Jona Lewie - On the Other Hand There's a Fist (1978)
mijn stem
32 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Stiff
-
The Baby, She's on the Street (2:23)
-
Laughing Tonight (2:08)
-
Bang-A-Lang-A-Boom-Er-Rang-Man (3:02)
-
The Fairground Ride (3:28)
-
On the Road (2:42)
-
Vous et Moi (2:11)
-
I'll Get by in Pittsburgh (1:46)
-
Bureaucrats (2:46)
-
Hallelujah Europa (4:04)
-
Police Trap (2:58)
-
Feeling Stupid (3:37)
-
The Last Supper at the Masquerade (4:07)
-
Dennie Laine's Valet * (2:53)
-
God Bless Whoever Made You * (3:36)
-
You'll Always Find Me in the Kitchen at Parties * (3:05)
-
Big Shot - Momentarily * (2:59)
-
Stop the Cavalry * (2:59)
-
Louise (We Get It Right) * (3:47)
-
It Never Will Go Wrong * (2:20)
-
Shaggy Raggy * (3:14)
-
Shaggy Ragied * (4:15)
-
Rearranging Deckchairs on the Titanic * (3:31)
-
I'll Be Here * (2:53)
toon 11 bonustracks
totale tijdsduur:
35:12
(1:10:44)
0
geplaatst: 11 september 2008, 21:45 uur
ON THE OTHER HAND THERE'S A FIRST
verscheen in 1979 en 1980 met verschillende tracklijst.
De zeldzame CD versie uit 1991 (godzijdank heb ik die gevonden)
volgt de versie uit 1980 en voegt er 8 bonustracks aan toe.
Voor liefhebbers van pubrock met een kwinkslag.
Jona Lewie is een muzikale duizendpoot die houdt van veel muziekjes.
Bijzonder geestige teksten en briljant gearrangeerde liedjes.
Kitchen at Parties is zijn op één na bekendste nummer.
Interessant omdat er drie typische Lewie kenmerken in terug te vinden zijn:
humoristische tekst, creatief gebruik van de synthesizer en een folk bruggetje.
The Baby She's on the Street was de eerste solo-hit op Stiff.
Een aanstekelijke en rijk gearrangeerde pub boogie.
Big Shot - Momentarily was de opvolger van Kitchen at Parties.
Een prettige folksong waarin Jona de draak steekt met het sterdom.
Doet denken aan Mike Oldfield en Jona's eigen Stop the Cavalry.
A Bit Higher en Vous et Moi worden beide gedragen door gitaren.
Twee stukjes die echter weinig meer zijn dan interessante studies.
God Bless Whoever Made You is de enige uitschuiver hier.
Hoorbaar niet volledig van Jona's hand ... een fletse single flop.
Hallelujah Europa is misschien bekend van de radio.
Moest Jona's tweede single worden voor Stiff, maar werd weerhouden.
Prachtige melodie en opnieuw een bijzonder creatief arrangement.
Feeling Stupid was een b-kantje dat eens te meer drijft
op de zelfironie die Jona voortdurend in zijn nummers legt.
Muzikaal best leuk, maar minder beklijvend zoals tracks 4 en 5.
On the Road heeft het ritme van een postkoets en doet
op die manier zijn titel alle eer aan ... aardig zonder meer.
I'll Get By in Pittsburgh klinkt als Tom Waits in een saloon.
Schiet niet op de pianist, maar geniet van deze dronken boogie.
Laughing Tonight is zydeco op een warme zomeravond.
Inclusief folk bruggetje en bijzonder aanstekelijk uitgevoerd.
Bang-a-lang-a-boom-er-rang-man is zo lui als een hangmat.
Met de ogen half toe gezongen en een sfeervolle intro op ...
... The Fairground Ride waarin Jona weer alle folkregisters opentrekt.
Hierop is het heerlijk een beentje of twee te strekken ... doen gewoon.
Bureaucrats is een mooi staatlje pubrock musical.
Klinkt op zekere manier eigenlijk behoorlijk new wave.
Police Trap is een muzikaal hoorspel op plaat.
Opnieuw een bijzonder vindingrijk gearrangeerde boogie.
The Last Supper at the Masquerade is een sublieme party closer.
