch kan daarmee niet de charme van dit album, dat lange tijd de enige verzamelaar van het viertal is geweest, worden uitgepoetst. En dan mooi digitaal geremasterd, het blijft een genot voor het oor.

NB: zal de tijden eens aanpassen van de nummers, klopt volgens mij niets van. 2 minuten voor Deja vu en 5 en een halve minuut Teach your children ?!

Edit: inmiddels zijn de tijden aangepast aan de werkelijke opgave vanaf cd.

Helplessly Hoping

Ja, dit is een extreem goede verzamelaar, met alle nummers van een hoog niveau.
Echter zou ik Our House inwisselen voor Almost Cut My Hair, of Marakesh Express.
Beetje een flauw nummer, Nash op zijn liefst laten we maar zeggen.

"Ohio" _0_ Eindelijk op cd!
En "The Cost of Freedom", zo kort en schittert in zijn eenvoud.

Pracht plaat inderdaad.
Zonde dat mensen hier zo laag op stemmen, zal wel iets met 2 albums en dan een verzamelaar te maken hebben...

Ik zou zeggen, een band van onschatbare waarde, heeft z'n stempel onmiskenbaar gedrukt op de historie van de (rock-)muziek. En waren niet alleen een voorbeeld voor vele anderen, ze waren ook een inspiratiebron voor een aanzienlijk aantal muzikanten, qua teksten, muziek. Koningen van het Hippietijdperk, initiatiefnemers van demonstraties etc. etc.

Ja, nog even doorgaande op een bepaald topic dat zijn dood al veel eerder stierf?
Ik ben het deels met je eens, de hippiecultuur was in 1970 al op de retour, en dat maakte CSNY een beetje na lopertjes, dé perfecte hippie groep en dé perfecte hippie plaat, om het zo te zeggen.
Pure commercie(zie ook de bandnaam), maar zeker geen slechte.

Ja, zouden CSN&Y al een commercieel gedachtengoed hebben gehad in 1974? Ik weet het niet goed eigenlijk.
Ze verzetten zich natuurlijk wel tegen het establishment en alles wat daar bij kwam kijken. En albums werden gemaakt als begeleidende ondersteuning van linkse idealen. Verkoopcijfers deden er verder niet toe, leuk dat die een beetje aardig waren. Toch?

Nash vond deze release belachelijk, omdat ze pas twee albums hadden gemaakt en de 'Ohio' single. De reunie van CSNY in 1974 was groot nieuws met een grootschalige stadiontour. Toen de opnames voor een nieuw album gecanceld werden, wou de platenmaatschappij toch iets op de markt brengen. Dat werd So Far, dat multi-platinum ging.

En ik vind So Far zéér luisterwaardig, dus mooie compilaties kunnen ook, zelfs na min of meer slechts twee albums (de eerste nog zonder Young).

Dat die opnames gecanceld werden is natuurlijk een klein drama geweest. Vooral omdat er veel belangstelling was vanuit het publiek. Uiteindelijk vind ik dat daar ook wel eens aan had mogen worden gedacht, de fans.

Maar, misschien dat Crosby te stoned was, Young zat in zijn On the beach/Tonight's the night periode wat de arbeidsvreugde natuurlijk ook niet ten goede zal zijn gekomen.

Almost cut my hair en Marakesh express zijn goede aanvullingen, ik zou zelf het eeuwige Teach your children niet kiezen.
Een mooie Best of van de eerste solo albums van Crosby, Stills, Nash & Young + het Crosby and Nash album had mij ook wel wat geleken, als idee.

Alles heb ik al wel, toch deze maar aangeschaft. Alleen al voor het hoesje

IDD een leuke hoes. Vroeger gehad. Weer weggedaan omdat ik alle nummers op diverse andere albums had staan.
Begin dit jaar kwam een jubileum uitgave uit. In wit vinyl.
Toch maar gekocht.

Het is gewoon een erg fijne verzamelaar. Lekker als je geen zit hebt om meerdere albums te draaien en een mooi doorsnee wil van de begin periode van deze supergroep (los van alle ego dingetjes)

Ook een aanrader voor wie nog niks heeft van CSNY