Danny Brown - XXX (2011)

Wat deze plaat voor mij beter dan Old maakt is het gevoel van een soort plot twist. Je verwacht niet dat Danny Brown na die eerste 12 tracks het hele beeld omgooit. Van al het geweldige aan zijn level, naar de duistere kant. Vooral Nosebleeds is enorm raak.

Wil ook die income tax swag

Ik ben definitief om. Dit is mijn favoriete hiphopplaat van de jaren 10 tot nu toe.

Voor geïnteresseerden: Danny Brown en de producers nemen dit album track voor track door in dit stuk. Het is al een paar jaar oud, maar ik kwam het tegen en vond enkele dingen geinig om te lezen.

Deze gisteren weer eens geluisterd en was toch sterker dan ik me herinnerde. Misschien dat ik destijds nog teveel aan Danny's stijl moest wennen. Erg sterk album dat uit twee helften bestaat. De eerste helft staat vooral in het teken van Danny's partyleven vol drugs en geilneverij. Vermakelijk als dit is, weet Danny Brown toch vooral in de tweede helft indruk te maken als hij een indrukwekkend beeld schetst van de donkere kant van een leven vol drugs en armoede. Verslaving, wanhoop en de teloorgang van Detroit worden levendig verteld met een eerlijkheid die het bijna pijnlijk maken om naar te luisteren.

Muzikaal vind ik het ook tof hoe Danny hier flirt met verschillende invloeden (90s hiphop, grime, def jux). Verhoog dan ook van een krappe 3,5 naar een ruime 4.

Ps: wat is Outer Space toch een briljant nummer!

Wat me vooral aan dit opvalt is de wat kale productie. Muzikaal rijker vond ik zijn later albums wel, maar op XXX hoor je al enerzijds de grappige, feestende Danny Brown en anderzijds zijn serieuze kant. Iets wat op zijn albums steeds terugkeert. Al moet ik zeggen dat ik de minder serieuze nummers vaker draai. Lie4, Bruiser Brigade en Blunt After Blunt heb ik aangevinkt als favoriete tracks. Hilarische teksten gecombineerd met zijn stemgebruik zorgt altijd wel voor een dikke smile bij mij. Afsluiter '30' is op een andere manier weer vrij indrukwekkend te noemen.

4 ster

Toen niels94 me dit album een paar maandjes geleden tipte in dit spel, had ik meteen vrij hoge verwachtingen. Het is tenslotte één van Niels’ favo hiphopalbums en ik zie ons zeker als smaakgenoten. Nu, bijna drie maanden later, is het jammer genoeg toch een beetje op een teleurstelling uitgelopen. Aan de flow van Danny Brown ligt het niet: hij heeft een aparte, lekker maniakaal kwakende manier van rappen die me best wel ligt. Vooral op afsluiter 30 komt dit goed tot z’n recht: op een nogal chaotische beat weet hij lekker veel ongemak op te roepen bij de luisteraar met zijn manisch-agressieve stem. Het probleem met XXX ligt hem voor mij echter bij de teksten: ik weet dat dit album een verkenning is van de duistere kanten van drugsgebruik en bitches-neuken-nooit-meer-werken, maar dat neemt niet weg dat nummers zoals I Will, in de basis gewoon een drie minuten durende brag is over hoe lekker Danny kan beffen, gewoon vrij dom overkomen. Prima als je wil laten zien hoe lichamelijk genot langzaam andere kanten van je leven wegvreet, maar met teksten als If it's smelling sweet, I'mma lick it for a hour/And even if it's sour, I might lick it in the shower grijp je mij gewoon niet echt. Daar komt nog bij dat de beats precies bij deze nummers ook echt tekort schieten: een beetje het type goedkope Soundcloudrap met vooral op het gebied van melodie weinig te bieden. Deze twee problemen komen samen in Blunt After Blunt: bij dat refrein zit ik me echt af te vragen wat nou het verschil is tussen deze rap en een 6ix9ine.

Superjammer, want nogmaals, Danny kan het wel degelijk. Het album begint en eindigt supersterk, en ook middenin is er met het catchy Radio Song en vooral het ingetogen Party All the Time nog genoeg te genieten. Jammer genoeg zijn er net wat te veel nummers die zich verliezen in opscheppartijen over penisgroottes om hier een voldoende aan te geven.

It's in my DNA, cause my pops likes to get fucked up the same way

Eerste solo danny album dat ik hoor, ik vond scaring the hoes zo fantastisch dat ik maar besloot om meer te luisteren en dit album is echt insane. Fantastische beats, enorm catchy, super leuk, en bij elk nummer verbazingwekkend goed. Ik schrok echt toen ik ineens een This Heat sample hoorde en er zitten nummers op waarbij ik nauwelijks kan geloven dat ze van hetzelfde album komen
super gaaf, zeker meer van danny luisteren

Atrocity e is nog veel beter dan deze imo hoor. Dus die moet je sws nog ff luisteren!
Zijn meesterwerk