Met puntige bas en mooie keyboard akkoorden en naar het einde toe
een piano die op de voorgrond treedt tussen een gospel achtergrond.
Denny Laine's Valet was de b-kant van de eerste single.
Een liedje dat lichtjes verdrinkt in een te gecompliceerd arrangement.
Be Stiff is eigenlijk een promoliedje voor het Stiff label.
Met Jona aan de piano en op lead vocals ... een coda zeg maar.
De 1979 release van dit album zag er qua tracklijst als volgt uit.
The Baby She's on the Street / Laughing Tonight /
Bang-a-lang-a-boom-er-rang Man / The Fairground Ride / On the Road /
Vous et Moi / I'll Get By in Pittsburgh / Bureaucrats / Hallelujah Europa /
Police Trap / Feeling Stupid / The Last Supper at the Masquerade
De singles uit deze periode waren ...
The Baby She's on the Streets / Denny Laine's Valet
Hallelujah Europa / Police Trap (deleted, behalve in Duitsland)
God Bless Whoever Made You / Feeling Stupid
You'll Always Fine Me in the Kitchen at Parties / Bureaucrats
Big Shot - Momentarily / I'll Get By in Pittsburgh
In 1980 verscheen het album opnieuw met een tracklijst
van 10 nummers (waaronder alle singles) zoals op MM aangegeven.
verscheen in 1979 en 1980 met verschillende tracklijst.
De zeldzame CD versie uit 1991 (godzijdank heb ik die gevonden)
volgt de versie uit 1980 en voegt er 8 bonustracks aan toe.
Voor liefhebbers van pubrock met een kwinkslag.
Jona Lewie is een muzikale duizendpoot die houdt van veel muziekjes.
Bijzonder geestige teksten en briljant gearrangeerde liedjes.
Kitchen at Parties is zijn op één na bekendste nummer.
Interessant omdat er drie typische Lewie kenmerken in terug te vinden zijn:
humoristische tekst, creatief gebruik van de synthesizer en een folk bruggetje.
The Baby She's on the Street was de eerste solo-hit op Stiff.
Een aanstekelijke en rijk gearrangeerde pub boogie.
Big Shot - Momentarily was de opvolger van Kitchen at Parties.
Een prettige folksong waarin Jona de draak steekt met het sterdom.
Doet denken aan Mike Oldfield en Jona's eigen Stop the Cavalry.
A Bit Higher en Vous et Moi worden beide gedragen door gitaren.
Twee stukjes die echter weinig meer zijn dan interessante studies.
God Bless Whoever Made You is de enige uitschuiver hier.
Hoorbaar niet volledig van Jona's hand ... een fletse single flop.
Hallelujah Europa is misschien bekend van de radio.
Moest Jona's tweede single worden voor Stiff, maar werd weerhouden.
Prachtige melodie en opnieuw een bijzonder creatief arrangement.
Feeling Stupid was een b-kantje dat eens te meer drijft
op de zelfironie die Jona voortdurend in zijn nummers legt.
Muzikaal best leuk, maar minder beklijvend zoals tracks 4 en 5.
On the Road heeft het ritme van een postkoets en doet
op die manier zijn titel alle eer aan ... aardig zonder meer.
I'll Get By in Pittsburgh klinkt als Tom Waits in een saloon.
Schiet niet op de pianist, maar geniet van deze dronken boogie.
Laughing Tonight is zydeco op een warme zomeravond.
Inclusief folk bruggetje en bijzonder aanstekelijk uitgevoerd.
Bang-a-lang-a-boom-er-rang-man is zo lui als een hangmat.
Met de ogen half toe gezongen en een sfeervolle intro op ...
... The Fairground Ride waarin Jona weer alle folkregisters opentrekt.
Hierop is het heerlijk een beentje of twee te strekken ... doen gewoon.
Bureaucrats is een mooi staatlje pubrock musical.
Klinkt op zekere manier eigenlijk behoorlijk new wave.
Police Trap is een muzikaal hoorspel op plaat.
Opnieuw een bijzonder vindingrijk gearrangeerde boogie.
The Last Supper at the Masquerade is een sublieme party closer.
Met puntige bas en mooie keyboard akkoorden en naar het einde toe
een piano die op de voorgrond treedt tussen een gospel achtergrond.
Denny Laine's Valet was de b-kant van de eerste single.
