Radiohead - TKOL RMX 1234567 (2011)

Wie zit hier op te wachten en/of heeft er zin in?

Alleen al 5 remixen van Bloom ? Dat lijkt me toch een beetje teveel van het goede.

Ik wel hoor. Wel makkelijk dat ze al die remixen op 1 release uitbrengen.

En Caribou, Jacques Greene, Nathan Fake, Pearson Sound, Four Tet, etc. zijn toch geweldige artiesten. Ik verwacht dat hier wel een paar klappers en mooie herinterpretaties op te vinden zijn straks. Ben met name benieuwd naar de remix van Pearson Sound, zijn stijl matcht in mijn ogen niet echt met dat nummer, dus dat zal wel iets verrassends opleveren.

En 5 keer Bloom, ach... ik verwacht dat die toch behoorlijk verschillend gaan klinken als ik zie welke namen erachter staan. Een paar heb ik al gehoord en die zijn prima.

ik heb er zin in! heb al zeker 5 dikke remixen gehoord hiervan!

Ik ga dit misschien toch beluisteren, ben wel benieuwd, heb er een aantal gehoord en die klonken toch wel erg goed. Deze muziek is sowieso uitstekend remix materiaal denk ik zo.

Op het eerste gezicht lijkt het meer een bevestiging dat Radiohead dood is. Waarom zo snel na elkaar hapklaar matriaal op een cd gooien?

Hapklaar materiaal? Wat bedoel je daarmee? En waarom zou Radiohead dood zijn, omdat ze een cd met remixes uitbrengen, iets wat vele artiesten doen. Dat slaat nergens op. Als je niet geïnteresseerd bent in de remixes, dan laat je het toch lekker links liggen. Genoeg mensen die hier wél blij mee zijn.

Tsjaa ik zit er niet echt op te wachten iig... Ook omdat ik TKOL een matig album vond. Album voelde aan als wat B-kantjes, muziek die nergens heen ging. Heb liever dat ze écht weer eens een goed album uitbrengen.

Geniet er van zou ik zeggen.

Je hebt duidelijk de tracks die al uit zijn niet gehoord, ik zou niet weten wat daar hapklaar aan is. Maar goed, mensen die van electronische muziek houden zijn hier wel blij mee, jij blijkbaar niet. Gezien het feit dat Radiohead de complete electronische voorhoede zo ver krijgt hen te remixen zijn ze meer levend dan ooit.

@Jelle: een matig nummer betekent niet per se dat een remix ook meteen matig is: integendeel, ik ken genoeg matige nummers die in een remix veel beter zijn geworden omdat dan wel de goede accenten gelegd worden. Je kan een fantastisch nummer verneuken met een remix, maar van een baggernummer nog wel een prachtige remix maken. Voorbeelden te over.

En iets wat vele artiesten doen? De eerste remixverzamelaar met zo'n rij aan topartiesten ben ik nog niet tegengekomen.

Da's een kwestie van smaak natuurlijk (al ben ik het niet oneens met je). Ik had het niet over de artiesten die de remixen doen, maar puur over het concept zelf.

Je begrijpt kennelijk niet helemaal wat de bedoeling is van deze CD, dat is het idee dat ik krijg. Dit is geen nieuw album en ook niet een manier om extra geld te verdienen o.i.d., er zijn gewoon een boel remixen gemaakt door onder andere een aantal artiesten die ik zeer respecteer. Nu is er voor gekozen deze remixen op CD te zetten, prima toch? Alleen maar handig zelfs voor degenen die deze remixen goed vinden (ikzelf heb er niet al teveel mee, maar anderen wel). Waarom is Radiohead 'dood' omdat ze een stel remixen uitbrengen? Ik snap dat je niet blij bent dat The King of Limbs je tegenviel, maar om nou meteen zo te reageren... nogal overdreven als je het mij vraagt.

Die van Mark Pritchard is in ieder geval mees-ter-lijk.

Ik begin echt een voorgevoel te krijgen dat de remixen beter zijn dan het reguliere album. Ik heb al een aantal remixes gehoord en die waren echt heel erg goed.

Kijk hier ook wel naar uit. Heb er al een paar gehoord en die waren goed. Maar ben erg benieuwd naar de remixes van Jamie xx, SBTRKT, Blawan en Modeselektor. En zoals hierboven ook al werd gezegd, het is inderdaad fijn dat ze allemaal op een verzamelaar worden uitgebracht

Separator geremixed door Four Tet

prachtige herbewerking

Na de onderstaande link, ben ik erg benieuwd naar dit album.

Inmiddels 3 remixen gehoord (Caribou, Jacques Greene, Mark Pritchard) en die vind ik allemaal eigenlijk veel beter dan de studioversies. Ze pakken allemaal de positieve punten van de nummers en die worden geweldig uitgewerkt. De zang die bij Bloom zit is nu bijvoorbeeld vele malen gaver door dat effect erop. Ook zit dat spastische ritme er niet in en is het heel relaxt.

Het zou me niet verbazen als ik aan het einde van het jaar deze in de cd-kast heb staan in plaats van het studioalbum.

van alle remixen die totnogtoe op 12" vinyl zijn uitgebracht zijn er minstens 10 die een vrij uitzonderlijk niveau halen. ik denk dan o.a. aan die van fourtet, illum sphere, nathan fake, blawan, shed, pearson sound en jacques greene.

enne, de basis van vele remixen mag dan misschien wel dezelfde zijn, maar de uitwerking is vrij divers: nu-gaze, dubstep, pure techno, quasi noise,....

heerlijk initiatief iig

Lotus Flower [Jacques Greene Remix]

De laatste 5 remixes zijn zeker nog nooit uitgebracht? Ik kan ze nergens op YouTube vinden.