Een liedje dat lichtjes verdrinkt in een te gecompliceerd arrangement.
Be Stiff is eigenlijk een promoliedje voor het Stiff label.
Met Jona aan de piano en op lead vocals ... een coda zeg maar.
De 1979 release van dit album zag er qua tracklijst als volgt uit.
The Baby She's on the Street / Laughing Tonight /
Bang-a-lang-a-boom-er-rang Man / The Fairground Ride / On the Road /
Vous et Moi / I'll Get By in Pittsburgh / Bureaucrats / Hallelujah Europa /
Police Trap / Feeling Stupid / The Last Supper at the Masquerade
De singles uit deze periode waren ...
The Baby She's on the Streets / Denny Laine's Valet
Hallelujah Europa / Police Trap (deleted, behalve in Duitsland)
God Bless Whoever Made You / Feeling Stupid
You'll Always Fine Me in the Kitchen at Parties / Bureaucrats
Big Shot - Momentarily / I'll Get By in Pittsburgh
In 1980 verscheen het album opnieuw met een tracklijst
van 10 nummers (waaronder alle singles) zoals op MM aangegeven.
2
geplaatst: 17 januari 2025, 00:01 uur
Muzikale uitersten: op reis door new wave en aanverwanten kom ik van de eerste industrial ooit (Throbbing Gristle) bij doe-het-zelver Jona Lewie.
Een man met een uitgebreide muziekcarrière in de dagen vóór punk, door het onafhankelijke label Stiff in de stal opgenomen. Zijn debuut bij hen was dat met de heerlijke titel On the Other Hand There's a Fist. Hierboven staat beschreven dat het album nadien in uitgebreidere edities verscheen. Dit na de oorspronkelijke uitgave van 13 oktober 1978 (ja ja, een vrijdag de dertiende...). Ik beperk me echter tot dat jaar.
In 1978 bleef de naam van Lewie een onopvallende naam in Nederland. Eigenlijk een bescheiden wonder dat hij nadien überhaupt hits scoorde, gezien de eigenwijze synthpop, soms met drums en soms met primitieve, eerste generatie drummachine ondersteund.
Tegelijkertijd klinkt hier heerlijk eigenwijze synthesizer-/piano-/orgelpop, want zo zou je het ook kunnen noemen. En met Hallelujah Europa was hij Europapa van Joost Klein mooi 46 jaar vóór. Meest pakkend vind ik Vous et Moi, met Lewies kenmerkende lichte stem, synthesizer en dameskoortje. Dat Lewie veelvuldig uit de popgeschiedenis graait is eveneens aangenaam, zoals de pianoblues in I'll Get By in Pitsburgh.
Volgende halte in mijn reis door wave: meer industrial van Throbbing Gristle op het eveneens in 1978 verschenen D.o.A. The Third and Final Report.
Een man met een uitgebreide muziekcarrière in de dagen vóór punk, door het onafhankelijke label Stiff in de stal opgenomen. Zijn debuut bij hen was dat met de heerlijke titel On the Other Hand There's a Fist. Hierboven staat beschreven dat het album nadien in uitgebreidere edities verscheen. Dit na de oorspronkelijke uitgave van 13 oktober 1978 (ja ja, een vrijdag de dertiende...). Ik beperk me echter tot dat jaar.
In 1978 bleef de naam van Lewie een onopvallende naam in Nederland. Eigenlijk een bescheiden wonder dat hij nadien überhaupt hits scoorde, gezien de eigenwijze synthpop, soms met drums en soms met primitieve, eerste generatie drummachine ondersteund.
Tegelijkertijd klinkt hier heerlijk eigenwijze synthesizer-/piano-/orgelpop, want zo zou je het ook kunnen noemen. En met Hallelujah Europa was hij Europapa van Joost Klein mooi 46 jaar vóór. Meest pakkend vind ik Vous et Moi, met Lewies kenmerkende lichte stem, synthesizer en dameskoortje. Dat Lewie veelvuldig uit de popgeschiedenis graait is eveneens aangenaam, zoals de pianoblues in I'll Get By in Pitsburgh.
Volgende halte in mijn reis door wave: meer industrial van Throbbing Gristle op het eveneens in 1978 verschenen D.o.A. The Third and Final Report.
* denotes required fields.
* denotes required fields.