De jamie xx remix (en blawan remix) is te vinden op mijn tumblr

Klopt, de laatste 5 remixen moeten tevens verschijnen op vinyl deel 6 en 7. Deze staan respectievelijk gepland op 12 en 26 september.

Bloom [Harmonic 313 Remix] Wat een heerlijk mysterieus nummer is dit.

Ik had al gelezen dat deze remix-cd eraan zat te komen, maar had nog niet veel remixen daadwerkelijk opgezocht.

Die Four Tet-remix is alvast erg vet inderdaad. Leuk om te horen hoe het nummer klinkt als er typische 'Four Tet-dingen' mee gebeuren, met name dan het gebruik van de drum-samples . Zal nog eens wat meer remixen opzoeken, ben o.a. ook erg benieuwd naar die van SBTRKT.

Nu het zevende en het laatste deel hier zijn rondjes draait, heb ik ook maar gestemd. Ik kom na wat omcirkelen en wegstrepen tot 3,5*. Waarom?

Het is moeilijk om een uitgave als dit te beoordelen; zeker als je verder niet zo heel erg in de elektronische muziek zit. Wat dat betreft is het idee van Herman wel een goede graadmeter: in hoeverre worden er goede accenten gelegd in de nummers en - aansluitend - wordt het nummer naar een andere dimensie gebracht? Een remix moet niet teveel een kopie zijn van het origineel, maar echt een eigen interpretatie. Uitkomst is wel dat het antwoord op deze vraag geheel subjectief is; iedereen komt tot andere conclusies vanwege smaak.

Persoonlijk vind ik dat hierdoor de remixen van Jacques Greene - Lotus Flower - en van Mark Pritchard - Bloom - het beste geslaagd zijn. Met die van Greene bestaat er een kans dat ik ooit nog eens met een mal hoedje ga lopen dansen en Pritchard weet Bloom veel duisterder en beklemder te maken dan het origineel.
De remixes van Morning Mr. Magpie vind ik niet zo geslaagd met die van Mark Pritchard als dieptepunt (*Bunk, bunk, bunk, bunk, poef, poef, poef, poef, ugh, ugh, ugh, ugh etc.*). De remixen kennen verschillende stijlen en niet elke stijl valt bij mij persoonlijk in de smaak.

Wat wel opvalt is dat de kwaliteit beter is dan heel veel remixen die als b-kantje op een cd-single staan. Maar als ik jullie allen moet geloven doen er bepaald geen koekenbakkers mee aan deze uitgave. Concluderend is dit vooral leuk voor mensen die of houden van elektronische muziek of het leuk vinden om te ontdekken wat voor andere accenten en interpretaties aan nummers gegeven kunnen worden. De rest kan dit met een gerust hart overslaan.

Deze uitgave is een mooi initiatief, iets wat ik altijd kan toejuichen. Radiohead, een mastodont van een groep met een fanbasis die breed en ver reikt die een soort kruisbestuiving doet met kleinere elektronica/dubstep/experimental(/...) artiesten met vaak veel talent. Enerzijds is het voor deze artiesten een gelegenheid om hun kunde aan een iets groter publiek te tonen dankzij de naam Radiohead. Anderzijds helpt dit Radiohead zelf eigentijds, jong en relevant binnen de muziekliefhebbers-industrie te blijven.

Maar een gevaarlijke keuze is het ook wel. Het is logisch dat de muzieksmaak van de doelgroep van deze band niet volledig zal samenvallen met die van de doelgroep van deze cd. Daarom zal niet iedereen dit even goed kunnen smaken. Ben je een liefhebber van electronica, dan valt er hier veel lekkers te snoepen. De lijst van "remixers" is vrij indrukwekkend.

De artiesten die hieraan hebben meegewerkt zijn een mooie mix van gevestigde waarden die zich al hebben bewezen (Caribou, Mark Pritchard, Blawan, Four Tet) en nieuwer talent.

Ondanks dat het "maar" 8 geremixte nummers zijn is de variatie op deze 2 schrijfjes toch wel groot. Van de house-y "Lotus Flower"- remix van Jacques Greene over de subtiele, emotionele "Separator"- bewerking van Four Tet tot de bonkende en stompende herbewerking van "Bloom" door Blawan, er is voor ieder wat wils. Mijn persoonlijke favorieten "Codex / Illum Sphere", "Give Up The Ghost / Brokenchord" en de al genoemde Bloom- bewerking van Blawan.

Mooi mooi mooi. Alles is fantastisch dan? Natuurlijk niet. Zo vind ik Harmonic 313's "Bloom", ook na 27 luisterbeurten, nog steeds moeilijk te verteren. Ook Jamie Xx's versie van "Bloom" vind ik niks bijzonders (het klinkt als de helft van wat een goed nummer zou kunnen geweest zijn). Zo zijn er nog wel een paar die ik net wat minder vind.

Ik ga nog geen sterretjes geven. Daarvoor wacht ik nog even totdat ik alles luid en meermaals vanop de cd heb gehoord.

Ik begin met 4*. Nu ik de nummers veelvuldig heb beluisterd kan ik concluderen dat dit een heerlijk divers album is geworden. Voor de meer rock georiënteerde fan is dit niet interessant maar voor wie graag naar de experimentele Radiohead luistert is dit zeker een aanrader.